Posts Tagged ‘τράπεζα’

Η Τρόικα στην Κύπρο: Χαιρετώ τους νέους μας δυνάστες!

Οκτώβριος 29, 2012

Παρά τις προβλέψεις αυτόκλητων περισπούδαστων οικονομολόγων/προφητών, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας και της Κύπρου, βρίσκεται ακόμη σε κρίση και τα «μέτρα» διάσωσης δείχνουν να μην είναι παρά οι απελπισμένοι παφλασμοί κάποιου πνιγμένου που δεν ξέρει κολύμπι, ίσως επειδή πίστεψε πως το σωσίβιο του δεν θα ξεφούσκωνε.

Το «σωσίβιο» αυτό είναι το παγκόσμιο χρέος. Από το 70 και μετά, με αποκορύφωμα την Θατσερική-ρεγκανική δεκαετία του 80, η ολοκληρωτική στην ουσία απορύθμιση του καπιταλισμού σε μια προσπάθεια να αμβλυνθούν οι αντιφάσεις του (προσπάθεια αύξησης των κερδών των εταιρειών χωρίς αύξηση της ζήτησης λόγω καθηλωμένων μισθών κοκ) οδήγησε σε μια τεράστια φούσκα κερδών-χρέους, που κάποτε θα έσπαγε, που αλλού, στις φάτσες όσων δεν έχουν την πολιτική και οικονομική ισχύ για να προστατευτούν, του (μαλάκα?) εργαζόμενου και πολίτη.

https://m4trix87.wordpress.com/2011/11/22/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B5%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AD/

Η κρίση αυτή, η τυχοδιωκτική εκμετάλλευση της κρίσης που οι ίδιοι οι κεφαλαιοκράτες προκάλεσαν για προώθηση μέτρων ισοπέδωσης των λαών και των εργαζομένων με την αφορμή της «επίλυσης» των προβλημάτων και ο βαθύς ύπνος των αριστερών και «αριστερών» κωμάτων μας που μας οδήγησαν εδώ, καθώς και οι αντιστάσεις των λαών μέχρι λίγο πιο παλιά (έχουν συμβεί πολλά από τότε, Ισπανία, Ελλάδα, ΗΠΑ, Αργεντινή,…) περιγράφονται σε πιο παλιά άρθρα εδώ αλλά και παντού στο Διαδίκτυο (για όποιον θέλει να ψάξει). Εδώ θα μιλήσω λίγο για την άποψη μου όσο αφορά την τωρινή κατάσταση στην Κύπρο.

Οι τραπεζίτες της Κύπρου  ήξεραν τους κινδύνους των επενδύσεων σε ελληνικά ομόλογα από τότε που επένδυαν. Ακόμη και οι «φίλοι» τους στους οίκους αξιολόγησης είχαν ήδη αξιολογήσει με Β, δηλαδή speculative, συνώνυμο του φισιών ρουλέτας στην επενδυτική αργκό, τα εν λόγω ομόλογα. Παρ’ όλ αυτά, επένδυσαν δισεκατομμύρια σε αυτά σε μια προσπάθεια περαιτέρω αύξησης των κερδών τους. Εξάλλου, ήξεραν ότι το κράτος δεν θα άφηνε τις τράπεζες να χρεωκοπήσουν, όχι επειδή ενδιαφέρονται οι «κύριοι» πωλητικοί για τον λαό που τους ψήφισε, αλλά για τους λόγους που περιγράφονται εδώ.

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

Τώρα λοιπόν που ο τζόγος των τραπεζιτών της Κύπρου δεν απέδωσε, ακολουθούν την τακτική του οποιουδήποτε χαρτοπαίκτη: Δανεικά και αγύριστα από δικαίους και αδίκους.

Επειδή όμως θα ήταν αδιανόητο να δαγκώσουν οι πολιτικοί το χέρι που τους ταϊζει (κεφαλαιοκράτες, μίντια τα οποία τους διαφημίζουν στις προεκλογικές και τα οποία ελέγχονται από τους διαφημιστές τους κοκ) το τίμημα απαιτούν να πληρώσει ακόμη μια φορά ο λαός, ο πολίτης, αυτός που όταν οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις είχαν κέρδη, τον καιρό της φούσκας, δεν έβλεπε τίποτα από αυτά.

Έτσι λοιπόν, λόγω της ανάγκης «ξελασπώματος» των 12 και πλέον δις των απωλειών των τραπεζών μετά το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, αλλά και των 5 και πλέον δις των κρατικών ελειμμάτων λόγω του ότι δεν εφορολογείτο ο πλούτος (ακόμη και ο αδρανής, όπως τα δις των κεφαλαίων στις τράπεζες, η μεγάλη ακίνητη ιδιοκτησία) πέραν του 10% και δεν μπορούσε έτσι να συντηρηθεί κράτος πρόνοιας χωρίς δάνεια, φτάσαμε στο σημείο να παρακαλάμε την Τρόικα. Η Τρόικα ουσιαστικά επιβάλλει συνταγές διάλυσης, όπως ιδιωτικοποιήσεις των πάντων/ξεπούλημα του Δημοσίου (ακόμη και κερδοφόρων εταιρειών!), μείωση των κρατικών εσόδων (από τα οποία μειούμενα έσοδα υποτίθεται θα ξεπληρωθούν τα χρέη στην Τρόικα!), απορύθμιση των εργασιακών (ώστε να δουλεύουμε 6ήμερο 13ωρο όπως επιβάλλουν τώρα στην Ελλάδα, καλό πράγμα η εξόντωση στην εργασία, Arbeit Macht Frei) και διάφορα άλλα όμορφα.

Το ΔΝΤ από όπου πέρασε δεν έφερε παρά ύφεση, πείνα, ανεργία, ασθένειες, υπανάπτυξη, πολέμους και διάφορα άλλα καλά της «ελεύθερης αγοράς» (που αλήθεια, πόσο «ελεύθερη» είναι όταν ξένα, υπερεθνικά, μη ψηφισμένα, κεντρικά κέντρα λήψης αποφάσεων ελέγχουν ολόκληρη την οικονομία μιας χώρας , ολόκληρη την διαβίωση ενός λαού?). Αργεντινή, Χιλή, Ζαϊρ, Ρουμανία, Ινδονησία, Βραζιλία, Λετονία…Ελλάδα.

Για τις συνέπειες των «μέτρων» του ΔΝΤ μιλά το παρακάτω κείμενο της ομάδας ΑΝΤΑΡΤΕΣ

http://antartescy.blogspot.com/2012/10/h.html

Απόσπασμα

Ρουμανία: Zήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ τον Μάρτιο του 2009. Χορηγήθηκε δάνειο ύψους 12,9 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση της χώρας προέβη σε 137.000 απολύσεις στο Δημόσιο, μείωσε τις συντάξεις και τους μισθούς και αύξησε τους φόρους. Το 2009 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 7,1%.
 
Ουγγαρία: Προσέφυγε στο ΔΝΤ στα τέλη του 2008. Της χορηγήθηκε δάνειο ύψους 12,5 δισ. ευρώ. Η ουγγρική κυβέρνηση προχώρησε στην κατάργηση του 13ου μισθού, της 13ης σύνταξης και στην περικοπή κατά 20%- 30% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε το 2009 κατά 6,3%.
 
Λετονία: Το ΔΝΤ χορήγησε δάνειο ύψους 1,7 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση της χώρας προχώρησε σε μείωση κατά 30% των μισθών του δημοσίου, σε περικοπή δαπανών κατά 4,5%, σε πάγωμα συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ. Το 2009 η ανεργία στη χώρα εκτινάχθηκε στο 16,6%.
 
Αργεντινή: Στην Αργεντινή το ΔΝΤ χορήγησε δάνεια ύψους 7,2 δισ. δολαρίων το 1999 και 39,7 δισ. δολαρίων το 2000. Τον Δεκέμβριο του 2001 η κυβέρνηση της Αργεντινής ανακοίνωσε νέα μέτρα όπως μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% και πάγωμα των καταθέσεων. Η ανεργία της χώρας εκτοξεύθηκε στα ύψη, φτάνοντας έως και το 40% .
Το 48% του πληθυσμού έμεινε εκτός ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άρα χωρίς φάρμακα λόγω των πολιτικών που επιβλήθηκαν. Τα μέτρα προκάλεσαν κοινωνική αναταραχή και ακολούθησε παραίτηση της κυβέρνησης. Η νέα κυβέρνηση που ανέλαβε την εξουσία κήρυξε πτώχευση.
 
Μεξικό: Το Μεξικό ζήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ το 1995. Χορηγήθηκε δάνειο ύψους 30 δισ. δολαρίων. Μετά τα νέα μέτρα που επιβλήθηκαν στη χώρα, οι πολίτες που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας ξεπέρασαν το 50% και ο κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 20%.
Βραζιλία: Το δάνειο 41 δισεκατομμύρια δολάρια υπό την προϋπόθεση της περικοπής των κυβερνητικών δαπανών κατά 28 δις (με απόλυση δημοσίων υπαλλήλων και ιδιωτικοποιήσεις). Αποτέλεσμα ήταν να ανεβούν τα καταναλωτικά δάνεια κατά 250% και να υπάρχουν μαζικές πτωχεύσεις επιχειρήσεων και τραπεζών. Η ανεργία ξεπέρασε το 17%.
 
Ινδονησία: Η επιβολή των πολιτικών του ΔΝΤ εκεί οδήγησε σε πτώση του παραγόμενου πλούτου κατά 45%. Αποτέλεσμα: Βίαιη κοινωνική εξέγερση με εκατοντάδες νεκρούς.
 
Τουρκία: Πήρε δάνειο των 20,4 δις ευρώ μείωσε τους μισθούς κατά 20% και αύξησε κατακόρυφα τα επιτόκια.
 
Ελλάδα: Πήρε από το 2010 μέχρι σήμερα 145 δις ευρώ. Μείωση κατώτατου μισθού σε όλους 25% και 32% στους νεοεισερχόμενους μέχρι 25 ετών! Αύξηση ΦΠΑ μέχρι 25%. Αύξηση των εισιτηρίων στις συγκοινωνίες κατά 25%.  Κατάργηση 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης. Περικοπές συντάξεων, επιδομάτων, δαπανών υγείας και παιδείας. 150 χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο θα γίνουν μέχρι το 2015. Η ανεργία ήδη ξεπέρασε το 25%. Αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες κατά 40%, 3 χιλιάδες μόνο από το 2009 μέχρι σήμερα.  
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες υπάρχει μείωση του προσδόκιμου ζωής κατά 6 με 7 χρόνια στις χώρες που επεμβαίνει το ΔΝΤ.

Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι ΠΟΥΘΕΝΑ το ΔΝΤ δεν κατάφερε να επιβληθεί «δικαίως» και με την σύμφωνη γνώμη των λαών.

Πχ
Ινδονησία- Δικτατορία Σουχάρτο
Χιλή- Δικτατορία Πινοσέτ (την οποία ο νεοφιλελεύθερος οπαδός της ιδιωτικοποίησης των πάντων Μίλτον Φρίντμαν εθαύμαζε)
Πρώην ΕΣΣΔ- Το σοκ της κατάρρευσης του ψευδεπίγραφου σοσιαλισμού(κρατικού καπιταλισμού) των εν λόγω χωρών (σημειωτέο ότι το ΔΝΤ και η υπόλοιπη διάλυση των εν λόγω χωρών ήρθε ΜΕΤΑ την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού»).
Τουρκία- Μόνιμο φασιστικό καθεστώς από τον καιρό του Κεμάλ μέχρι σήμερα, 4 πραξικοπήματα και παρ ολίγον 5.

Τώρα, μια εξέταση του γιατί τα μέτρα της Τρόικας και μέτρα «ελεύθερης αγοράς» γενικά όχι μόνο διαλύουν τους πιο ανίσχυρους οικονομικά οι οποίοι αφήνονται έρμαιο των κεφαλαιοκρατών (πχ αγορά εργασίας) το οποίο είναι αυτονόητο, σε μια ζούγκλα επικρατεί και ο αντίστοιχος νόμος, αλλά και δεν φέρνουν «ανάπτυξη».

Ιδιωτικοποίηση δημόσιων υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες που απαιτείται από την Τρόικα να ιδιωτικοποιηθούν είναι ΠΑΝΤΑ οι κερδοφόρες η με δυνατότητες κερδοφορίας. Αντί αυτά τα κέρδη να πηγαίνουν πλέον στο κράτος (το οποίο να μπορεί είτε να ξεπληρώνει το έτσι κι αλλιώς κατασκευασμένο χρέος, είτε πιο σημαντικό να κάνει έργα υποδομής που βοηθούν την ανάπτυξη και δημιουργούν θέσεις εργασίας, είτε να τα δίδει υπό μορφή κοινωνικής πρόνοιας, αυξάνοντας έτσι την κατανάλωση, την ζήτηση, την προσφορά και τις επενδύσεις και τις θέσεις εργασίας) πηγαίνουν πλέον στους κεφαλαιοκράτες που τα αποθηκεύουν σε offshore στην Ελβετία, τα Κέυμαν κοκ.

Μείωση μισθών, συντάξεων, επιδομάτων κοκ. Προκαλούν μείωση της κατανάλωσης της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού, προκαλώντας μείωση της ζήτησης και κλείσιμο επιχειρήσεων, άρα και ανεργία.

Απορύθμιση και καταστροφή των εργασιακών δικαιωμάτων (πχ ΑΤΑ, κοκ). Από τη μία οι μειώσεις μισθών λόγω της ευχέρειας των εργοδοτών να το κάνουν προκαλούν αύξηση της ανεργίας λόγω μείωσης της κατανάλωσης και της ζήτησης. Από την άλλη η αύξηση των ωραρίων (με τον ίδιο-μειωμένο-μισθό) συνεπάγεται ότι κάθε εργοδότης χρειάζεται λιγότερο εργατικό δυναμικό, άρα αύξηση της ανεργίας.

Ακόμη και οι ίδιοι οι προφητοοικονομολόγοι του ΔΝΤ αναγνώριζαν το λανθασμένο των στρατηγικών τους αν όντως είχαν ως στόχο την αποπληρωμή των χρεών και την οικονομική «ανάπτυξη».

http://digitaljournal.com/article/329376

Οπότε γιατί επιλέγουν να συνεχίζουν να επιβάλλουν αυτές τις πολιτικές?

(κάτι ακόμη που δείχνει τις πραγματικές τους προθέσεις είναι ότι όταν κάποια κυβέρνηση, έστω και για το θεαθήναι,  αντιπροτείνει μη οριζόντιες περικοπές, δηλαδή να περικοπούν μισθοί, επιδόματα κοκ πρώτα από τους πιο υψηλά αμειβόμενους, κάτι που δημοσιονομικά θα είχε ως αποτέλεσμα την ίδια «μείωση εξόδων» που τόσο προωθούν οι τροικανοί με μια οριζόντια μείωση δηλαδή για όλους το ίδιο, η τρόικα δεν το δέχεται!Πχ Κύπρος τώρα, αφού η κυβέρνηση είχε θέσει μια τέτοια αντιπρόταση)

Η Τρόικα (ΔΝΤ,ΕΕ,ΕΚΤ) δεν είναι μόνο οικονομικό τεχνοκρατικό εργαλείο, αλλά ένα πολιτικό εργαλείο των ισχυρών (κεφαλαιοκρατών) οι οποίοι εφαρμόζοντας το «δόγμα του σοκ»

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Shock_Doctrine

θέλουν πρώτα να δημιουργήσουν (η αν υπάρχει ήδη να εντείνουν) μια σοβαρή κρίση που αγγίζει σοβαρά την καθημερινότητα του μέσου ανθρώπου, ώστε μετά να προτείνουν «λύσεις», των οποίων οι «παράπλευρες» συνέπειες είναι ουσιαστικά το ζητούμενο.

Σε αυτά τα πλαίσια, το ζητούμενο από τα μνημόνια και τα μέτρα είναι να μπορέσουν να περάσουν ως «απαραίτητα» μέτρα τα οποία διαλύουν όλους πλην των ελάχιστων που ελέγχουν το χρήμα και την οικονομική και πολιτική εξουσία (τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, κεφαλαιοκράτες) ώστε να μπορέσουν οι τελευταίοι να εκμεταλλευτούν τους πρώτους ασύστολα, διαγράφοντας κατακτήσεις δεκαετιών (εργασιακά δικαιώματα, κράτος πρόνοιας).

Σε Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία ο λαός, παρά το ότι δεν αντιστέκεται όσο θα έπρεπε δεδομένων των καταστάσεων (κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον καλλιεργημένο φόβο, την μιντιακή προπαγάνδα και τον αντιπερισπασμό της νεοναζιστικής ακροδεξιάς) υπάρχει δυνατή αντίσταση η οποία πιθανό αν ενταθεί στο άμεσο μέλλον να φέρει κάποιες ανατροπές, όπως είχε γίνει επιτυχώς πιο παλιά στην Αργεντινή και τον Ισημερινό.

Η Αργεντινή, μετά από χρόνια εξαθλίωσης ακολουθώντας τις συνταγές του ΔΝΤ, αποφάσισε να κηρύξει χρεωκοπία και να απαλλαγεί από τόσο το χρέος όσο και τα βάρβαρα μέτρα του ΔΝΤ. Μετά από λίγους μήνες άρχισε να ανακάμπτει.  Ο Ισημερινός επαναδιαπραγματεύτηκε το χρέος και ξέφυγε.

Στην Κύπρο, όλοι οι πολιτικοί και τα κόμματα συμφωνούν επί της ουσίας με τα μνημόνια (αν και το ΑΚΕΛ, σε μια προσπάθεια περιορισμού απωλειών, προβαίνει σε κάποιες πολιτικές μανούβρες τύπου «καθυστεράμε το μνημόνιο για να πούμε ότι αντισταθήκαμε»). Με το 61% των κυπρίων σύμφωνα με δημοσκοπήσεις (αν δεν είναι στημένες…) να δέχονται τα ερχόμενα μνημόνια και να μην ακούγεται εναλλακτικός λόγος, δεν φαίνεται προς το παρόν να υπάρχουν μεγάλα περιθώρια. ΄Εχουμε χάψει το παραμύθι ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, αγνοώντας ότι τυχόν χρεωκοπία της Κύπρου θα είχε βαριές συνέπειες σε αναλογία με τα χρήματα που θα μας δανείσουν  ΚΑΙ για την υπόλοιπη ευρωζώνη, οπότε ακόμη και αν δεν δεχόμαστε τα μνημόνια δεν θα είχαν άλλη επιλογή παρά να εκταμιεύσουν τα χρήματα που «χρειαζόμαστε».

Επίσης υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές

http://www.sigmalive.com/inbusiness/opinions/external/530616

Σημ. 1. Το παραπάνω δεν είναι από αριστερό οικονομολόγο…
Σημ. 2. 350 εκατομμύρια μέτρα τον χρόνο για τις τράπεζες, μόνο 80 για το κράτος, ποιος φταίει για το μνημόνιο?

Γιατί αγνοούμε τα πιο πάνω? Επειδή ο «πατριώτης» Αναστασιάδης, ο ογκόλιθος σταθερότητας Λιλλήκας, ακόμη και ο «αριστερός» Μαλάς, οι υποψήφιοι νέοι «σωτήρες», δεν μας το λένε, αφού οι οικονομικά ισχυροί που τους πληρώνουν

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

θέλουν να διαλυθεί ο κόσμος και ειδικά τα εργασιακά δικαιώματα με ένα σκληρό μνημόνιο.

Αυτή την στιγμή το ζητούμενο είναι να σπάσει αυτή η σιωπή όσο αφορά την επερχόμενη καταστροφή, και αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν όσοι έχουν υπόψη τους τι γίνεται και ενδιαφέρονται μεταδώσουν την αλήθεια στους υπόλοιπους, οι οποίοι υπόλοιποι βεβαίως και αντιλαμβάνονται πόσο καταστροφικό θα είναι το μνημόνιο, απλά μέχρι τώρα πιστεύουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Αν ενημερωθεί ο κόσμος για τους άλλους δρόμους και κτυπηθεί αυτή η ηττοπάθεια, το επόμενο βήμα είναι η αυτοοργάνωση του (όπως η κίνηση όσων επλήγηκαν από την μαφία της Μαρφίν με τα αξιόγραφα, αλλά σε πολύ πιο μαζικό και δυναμικό επίπεδο) για την ανατροπή αυτών των πολιτικών και όσων τις στηρίζουν. Από τέτοιο αυτοοργανωμένο κίνημα ανατροπής μπορεί να δημιουργηθούν νέες, πιο δίκαιες κοινωνικές και οικονομικές δομές, όπως στην Ισλανδία, όπου τώρα οι πολίτες ενέκριναν με συντριπτική πλειοψηφία σε δημοψήφισμα το νέο σύνταγμα το οποίο βγήκε αμεσοδημοκρατικά  στις συνελεύσεις, τους δρόμους και τις πλατείες

http://crazyemailsandbackstories.wordpress.com/2012/05/12/icelands-amazing-peaceful-revolution-still-not-in-the-news-backstory/

http://en.wikipedia.org/wiki/Icelandic_constitutional_referendum,_2012

http://en.wikipedia.org/wiki/Icelandic_Constitutional_Assembly

http://en.wikipedia.org/wiki/Kitchenware_Revolution

Τα παραδείγματα είναι εκεί. Μένει να τα ακολουθήσουμε.
Advertisements

Τα έσοδα των τραπεζιτών και μεγαλοεπιχειρηματιών της Κύπρου ετησίως

Οκτώβριος 15, 2011

Για να ξέρουμε πόσα παίρνουν όσοι δεν δουλεύουν οι ίδιοι λεπτό, σε σχέση με τους εργαζόμενους τους που δέχονται συνεχώς μειώσεις μισθών με την παραμικρή αφορμή.

 

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ

Ανδρέας Ηλιάδης (Γενικός Διευθυντής) 890 000 ευρώ

Γιάννης Κυπρή (υπεύθυνος για τις περισσότερες εγχώριες και διεθνείς λειτουργίες)    514 000 ευρώ

Γιάννης Πεχλιβανίδης  334 000 ευρώ

Μέλη διοικητικού συμβουλίου συνολικά  813 000 ευρώ

Πρόεδρος διοικητικού συμβουλίου Θεόδωρος Αριστοδήμου  171 000 ευρώ

Αντιπρόεδρος διοικητικού συμβουλίου Ανδρέας Αρτέμη    85 000 ευρώ

 

ΜΑΡΦΙΝ

Ευθύμιος Βουλούτας (Γενικός Διευθυντής) 586 000 ευρώ

Μέλη ΔΣ

Παναγιώτης Κουννής 336 000 ευρώ

Χρίστος Στυλιανίδης   334 000 ευρώ

Ελευθέριος Ηλιαδάκης 151 000 ευρώ

Ανδρέας Βγενόπουλος (εκτελεστικός πρόεδρος, ιδιοκτήτης πλειοψηφικού πακέτου μετοχών) 215 000 ευρώ

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

Μάκης Κεραυνός (Γενικός Διευθυντής) 283 283 ευρώ

Γλαύκος Μαύρος (Γενικός Διευθυντής συγκροτήματος) 131 096 ευρώ

 

ΤΡΑΠΕΖΑ USB

Ανδρέας Θεοδωρίδης (εκτελεστικός διευθυντής) 121 000 ευρώ

Δέσπω Πολυκάρπου (μέλος διευθυντικής ομάδας) 108 000 ευρώ

 

LOUIS PLC

Ιάσων Πέρδιος (εκτελεστικός διευθυντής) 340 867 ευρώ

Κωστάκης Λοίζου (εκτελεστικός πρόεδρος)  250 000 ευρώ

Λούης Λοίζου (διευθυντής) 145 231 ευρώ

 

ORPHANIDES SUPERMARKETS

Χρίστος Ορφανίδης 445 000 ευρώ

 

PETROLINA HOLDINGS

Κίκης Λευκαρίτης (διευθυντής συγκροτήματος)  152 087 ευρώ

Κωστάκης, Ντίνος και Άκης Λευκαρίτης (διευθυντές και κανακάρηδες του πιο πάνω)  135 000 ο καθένας

Χρίστος Λευκαρίτης 45 621 ευρώ (ήταν άτακτος…)

 

ATHIENITIS CONTRACTORS

Παναγιώτης και Μιχάλης Αθηαινίτης (εκτελεστικοί διευθυντές) 150 000 ο καθένας

 

A ZORBAS & SONS

Τάσος Ζορμπάς (εκτελεστικός διευθυντής) 176 353 ευρώ

Κώστας Ζορμπάς (εκτελεστικός πρόεδρος)  173 431 ευρώ

Δημήτρης Ζορμπάς 164 532 ευρώ

Ανδρέας Ζορμπάς 50 256 ευρώ

 

SFS GROUP

Χριστόδουλος Έλληνας (εκτελεστικός πρόεδρος) 230 000 ευρώ

Φίλιππος Λάρκος (εκτελεστικός αντιπρόεδρος) 220 000 ευρώ

Εκτελεστική ομάδα

Ιωάννης Πίτσιλλος 205 000 ευρώ

Κώστας Κίρκος 180 000 ευρώ

Λοίζος Λοίζου 80 000 ευρώ

 

LOGICOM

Βαρνάβας Ειρίναρχος (γενικός διευθυντής)  158 900 ευρώ

Αριστόδημος Αναστασιάδης (εκτελεστικός διευθυντής) 223 175 ευρώ

εκ των οποίων οι 100 000 μπόνους  για απόδοση θυγατρικών(ίσως  ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ και όχι ο ίδιος δούλευαν σκληρά για αυτή την απόδοση? – παίρνουν όλα τα μπόνους στην κερδοφορία, στην κρίση θέλουν να πληρώσουμε μόνο ΕΜΕΙΣ τις ζημιές τους)

 

ΚΕΟ

Κώστας Κουτσός (εκτελεστικός διευθυντής) 152 000 ευρώ

 

A TSOKKOS HOTELS

Αντρέας Τσόκκος (εκτελεστικός διευθυντής) 106 292 ευρώ

Αναστασία Τσόκκου (εκτελεστική πρόεδρος) 90 921 ευρώ

Γιώργος Τσόκκου (ο  κακομαθημένος κανακάρης των πιο πάνω) 47 077 ευρώ

 

Δική μου σημείωση: Τα πιο πάνω είναι ΟΣΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ.

 

Ενώ εμείς σκοτωνόμαστε στην δουλειά ώστε να βγάζουν τα κέρδη τους και παίρνουμε 1000 ευρώ , αυτοί παίρνουν εκατοντάδες χιλιάδες μόνο  για να δίνουν διαταγές.

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ!

(πηγή πρόσφατο άρθρο της Financial Mirror)

Αλληλεγγύη στον λαό της Ελλάδας!Τετάρτη 29/6 στην Πλατεία Ελευθερίας.

Ιουνίου 26, 2011

Τα οικονομικά παιχνίδια των άπληστων τραπεζιτών,τα οποία έφεραν την διεθνή οικονομική κρίση του 2008,την μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μετά την κρίση του 30,έχουν οδηγήσει στην δημιουργία πρόσφορου εδάφους για εκμετάλλευση των αδυναμιών του χαοτικού,πολύπλοκου υπάρχοντος οικονομικού συστήματος από κερδοσκόπους.

Οι οποίοι κερδοσκόποι στον βωμό του κέρδους θυσιάζουν το μέλλον ολόκληρων λαών τζογάροντας με το εθνικό χρέος,οδηγώντας πολλά κράτη σε αδιέξοδα τα οποία χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία από το κεφάλαιο και την άρχουσα τάξη και τους πολιτικάντηδες υπηρέτες τους για επιβολή σκληρών μέτρων «λιτότητας» στον λαό. Ιδιωτικοποιήσεις βασικών τομέων της οικονομίας (συμπεριλαμβανομένων της υγείας και της παιδείας),κατάργηση κεκτημένων με αίμα δικαιωμάτων όπως 8ωρο και συλλογικές συμβάσεις,σκληρή φορολογία και κάθετη μείωση μισθών και συντάξεων.

Σε Ελλάδα,Ισπανία,Πορτογαλία,Ιρλανδία,Αγγλία οι λαοί νοιώθουν τις συνέπειες αυτής της νέας χρηματοοπιστωτικής αντεπίθεσης του κεφαλαίου.

Ευτυχώς,ένα μεγάλο μέρος του λαού έχει αντιληφθεί το παιχνίδι που παίζεται σε  βάρος τους,και ενθαρρυμένοι από τις επαναστάσεις των καταπιεσμένων της Μέσης Ανατολής προχωρούν στην έμπρακτη αντίσταση.

https://m4trix87.wordpress.com/2011/05/28/%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7/

Η αντίσταση του ελληνικού λαού συνεχίζεται.

Στις 28 και 29 Ιουνίου οι εργατικές συντεχνίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ προχωρούν σε 48ωρη γενική απεργία.

http://www.gsee.gr/news/news_view.php?id=1619

http://www.adedy.gr/adedy/site/home/ws/primary+menu/news/Genika/2011/june/2362011-1.csp

Στα πλαίσια αλληλεγγύης στον αγώνα τους,αποφασίστηκε συγκέντρωση και πορεία προς την ελληνική πρεσβεία την Τετάρτη 29/6 από την Πλατεία Ελευθερίας.

ΚΑΤΩ ΤΟ ΑΝΤΙΛΑΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΔΕΝ ΤΑ «ΦΑΓΑΜΕ», ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Αποκήρυξη του ούτω καλούμενου «Βραβείου Νόμπελ στα Οικονομικά» από την ίδια την οικογένεια του ιδρυτή των Νόμπελ-άρα το «βραβείο» σου είναι ΗΘΙΚΑ ΑΚΥΡΟ,»κύριε» Πισσαρίδη?

Οκτώβριος 23, 2010

Αναδημοσίευση από εδώ

The Nobel family dissociates itself from the economics prize

 

 

On October 11th Peter Nobel, a lawyer and descendent of Alfred Nobel, issued a statement dissociating the Nobel family from the so called Nobel prize in economics.  Below is my translation of Nobel’s statement.

 

The Economics Prize in memory of Alfred Nobel should be criticised on two grounds. First, it is a deceptive utilisation of the institution of the Nobel Prize and what it represents. Second, the economics prize is biased, in the sense that it one-sidedly rewards Western economic research and theory.

Alfred Nobel’s testament was not a hasty piece of work. It was a carefully thought out document. Also, Alfred Nobel’s letters suggest that he disliked economists.

The proposal of a Riksbank [central bank] prize “in memory of Alfred Nobel” was discussed by the Nobel Foundation on April 26, 1968. Professor Sten Friberg, rector of the Karolinska Institute, opposed the idea. The Nobel committee of the Norwegian parliament [which selects the peace prize candidate] expressed serious misgivings. But a rapid decision was expected, apparently under pressure. Why? Riksbanken’s chief Per Åsbrink had close contacts within the government, and for the Nobel Foundation it was vitally important to conserve its tax privileges.

What was the position of the Nobel family? Three days before the meeting of April 26, the then director of the Nobel Foundation, Nils Ståhle, met two members of the family and telephonically talked with a third one. Their position was that “it should not become like a sixth Nobel Prize”, but that if the economics prize could be kept clearly separate from the Nobel Prizes then it might be an acceptable idea. On May 10, Ståhle and the president of the Nobel Foundation, von Euler, visited the family’s eldest, Martha Nobel, then 87 years old — with severely impaired hearing but intellectually in good form. They obtained her written approval of the economics prize “under given conditions,” namely that the new prize in all official documents and statements should be kept separated from the Nobel prize, and called the “prize in economic science in memory of Alfred Nobel.”

In a telephonic conversation with a nephew, Martha Nobel said that the whole thing was prearranged and impossible to oppose, so that one could only hope that they would keep their pledge that no confusion with the real Noble prize should occur. There was no approval from the Nobel family as a whole. We were informed only much later.

What has happened is an unparalleled example of successful trademark infringement. However, nobody in the world can prevent journalists, economists and the general public from talking about the “Nobel prize in economics,” with all its connotations. That is why, in the name of decency and in order to honour Alfred Nobel’s memory, this bank prize in his memory should be given on a different occasion than the Nobel day [a day of  ceremonies headed by the king].

With no knowledge of economics, I have no opinions about the individual economics prize winners. But something must be wrong when all economics prizes except two were given to Western economists, whose research and conclusions are based on the course of events there, and under their influence. I can imagine Alfred Nobel’s sarcastic comments if he were able to hear about these prize winners. Above all else, he wanted his prizes to go to those who have been most beneficial to humankind, all of humankind!

(αρχική πηγή

http://svtdebatt.se/2010/10/vi-i-nobelfamiljen-tar-avstand-fran-ekonomipriset/

)

Δεν χρειάζεται να πω τίποτα άλλο-ειδικά οι παραθέσεις σε bold δείχνουν τι έγινε πραγματικά.

«Νόμπελ» στα οικονομικά?

Άι παράτα μας «κύριε» Πισσαρίδη!

 

Ο φασισμός είναι καπιταλισμός

Αύγουστος 30, 2010

Ένα ενδιαφέρον βίντεο από το youtube,για το οποίο ευχαριστώ τον φίλο ftou1000kaka.

Ως απάντηση στους ούτω καλούμενους «λαικούς» εθνικιστές…

Ένα ενδιαφέρον άρθρο του «Πολίτη»

Μαΐου 31, 2010

Ο έλεγχος της παγκόσμιας οικονομίας και το πείραμα της Ελλάδας

Η ώρα της αλήθειας

Τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν κατά τη γενική απεργία, τοποθετούν την Ελλάδα στο ίδιο επίπεδο με τις υπανάπτυκτες τριτοκοσμικές χώρες. Οι εικόνες που ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο, θύμιζαν Ταϊλάνδη, Ιράκ ή, ακόμα, Αφγανιστάν, αλλά, σίγουρα, όχι μια αναπτυγμένη ευρωπαϊκή χώρα.
Αυτή είναι η εικόνα. Αν όμως κοιτάξουμε τι υπάρχει πίσω από την εικόνα, θα δούμε ότι το σκηνικό αυτό ξαπλώνεται σιγά – σιγά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με παρόμοια με την Ελλάδα οικονομική κατάσταση. Σκηνικό καθόλου τυχαίο, για το οποίο δεν έχει την αποκλειστική ευθύνη η Ελλάδα. Το νερό μπήκε στο αυλάκι εδώ και πολύ καιρό. Το αυλάκι είναι η σχέση του ανθρώπου με τη δύναμη.

Από το Βεστφαλιανό έθνος-κράτος στην αποικιοκρατία και στο διεθνές κεφάλαιο
Διανύουμε την αρχή του τέλους του Βεστφαλιανού έθνους-κράτους, το οποίο οφείλει την ύπαρξή του στην υπογραφή της Συνθήκης της Βεστφαλίας το 1648, τερματίζοντας τον 80ετή (1568 – 1648) πόλεμο της ανεξαρτησίας των Κάτω Χώρων και τον 30ετή (1618 – 1648) πόλεμο μεταξύ Προτεσταντών και Καθολικών στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που ερήμωσαν ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη. Η βασική αρχή της Συνθήκης της Βεστφαλίας, όπως πολλοί αναλυτές διεθνών σχέσεων υποστηρίζουν, είναι η κατοχύρωση της ανεξάρτητης κυριαρχίας του έθνους-κράτους μέσα στα εδαφικά του σύνορα, χωρίς εξωτερικές επεμβάσεις σε εσωτερικές του υποθέσεις.
Τα έθνη, με την εξάπλωσή τους, δημιούργησαν αυτοκρατορίες, οι οποίες επέβαλλαν σε αυτούς που κατακτούσαν τους τις δικές τους αρχές (γλώσσα, θρησκεία, παιδεία), θεωρώντας τις ανώτερες από αυτές των υποτελών τους. Τα έθνη και οι αυτοκρατορίες τους μεταμορφώθηκαν με το χρόνο σε έθνη-κράτη, κάτω από την πίεση της ανερχόμενης τάξης των εμπόρων και των άλλων ελεύθερων επαγγελματιών, ώστε να αποσπάσουν ένα μέρος από την εξουσία που κατείχαν αποκλειστικά οι μονάρχες. Μέσα σε αυτό το κλίμα οι Κάτω Χώρες εξεγέρθηκαν κατά των Ισπανών κατακτητών με το σύνθημα «Όχι φορολόγηση, χωρίς εκπροσώπηση».
Και ενώ θα περνούσαν άλλα περίπου 150 χρόνια προτού το έθνος-κράτος επανιδρυθεί μέσα από τις στάχτες της Γαλλικής Επανάστασης και τις ιδέες του κοινοβουλευτισμού, επεκτεινόμενα τα έθνη-κράτη, επέβαλαν την αποικιοκρατία.
Κατά την αποικιοκρατία, η προσοχή στράφηκε στον οικονομικό έλεγχο της αποικίας και λιγότερο στην πολιτισμική αφομοίωση. Παράλληλα, άρχισε να αναδεικνύεται σταδιακά μια νέα ανερχόμενη πολιτική δύναμη: η τάξη του διεθνούς κεφαλαίου. Και ενώ στην αρχή το διεθνές κεφάλαιο έβλεπε τα συμφέροντα του να ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντα του εγχώριου έθνους-κράτους, άρχισε να γίνεται αντιληπτό, αργά, αλλά σταθερά, με τη βοήθεια της επιταχυνόμενης παγκοσμιοποίησης, ότι τα περιθώρια κέρδους σε μια οικονομία δίχως σύνορα είναι απλά απεριόριστα.

Οι νέες διεθνείς οικονομικές σχέσεις
Το τραγικό είναι ότι ακολουθώντας το σύνηθες μοντέλο εξέλιξης της ανθρώπινης ιστορίας, χρειάστηκε ακόμη ένας 30ετής πόλεμος (1914 – 1945 η περίοδος μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων που συμπεριλαμβάνει την περίοδο του Μεσοπολέμου κατά τη διάρκεια της οποίας έλαβαν χώρα αρκετοί πόλεμοι), για να φτάσουμε στην επόμενη αναδιοργάνωση του συστήματος και στη μεταμόρφωση του έθνους-κράτους.

Ήταν η ώρα κατά την οποία, στο όνομα της παγκόσμιας ειρήνης και συνεργασίας, οι διάφοροι διεθνείς οργανισμοί ανέλαβαν να αναδιοργανώσουν το παγκόσμιο οικονομικό και πολιτικό σύστημα. Οι αποικιοκράτες, μέσα από νεοσύστατους οργανισμούς, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δημιούργησαν τους όρους με τους οποίους οι διεθνείς οικονομικές και πολιτικές σχέσεις θα καθορίζονται. Μέσα από το σύστημα νομισματικής ισοτιμίας Bretton-Woods και τον έλεγχο της τιμής του πετρελαίου, επετεύχθη η μεταφορά του πλούτου των πρώην αποικιών στις μητροπόλεις. Η εφαρμογή του συστήματος Bretton-Woods κατήργησε τον κανόνα, στη βάση του οποίου η αξία κάθε χαρτονομίσματος ήταν μετατρέψιμη σε μια ποσότητα χρυσού. Με το σύστημα αυτό ο κάθε πόλεμος μπορούσε να χρηματοδοτείται επ’ αόριστον, αφού, το μόνο που είχαν να κάνουν οι κυβερνήσεις ήταν να τυπώνουν όσο επιπλέον χρήμα χρειάζονταν. Αλλά, ακόμη και τότε, οι υπερεθνικοί αυτοί οργανισμοί λειτουργούσαν στη βάση κάποιων ισχυρών, εθνικών όμως, συμφερόντων. Μεταξύ των ισχυρών δυτικών δυνάμεων η συνεργασία δεν ήταν πάντοτε εύκολη και οι συμβιβασμοί ήταν συνήθως αναγκαίοι.
Για τις αναπτυσσόμενες, όμως, χώρες, οι όροι του παιχνιδιού ήταν διαφορετικοί. Ενώ οι χρόνιες νεο-αποικιοκρατικές σχέσεις και οι εκάστοτε δικτατορικές κυβερνήσεις λήστευαν το φυσικό τους πλούτο, υπό την ανοχή του ΟΗΕ, η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ ετοίμαζαν τα, γνωστά πλέον για τις καταστροφικές τους συνέπειες, «Προγράμματα Διαρθρωτικής Προσαρμογής» που καθόριζαν τους όρους κάτω από τους οποίους οι αναπτυσσόμενες χώρες θα έπαιρναν τα δάνεια ανάπτυξης.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, πάντως, θεωρείται από τους διάφορους αναλυτές ως μια πολλά υποσχόμενη μορφή υπερεθνικής πολιτειακής οργάνωσης. Δεν παύει όμως το κράτος-έθνος να διατηρεί κάποια ορατή εξουσία ως προς την τελική ευθύνη προς τον ευρωπαϊκό λαό.

Το πείραμα της Ελλάδας
Σήμερα, αφού η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει προλειάνει το έδαφος, το διεθνές τραπεζικό καρτέλ χρειάζεται ένα πειραματόζωο (μια χώρα ασθενή από τα ανεπτυγμένα κράτη) για να επιβάλει τα σχέδιά του για τον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας. Η Ελλάδα, ως ο πιο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης, είναι αυτός ο κατάλληλος ασθενής. Τα μέτρα λιτότητας που άρχισαν να εφαρμόζονται, δεν έχουν μεγάλες διαφορές από τα Προγράμματα Διαρθρωτικής Προσαρμογής. Με τα μέτρα αυτά, που δοκιμάζονται πειραματικά στην Ελλάδα, το ΔΝΤ και η ΠΤ (δύο πραγματικά υπερεθνικοί και καθαρά τεχνοκρατικοί οργανισμοί που δεν είναι υπόλογοι σε κανένα) θα έχουν, για πρώτη φορά, λόγο στον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας μέσα στην ευρωζώνη. Το σίγουρο είναι ότι θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες, με τη βοήθεια και του πανικού που θα διασπείρουν τα ΜΜΕ για την εξάπλωση της ελληνικής κρίσης. Ο στόχος παραμένει ένας, ο έλεγχος της παγκόσμιας οικονομίας. Και όσο τα έθνη-κράτη εφαρμόζουν ακόμα τις δημοκρατικές αρχές και διαδικασίες, αυτός ο έλεγχος είναι δύσκολο να επιβληθεί. Οι δημοκρατικές αρχές και τα ανθρώπινα δικαιώματα πολεμούνται με τη μέθοδο της τρομοκρατίας. Με τη διασπορά του τρόμου για τους ξένους, για την ανεργία και τη φτώχια, για την υγεία, για το περιβάλλον. Για την ανθρώπινη ύπαρξη. Και τα όπλα που χρησιμοποιεί αυτός ο πόλεμος για την επιβολή της τρομοκρατίας είναι η παραπληροφόρηση μέσα από τα ΜΜΕ. Με πρώτο θύμα, πάντα, τη μόρφωση, την εκπαίδευση του έθνους-κράτους.

*Αντρέας Γιαννάκος
Μ.Α. European Studies – Amsterdam University
M.Sc. International Development Studies – Amsterdam University

Του Αντρέα Γιαννάκου*

Κωδικός άρθρου: 948403

ΠΟΛΙΤΗΣ – 30/05/2010, Σελίδα: 43

Η ωμότητα των αφεντικών σε όλο της το μεγαλείο…

Μαΐου 20, 2010

χωρίς σχόλια-θαυμάστε τους!

Υπάλληλος τράπεζας κατήγγειλε σεξουαλική παρενόχληση και τις έκοψαν προαγωγές

Τόλμησε και το πλήρωσε ακριβά

Η επίτροπος Διοικήσεως δεν πείστηκε από τις δικαιολογίες της διοίκησης της τράπεζας, διαπιστώνοντας ότι η γυναίκα που είχε καταγγείλει τον προϊστάμενό της για σεξουαλική παρενόχληση, παρέμεινε καθηλωμένη επαγγελματικά
Γυναίκα υπάλληλος σε τράπεζα, έκανε το «λάθος» να καταγγείλει προϊστάμενό της για σεξουαλική παρενόχληση κι από εκείνη τη στιγμή βρέθηκε στα «αζήτητα» με δυσμενή μετάθεση και επαγγελματική καθήλωση. Όσο κι αν είναι τραγικό, η συμπεριφορά αυτή έναντι γυναικών που καταγγέλλουν σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας, δεν είναι η εξαίρεση, αλλά δυστυχώς ο κανόνας. Το παράπονο εκ μέρους της υπαλλήλου υπέβαλαν στην επ. Διοικήσεως, με την ιδιότητά της ως Αρχής Ισότητας, οι δικηγόροι Δήμος και Λία Γεωργιάδη.

Την «έθαψαν»
Η παραπονούμενη γυναίκα εργάζεται σε τράπεζα και το 1999 τοποθετήθηκε στη θέση προϊσταμένης υποκαταστήματος. Το 2000 έγινε υποτμηματάρχης και το 2003 έγινε προϊστάμενη τραπεζικών εργασιών για ολόκληρη της επαρχία στην οποία εργαζόταν. Το 2004 μετακινήθηκε σε άλλη θέση και ανέλαβε καθήκοντα προϊσταμένης της υπηρεσίας δανειοδότησης ιδιωτών. Στις αρχές του 2005, υψηλόβαθμο διευθυντικό στέλεχος της τράπεζας άρχισε να την παρενοχλεί, με αποτέλεσμα η γυναίκα να καταγγείλει τη συμπεριφορά του τόσο στους προϊσταμένους της, όσο και στην ΕΤΥΚ. Η διερεύνηση του παραπόνου από του μηχανισμούς της τράπεζας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτό ήταν βάσιμο. Τότε η παραπονούμενη πείστηκε να αποσύρει την καταγγελία της για λόγους που είχαν να κάνουν με τη θέση και την οικογενειακή κατάσταση του προϊσταμένου της, και αφού της δόθηκαν διαβεβαιώσεις ότι θα λαμβάνοντας μέτρα. Μετά την απόσυρση της καταγγελίας, διακόπηκε και η πειθαρχική δίωξη εναντίον του προϊσταμένου, ο οποίος αφυπηρέτησε πρόωρα. Ωστόσο, μέχρι να αφυπηρετήσει, η παραπονούμενη είχε ζητήσει να μην έχει καμία επαφή μαζί του και έτσι την μετέθεσαν σε τμήμα όπου της ανατέθηκαν υποδεέστερα καθήκοντα. Η διοίκηση της τράπεζας της είχε πει ότι αυτή η μετακίνηση θα ήταν προσωρινή (για 6 μήνες). Τελικώς παρέμεινε σε εκείνη τη θέση για αρκετά χρόνια και δεν πήρε καμία προαγωγή αν και της είχαν δοθεί υποσχέσεις.

Κοροϊδία
Η παραπονούμενη, όταν αντιλήφθηκε ότι βρισκόταν σε δυσμένεια γιατί είχε καταγγείλει την παρενόχλησή της, απευθύνθηκε στην ΕΤΥΚ αφού η τράπεζα είχε αρνηθεί να εξετάσει παράπονό της σχετικά με την μη προαγωγή της. Η ΕΤΥΚ απευθύνθηκε στο υπ. Εργασίας, αλλά το παράπονο αποσύρθηκε αφού η διοίκηση της τράπεζας έδωσε υποσχέσεις ότι η υπάλληλος επρόκειτο να προαχθεί. Επρόκειτο και πάλι για υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.

‘Αριστη αλλά…
Η επ. Διοικήσεως στο πλαίσιο της έρευνάς της ζήτησε εξηγήσεις από τη διοίκηση της τράπεζας ενώ εξέτασε και τον υπηρεσιακό φάκελο της παραπονούμενης. Η διοίκηση της τράπεζας ισχυρίστηκε ότι το Δ.Σ δεν την προήγαγε καθώς δεν είχε τέτοια εισήγηση από την επιτροπή Διευθυντών. Η επ. Διοικήσεως διαπίστωσε ότι οι προϊστάμενοι της παραπονούμενης επανειλημμένως την είχαν χαρακτηρίσει ως «συνεπή και αφοσιωμένη, πολύτιμο στέλεχος», «ένα από τα πιο αξιόλογα στελέχη με πολλές ικανότητες και πολύτιμη τραπεζική πείρα», «εργάζεται σοβαρά, σκληρά, ευσυνείδητα χωρίς ωράρια…». Ιδιαίτερα θετικές ήταν και οι αξιολογήσεις τις για τα χρόνια που παρέμενε καθηλωμένη χωρίς προαγωγή. Ενδεικτικά, στην ετήσια αξιολόγηση της για το 2008, ο προϊστάμενός της σημειώνει ότι «συστήνεται για αναβάθμιση σε τμηματάρχη, πράγμα που ήδη έπρεπε να είχε γίνει από καιρό».

Αστείες δικαιολογίες
Ανώτατο στέλεχος της διοίκησης της τράπεζας, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την μη προαγωγή της παραπονούμενης, παρά τις εισηγήσεις των προϊσταμένων της ισχυρίστηκε πως «οι ετήσιες αξιολογήσεις των υπαλλήλων της Τράπεζας δεν γίνονται πάντα με αντικειμενικά κριτήρια, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις που οι προϊστάμενοι βαθμολογούν ευνοϊκότερα ή δυσμενέστερα κάποιους υπαλλήλους με βάση τις προσωπικές τους σχέσεις».

Την θυματοποίησαν
Η επ. Διοικήσεως απέρριψε ως αβάσιμες τις δικαιολογίες της διοίκησης της τράπεζας καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «η επαγγελματική καθήλωση της παραπονούμενης οφείλεται στην καταγγελία για σεξουαλική της παρενόχληση στο χώρο της εργασίας της κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας. Δεδομένου δε, ότι αυτή η μεταχείριση συνδέεται με την καταγγελία της για σεξουαλική παρενόχληση στοιχειοθετείται απαγορευμένη με νόμο διάκριση λόγω φύλου. Η κ. Νικολάου, επειδή προτίθεται να προβεί σε σύσταση, έχει καλέσει σε διαβούλευση τα δύο μέρη για να συζητήσουν το περιεχόμενο της σύστασης που θα γίνει.


Δήθεν ανήξεροι…
Ανώτατο στέλεχος της τράπεζας ισχυρίστηκε πως η μη προαγωγή της παραπονούμενης δεν σχετίζεται με την καταγγελία που είχε κάνει εναντίον του προϊσταμένου της. Όπως υποστήριξε, τα μέλη του δ.σ. της Τράπεζας που αποφασίζουν τις προαγωγές και τα μέλη της επιτροπής Διευθυντών που εισηγούνται τις προαγωγές, δεν γνώριζαν καν για την καταγγελία της υπαλλήλου. Ωστόσο η επ. Διοικήσεως σημειώνει πως δεν μπορεί να δεχθεί ως βάσιμους αυτούς τους ισχυρισμούς αφού τα γεγονότα οδηγούν στο αντίθετο συμπέρασμα. Ορισμένα από τα μέλη του δ.σ. κατείχαν τη σημερινή τους θέση και και το 2005 που είχε γίνει η καταγγελία, η οποία είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις από τη στιγμή που έφτασε σε επίπεδο υπ. Εργασίας μετά από παρέμβαση της ΕΤΥΚ. Επίσης, η πρόωρη αφυπηρέτηση του καταγγελλόμενου δεν αποκλείεται να σχετιζόταν με την εναντίον του καταγγελία, πράγμα που κατά την κ. Νικολάου είναι αδύνατον να μη συζητήθηκε από το προσωπικό της Τράπεζας. Επίσης μάρτυρας της παρενοχλητικής συμπεριφοράς του προϊσταμένου προς την παραπονούμενη υπήρξε η τότε άμεσα προϊστάμενή της καθώς και άλλοι συνάδελφοί της. 

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ

Κωδικός άρθρου: 946763

ΠΟΛΙΤΗΣ – 19/05/2010, Σελίδα: 19

 

 

(αναδημοσίευση από Πολίτη)

Καταγγελία από υπάλληλο της Μαρφίν Λαικής-ορίστε ποιοι φταίνε για τους νεκρούς!

Μαΐου 6, 2010

«Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μήνυμα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε …

διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ. Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά «ή δουλεύεις ή απολύεσαι».

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ. Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.»

(αναδημοσίευση από txvs.gr)

Ο ΛΑΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΞΕΓΕΙΡΕΤΑΙ!(και κάποιοι άλλοι μας λένε για νεκρούς,οι οποίοι όπως λένε αυτόπτες μάρτυρες ΠΕΘΑΝΑΝ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΧΑΝ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ!)

Μαΐου 5, 2010

Γενική απεργία και γενικευμένη πολιτική ανυπακοή στην Ελλάδα.150 000 τουλάχιστο αγανακτισμένοι πολίτες,εργαζόμενοι,άνεργοι,τα ασθενέστερα κομμάτια της κοινωνίας,που θα υποφέρουν περισσότερο από τα νέα μέτρα που θα πάρουν αυτοί που ρήμαξαν την χώρα ούτως ώστε αυτοί που έχουν και κατέχουν και οι ευρωπαίοι συνεταίροι τους να την βγάλουν καθαρή,λένε

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Το κλίμα τεταμένο,η οργή διάχυτη παντού.Πλέον ο κόσμος φαίνεται να έχει συνειδητοποιηθεί.Τα σύμβολα της εξουσίας και του υπάρχοντος συστήματος-υπουργεία(Οικονομικών),τράπεζες,εταιρείες,ακόμη και το προαύλιο του μεγάλου μπουρδέλου των 300 κλεφτών των δισεκατομμυρίων που ονομάζεται βουλή,καίγονται.

Δυστυχώς,μέσα στην σύγχυση που δημιουργείται σε τέτοιες καταστάσεις-εξάλλου,μιλάμε για πόλεμο-τρεις υπάλληλοι τράπεζας στην Σταδίου πεθαίνουν.

Τα ΜΜΕ λένε ότι κάηκαν ζωντανοί όταν έπεσαν μολότωφ στο υποκατάστημα της τράπεζας όπου εργάζονταν.

Όμως,αυτόπτες μάρτυρες,που,αντίθετα με τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης-που έχουν κάθε συμφέρον να λένε ψέματα προς υπεράσπιση των κυβερνώντων που τα ελέγχουν άμεσα(βλέπε ΕΡΤ)η των χορηγών τους(διαφημίσεις-ιδίως τραπεζών,κομμάτων τα οποία με την σειρά τους τα παίρνουν από αλλού κοκ)-λένε άλλα.

ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΗΣ ΕΝ ΛΟΓΩ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΝ,ΑΛΛΑ Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΜΕΣΩ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΩΝ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ-ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΞΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΕΓΚΑΙΡΑ,ΠΑΡΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΙ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΞΩ,ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΜΟΛΟΤΩΦ,ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΠΕΘΑΝΑΝ ΑΠΟ ΑΝΑΘΥΜΙΑΣΕΙΣ!

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1163630

Αυτά λένε οι αυτόπτες μάρτυρες.

Τα οποία λεγόμενα συμφωνούν και με την λογική.

Απλά σκεφτείτε λίγο.

Πόσο “τυχεροί” έπρεπε να ήταν αυτοί που έρξιαν τις μολότωφ ούτως ώστε να πετύχουν τους υπαλλήλους απευθείας,και θα το έκαναν?

Δεν θα ήταν πολύ πιο λογικό να ρίξουν τις μολότωφ κατά του υλικού εξοπλισμόύ της τράπεζας?

Και αν οι μολότωφ είχαν πέσει πάνω σε υλικό εξοπλισμό,γιατί οι υπάλληλοι δεν βγήκαν έξω πριν να καούν-ακόμη και πηδώντας από μπαλκόνια?

ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ?

Αλλά τι να πουν τα κανάλια,τι να αφήσουν τουσ υπαλλήλους τους να πουν?

Την αλήθεια,ότι δλδ επρόκειτο για ευθύνη της εργοδοσίας,η οποία τους κρατούσε με την βία στη δουλειά,κυριολεκτικά σαν σκλάβους-ειδικά τέτοιες ώρες?

(εξάλλου,υπάρχουν και μαρτυρίες κατά της εν λόγω τράπεζας και το πόσο λίγο ενδιαφέρεται για τους υπαλλήλους της και από τους ίδιους της τους υπαλλήλους)

Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μύνημα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.  

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.  

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.  

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.  

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.  

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.  

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ.Βγενόπουλου.  

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.  

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά “ή δουλεύεις ή απολύεσαι”.  

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.  

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ.Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.   

   http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BD%CE%B5%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%AF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B1%CF%83%CF%86%CF%85%CE%BE%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CE%B5-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1 

 
από ενας 3:56μμ, Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
έσπασε την απεργεία ο σκαι και μεταδίδει ειδήσεις κατηγορόντας τους διαδηλωτές οτι κυνηγάνε τους δημοσιογράφους του.από ασφυξία πέθαναν τα άτομα, επειδή η τράπεζα είχε κλείδώσει τις πόρτες και έτσι οι υπάλληλοι εγκλωβίστηκαν μέσα και δε μπόρεσαν να βγουν. εργοδοτική δολοφονία δηλαδή.στα λουλουδάδικα της βουλής δυο κλούβες, κλεισμένος ο δρόμος, λεει ο σκαι.προπύλαια δεν έχει κόσμο λέει ο σκαι.
ανακοίνωση πυροσβεστικής  

από Βγενόπουλε δολοφόνε 3:58μμ, Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Η πυροσβεστική ανακοίνωσε ότι βρέθηκαν νεκροί 3 άτομα, υπάλληλοι της μαρφίν, στις σκάλες του τρίτου ορόφου όπου προσπάθησαν να διαφύγουν ενώ μαινόταν η πυρκαγιά στο ισόγειο. Βρήκαν μπροστά τους κλειστές πόρτες κι όπως φαίνεται δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη για έξοδο κινδύνου. Οι θάνατοι οφείλονται σε ασφυξία από τους καπνούς στη σκάλα που λειτούργησε σαν καμινάδα.

 

Star  

από ενας 4:09μμ, Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
το Star λεει διεκοψε την απεργεια με αδεια της ενωσης συντακτων, δειχνει εικονες απο συνταγμα και βουλη, φωτιες.το Star λεει δεν γνωριζουμε αν αυτα τα ατομα ηταν μεσα σε καποιο κτιριο η εξω στη πορεια και ειχαν αναπνευστικα προβληματα λογω των καπνων.φωτια στο κτιριο της ΣΔΟΕ στην αμαλιας. ακομα μεσα στη τραπεζα τα ατομα λεει το Star (2 γυναικες, 1 αντρας, υπαλληλοι της τραπεζας) ανεβηκαν σε πανω οροφο.η τραπεζα ειναι marfin. Σπάστηκαν τα ρολά και πετάχτηκαν μέσα μολότοφ. οι διαδηλωτες οταν ειδαν μεσα τους υπαλληλους προσπαθησαν να σπασουν τις πορτες και να κάνουν χώρο για να τους σώσουν λέει ο Βάϊος Συρρός ζωντανά τώρα στο Star Channel.”Ισλανδία 93% όχι” ένα πλακάτ διαδηλωτή και τους ψεκάζουν με μανία οι μπάτσοι.  

στις φλόγες το υπουργειο οικονομικών λεει το star, όλο το κτίριο έχει καεί εντελώς. δεν είχε υπαλλήλους μέσα.

αμαλίας 40 η υπηρεσία του ΦΠΑ στις φλόγες. αν δεν έχει το κράτος backup τα στοιχεία, αυτά έχουν χαθεί τώρα.

ιστορικά δεν έχει εμφανιστεί μεγαλύτερη συμμετοχή σε διαδηλώσεις. για πρώτη φορά γίνεται τέτοια μαζικη συμμετοχή.

δεν τους επετρεψαν να απεργησουν  

από !!! 4:11μμ, Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
(Τροποποιήθηκε 4:13μμ, Τετάρτη 5 Μαΐου 2010)
οι υπαλληλοι της τραπεζας μαρφιν ηθελαν να απεργησουν αλλα η διοικηση δεν τους το επετρεψε και τους εκλεισε μεσα με κλειδωμενες πορτες και χωρις εξοδο κινδυνου.

οι τουριστες βγαζουν φωτο το υπουργειο οικονομικων που καιγεται.

Θα κάνει ο κ.Βγενόπουλος την αυτοκριτική του; Θα του αποδωθούν ποινικές ευθύνες;

από εργαζόμενος στη Marfin Bank 7:02μμ, Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
(Τροποποιήθηκε 7:33μμ, Τετάρτη 5 Μαΐου 2010)

 

 

 

(για να μην αναφέρω και το αυτονόητο,ότι δλδ μπορεί αυτοί που πέταξαν τις μολότωφ στην τράπεζα να ήταν βαλτοί…)  

Και δείτε και αυτό

http://tsak-giorgis.blogspot.com/2010/05/blog-post_5222.html

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΑ 

Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ  ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ,ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ,ΤΟ ΠΑΛΙΡΡΟΙΚΟ ΚΥΜΑ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΟΡΓΗΣ 

ΤΑ ΜΜΕ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥΣ 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ 

ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ 

Για περισσότερα και συνεχή κάλυψη 

https://athens.indymedia.org/ 

Αιτή.Η ανατομία μιας καταστροφής-και ποιοι φταίνε πραγματικά…

Ιανουαρίου 19, 2010

Μια χώρα κατεστραμμένη ολοκληρωτικά από έναν σεισμό 7 ρίχτερ.

Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί,εκατομμύρια άστεγοι,εναπομείνασες υποδομές στο μηδέν,και πολλά εκατομμύρια κινδυνεύουν άμεσα από επιδημίες.

Μα αλήθεια, γιατί πριν από καμιά δεκαετία όταν στην Κύπρο είχαμε σεισμό 6.5 ρίχτερ δεν έπεσε παράγκα?

Και γιατί στην διπλανή Δομινικανή δημοκρατία-σημειωτέον το ρήγμα βρίσκεται ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών-παρατηρήθηκαν μόνο ελάχιστες ζημιές?

 Απάντηση.

Γιατί η Αιτή,δυστυχώς,δεν διοχέτευε τα απαραίτητα κεφάλαια για την αναβάθμιση της υποδομής της.Για παράδειγμα,δεν υπήρχαν ούτε σεισμογράφοι,ούτε και ένας,για να ανιχνευθούν οι προσεισμοί,κάτι το οποίο ενδεχομένως θα προειδοποιούσε για τον σεισμό με αποτέλεσμα να σωθούν ίσως εκατοντάδες χιλιάδες!

Κτίρια-παράγκες,κτίρια με αντοχή πύργου από τραπουλόχαρτα,εκατομμύρια ανθρώποι στοιβαγμένοι σαν τα ποντίκια.

Γιατί όμως?

Μιλάμε για μια χώρα όπου κάθε δύο χρόνια πάνω κάτω γίνονται πραξικοπήματα,και ο κάθε επίδοξος «πρόεδρος» διοχετεύει τα περισσότερα από τα-λιγοστά,ως τριτοκοσμική χώρα-μέσα της χώρας στον στρατό του και στην συμμορία του που διατηρεί στην εξουσία,αντί στο λαό και στην κατασκευή υποδομών.

Τα υπόλοιπα πάνε,μα που αλλού φυσικά,στην αποπληρωμή των δόσεων για το εξωτερικό χρέος της χώρας προς τις ανεπτυγμένες χώρες του 1ου κόσμου-βλέπε ΗΠΑ κοκ,και την ελεγχόμενη από αυτές διεθνή τράπεζα,και στο μεγάλο κεφάλαιο αυτών των χωρών που βρίσκεται πίσω από τις κυβερνήσεις τους!

Και γιατί υπάρχει χρέος?

Εμ,μα πως,γίνεται οι επίδοξοι «προέδροι» να μην έχουν ισχυρό στρατό?

Γίνεται να μην επισυνάπτουν με διάφορους «κολοσσούς»-τους ίδιους οι οποίοι συνεργάζονται με εμπόρους όπλων που βγάζουν δισεκατομμύρια από την πώληση όπλων στον 3ο κόσμο- συμφωνίες που συμφέρουν και αυτούς προσωπικά,και τους πιο πάνω,γράφοντας στα @@ τους τον λαό της χώρας?

 Γίνεται οι αμερικάνοι και ντόπιοι μεγαλοεπιχειρηματίες να μην προσπαθούν να συνεχίσουν κατά το δυνατό,και με κάθε τρόπο,να εκμεταλλευτούν τις πρώην-και νυν απ’ότι φαίνεται-αποικίες?

Τώρα η διεθνής βοήθεια που πάει στην Αιτή δεν αποτελεί δυστυχώς τίποτα άλλο παρά περαιτέρω δάνεισμό από την διεθνή τράπεζα,ούτως ώστε κάποιοι λίγοι από πάνω να παίρνουν ακόμη περισσότερους τόκους στο μέλλον.

Άλλοι τα λένε πολύ καλύτερα από μένα…

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Naomi Klein μίλησε στη Νέα Υόρκη για την κρίση στην Αϊτή. Το Democracy Now μετέδωσε μέρος της ομιλίας της.

«Πρέπει να είμαστε απολύτως σαφείς ότι αυτή η τραγωδία, η οποία είναι κατά ένα μέρος φυσική, και κατά ένα άλλο αφύσικη -δεν πρέπει σε καμία περίπτωση, να χρησιμοποιηθεί πρώτον, για να υπερχρεώσει ακόμα περισσότερο την Αϊτή, και δεύτερον για να περάσει αντιλαϊκές επιχειρησιακές πολιτικές προς το συμφέρον των επιχειρήσεών μας. Δεν είναι μια θεωρία συνομωσίας. Έχει συμβεί κατ’ επανάληψη», επισημαίνει.

«ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ – Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής», είναι ο τίτλος του καινούργιου βιβλίου (κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου) της Ναόμι Κλάιν, 37 ετών, Καναδής συγγραφέως, ακτιβίστριας και δημοσιογράφου, που συνεργάζεται με τη New York Times και γράφει τακτική στήλη στη βρετανική Guardian. Ο «καπιταλισμός της συμφοράς», εξηγεί, είναι εκείνος που στόχο έχει την εκμετάλλευση ενός κατακλυσμιαίου γεγονότος, που προκαλεί στη χώρα και στους πολίτες της ένα τεράστιο, και ενίοτε αξεπέραστο σοκ. Μιλάμε για έναν πόλεμο, μια μεγάλη φυσική καταστροφή (όπως οι πρόσφατες πυρκαγιές στη χώρα μας), μια τρομοκρατική επίθεση, κ.λπ. Ο καπιταλισμός αυτός, κατά τη Ναόμι Κλάιν, «χρησιμοποιεί» – εκμεταλλεύεται την κατάσταση πλήρους αποπροσανατολισμού, που υπάρχει στον πληθυσμό, και που ακολουθεί πάντα ένα τέτοιο γεγονός. Η απρόσμενη συμφορά ανοίγει ένα πολύ βολικό παράθυρο για να προωθηθούν πολιτικές που δεν μπορούσε το κράτος να προωθήσει υπό φυσιολογικές συνθήκες. 

«ΣΤΟ ΠΙΟ ΧΑΟΤΙΚΟ σταυροδρόμι του εμφυλίου πολέμου στο Ιράκ, ένας καινούργιος νόμος εμφανίζεται ξαφνικά και επιτρέπει στις εταιρείες Shell και ΒΡ να διεκδικήσουν τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου της χώρας. Αμέσως μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση Μπους στα μουλωχτά εκχωρεί την “εκμετάλλευση” του “Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας”, στις εταιρείες Halliburton και Blackwater. Στη νοτιοανατολική Ασία, όταν το φοβερό τσουνάμι διέλυσε όλες τις ακτές της, τα πιο ωραία κομμάτια, εκείνα που λέμε φιλέτα, εκποιήθηκαν σε τουριστικές επιχειρήσεις, που κιόλας τις μετέτρεψαν σε… μαγευτικά θέρετρα. Και τέλος, οι κάτοικοι της Νέας Ορλεάνης, ακόμα σκορπισμένοι σε διάφορες άκρες της Αμερικής εξαιτίας των καταστροφών που προκλήθηκαν εκεί από τον τυφώνα “Κατρίνα”, ανακαλύπτουν τώρα με έκπληξη πως ό,τι είχε σχέση με κοινωφελείς υπηρεσίες, όπως οικιστικά συγκροτήματα, δημόσια και δημοτικά νοσοκομεία και σχολεία, δεν πρόκειται ποτέ ξανά να λειτουργήσουν. Θα αξιοποιηθούν, τους είπαν, αλλιώς…».

Η ΚΛΑΪΝ ταξίδεψε πρόσφατα στη Σρι Λάνκα. Εκεί, συναντήθηκε και με φίλους της, ακτιβιστές, από τους οποίους έμαθε πως το τσουνάμι έπαιξε έναν τέτοιον, ακριβώς, ρόλο στη χώρα τους. Δηλαδή, τον ρόλο «της καπιταλιστικής συμφοράς». Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι το τεράστιο παλιρροϊκό κύμα «καθάρισε» μερικές από τις πιο ωραίες ακτές, προχώρησε άμεσα στην εκχώρηση πολλών παραλιακών εκτάσεων σε ντόπια και ξένα επιχειρηματικά συγκροτήματα, που πίεζαν καιρό για να τα αξιοποιήσουν οικιστικώς, τουριστικώς, αλλά και για αλιεία. Η κυβέρνηση, πριν από το τσουνάμι, δεν τολμούσε να προχωρήσει σ’ αυτήν την πολιτική της επιθυμία, γιατί ήταν πολύ έντονη η αντίδραση των τοπικών κοινωνιών, τα ψαροχώρια των οποίων ζούσαν μόνο από την εκμετάλλευση της αλιείας και της καλλιέργειας μερικών αγροτικών προϊόντων εκεί.

ΜΠΟΡΕΙ, ΛΕΕΙ η Ναόμι Κλάιν, οι μικρές αυτές κοινωνίες να μη συνεισέφεραν σημαντική οικονομική βοήθεια στο κράτος, που ασφαλώς και θα επωφεληθεί από την αξιοποίηση των περιοχών, αλλά η διατήρηση της συνεκτικότητας και της φτωχής, αλλά αξιοπρεπούς ζωής των κατοίκων είναι μεγέθη που δεν μπορούν να αντισταθμιστούν με το γνωστό «επιχειρηματικό μοντέλο ανάπτυξης», που σπάνια αφήνει κάτι και στους ντόπιους – αντίθετα, τους αλλοτριώνει και τους εξαφανίζει. Η Κλάιν έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο από το βιβλίο της Νο Logo, που θεωρείται «το μανιφέστο του κινήματος εναντίον της παγκοσμιοποίησης», και που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1999, τις μέρες που γίνονταν στο Σιάτλ οι πρώτες μεγάλες διαδηλώσεις εναντίον του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Οι επικριτές της συχνά τη χλευάζουν. «Ταξιδεύει πρώτη θέση με τα αεροπλάνα, πάντα με ένα ακριβό λάπτοτ στα γόνατα, φοράει ρούχα με ονομαστή προέλευση και πληρώνεται αδρά γράφοντας άρθρα σε εφημερίδες εναντίον της παγκοσμιοποίησης», σημείωνε πριν από περίπου ένα χρόνο ο Economist.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ να την ακούσετε να τα εξηγεί όλα αυτά η ίδια στο βιντεάκι από το blogspot που έχει στην Guardian, στη διεύθυνση: http:// books.guardian.co.uk/video/2007/sep/05/naomi.klein

Haiti was a nation of farmers, but thanks to the strings attached to U.S. aid, government policies made profitable farming unprofitable. So the farmers were pushed to the cities to provide a cheap manufacturing labor force. All those people you see on the TV in their shattered shantytowns? We helped put them there. With exploitative loans and yes, even a classic CIA-backed coup, we helped create this mess.

  

The noble “international community” which is currently scrambling to send its “humanitarian aid” to Haiti is largely responsible for the extent of the suffering it now aims to reduce. Ever since the US invaded and occupied the country in 1915, every serious political attempt to allow Haiti’s people to move (in former president Jean-Bertrand Aristide’s phrase) “from absolute misery to a dignified poverty” has been violently and deliberately blocked by the US government and some of its allies.

Aristide’s own government (elected by some 75% of the electorate) was the latest victim of such interference, when it was overthrown by an internationally sponsored coup in 2004 that killed several thousand people and left much of the population smouldering in resentment. The UN has subsequently maintained a large and enormously expensive stabilisation and pacification force in the country.

Haiti is now a country where, according to the best available study, around 75% of the population “lives on less than $2 per day, and 56% – four and a half million people – live on less than $1 per day”. Decades of neoliberal “adjustment” and neo-imperial intervention have robbed its government of any significant capacity to invest in its people or to regulate its economy. Punitive international trade and financial arrangements ensure that such destitution and impotence will remain a structural fact of Haitian life for the foreseeable future.

It is this poverty and powerlessness that account for the full scale of the horror in Port-au-Prince today. Since the late 1970s, relentless neoliberal assault on Haiti’s agrarian economy has forced tens of thousands of small farmers into overcrowded urban slums. Although there are no reliable statistics, hundreds of thousands of Port-au-Prince residents now live in desperately sub-standard informal housing, often perched precariously on the side of deforested ravines. The selection of the people living in such places and conditions is itself no more “natural” or accidental than the extent of the injuries they have suffered.

As Brian Concannon, the director of the Institute for Justice and Democracy in Haiti, points out: “Those people got there because they or their parents were intentionally pushed out of the countryside by aid and trade policies specifically designed to create a large captive and therefore exploitable labour force in the cities; by definition they are people who would not be able to afford to build earthquake resistant houses.” Meanwhile the city’s basic infrastructure – running water, electricity, roads, etc – remains woefully inadequate, often non-existent. The government’s ability to mobilise any sort of disaster relief is next to nil.

The international community has been effectively ruling Haiti since the 2004 coup. The same countries scrambling to send emergency help to Haiti now, however, have during the last five years consistently voted against any extension of the UN mission’s mandate beyond its immediate military purpose. Proposals to divert some of this “investment” towards poverty reduction or agrarian development have been blocked, in keeping with the long-term patterns that continue to shape the ­distribution of international “aid”.

The same storms that killed so many in 2008 hit Cuba just as hard but killed only four people. Cuba has escaped the worst effects of neoliberal “reform”, and its government retains a capacity to defend its people from disaster. If we are serious about helping Haiti through this latest crisis then we should take this comparative point on board. Along with sending emergency relief, we should ask what we can do to facilitate the self-empowerment of Haiti’s people and public institutions. If we are serious about helping we need to stop trying to control Haiti’s government, to pacify its citizens, and to exploit its economy. And then we need to start paying for at least some of the damage we’ve already done.

Here’s Naomi Klein, the author of “The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism,” speaking Wednesday night at the Ethical Culture Society to warn us against it happening again (video):

http://crooksandliars.com/susie-madrak/naomi-klein-dont-let-disaster-capital