Posts Tagged ‘συντεχνίες’

Νεοφιλελεύθερων «μαγικών» συνέχεια: Mείωση του κατώτατου μισθού θα μειώσει την ανεργία; Περί ανεργίας και μισθών

Νοέμβριος 3, 2013

Ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, ένα μεγάλο ποσοστό του λαού δεν έχει καν δουλειά και απειλείται για πολλούς ακόμη και η ίδια τους η επιβίωση. Εκμεταλλευόμενοι την απελπισία του λαού που οφείλεται στην κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν, οι μεγαλοεπιχειρηματίες επιμένουν ότι πρέπει να τιμωρηθούν οι εργαζόμενοι για τις συνέπειες της απληστείας των ιδίων- αν θέλουν να έχουν δουλειά και να μην πεθάνουν της πείνας…

Η κρίση οφείλεται, όπως αντιλαμβάνονται όλοι όσοι βλέπουν το θέμα λογικά χωρίς να επηρεάζονται από τη συνθηματολογία των κομμάτων κα των μίντια, στις τράπεζες. Εκείνες έπαιξαν και έχασαν δισεκατομμύρια στα ελληνικά ομόλογα και «χρειάστηκαν» τη στήριξη του κράτους με λεφτά του λαού (όπως γίνεται αντιληπτό, «ελεύθερη αγορά» δεν υπάρχει για τους καπιταλιστές και τις οικονομικές ελίτ, οι οποίες «δε μπορούν να χρεωκοπήσουν»). Για αυτούς χρειάστηκαν τα δάνεια και συνεπώς και τα μνημόνια. Τα αποτελέσματα και ποιος την πληρώνει τα ξέρουμε. «Κουρέματα»-αποκεφαλισμοί στα αποτελέσματα των μόχθων μιας ζωής για όσους δεν ήταν «μέσα στα πράγματα» και δεν μετακίνησαν τα χρήματα τους από την Κύπρο, συντόμως ιδιωτικοποιήσεις ημικρατικών με τα συνεπακόλουθα μονοπώλια, κατασχέσεις σπιτιών, συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, και οι τραπεζίτες στο απυρόβλητο.

Παρ’ όλα αυτά, οι εργαζόμενοι «έχουν χρέος» να τιμωρηθούν αντί των πραγματικών υπευθύνων. Επειδή «μαζί τα φάγαμε»!

Τόσα χρόνια, τους καιρούς της «ανάπτυξης», όσο αυξάνονταν τα κέρδη των εργοδοτών, δεν αυξάνονταν και οι μισθοί. Τώρα θέλουν να πληρώσουμε την κρίση τους, με την απειλή της απόλυσης λόγω «ασύμφορου κόστους εργοδότησης». Επειδή οι καημένοι εργοδότες τόσα χρόνια σε ακμή και αμέτρητα υπερκέρδη μέσω υπερκατανάλωσης, οικονομικής φούσκας και υπερεκμετάλλευσης του μόχθου των εργατών δεν έχουν μαζέψει υπέρ αρκετά για να αντέξουν να κρατήσουν την επιχείρηση τους και τάχα «κινδυνεύουν»! Προφανώς, πιστεύουν ότι τρώμε κουτόχορτο.

Πέρα από την οφθαλμοφανή υποκρισία τους, ακόμη και αν δεκτούμε ότι οι επιχειρήσεις όντως «έχουν πρόβλημα», πώς ακριβώς θα βοηθήσουν οι μειώσεις των μισθών, ειδικά των χαμηλόμισθων, στη μείωση της ανεργίας;

Κατ’ αρχήν για να υπάρχει ανεργία συνεπάγεται ότι υπάρχει εργατικό δυναμικό (άτομα που μπορούν και θέλουν να εργαστούν) τα οποία δεν εργοδοτούνται. Ποιος παίρνει τις αποφάσεις περί εργοδοτήσεων και με ποια κίνητρα; Ως επί το πλείστον οι επιχειρηματίες-κεφαλαιοκράτες, με κίνητρο την αύξηση της παραγωγής τους και μέσω αυτού την αύξηση των κερδών τους. Για να μπορέσει όμως μια αύξηση της παραγωγής να μεταφραστεί σε αύξηση των κερδών, πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα και άρα και οι πωλήσεις προιόντων/υπηρεσιών, και για να γίνει αυτό απαιτείται η ανάλογη ζήτηση προιόντων/υπηρεσιών.

Αυτή η ζήτηση από που έρχεται; Μα φυσικά από το σύνολο των καταναλωτών στην κοινωνία, αλλά όχι από όλους-από αυτούς που θέλουν και μπορούν να καταναλώσουν. Άρα για να μπορέσει να υπάρξει ζήτηση προιόντων και υπηρεσιών και άρα και να έχουν οι κεφαλαιοκράτες τα κίνητρα (αφού σκέφτονται μόνο τα κέρδη τους στα πλαίσια του καπιταλισμού) να προσλάβουν κόσμο, πρέπει οι υποψήφιοι καταναλωτές να θέλουν και να μπορούν να καταναλώσουν…

Στα πλαίσια του καπιταλισμού το “θέλουν” κανονίζεται μέσω της διαφήμισης. Μέσω των διαφημίσεων όχι μόνο προβάλλονται τα διαθέσιμα προς αγορά προιόντα και υπηρεσίες αλλά επίσης δημιουργούνται στον πολίτη-καταναλωτή νέες ανάγκες από το πουθενά τις οποίες σπεύδει (εφόσον μπορεί) να ικανοποιήσει (αλήθεια, πόσο χρειαζόμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το iPhone 5); Το θέμα είναι, με το “μπορούν” τι γίνεται;

Για να μπορεί ο μέσος πολίτης (ο οποίος δεν έχει τα ευρά του “κου” Σιακόλα) να καταναλώσει, πρέπει να έχει επαρκή οικονομικά μέσα, κυρίως (αν μιλάμε για την πλειοψηφία των ανθρώπων) επαρκή μισθό. Όταν, λοιπόν, οι μισθοί, τα κοινωνικά επιδόματα και γενικότερα τα εισοδήματα μειώνονται, δημιουργείται πρόβλημα ανεργίας λόγω μη επαρκούς ζήτησης προιόντων και υπηρεσιών. Αυτό το πρόβλημα εντείνεται όσο ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια. Μα γιατί όμως δεν αυξάνεται πχ η κατανάλωση των πλουσίων (που παίρνουν τον πλούτο) όσο μειώνεται η κατανάλωση των φτωχών;

Απάντηση: Το ποσοστό του εισοδήματος που κάποιος καταναλώνει εξαρτάται από το εισόδημα.

Ας εξετάσουμε δύο σενάρια, τα οποία είναι υπερβολικά απλοποιημένα αλλά παρ’όλα αυτά καταδεικνύουν το πρόβλημα. Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Α 5000 ευρώ τα οποία μοιράζονται εξίσου σε δύο άτομα. Το κάθε ένα από τα δύο αυτά άτομα θα δαπανήσει στην κατανάλωση το μεγαλύτερο μέρος των 2500 ευρώ τα οποία έχει, αν λάβουμε υπόψη τις τιμές και μέχρι ποιου σημείου “κορέζεται” σε μεγάλο βαθμό η αύξηση της ικανοποίησης που προέρχεται από την αύξηση της κατανάλωσης. Έστω ότι μιλάμε για κατανάλωση 2250 ευρώ ανά άτομο. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο άτομα θα καταναλώσουν συνολικά προιόντα και υπηρεσίες αξίας 4500 ευρώ (αν αυτά τα 4500 ευρώ αντιστοιχούν πραγματικά σε μια “αντικειμενική” αξία η όχι είναι μια άλλη υπόθεση, εδώ έχει σημασία το πόσο χρήμα “κυκλοφορά” σε σχέση με πόσο είναι παγιδευμένο).

Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Β το ένα από τα δύο άτομα να παίρνει 500 ευρώ και το άλλο 4500. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι το “προνομιούχο” άτομο θα ξοδέψει 3000 από τα 4500 και το δεύτερο 500, η συνολική κατανάλωση είναι 3500 αντί 4500. Τα 1000 διαφορά θα…αποθηκευθούν από το “προνομιούχο” άτομο σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ομόλογα, “σύνθετα” χρηματοοικονομικά “προιόντα” και διάφορες άλλες σπέκουλες και αφορολόγητους λογαριασμούς σε φορολογικούς παραδείσους, και δεν θα κινηθούν στην αγορά. Έτσι, θα υπάρχει ζήτηση μόνο για 3500 και όχι για 4500, με την ανάλογη αύξηση στην ανεργία.

Μα είναι δυνατό οι «φωστήρες» της Τρόικας, οι «ευεργέτες» του ΚΕΒΕ και οι «νομπελίστες» να μην σκέφτηκαν αυτό το απλό επιχείρημα; Όχι. Το σκέφτονται συνεχώς, και γι’αυτό προετοιμάζονται μέσω αύξησης της καταστολής και πλήρους αναδιοργάνωσης των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους για κοινωνικές εξεγέρσεις. Απλά δεν τους συμφέρει να το αναφέρουν.

Ίσως ο τελικός τους στόχος να μην είναι καν τα κέρδη, αλλά ο απόλυτος έλεγχος των λαών, αφού για αυτούς στην κορυφή της ζούγκλας του καπιταλισμού η εξουσία είναι όπως την πρέζα.

Όπως και να ‘χει, πρέπει να τους κοπεί η φόρα άμεσα. Οι πουλημένες κομματικά ελεγχόμενες συντεχνίες δεν μπορούν όμως να δώσουν λύση. Η μόνη λύση θα έρθει μέσω της άμεσης και μέχρι τέλους και χωρίς καμία αυταπάτη σύγκρουσης εργαζομένων με το κεφάλαιο. Η πλήρης διάσταση συμφερόντων με τους υφαρπακτές του ανθρώπινου μόχθου δεν αφήνει άλλα περιθώρια.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανωθούν μόνοι τους σε μαχητικά συνδικάτα βάσης ελεγχόμενα αμεσοδημοκρατικά από αυτούς. Πρέπει να ληφθούν αποφάσεις για γενική επ’ αόριστον απεργία ΠΑΝΤΟΥ μέχρι την απόσυρση αυτού του μέτρου και την διεκδίκηση αξιοπρεπών μισθών και όρων εργοδότησης ως πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση της μνημονιακής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Απεργιακά ταμεία αλληλεγγύης, ενισχυόμενα από όλους τους εργαζόμενους, είναι εδώ αναγκαία.

Με τις γενικές, ανυποχώρητες επ’ αόριστον απεργίες σε όλους τους τομείς της οικονομίας, μετά από μόλις ελάχιστες μέρες όλοι, καπιταλιστές, τροικανοί, δανειστές, οι πάντες θα σκάσουν και θα κερδίσουμε, αφού απλά το σύστημα τους δεν αντέχει ούτε στο ελάχιστο πλήρη διακοπή κάθε δραστηριότητας. Ούτε εργασία, αλλά ούτε αγορές και οικονομικές δραστηριότητες από ΚΑΝΕΝΑΝ. Κοινωνική γενική απεργία. Ειδικά έτσι που τα έμπλεξαν στο παγκοσμιοποιημένο τους σύστημα σήμερα, ελάχιστα θα αντέξουν σε «αναταραχές» πριν να καταρρεύσει ο ετοιμόρροπος πύργος του διεθνούς τους συστήματος. Αναγκαστικά θα υποκύψουν, αρκεί να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας και να ενωθούμε.

Ούτε η καταστολή, ούτε οι φυλακές, ούτε οι απολύσεις δε θα μπορέσουν να μας σταματήσουν. Απλά προσθέτουμε την ακύρωση όλων τους στα αιτήματα μας, τα οποία δε θα μπορέσουν να μη δεκτούν εντός ελάχιστου χρόνου, αν δε δουλεύει ΤΙΠΟΤΑ. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι πριν λίγο καιρό απείλησαν με επ’ αόριστο απεργία (ΜΟΝΟ οι τραπεζικοί) και η συντεχνία τους και το κράτος αναγκάστηκε να τους εξαπατήσει σχετικά με τα ταμεία προνοίας τους και τα κουρέματα που τάχα δε θα γίνονταν για να τους σταματήσει. Ας σκεφτούμε πόσο θα τρέχουν αν όλοι απλά έστω για λίγες μέρες δεν πάνε δουλειά.

Προυπόθεση για οργάνωση και επιτυχία των πιο πάνω είναι, φυσικά, ο απεγκλωβισμός των εργαζομένων από τις πουλημένες συντεχνίες και η δημιουργία νέων, αμεσοδημοκρατικών (και άρα εξ ορισμού αδιάφθορων αφού δε θα υπάρχουν καπελωτές να διεφθαρούν) που θα αγωνιστούν μέχρι τέλους για αξιοπρέπεια, δίκαιο και έχοντας ως τελικό αταλάντευτο στόχο την καταστροφή του άδικου και δολοφονικού συστήματος που ονομάζεται καπιταλισμός.

 

Advertisements

Μετά από Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία, επόμενος στόχος… Κύπρος!

Αύγουστος 29, 2011

Η διεθνής συμμορία των οίκων «αξιολόγησης», οι οποίοι με εντελώς αυθαίρετο και ανεξέλεγκτο τρόπο «ρίχνουν» αξιολογήσεις πιστοληπτικών ικανοτήτων κρατών δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα δανεισμού και οδηγώντας τις στην χρεωκοπία και την δημιουργία από τις τοπικές ελίτ του χρήματος αφορμών για κατακερματισμό κάθε εργατικού και κοινωνικού δικαιώματος κερδισμένου με αίμα και θυσίες συνεχίζεται.

Χρησιμοποιώντας ως αφορμή το έγκλημα της κυβέρνησης όσο αφορά τα εκρηκτικά στο Μαρί και τις συνέπειες του όσο αφορά το κόστος της ηλεκτροδότησης της Κύπρου( πρόβλημα ηλεκτροδότησης το οποίο αντιμετωπίζεται με σχετική αποτελεσματικότητα- τουλάχιστο προσπαθούν να μαζέψουν ότι προκάλεσαν) και την εξάρτηση των κυπριακών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα (τράπεζες οι οποίες όμως σίγουρα δεν κινδυνεύουν αν λάβουμε υπόψη τα τεράστια κέρδη τους και τις κρατικές επιχορηγήσεις, τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Κύπρο) δίδουν αφορμές σε ντόπιους υπερασπιστές των οικονομικά ισχυρών να αντεπιτεθούν στην κυπριακή κοινωνία.

(για το πόσο «φτωχές» είναι οι ελληνικές και κυπριακές τράπεζες)

Eurobank: Κέρδη 362 εκατομμύρια το 2009

Μαρφίν: 174 εκατομμύρια κέρδη στην Κύπρο το 2009

Παρόλα αυτά, οι κυπριακές τράπεζες στην Κύπρο εισέπραξαν 3 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

Και τώρα μας λένε ότι χρειάζεται να πληρώσουμε ΕΜΕΙΣ 1.3 ΔΙΣ για τα δάνεια μέχρι το τέλος του χρόνου!

Προφανώς πρέπει να πληρώσουμε εμείς για να μπορεί το κράτος να συνεχίσει ανεμπόδιστο να δίδει όλο και περισσότερα από την (συνεχώς συρρικνούμενη) τσέπη του χαμηλοαμειβόμενου (η άνεργου) κυπρίου στους τραπεζίτες…

Αποδιοπομπαίος τράγος εδώ οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μια κατηγορία εργαζομένων που, λόγω της ύπαρξης στον χώρο τους μιας ισχυρής (παρόλα τα προβλήματα που την χαρακτηρίζουν, κυρίως την έλλειψη δημοκρατικότητας και την διαφθορά) συντεχνίας κατάφεραν να διατηρήσουν ένα καλύτερο επίπεδο μισθών και απολαβών από τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα.

Ε, για κάποιους αυτό είναι απαράδεκτο! Πως είναι δυνατό να μην γίνεται ΚΑΙ στο δημόσιο η τεράστια εργατική εκμετάλλευση του ιδιωτικού τομέα? Γιατί να μην τιμωρηθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι επειδή…έχουν συντεχνία? Γιατί να μην είναι οι εργαζόμενοι του δημοσίου ανίσχυροι μπροστά τους και σκλάβοι ουσιαστικά των συμφερόντων των αφεντικών τους όπως στον ιδιωτικό τομέα όπου δεν γίνεται καλή συνδικαλιστική δράση? Απαράδεκτο! Πάραυτα να μειωθούν οι μισθοί ΚΑΙ των δημοσίων υπαλλήλων στα επίπεδα των 1000 ευρώ, όπως και των ιδιωτικών υπαλλήλων που παίρνουν ψίχουλα ενώ τα αφεντικά τους εκατομμύρια από τον πλούτο που παράγουν με την εργασία τους.

Ναι, επειδή ΟΛΟΙ οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες και ΟΛΟΙ (ακόμη και οι χαμηλά αμειβόμενοι για να… κόβουν κόλλες) μπαίνουν με το μέσο! Και βέβαια, στον ιδιωτικό τομέα δεν υπάρχει καθόλου διαφθορά, ειδικά όσο αφορά τα αφεντικά και τις εισφορές τους στις προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων!

Σίγουρα διαφθορά και αναποτελεσματικότητα στο δημόσιο υπάρχει (λόγω και της αδιαφανούς φύσης του ως ιεραρχικό σύστημα) αλλά αυτή εντοπίζεται (όπως θα ανέμενε κάποιος σκεπτόμενος λογικά) στα ανώτερα κλιμάκια- κανείς δεν δέχεται να χρησιμοποιήσει…μέσον μόνο για να παίρνει 1500 ευρώ, σωστά?

Αυτή η διαφθορά και αναποτελεσματικότητα δεν αντιμετωπίζεται με την μείωση των μισθών η του προσωπικού (που το δεύτερο θα σημαίνει περαιτέρω μείωση παραγωγικότητας). Υπάρχει ΓΕΝΙΚΗ συμφωνία δημοσίων παραγόντων ότι τα προβλήματα οφείλονται κυρίως στην ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ.

Υποστελέχωση ενώ έχουμε 30 000 ανέργους, οι περισσότεροι εκπαιδευμένοι νέοι επιστήμονες με πτυχία και μεταπτυχιακά!

Γιατί?

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΦΑΛΑΙΑ-ΠΟΡΟΙ

Ενώ για τους τραπεζίτες υπάρχουν δις.

Ενώ έχουμε με διαφορά τον πιο χαμηλό εταιρικό φόρο στην Ευρώπη, ενώ έχουμε  και αστείους μονοψήφιους φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας και μάλιστα… σε τιμές του 80!

http://www.sigmalive.com/inbusiness/news/property/228029

Και ενώ ισχύουν τα πιο πάνω, ποιοι φταίνε?

Οι δημόσιοι υπάλληλοι!

Οι νέοι μετανάστες. Επειδή να χρησιμοποιείται ο ίδιος αποδιοπομπαίος τράγος είναι βαρετό?

Οι κυπριακές συντεχνίες (ΣΕΚ,ΠΕΟ, ΠΑΣΥΔΥ) (ακόμη και αν μόνο λόγω των εμπλεκόμενων προσωπικών συμφερόντων των ίδιων των γενικών γραμματέων τους) αποφάσισαν(?) επιτέλους να «ξυπνήσουν» και να ανακοινώσουν την αντίθεση τους και τις προθέσεις τους για γενική παναπεργία αν το «πρόβλημα» δεν αντιμετωπιστεί με τρόπο έστω και στο ελάχιστο μη-αντεργατικό.

Συγκεκριμένα, αυτό αφορά τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση τα οποία  εμπεριέχουν ήδη αντιλαικά σημεία τα οποία βλάπτουν τον λαό που φυσικά δεν είναι υπεύθυνος για την κρίση( πχ αύξηση ΦΠΑ, αύξηση εισφορών ιδιωτικών υπαλλήλων) αλλά αυτό δεν αρκεί για όλα τα υπόλοιπα κώματα του κεφαλαίου (με πρώτο βιολί τον μεγαλοεπιχειρηματία Νικόλα Παπαδόπουλο) τα οποία καταφεύγοντας στην τακτική της «κυβερνώσας βουλής» δρουν στην πράξη ως κυβέρνηση σε μια προσπάθεια επιβολής ακόμη πιο αντιλαικών μέτρων αφαιρώντας τα σημεία των μέτρων που αφορούν ελάχιστη αύξηση της συνεισφοράς του κεφαλαίου και των μεγαλοιδιοκτητών γης. Αναδεικνύοντας εν τω μεταξύ ακόμη μια σημαντική αδυναμία του συστήματος της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας».

Τελικά, τα κώματα τα κατάφεραν και πέρασαν το δικό τους, ενώ τελικά και οι εργατοπατέρες εσυνέχισαν την επίδειξη δειλίας τους υποχωρώντας σε ένδειξη «καλής θέλησης».

Είναι φανερό πλέον ότι οι πολιτικοί, ακόμη και αν εψηφίστηκαν από τον λαό, δεν εξυπηρετούν το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον.

Ώρα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι από τα κάτω, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, να αντιληφθούν το παιχνίδι που παίζεται εναντίον τους από αυτούς που θέλουν να τους διχάσουν και να αυτοοργανωθούν αγνοώντας την δουλική στάση των εργατοπατέρων κομματόσκυλων και από μόνοι τους μέσω γενικών συνελεύσεων, οργάνωσης στους χώρους εργασίας, δημιουργίας ταμείων και υποδομών αλληλεγγύης και δικτυώσεων συντονισμού και κοινής δράσης να προετοιμαστούν και να αρχίσουν την αντεπίθεση στην αντεπίθεση του κεφαλαίου με μαζική παναπεργία επ’ αόριστον μέχρι οι βολεμένοι καπιταλιστές πολιτικοί να αναγκαστούν- μπροστά στο χάσμα της πλήρους παράλυσης-καταστροφής των επιχειρήσεων τους και κάθε προοπτικής κέρδους- να δεκτούν το αυτονόητο, δηλ να πληρώσουν οι ίδιοι για την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Και οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιης καταστολής των δράσεων να αντιμετωπιστεί με το ίδιο (και βαρύτερο) νόμισμα, αν αυτή είναι τελικά η μόνη γλώσσα που κάποιοι καταλαβαίνουν.

Αλληλεγγύη στον λαό της Ελλάδας!Τετάρτη 29/6 στην Πλατεία Ελευθερίας.

Ιουνίου 26, 2011

Τα οικονομικά παιχνίδια των άπληστων τραπεζιτών,τα οποία έφεραν την διεθνή οικονομική κρίση του 2008,την μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μετά την κρίση του 30,έχουν οδηγήσει στην δημιουργία πρόσφορου εδάφους για εκμετάλλευση των αδυναμιών του χαοτικού,πολύπλοκου υπάρχοντος οικονομικού συστήματος από κερδοσκόπους.

Οι οποίοι κερδοσκόποι στον βωμό του κέρδους θυσιάζουν το μέλλον ολόκληρων λαών τζογάροντας με το εθνικό χρέος,οδηγώντας πολλά κράτη σε αδιέξοδα τα οποία χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία από το κεφάλαιο και την άρχουσα τάξη και τους πολιτικάντηδες υπηρέτες τους για επιβολή σκληρών μέτρων «λιτότητας» στον λαό. Ιδιωτικοποιήσεις βασικών τομέων της οικονομίας (συμπεριλαμβανομένων της υγείας και της παιδείας),κατάργηση κεκτημένων με αίμα δικαιωμάτων όπως 8ωρο και συλλογικές συμβάσεις,σκληρή φορολογία και κάθετη μείωση μισθών και συντάξεων.

Σε Ελλάδα,Ισπανία,Πορτογαλία,Ιρλανδία,Αγγλία οι λαοί νοιώθουν τις συνέπειες αυτής της νέας χρηματοοπιστωτικής αντεπίθεσης του κεφαλαίου.

Ευτυχώς,ένα μεγάλο μέρος του λαού έχει αντιληφθεί το παιχνίδι που παίζεται σε  βάρος τους,και ενθαρρυμένοι από τις επαναστάσεις των καταπιεσμένων της Μέσης Ανατολής προχωρούν στην έμπρακτη αντίσταση.

https://m4trix87.wordpress.com/2011/05/28/%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7/

Η αντίσταση του ελληνικού λαού συνεχίζεται.

Στις 28 και 29 Ιουνίου οι εργατικές συντεχνίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ προχωρούν σε 48ωρη γενική απεργία.

http://www.gsee.gr/news/news_view.php?id=1619

http://www.adedy.gr/adedy/site/home/ws/primary+menu/news/Genika/2011/june/2362011-1.csp

Στα πλαίσια αλληλεγγύης στον αγώνα τους,αποφασίστηκε συγκέντρωση και πορεία προς την ελληνική πρεσβεία την Τετάρτη 29/6 από την Πλατεία Ελευθερίας.

ΚΑΤΩ ΤΟ ΑΝΤΙΛΑΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΔΕΝ ΤΑ «ΦΑΓΑΜΕ», ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Ο λαός της Ελλάδας συνεχίζει την αντίσταση-Καμία κάμψη μέχρι την ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Δεκέμβριος 16, 2010

Στην μεγαλειώδη  απεργία της 5ης Μαίου, εκατοντάδες χιλιάδες βγήκαν μαχητικά στους δρόμους ζητώντας τα αυτονόητα-μισθούς,συντάξεις,κοινωνική πρόνοια-τα οποία η εντολοδόχος κυβέρνηση Παπανδρέου θυσιάζει στον βωμό του χρέους των ντόπιων και ξένων τραπεζιτών(τρόικα ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ),με τον αγανακτισμένο λαό να αντιστέκεται,ενώ το καθεστώς των πιο πάνω προσπαθεί με κάθε είδους προπαγάνδα και καταστολή να αποσοβήσει τον κίνδυνο γενικευμένης εξέγερσης.

Επιστρατεύοντας τον φόβο των «κακών τρομοκρατών» και την «Δικαιοσύνη»

Οι τρομοκράτες τοποτηρητές του ΔΝΤ τους βαφτίζουν όλους τρομοκράτες

«έγκριτους»-πλην ξεπουλημένους- ακαδημαικούς

Ανάλυση των απόψεων του “εθνικού” μας νομπελίστα σχετικά με την οικονομία

παλιές συνταγές

Σχολιασμός εγχειριδίου καταπίεσης

Know your enemy-τακτικές των διεθνών τραπεζιτών(δες ΔΝΤ)και των υποτελών κυβερνήσεων για αποτελεσματική καταπίεση!

και όταν όλα τα άλλα αποτύχουν,καθαρή βαρβαρότητα

Η βαρβαρότητα του καθεστώτος σε όλο της το μεγαλείο-ακόμη και ενάντια σε εγκύους!

ούτως ώστε ο λαός να δεχθεί αυτά

Νέα,φρέσκα μέτρα!Πάρε,κόσμε,εξαθλίωση!

Οι εξοπλισμοί μας έλειπαν!

Τα χειρότερα έρχονται…οι μισθωτοί σκλάβοι (όλοι μας) το μυρίζονται?

Το τανγκό της οργής -ΕΞΑΝΤΑΣ

Τα σχέδια των τραπεζιτών που ελέγχουν τον πλανήτη

Τότε,λοιπόν,στις 5 Μαίου,έγιναν αυτά

Ο ΛΑΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΞΕΓΕΙΡΕΤΑΙ!(και κάποιοι άλλοι μας λένε για νεκρούς,οι οποίοι όπως λένε αυτόπτες μάρτυρες ΠΕΘΑΝΑΝ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΧΑΝ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ!)

και κάποιοι,για ευνόητους λόγους,επικεντρώθηκαν στις υποτιθέμενες(αντί τις πραγματικές) αιτίες αυτών

Καταγγελία από υπάλληλο της Μαρφίν Λαικής-ορίστε ποιοι φταίνε για τους νεκρούς!

ούτως ώστε ο κόσμος να ξανακλειστεί σπίτια του.

Κάτι που όμως δεν έγινε σε βάθος χρόνου,αφού μπορεί η ορμή της τότε κατάστασης να είχε περάσει,αλλά ο λαός,μη έχοντας πλέον τίποτα να χάσει από ένα σημείο και μετά-αφού πλέον του τα έχουν πάρει όλα-συνέχισε να αγωνίζεται,με καθημερινές απεργίες και πράξεις αντίστασης,από το κίνημα κατά της πληρωμής των διοδίων,μέχρι τις στάσεις των φορτηγατζήδων,μέχρι τις καταλήψεις πανεπιστημιακών σχολών,μέχρι και τον ένοπλο αγώνα.

Χθες,15 Δεκεμβρίου,γενική απεργία,ο ελληνικός λαός βγήκε ξανά στους δρόμους,διεκδικώντας τα αυτονόητα.

300 000 κόσμος,με συντηρητικές εκτιμήσεις.

Οι περισσότεροι χωρίς την χειραγώγηση των πουλημένων στο σύστημα συνδικάτων(ΠΑΜΕ/ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ).

Ταράζοντας ξανά τα «ήρεμα» νερά της κοινωνίας,δείχνοντας ξανά ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανοχή σε όσους καταπιέζουν την μεγάλη πλειοψηφία του εργαζόμενου ελληνικού λαού προς ώφελος όσων θέλουν να ελέγχουν την μοίρα του πλανήτη(ΔΝΤ και λοιπή μαφία)και των ντόπιων τοποτηρητών τους.

Τα μαντρόσκυλα του συστήματος(ΕΛΑΣ κοκ)ξανά στους δρόμους,να καταστείλουν,χρησιμοποιώντας το τελευταίο όπλο που τους έχει απομείνει,αφού ο πεινασμένος δεν ακούει προπαγάνδα.

Από τις ταξικές συμπλοκές που ακολούθησαν έρχονται και οι παρακάτω εικόνες.

 

 

 

 

 

 

και άλλα πολλά…

μέχρι οι άρχοντες να μην έχουν που να κρυφτούν…

Σχολιασμός εγχειριδίου καταπίεσης

Σεπτεμβρίου 19, 2010

Για τον “οδηγό”,εδώ

Know your enemy-τακτικές των διεθνών τραπεζιτών(δες ΔΝΤ)και των υποτελών κυβερνήσεων για αποτελεσματική καταπίεση!

Το ΔΝΤ κάνει καλό Από την μια, η αντιπολίτευση θα ρίξει όλα τα βάρη των μέτρων στην κυβέρνηση, ενώ από την άλλη, αν η κυβέρνηση περιμένει να ξεσπάσει η κρίση πριν πάρει τα μέτρα, θα έχει ελάχιστο χώρο για να ελιχθεί σε μια ενδεχόμενη πολιτική κρίση. […] Τελικά, μια ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ μπορεί να κάνει καλό σε μια κυβέρνηση, μιας και θα μπορέσει να απαντήσει στους επικριτές της ότι η συμφωνία με το ΔΝΤ της επιβλήθηκε, δεν το ήθελε.

Εξ ου και η “πειθαρχία” του ΠΑ”ΣΟ”Κ

Διακομματική υποστήριξη Αν μια κυβέρνηση πρόκειται να χρειαστεί επαρκή χώρο για πολιτικές μανούβρες για την προσαρμογή, πρέπει να υποστηριχθεί από ένα ή δύο μεγάλα κόμματα κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, και όχι από έναν συνασπισμό μικρών κομμάτων, που σημαίνει ότι ένα ευθέως πλειοψηφικό σύστημα για κοινοβουλευτικές εκλογές προτιμάται από απλή αναλογική αντιπροσώπευση (ή τουλάχιστον έναν συνδυασμό των δύο).

Δυστυχώς η Ελλάδα του δικομματισμού προσφέρεται…σας θυμίζει κάτι,κυπραίοι?

Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι ενδυνάμωσης της εκτελεστικής εξουσίας, όπως η πιθανότητα προσωρινών έκτακτων/ειδικών εξουσιών

Δηλαδή στρατός?Αυτό σημαίνει “έκτακτες εξουσίες”-πχ στρατιωτικός νόμος,δικτατορίες!

η θέσπιση εκ των υστέρων ελέγχου από τη δικαστική εξουσία, ώστε να αποφευχθεί πιθανό εκ των προτέρων μπλοκάρισμα του προγράμματος από το δικαστικό σώμα

Ασφαλιστικές δικλείδες-παραθυράκια…

Περί συνδικάτων Αν οι εργαζόμενοι σε εταιρίες του δημοσίου τομέα είναι οργανωμένοι σε δυνατά συνδικάτα, μπορεί να αναδειχτούν πολύ αποτελεσματική αντιπολίτευση ενάντια στις κυβερνητικές αποφάσεις (χιλιάδες απολύσεις ή ιδιωτικοποιήσεις). Κάθε πολιτική που αποδυναμώνει αυτόν το συντεχνιασμό είναι επιθυμητή: από οικονομικής σκοπιάς, αυτό θα εξαφάνιζε οποιαδήποτε εμπόδια για ανάπτυξη, ενώ από πολιτική σκοπιά η κυβέρνηση θα αποκτούσε ελευθερία κινήσεων σε περίοδο προσαρμογής

Εξ ου και ο κομματικός έλεγχος των ψευτοσυντεχνιών-εργατοπατέρων σε Κύπρο,Ελλάδα και παντού…διαφθορά,εκμετάλλευση-αποδυνάμωση από το κράτος και το κεφάλαιο για ευκολότερη εγαρμογή όσων τους συμφέρουν.Μόνη λύση ο ελεύθερος-αυτόνομος συνδικαλισμός βάσης?

Μπορεί να πει κανείς ότι τέτοια πολιτική θα ξεσηκώσει αντιδράσεις, αλλά είναι σαφώς προτιμότερο να δοθεί αυτή η μάχη όταν η οικονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική, από το να δοθεί σε περίοδο κρίσης και αδυναμίας. Τέτοιες πολιτικές μπορούν να λάβουν πολλές μορφές: εγγυήσεις μίνιμουμ υπηρεσιών, εκπαίδευση επιπλέον ειδικευμένων εργαζόμενων, ιδιωτικοποιήσεις ή κατάτμηση σε πολλές επιχειρήσεις που θα ανταγωνίζονται η μία την άλλη, όπου είναι εφικτό. Το κατάλληλο τάιμινγκ Παρατηρούμε μια σχέση, μια καθυστέρηση τριών με έξι μηνών, ανάμεσα στην ανακοίνωση των μέτρων σταθεροποίησης και τις κοινωνικές αντιδράσεις, απεργίες ή διαδηλώσεις. Αυτό είναι ενδιαφέρον, γιατί αποδεικνύει ότι, σε αντίθεση με την θεωρία των “αναλογικών προσδοκιών”, οι πολιτικές αντιδράσεις εμφανίζονται όχι τη στιγμή που ανακοινώνονται, αλλά τη στιγμή που εφαρμόζονται.

 Η επιστήμη της ψυχολογίας,σε πλήρη εφαρμογή στην χειραγώγηση-κοινωνικό έλεγχο.Επίσης σημειωτέα η σύσταση για διχασμό της εργατικής τάξης(“σε επιχειρήσεις που θα ανταγωνίζονται η μια την άλλη”).

Περικοπές μισθών Επιδόματα μπορούν να περικοπούν σε συγκεκριμένους τομείς, χρησιμοποιώντας μια πολιτική διακρίσεων, έτσι ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να ενωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι σε ένα κοινό μέτωπο.

Και να τσακωνόμαστε μεταξύ μας (όπως σχεδιάζουν) για το από ποιον κόβουν τα περισσότερα,ώστε τελικά να χάσουμε όλοι…

Προφανώς δεν συμβουλεύουμε να κοπούν τα επιδόματα των δυνάμεων ασφαλείας σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις, όπου η κυβέρνηση μπορεί να τους χρεαστεί.

 χούντα δεν τελείωσε το 73…τι άλλο να πεις?Μας λέει ο “κύριος”ότι ενόσω ο λαός δέχεται αδιαμαρτύρητα τα μέτρα,και σκύβει το κεφάλι,δεχόμενος την καταπίεση-οπότε δεν χρειάζονται όπλα,δηλ όταν το ”όπλο” της προπαγάνδας δουλεύει,να έχουμε “δημοκρατία” με την ψεύτικη εντύπωση ότι  ο λαός μπορεί να πει όχι-ούτως ώστε να μην προκαλείται οδηγώντας σε συγκρούσεις που για ευνόητους λόγους δεν συμφέρουν το μεγάλο κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις,αλλά αν ο λαός πει πραγματικά όχι, τότε θέλουμε χούντα!

ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΑΝΟΙΚΤΑ ΔΗΛΑΔΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΛΑΟ?

Η ΥΠΟΤΑΓΗ(=ΧΟΥΝΤΑ),Η Η ΧΟΥΝΤΑ?

Πίσω από το καρότο βρίσκεται το μαστίγιο…

Τα πιο εφαρμόσιμα μέτρα Μπορούμε να προτείνουμε σειρά μέτρων που μπορούν να παρθούν χωρίς ιδιαίτερη πολιτική δυσκολία. Για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα, υπάρχουν πολύ ουσιαστικές περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις ή συμμάζεμα των λειτουργικών εξόδων που δεν εμπεριέχουν πολιτικό ρίσκο. Όταν κόβουμε τα λειτουργικά έξοδα, δεν το κάνουμε μειώνοντας την ποσότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας, ακόμα και αν αυτό γίνει σε βάρος της ποιότητας. Για παράδειγμα, μπορούμε να κόψουμε τα λειτουργικά έξοδα σε σχολεία ή πανεπιστήμια, αλλά θα ήταν επικίνδυνο να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών/φοιτητών. Οι οικογένειες θα αντιδράσουν βίαια αν τα παιδιά τους δεν μπορούν να σπουδάσουν, αλλά θα δεχτούν με ήπιες αντιδράσεις μια σταδιακή μείωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ενώ τα σχολεία μπορούν προοδευτικά και για συγκεκριμένους σκοπούς να ζητήσουν -και να πάρουν- συνεισφορές από τις οικογένειες, ή να παύσουν κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα. Αυτό δεν πρέπει να γίνει παντού ταυτόχρονα, πρέπει να γίνει αρχικά σε ένα σχολείο αλλά όχι κατευθείαν σε όλα τα σχολεία μιας γειτονιάς, ώστε να αποφευχθεί μια γενικευμένη δυσαρέσκεια.

Όπως τον βάτραχο που σιγοβράζει σε ένα καζάνι,και δεν καταλαβαίνει ότι ψήνεται,ενώ αν έμπαινε μέσα απότομα θα πηδούσε τσιρίζοντας έξω.Σιγά σιγά………

Μέτρα προς αποφυγήν Πολλοί κάτοικοι φτωχών περιφερειών νιώθουν απελπισμένοι και αποκλεισμένοι σε σύγκριση με τον υπόλοιπο αστικό πληθυσμό. Βανδαλισμοί και λεηλασίες σε πιο εύπορες περιοχές είναι λοιπόν μια διέξοδος γιʼ αυτούς. Αν ένα σταθεροποιητικό μέτρο -παύση επιδοτήσεων, για παράδειγμα- προκαλέσει ραγδαία άνοδο στις τιμές των βασικών αγαθών, αυτοί οι πληθυσμοί θα αντιδράσουν βίαια πάνω στην απελπισία τους. Τέτοια μέτρα χαμηλώνουν βίαια το ήδη χαμηλό επίπεδο της ζωής τους, και όταν φτάσουν σε αυτό το σημείο, οι φτωχοί δεν έχουν τίποτε άλλο να χάσουν.

ΣΕ ΑΥΤΟ ΕΛΠΙΖΩ!Τα λάθη τους να μην μας αφήσουν άλλη επιλογή από το να δούμε τι συμβαίνει και να αντιδράσουμε!

Στιβαρή διακυβέρνηση Σε περιόδους πραγματικών αναμετρήσεων, το ειδικό πολιτικό βάρος ενός επικεφαλής του κράτους μπορεί να αναδειχτεί σε καθοριστικό παράγοντα για την επιτυχία της αναδιάρθρωσης. Οι κυβερνήσεις πάντα έχουν μια πραγματική δυνατότητα να αντισταθούν, βέβαια, χάρη στο στρατό και την αστυνομία. Σε κάποιες περιπτώσεις π.χ. στο Εκουαδόρ, η κυβέρνηση δεν έδρασε όταν ξέσπασαν απεργίες. Όταν οι αναταραχές μπορεί να απειλούν το καθεστώς, παρʼ όλα αυτά, η ειδική παρουσία τού αρχηγού τού κράτους είναι εξαιρετικά ισχυρός παράγοντας. Έτσι έγινε στο Μαρόκο, την Ακτή Ελεφαντοστού και τη Βενεζουέλα, όπου ο πρόεδρος είχε αυτή την εξουσία επειδή το κόμμα έλεγχε την προεδρία, το Κοινοβούλιο και το μεγαλύτερο συνδικάτο.

Τρίτη φορά που μιλούν για “ειδικές εξουσίες”-στρατό-χούντα.Έτσι,για να το εμπεδώσουμε…

Παλιός ο “τσελεμεντές”. Για να δούμε αν οι δικοί μας είναι ικανοί στην εφαρμογή του!

ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ “ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ”-ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ-ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

Οι απεργίες και οι «απεργίες»

Φεβρουαρίου 27, 2010

Την ώρα που οι εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους της οικονομίας,σε όλη την Ελλάδα,απεργούσαν στο σύνολο τους για 24 ώρες σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για την άδικη αντίδραση της κυβέρνησης στην βαθιά οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα,την οποία θα πληρώσουν τελικά όχι αυτοί που την προκάλεσαν κατακλέβοντας τον  απλό κόσμο(κόμματα,κυβερνήσεις,εκκλησία,μεγάλο κεφάλαιο) οι οποίοι έχουν κρύψει μια χαρά τα ίχνη τους και έτσι κι αλλιώς ελέγχουν τους κυβερνώντες,αλλά ο απλός λαός,τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα,που την πληρώνουν πάντα

https://m4trix87.wordpress.com/%e2%80%9c%cf%87%cf%81%ce%b5%cf%89%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%af%ce%b1%e2%80%9d-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%b5/

δείχνοντας ότι είναι συνειδητοποιημένοι και δεν δέχονται περαιτέρω καταπάτηση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας τους(ελπίζω αυτή η απεργία να μην είναι παρά μόνο η αρχή)

στην Κύπρο γινόταν μια άλλου είδους «απεργία».

Όχι από εργάτες των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων,που ενδιαφέρονται για αξιοπρεπή διαβίωση και δεν θέλουν να πληρώσουν τα σπασμένα των καπιταλιστών και των κομμάτων/κυβερνήσεων που έχουν δημιουργήσει την οικονομική κρίση(που τέτοια συνείδηση εδώ…),αλλά από μεγαλοαστούς ιδιοκτήτες πρατηρίων καυσίμων(ενδεικτικά,ο «αέρας» και μόνο ενός πρατηρίου βενζίνης ανέρχεται στο 1 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΕΥΡΩ)!

Η απόφαση της κυβέρνησης για εισαγωγή ανώτατης τιμής πώλησης καυσίμων προς ανακούφιση των καταναλωτών σε περίοδο οικονομικής κρίσης,αφού τα καύσιμα είναι πράγματι βασικό αγαθό,φαίνεται ενόχλησε τα καρτέλ των πρατηριούχων και των εταιρειών εισαγωγής και διάθεσης καυσίμων που υποτίθεται λειτουργούν σε καθεστώς «ελεύθερης αγοράς»-αφού το ανώτατο όριο θα ίσχυε και για αυτές-και έτσι κατήλθαν σε «απεργία»-αν τώρα δεν νοείται απεργίες να γίνονται από ιδιοκτήτες μέσων παραγωγής,αφού δεν πρόκειται για υπαλλήλους,και τότε μιλάμε απλά για διακοπή παροχής υπηρεσιών ποιος το υπολογίζει…

Τελικά η κυβέρνηση υποχώρησε και έτσι η «απεργία» έληξε,με υποσχέσεις της κυβέρνησης για «αναθεώρηση» του ψηφίσματος,σίγουρα με τρόπο που να εξουδετερώνει σχεδόν εξολοκλήρου το νόημα του,αν όχι την ολική του απόσυρση,και μάλιστα από εβδομάδας οι τιμές των καυσίμων ήδη θα αυξηθούν,όπως οι εκπρόσωποι των συμμετεχόντων στα καρτέλ «δυσπραγούντων» πρατηριούχων είπαν,κατά πολύ,με δικαιολογία ότι τα νέα φορτία καυσίμων που εισάγονται θα έχουν αυξημένες τιμές.

Όταν οι τιμές των καυσίμων διεθνώς αυξάνονται,οι πρατηριούχοι και οι εταιρείες τις αυξάνουν,όταν μειώνονται «ξεχνούν» να τις μειώσουν,και τώρα ζητάνε και τα ρέστα!

Χρησιμοποιούν ως αφορμή οι εταιρείες τις διεθνείς αυξήσεις των τιμών για δυσανάλογες αυξήσεις από αυτές,και οι πρατηριούχοι τις αυξήσεις των τιμών των εταιρειών για περαιτέρω δυσανάλογες αυξήσεις από αυτούς,στις ράχες μας. 

Το κράτος έδειξε ακόμη μία φορά την αδυναμία του μπροστά στο μεγάλο κεφάλαιο,και την εξάρτηση και τον έλεγχο του από αυτό

https://m4trix87.wordpress.com/%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%cf%8c%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/

Οι «προειδοποιήσεις» του υπουργού για εμπλοκή της αστυνομίας σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των πρατηριούχων έπεσαν στο κενό.

Τελικά ποιος συμμορφώθηκε με ποιον?

Όταν εργαζόμενοι,υπάλληλοι,χαμηλών εισοδηματικών τάξεων,που δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια να επιχορηγούν κόμματα και κυβερνήσεις και δεν έχουν διασυνδέσεις με αυτούς,απεργούν,ακόμη και σε μικρή κλίμακα,

https://m4trix87.wordpress.com/%ce%bf-%ce%b1%ce%b3%cf%8e%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%cf%87%ce%af%ce%b6%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%b5%ce%bd%cf%8e-%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%b4%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%82/

πάντα «ελέγχει» η αστυνομία

και πολλές φορές,όταν τολμήσουν να οργανωθούν κάπως περισσότερο,δεν δίστάζει να καταστείλει

Τώρα,όταν «απεργούν» οι οικονομικά ισχυροί,μάλιστα με τρόπο που καθηλώνει ολόκληρη την οικονομία επί μέρες-κάτι που αν γινόταν από απλούς εργάτες μπορεί να εκήρυτταν ακόμη και στρατιωτικό νόμο-μένουν μόνο στα μεγάλα λόγια-και αυτά μόνο για να μην διαμαρτύρεται ο κόσμος…

Φαίνεται ξεκάθαρα ο ρόλος τους,ότι δηλ υπάρχουν μόνο για να υπερασπίζονται τους οικονομικά ισχυρούς,οι οποίοι ταίζουν τις κυβερνήσεις που τους ελέγχουν,και δεν δαγκώνεις το χέρι που σε ταίζει…

Βλέπετε,τα μεγάλα (και τρανά) έντομα(=οικονομικά ισχυρότεροι,καπιταλιστές και λοιποί βολεμένοι) δεν πιάνονται στον ιστό της αράχνης(=νόμοι,αποφάσεις κυβερνήσεων) ,αλλά μπορούν μάλιστα να φάνε και την ίδια την αράχνη!

Και μπροστά στο κυπριακό και αυτό θα περνούσε στα ψιλά,αν δεν μέναμε χωρίς καύσιμα,αναγκάζοντας μας να βγούμε για λίγο από τη ρουτίνα του μισθωτού σκλάβου,αφού χωρίς καύσιμα δεν θα μπορούσαμε να πάμε να δουλέψουμε για τα αφεντικά μας.

Οι διαφορές ανάμεσα νοοτροπίες ελλαδιτών και ΚΥΠΡΑΙΩΝ ξεκάθαρες.

Γιατί δεν παραδειγματιζόμαστε από την Ελλάδα ρε γμτ πριν να μας ****** πλήρως?

(ακολουθούν σχετικά άρθρα από εφημερίδες)

    Τα διεθνή ΜΜΕ για την απεργία

δημοσιεύτηκε χθες από τα σηκωμένα μανίκια 

Η χθεσινή απεργία και τα επεισόδια στις συγκεντρώσεις, αλλά και οι δηλώσεις του Θεόδωρου Πάγκαλου για τις γερμανικές αποζημιώσεις, απασχολούν τα διεθνή ΜΜΕ. 

Για ρίψη δακρυγόνων «σε ομάδα περίπου 50 διαδηλωτών κατά τη διάρκεια πορείας 25.000 ατόμων» κάνει λόγο το BBC. «Η πορεία ήταν τρεις φορές μεγαλύτερη από αυτήν που πραγματοποιήθηκε πριν από δύο εβδομάδες κατά τη διάρκεια 24ωρης απεργίας, σύμφωνα με τον ανταποκριτή μας, αλλά δεδομένου ότι περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι υποτίθεται ότι συμμετείχαν στην απεργία, δεν ήταν δα και η απαρχή μιας επανάστασης», σχολιάζεται. 

Στο μπλογκ του, ο σχολιαστής του βρετανικού δικτύου Γκάβιν Χιούιτ επισημαίνει ότι κυρίαρχο αίτημα των απεργών είναι να μοιραστούν δίκαια τα βάρη στην αντιμετώπιση της κρίσης. «Η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να είναι δίκαιη. Κάποιοι φόροι στις ανώτερες τάξεις θα αυξηθούν και έχουν στόχο τους φοροφυγάδες. Αλλά η μείωση του ελλείμματος στο 4% φέτος θα απαιτήσει θυσίες και από τον απλό λαό. Αυτό δεν το έχουν δεχτεί πολλοί από αυτούς που κατεβαίνουν στους δρόμους. Θέλουν να ζήσουν στον παλιό κόσμο. Και αυτό δεν γίνεται», επισημαίνει. 

«Είναι δύσκολο να αγνοήσουμε το μέγεθος των διαμαρτυριών στην Ελλάδα. Οι Αθηναίοι συνέρευσαν στην Πλατεία Συντάγματος διαμαρτυρόμενοι για τα μέτρα λιτότητας που προωθεί η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Πρόκειται για την πρώτη δοκιμασία του», αναφέρει στην ιστοσελίδα του το CNN, το οποίο σχολιάζει επίσης ότι «καθώς οι πολίτες κατεβαίνουν στους δρόμους, αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι οι καιροί της επιείκειας (σ.σ. από τους Ευρωπαίους εταίρους για τις ατασθαλίες της Ελλάδας) φτάνουν στο τέλος τους». 

Στο ίδιο μήκος κύματος και η γαλλική Le Monde. «Αυτή η απεργία αποτελεί δοκιμασία για την ικανότητα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης… να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην αποτελεσματικότητα και την κοινωνική συναίνεση εν μέσω της χειρότερης κρίσης που έχει περάσει η χώρα εδώ και δεκαετίες». 

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις απασχόλησαν και το δίκτυο Al Jazeera. «Το πιο σημαντικό είναι να ξεκαθαριστεί ποιο ποσοστό του λαού θα συστρατευθεί με την κυβέρνηση… ή αν ένα σημαντικό μέρος του στρέφεται μακριά της και θα αντισταθεί. Αυτό το ερώτημα παραμένει ανοιχτό», σχολιάζει ο ανταποκριτής του δικτύου. 

«Ο πρωθυπουργός φαίνεται ότι απολαμβάνει περίοδο χάριτος ενώ ανακαλύπτει ότι η οικονομική κρίση είναι πολύ χειρότερη απ’ό,τι ισχυριζόταν η απερχόμενη συντηρητική κυβέρνηση», υποστηρίζουν οι Times, οι οποίο φιλοξενούν σχόλιο αναλυτή ευρωπαϊκής «δεξαμενής σκέψης» που εκτιμά ότι μέχρι το καλοκαίρι θα υπάρχει πολύ μεγαλύτερη λαϊκή αγανάκτηση με τα μέτρα της κυβέρνησης. 

Η Independent διαβλέπει συνέχιση των κινητοποιήσεων. «Το μέλλον της ελληνικής οικονομίας παραμένει αβέβαιο… Η απαραίτητη μείωση των μισθών του δημοσίου, καθώς και οι επίσης αναγκαίες αλλαγές στο φορολογικό σύστημα, θα καταστήσουν δύσκολη την αποφυγή περαιτέρω διαδηλώσεων, ακόμα κι αν η κυβέρνηση καταφέρει να αποφύγει να ζητήσει βοήθεια από το ΔΝΤ». 

Η Guardian, στην ανταπόκρισή της για τις απεργιακές κινητοποιήσεις αναφέρεται και στο αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας. 

«Οι διαμαρτυρίες πραγματοποιήθηκαν εν μέσω κλιμακούμενης εχθρότητας της ελληνικής πλευράς απέναντι στην ΕΕ, με το πιο πολύ δηλητήριο να κατευθύνεται προς στη Γερμανία, η οποία έχει πιέσει για την επιβολή σκληρότερων μέτρων στην Αθήνα. Η πολιτική ελίτ της Ελλάδας είναι εξοργισμένη και πληγωμένη από τη σκληρή στάση των γερμανικών ΜΜΕ στην πιστωτική κρίση», όπως αναφέρεται. 

Στα σχόλια του κ. Πάγκαλου για τις γερμανικές αποζημιώσεις αναφέρθηκε και η βρετανική Daily Telegraph. «Η διάσωση της Ελλάδας τίθεται σε κίνδυνο καθώς ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επιτίθεται στη “ναζιστική” Γερμανία» είναι ο τίτλος του σχετικού δημοσιεύματος, που αναφέρει: «Η Ελλάδα μείωσε σημαντικά τις πιθανότητες να λάβει ευρωπαϊκή βοήθεια καθώς επιτέθηκε εναντίον της Γερμανίας για τις θηριωδίες του πολέμου και κατηγόρησε την Ιταλία για “μαγείρεμα” των στοιχείων της ώστε να κρύψει το χρέος της». 

Η Wall Street Journal από την πλευρά της έχει ήδη προχωρήσει σε αυτό που περιμένει ότι θα είναι η επόμενη «βόμβα» στην ΕΕ. Το σχετικό δημοσίευμα τιτλοφορείται «Το νέο πεδίο μάχης του ευρώ: Η Ισπανία». «Η Ελλάδα ήταν η πρώτη στην οποία ξέσπασε η κρίση που συγκλονίζει την ευρωζώνη. Η Ισπανία μπορεί να είναι αυτή που θα ορίσει αν η νομισματική ένωση θα επιβιώσει ή θα καταρρεύσει», εκτιμάται. 

Η στήλη Lex των Financial Times υποστηρίζει πάντως ότι είναι προς το οικονομικό συμφέρον της ίδιας της Γερμανίας να στηρίξει οικονομικά την Ελλάδα. Όπως υποστηρίζεται, η μείωση των ελλειμμάτων της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας σημαίνει και μείωση των καταναλωτικών δαπανών και άρα των εισαγωγών. Δεδομένου ότι η Γερμανία θα έβλεπε το εμπορικό της πλεόνασμα να συρρικνώνεται και «δεν θα μπορούσε να αντισταθμίσει με αυξημένες εξαγωγές σε άλλες χώρες… η οικονομία, που είναι ήδη στάσιμη και κινείται μόνο από τις εξαγωγές, θα έμπαινε σε ύφεση…. Ακόμα και μόνο λόγω του δικού της συμφέροντος, αντιρρήσεις της Γερμανίας σε ένα σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας είναι επομένως πιθανό να καμφθούν», όπως επισημαίνεται. (από indy.gr)

ΕΝΩ ΕΔΩ…

Το πλαφόν στα καύσιμα ανακαλείται ή διαφοροποιείται σήμερα

Η απομυθοποίηση του… όπλου

Επανήλθε η ομαλότητα στην αγορά πετρελαιοειδών μετά από μακρές διαβουλεύσεις χθες το πρωί – Το πλαφόν έγινε σεβαστό αλλά… σήμερα αλλάζει – Ακόμα πιο πάνω οι τιμές από βδομάδας

Εντός της ημέρας, ο υπουργός Εμπορίου Αντώνης Πασχαλίδης αναμένεται να ανακοινώσει την άρση ή διαφοροποίηση του διατάγματος για την ανώτατη τιμή πώλησης των πετρελαιοειδών. Με αυτή την απόφαση θα κλείσει στην ουσία ο κύκλος της έντονης αντιπαράθεσης που ξέσπασε την περασμένη Δευτέρα μεταξύ του υπουργείου, των εταιρειών πετρελαιοειδών και των πρατηριούχων καυσίμων.
Η ταλαιπωρία που υπέστη σημαντικό μέρος των καταναλωτών ήταν μεγάλη και ο εκνευρισμός κτύπησε κόκκινο σε κάποιες περιπτώσεις. Ωστόσο από τα δυναμικά μέτρα των πρατηριούχων -τα οποία κράτησαν δυόμισι μέρες- ευτυχώς αποφεύχθηκαν τα χειρότερα για την ήδη λαβωμένη οικονομία.

‘Αξιζε τον κόπο;
Όμως, η περιπέτεια αυτή έπληξε καίρια το γόητρο και τη μελλοντική δυναμική του θεσμού του διατάγματος για επιβολή ανώτατων τιμών καυσίμων. Έως την περασμένη Δευτέρα το διάταγμα αυτό εθεωρείτο από τους πολιτειακούς αξιωματούχους και τους πολίτες ως δυνητικό, ισχυρό όπλο – φόβητρο κατά των εταιρειών πετρελαιοειδών και του συνδέσμου πρατηριούχων, σε μελλοντικές περιπτώσεις επιβολής τιμών κατά πολύ ψηλότερων των θεωρούμενων λογικών.
Ωστόσο, στην πρώτη μόλις «δοκιμή» της έκδοσης του διατάγματος έμελλε να ζήσουμε και την απομυθοποίησή του. Και αυτό γιατί:
*Για αρκετές ώρες μετά την έκδοση του διατάγματος τη Δευτέρα (μέχρι τις 6 π.μ. της Τρίτης) η συντριπτική πλειοψηφία των πρατηριούχων εξακολουθούσε να πωλεί τα καύσιμα στις προ του διατάγματος τιμές, χωρίς να υπάρξουν καταγγελίες από τις αρχές. Στην ουσία, οι πρατηριούχοι ξεφορτώθηκαν τα αποθέματά τους στην «ακριβή» τιμή.
*Η τιμή που τέθηκε ως οροφή με το διάταγμα ήταν μόλις κατά περίπου ένα σεντ μειωμένη σε σχέση με τις τιμές που κρίθηκαν τη Δευτέρα υπερβολικές ή αδικαιολόγητες από τον υπουργό Εμπορίου. Μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης εξέφραζε αυτές τις μέρες την άποψη πως «δεν άξιζε αυτή την ταλαιπωρία το ένα σεντ που γλιτώνουμε ανά λίτρο καυσίμου». Όσο περνούσαν οι μέρες με περιορισμένη την πρόσβαση στα καύσιμα, όλο και περισσότεροι έλεγαν «καλύτερα να έχουμε την ευκολία μας και ας πληρώνουμε παραπάνω»…
*Ακόμα και βουλευτές που συχνά – πυκνά κατακεραύνωναν τον υπουργό Εμπορίου επειδή δεν κατέφευγε στην έκδοση διατάγματος, υπαναχώρησαν και κατηγόρησαν τον κ. Πασχαλίδη ότι «τιμώρησε τους καταναλωτές». Επιπλέον, καλούσαν «όλες τις πλευρές» να κάνουν υποχωρήσεις, στέλνοντας εμμέσως στον υπουργό το μήνυμα «ανακάλεσέ το να τελειώνουμε»!
*Κατέστη πλέον ξεκάθαρο πως, με περιορισμένο ανταγωνισμό στην εισαγωγή και εμπορία καυσίμων, με ένα στρεβλό σύστημα διασφάλισης «εγγυημένων» εσόδων και κερδών στην αλυσίδα που ενώνει την εισαγωγή και τη λιανική πώληση, η πολιτεία και οι καταναλωτές ελάχιστη αντίσταση μπορούν να προβάλουν. Ακόμα και αν τροποποιηθεί η νομοθεσία και επιβάλλεται πλαφόν στη χοντρική τιμή, οι «απεργίες» (και το συνεπαγόμενο χάος) θα προέρχονται πλέον από τις εταιρείες. Ήταν διάχυτη χθες στην επιτροπή Εμπορίου της Βουλής η άποψη πως επιβάλλεται να εξευρεθούν τρόποι πραγματικής αποτελεσματικής άμυνας του δημοσίου σε φαινόμενα αδικαιολόγητα ψηλών τιμών. Και, επιπλέον, να επισπευσθεί η λήψη μέτρων για ενίσχυση του ανταγωνισμού στην εισαγωγή και τη λιανική πώληση.

Το πάλεψε
Από το πρωί χθες ο υπουργός Εμπορίου εισήλθε σε μακρές διαβουλεύσεις με τις εταιρείες και τους πρατηριούχους. Ο ίδιος δεν επέμεινε στην αξίωση να ανασταλούν τα απεργιακά μέτρα πριν αρχίσει διάλογος και οι πρατηριούχοι από την πλευρά τους δεν επέμειναν στην «εδώ και τώρα» άρση του διατάγματος. Οι οιωνοί ήταν καλοί και έγιναν καλύτεροι μετά την έκτακτη συνεδρία της κοινοβουλευτικής επιτροπής Εμπορίου. Εκεί όλα τα κόμματα ζήτησαν να βρεθεί λύση μέχρι τις 4 το απόγευμα. Η λύση δόθηκε νωρίτερα, γύρω στις 2 μ.μ. Ο πρόεδρος των πρατηριούχων ανακοίνωσε την επαναλειτουργία των πρατηρίων και ο υπουργός ανακοίνωσε ότι μέχρι αύριο (σ.σ. σήμερα) θα ολοκληρώσει την επανεξέταση των δεδομένων, με πιθανή την αναθεώρηση του πλαφόν.

Πάρε – δώσε
Ο υπουργός έδειξε χθες στους εκπροσώπους των πρατηριούχων το νομοσχέδιο που ετοιμάστηκε και εστάλη για προέγκριση από την ΕΕ για την επιβολή πλαφόν και στις χοντρικές τιμές των εταιρειών. Μετά τη χθεσινή θετική εξέλιξη, η Βουλή θα αναμένει για μικρό διάστημα το υπουργείο να καταθέσει το νομοσχέδιο, διαφορετικά θα προχωρήσει η ίδια με πρόταση νόμου του Γ. Βαρνάβα που κατατέθηκε χθες.
Επίσης, ο υπουργός δήλωσε ότι θα ελέγξει σήμερα τα στοιχεία που αφορούν νέες αφίξεις καυσίμων από την Τετάρτη σε τιμές ψηλότερες εκείνων που λήφθηκαν υπόψη για το πλαφόν. Για να αποφασιστεί όμως διαφοροποίηση του πλαφόν προς τα πάνω θα πρέπει να ελεγχθεί κατά πόσον εξαντλήθηκαν τα πλείστα αποθέματα των «φθηνότερων» πετρελαιοειδών. Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι το πιθανότερο είναι να ανακληθεί σήμερα, γύρω στο μεσημέρι, το διάταγμα και να επιβληθεί αύξηση γύρω στο 1 σεντ το λίτρο. Από βδομάδας θα επιβληθεί μεγαλύτερη αύξηση. 

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΜΑΝΩΛΗ

Κωδικός άρθρου: 931552

ΠΟΛΙΤΗΣ – 26/02/2010, Σελίδα: 24

 

Επίσης και αυτό το σπουδαίο άρθρο

http://indy.cc.ece.ntua.gr/analysis/eksairetiko-arthro-ekpaideytikoy-oikonomologoy-me-stoi3c7eia-gia-tin-antithesi-ton-dyo-kosmon

Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία

Αύγουστος 27, 2009
Στην Κύπρο υποτίθεται ότι έχουμε δημοκρατία.
 
Και όπως και σε κάθε δημοκρατική χώρα υποτίθεται ότι υπάρχει πολυφωνία.Έχουμε την «δεξιά» (ΔΗΣΥ),την «αριστερά»(ΑΚΕΛ),την «κεντροαριστερά»(ΕΔΕΚ), το «κέντρο»(ΔΗΚΟ) και διάφορες άλλες δυνάμεις.Και κάθε 5 χρόνια καλούμαστε να επιλέξουμε ποιοι υποψήφιοι ποιου συνδυασμού θα μας αντιπροσωπεύσουν και υποτίθεται θα προωθήσουν τα συμφέροντα μας ως πολίτες,ως λαός και ως έθνος.Και ο καθένας έχει τις ιδέες του και επιλέγει, πιστεύοντας ότι οι «δικοί του» υποψήφιοι θα λύσουν ως εκ θαύματος, σαν μοντέρνοι μάγοι,όλα μας τα προβλήματα, ενώ οι αντίπαλοι «θα μας καταστρέψουν».Μας φανατίζουν καλά καλά τα επιτελεία των κομμάτων πριν από κάθε εκ-«λογική» αναμέτρηση και τους ψηφίζουμε.
 

 Και μετά?

 
Μας γράφουν κανονικά!
 

 Κάθε κυβέρνηση ανεξαρτήτως «ιδεολογίας» δεν έχει να μας πει τίποτα άλλο παρά υπερβολικές επάρσεις και μεγαλοποιήσεις για τις τυχόν επιτυχίες που μπορεί να μην οφείλονται καν στην ίδια, και δικαιολογίες για τυχόν αποτυχίες.Όσο για τα σκάνδαλα που ακούγονται κατα καιρούς?»Παρεξηγήσεις», αποκρύψεις, κατηγορίες της «προηγούμενης κυβέρνησης» κοκ και όταν όλα τα άλλα αποτύχουν, το γνωστό «mea culpa», μια φράση ωραιοποιημένη όπως φαίνεται στα λατινικά, που δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά το γνωστό μας «sorry», το οποίο ξέρουμε τίνος το μισό αποτελεί.Και πάλι τα ίδια.Και βέβαια η «αντιπολίτευση» πάντα εκεί, σαν τον γύπα, να τρίβει τα χέρια της με κάθε καταστροφή που μας χτυπά, έτοιμη να το εκμεταλλευτεί πολιτικά, «ξεχνώντας» τα δικά της καμώματα.  

 

 Τους ψηφίζουμε για να αθετούν υποσχέσεις και να μας γράφουν κανονικά και να τσακώνονται μεταξύ τους.Και να τσακωνόμαστε κι εμείς μεταξύ μας και μάλιστα να φτάνουμε και στο σημείο εθνικού διχασμού(βλέπε 1974) για χάρη των στελεχών τους που, όπως οι πατεράδες τους,θέλουν να πάρουν το μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα της εξουσίας και τις κάτω από το τραπέζι μίζες από μεγαλοεταιρείες εκκλη-σία κοκ που αυτό το κομμάτι συνεπάγεται.Και πιστεύουμε ότι εκπροσωπούν την θέληση μας!Σαν να μην μπορούμε να αποφασίσουμε οι ίδιοι για το μέλλον μας!
 
Και μας στρατολογούν από μικρούς.
 

 

 

Ο πατέρας και η μάνα-θύματα και αυτοί της αδυσώπητης πλύσης εγκεφάλου που δεχόμαστε,το σχολείο,οι ποδοσφαιρικές ομάδες,οι νεολαίες των κομμάτων, οι «φοιτητικές» παρατάξεις, και τέλος, όταν ο «κομματικός πατριωτισμός» μας είναι εξασφαλισμένος και μάλιστα περισσότερο του εθνικού, το κόμμα.Ίσως, αν έχουμε αρκετό μέσο και γλείψουμε αρκετά οπίσθια, κάποτε από δούλοι να ανελιχθούμε και εμείς σε μικρούς εξουσιαστές, και αυτό προσδοκούμε γιατί αυτό μας έμαθαν να προσδοκούμε.Όποιος έχει εξουσία είναι μάγκας…
 
Όμως τι είναι τα κόμματα?Είναι ομάδες ανθρώπων που κάποιες λειτουργούν εσωτερικά αντιδημοκρατικά και δεν το κρύβουν(πχ ΑΚΕΛ) η λειτουργούν υποτίθεται δημοκρατικά αλλά στην πραγματικότητα το ίδιο ιεραρχικά και δικτατορικά(πχ ΔΗΣΥ).Δηλαδή σε αυτά υπάρχει δικτατορική εξουσία των «από πάνω» που αντικαθίστανται μόνο από απογόνους των ιδίων, συγγενείς τους, η τους καλύτερους στο γλείψιμο η/και στην κατεργαρία η/και στο να ικανοποιούν τρίτα συμφέροντα τα οποία συνεργάζονται με το κόμμα.Και έχουν βέβαια και τον εξωτερικό τους κύκλο, τα «απλά μέλη» που ουσιαστικά παίζουν τον ρόλο των κομπάρσων στο θέατρο του παραλόγου που στήνουν.
 

 ‘Εχουν ως στόχο την άνοδο και την διατήρηση τους στην εξουσία και, όπως δείχνουν τα εκατέρωθεν σκάνδαλα, αυτό και μόνο αυτό, και παίζουν ότι ενδιαφέρονται για τον πολίτη μόνο άγραν ψήφων.Και ξέρουν ότι στην μοντέρνη πραγματικότητα των ΜΜΕ,δεν είναι ανάγκη να λάβεις μέτρα και αποφάσεις υπέρ του λαού για να τον πάρεις με το μέρος σου, αλλά μόνο να τον ΠΕΙΣΕΙΣ οτι το κάνεις, και ποιος καλύτερος για να πείσει από τα ΜΜΕ , τα οποία ο κόσμος έμαθε να εμπιστεύεται όπως το ευαγγέλιο?Γιατί?Η δύναμη της συνήθειας.Άρα επιδιώκουν να έχουν τα ΜΜΕ με το μέρος τους ακόμη και αν αυτό σημαίνει να λάβουν αποφάσεις που δεν συμφέρουν στον λαό και να αθετήσουν τις υποσχέσεις τους.Εξάλλου ότι δεν το δείχνουν τα ΜΜΕ δεν το μαθαίνει η πλειοψηφία, άντε να το μάθουν κάποιοι «ακραίοι», που μπορούν εύκολα να βγάλουν «τρελούς».

 
Και ποιος ελέγχει τα ΜΜΕ?Το ΚΕΦΑΛΑΙΟ!
 

 Οι μεγαλοεπιχειρηματίες οι οποίοι έχουν τα δικά τους συμφέροντα τα οποία αντιτίθενται σε αυτά του πολίτη, τόσο ως εργαζόμενου όσο και ως καταναλωτή.Άρα φαίνεται ποιοι μας εξουσιάζουν στην πραγματικότητα.Όχι ο Χριστόφιας που ψήφισε η πλειοψηφία ούτε ο Παπαδόπουλος που ψήφισε η πλειοψηφία αλλά πάντα άνθρωποι όπως τους CEO των ΜΜΕ.Η γνωστή «τέταρτη εξουσία» βρίσκεται πίσω απί τις υπόλοιπες τρεις!Αλλά όλοι οι μεγαλοεπιχειρηματίες(μαζί και η εκκλη-σία) επηρεάζουν την πολιτική όχι μόνο οι άνθρωποι των ΜΜΕ.Όλοι δίνουν μίζες και όλοι παίρνουν, απλά μόνο σπάνια τους πιάνουν, όπως πχ με την Siemens στην Ελλάδα. 

 
Όποιον δηλαδή και να ψηφίσουμε πάντα μας κυβερνούν οι ίδιοι κεφαλαιοκράτες που είναι ενάντια στα συμφέροντα μας και, εννοείται, δεν τους έχουμε ψηφίσει.
 
Άρα ΤΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΧΟΥΜΕ?
 
Ο όρος κεφαλαιοκρατικοκομματική ολιγαρχία θα ταίριαζε μάλλον καλύτερα.
 

 

 

Αλλά το πρόβλημα δεν έγκειται μόνο στο κεφάλαιο.Αν όλοι οι άνθρωποι του κράτους ήταν άγιοι-μόνο τότε δεν θα υπήρχε κρατική διαφθορά- δεν θα μπορούσε το κεφάλαιο να τους διαφθείρει!Άρα ακόμη και χωρίς κεφάλαιο και όλα να ελέγχονται από ένα πανίσχυρο κόμμα-κράτος δεν λύεται το πρόβλημα, μάλλον οξύνεται, καθώς η συγκέντρωση βοηθά την διαφθορά, όπως είναι πιο εύκολο τα κόπρανα να βρωμίσουν όταν είναι συγκεντρωμένα μαζί.
 
Η λύση?
 

 Nα τους παρατήσουμε ΟΛΟΥΣ!

 Να αγωνιστούμε όλοι μαζί ενάντια σε ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ!

 
 
 Για περισσότερη άμεση δημοκρατία και απευθείας λήψη αποφάσεων από τους πολίτες παντού,από τους χώρους εργασίας μέχρι και το κράτος.
 
 

 

 

1)»Εκλογική απεργία»-όλοι αποχή/λευκό/άκυρο
 
2)Μπουκοτάζ όλων των μη άμεσα απαραίτητων για την ζωή μας προιόντων και υπηρεσιών του κεφαλαίου που προέρχονται από μεγαλοεταιρείες και υποστήριξη κατά τον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό των «μικρών» – έτσι οι μεγάλοι τελικά θα «υποκύψουν» και στην αγορά με πολλούς μικρούς τα πράγματα θα ειναι πολύ καλύτερα παρά με λίγους μεγάλους και ολιγοπώλια και μονοπώλια, και όταν δεν υπάρχουν δυνατοί η διαφθορά από αυτούς θα είναι πολύ πιο δύσκολη.
 
3)Κλείνουμε μόνιμα την τηλεόραση.Έτσι σπάμε την «4η εξουσία» και την αποδυναμώνουμε πλήρως και έτσι οι υπόλοιπες τρεις, αν θέλουν να έχουν την στήριξη του λαού, θα καταλάβουν πλέον ότι δεν τους βοηθούν πλέον τα ΜΜΕ να διαστρεβλώσουν την αλήθεια.Μπορούμε να ενημερωνόμαστε από διασταυρωμένες και όσο το δυνατό πιο ανεξάρτητες πηγές στο Διαδίκτυο, πάντα με τον νου μας.
 

 

 

4)Σύσταση συμβουλίων σε κάθε γειτονιά και δήμο στα οποία να συμμετέχουν όλοι οι δημότες και να σταματήσουμε να αναγνωρίζουμε τις «εκλελεγμένες» δημοτικές αρχές.
 
5)Να προσπαθήσουμε όσο το περισσότερο δυνατό να απεξαρτηθούμε από την αστυνομία ως διαμεσολαβητής και προστάτης και να μας ελέγχουν όσο λιγότερο γίνεται.
 
6)Οργάνωση των εργαζομένων σε μια μεγάλη ανεξάρτητη εργατική συντεχνία που να μην ελέγχεται από κανέναν εκτός των ιδίων των εργαζομένων και στην οποία να λαμβάνονται αποφάσεις από τους ιδίους χωρίς αντιπροσώπους.Και να είναι οι εργαζόμενοι πάντα έτοιμοι για δυναμικότατες αντιδράσεις και απεργίες που να συμπεριλαμβάνουν πάντοτε ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ τις επιχειρήσεις ενός η και περισσότερων κλάδων της οικονομίας και ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους που συμμετέχουν σε αυτές ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ.Ενημέρωση όλων των αλλοδαπών για τα εργασιακά τους δικαιώματα και ένταξη τους στην κοινή συντεχνία ώστε να μην αποτελούν,ανάμεσα σε άλλα,»απεργοσπάστες»για τους υπόλοιπους.Συνειδητοποίηση της τεράστιας δύναμης μιας γενικής απεργίας παγκύπρια – η Κύπρος μάλιστα είναι μικρή άρα το εγχείρημα αυτό στην Κύπρο είναι πολύ πιο εύκολο από ότι σε άλλες χώρες.
 

 

 

7)Δημιουργία επιχειρήσεων τύπου συνεταιρισμού στα πρότυπα παρόμοιων που δοκιμάστηκαν και πέτυχαν σε Ισραήλ(κιμπούτς) και Αργεντινή,στις οποίες όλοι οι εργαζόμενοι να συμμετέχουν στην λήψη αποφάσεων.Η επιτυχία αυτών των συνεταιρισμών θα ενθαρρύνει την δημιουργία ακόμη περισσότερων και την σταδιακή αλλαγή των μοντέλων διοίκησης των παραγωγικών μονάδων της οικονομίας.
 
8)Απεξάρτηση των φοιτητών από τις φοιτητικές παρατάξεις στα πανεπιστήμια.Μη αναγνώριση της ΦΕΠΑΝ και δημιουργία νέας φοιτητικής οργάνωσης η οποία να λειτουργεί με μόνο όργανο λήψης αποφάσεων την συνέλευση με συμμετοχή όλων των φοιτητών.
 
9)Να αδειάσουν τα γήπεδα.
 

 

 

10)Ο υπόκοσμος ελέγχει την αστυνομία και παίρνει χρήματα από πολλούς από εμάς.Μπουκοτάρισμα κάθε μεγάλου μπαρ, κλαμπ και κέντρου «διασκέδασης» που ελέγχεται από μεγάλους βαρώνους της νύχτας-εννοείται όχι όλων, τα μικρά μπαράκια καλά είναι.Να σταματήσουμε να ανεχόμαστε τους οίκους ανοχής.Αφού η αστυνομία όχι μόνο δεν τους πολεμά αλλά συνεργάζεται μαζί τους, εκδίωξη με διάφορους τρόπους των βαρώνων της νύκτας από κάθε γειτονιά από εμάς τους ίδιους.
 
11)Όσοι δεν συμφωνούν με την στρατιωτική θητεία να μην ντρέπονται να πάρουν αναστολή/απαλλαγή.
 
12)Καμιά ανοχή σε περιστατικά αυθαιρεσίας και βίας της εξουσίας-με το παραμικρό στους δρόμους.
 

 

 

Και άλλα πολλά.
 
Αυτά όμως είναι μόλις τα πρώτα βήματα.
 
Και ακόμη και αυτά φαίνονται πολύ απομακρυσμένα.
Επειδή δυστυχώς στην Κύπρο του σήμερα, παρόλο που υποτίθεται είμαστε ελεύθεροι, είμαστε τόσο σκλάβοι όσο ήμαστε επί Τούρκων,Άγγλων,Φράγκων,Περσών.

Και ο κόσμος κοιμάται τον ύπνο του δικαίου…