Posts Tagged ‘Οικονομία’

Αν δεν αντισταθούμε έτσι θα μας καταντήσουν! Γράμμα απόγνωσης από κινέζο εργάτη.

Δεκέμβριος 29, 2012

Ένα από τα βασικά «μελήματα» της Τρόικας, του ΔΝΤ και των ντόπιων εντολοδόχων τους είναι να γίνουν οι ευρωπαικές και οι υπόλοιπες οικονομίες ανά το παγκόσμιο πιο «ανταγωνιστικές» ως προς χώρες όπως Βιετνάμ, Κίνα κοκ. Όχι με αύξηση της ποιότητας των παραγόμενων προιόντων και υπηρεσιών που θα μπορούσε να ήταν ένας τρόπος ,αφού αυτό απαιτεί επενδύσεις που το κεφάλαιο ειδικά σε περιόδους «κρίσης» αλλά και γενικότερα δεν κάνει, αφού αποτελεί «αμάρτημα» για αυτούς η δαπάνη λίγων από τα τεράστια κέρδη τους παρά να καταλήξουν στις τσέπες τους σε φορολογικούς παραδείσους. Αντίθετα, προτιμούν (αφού οι κεφαλαιοκράτες που βρίσκονται πίσω από τις διεθνείς τράπεζες όμως το ΔΝΤ και την ίδια την ΕΕ προτιμούν) να προσπαθήσουν να το πετύχουν αυτό μέσω της μείωσης των μισθών και των εργατικών δικαιωμάτων σε επίπεδα Κίνας. Αυτός είναι και ο τελικός στόχος των μνημονιακών και των (νεο)»φιλελεύθερων» γενικά όταν μιλούν για ανταγωνιστικότητα.

Το παρακάτω γράμμα το βρήκε «τυχαία» μια αμερικανίδα σε ένα παιχνίδι που είχε αγοράσει (σε τιμή ασύγκριτα μεγαλύτερη του πόσο πληρώνεται ο εργάτης που το παράγει, πολλά παράσιτα όπως αφεντικά και μεσάζοντες τρώνε…) για τo Ηalloween (αμερικάνικη γιορτή). Περιγράφει ευθέως το τι περνάνε  οι κινέζοι εργάτες για να έχουν οι καπιταλιστές «ιδιοκτήτες» των μεγαλοεταιρειών που παράγουν αυτά τα προιόντα αμύθητα κέρδη εκμεταλλευόμενοι τον εργασιακό μεσαίωνα της Κίνας σήμερα.

(σημείωση: Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, η Κίνα έπαψε να είναι σοσιαλιστικό κράτος,  ασχέτως ονόματος, από τις «μεταρρυθμίσεις» του Ντενγκ Ξιαοπίνγκ και μετέπειτα και σήμερα είναι ίσως το πιο καπιταλιστικό κράτος του πλανήτη, προσφέροντας κάθε διευκόλυνση στις πολυεθνικές που ελάχιστο εισόδημα αφήνουν στη χώρα παρόλο που έχουν τα εργοστάσια τους εκεί και καταστέλλοντας με τον σκληρότερο τρόπο απεργίες και εργατικούς αγώνες για έστω τα στοιχειώδη δικαιώματα)

Πηγή: Yahoo! News

Letter from Chinese Laborer Pleading for Help found in Halloween Decorations

slavecamp

Julie Keith was unpacking some of last year’s Halloween decorations when she stumbled upon an upsetting letter wedged into the packaging.

Tucked in between two novelty headstones that she had purchased at Kmart, she found what appeared to be a letter from the Chinese laborer, who had made the decoration, pleading for help.

Samsung in hot seat over abusing Chinese workers

The letter reads: «Sir, if you occasionally buy this product, please kindly resend this letter to the World Human Right Organization. Thousands people here who are under the persecution of the Chinese Communist Party Government will thank and remember you forever.»

«I was so frustrated that this letter had been sitting in storage for over a year, that this person had written this plea for help and nothing had come of it.» Julie Keith told Yahoo! Shine. «Then I was shocked. This person had probably risked their life to get this letter in this package.»

The letter describes the conditions at the factory: «People who work here have to work 15 hours a day without Saturday, Sunday break and any holidays. Otherwise, they will suffer torturement, beat and rude remark. Nearly no payment (10 yuan/1 month).» That translates to about $1.61 a month.

Keith, a mom who works at the Goodwill in Portland, Oregon, did some research into the letter. «I looked up this labor camp on the internet. Some horrific images popped up, and there were also testimonials about people who had lived through this camp. It was just awful.»

Horrified, Keith took to Facebook. She posted an image of the letter to ask friends for advice. One responded with a contact at Amnesty International. Keith made several attempts to alert them about the letter, but the organization never responded.

With no response from various human rights organizations, Keith took her story to The Oregonian. «The reporter, Rachel Stark, got through to Human Rights Watch, but I had no luck.»

This is not the first time a letter like this has turned up. Just this week, another plea was found written in Chinese on a toilet seat and posted on Reddit. Commenters on the website have questioned the letters’ authenticity.

Though the letter lists the address of the specific camp, officials at Human Rights Watch were unable to verify the authenticity of the letter. However, Sophie Richardson, China director at Human Rights Watch, told The Oregonian that the description was consistent with their research. «I think it is fair to say the conditions described in the letter certainly conform to what we know about conditions in re-education through labor camps.»

The concern over the conditions laborers must endure in China and other countries first came to the public eye in the 1980s with the use of sweatshops to make Nike sneakers. Since then, according to an article recently published in The New York Times, Nike «has convened public meetings of labor, human rights, environmental and business leaders to discuss how to improve overseas factories.»

Tech companies, like Apple and Hewlett Packard, are being made to be accountable for their labor practices. After receiving a great deal of criticism, Apple is now making public statements that they are aware of the harsh conditions in China and are taking steps to improve them.

As for Julie Keith, she had a general idea about the conditions in Chinese labor camps, but this letter has been a dramatic eye-opener into the stark reality of the issue. «I was aware of labor camps. I knew they had factories but I had no idea of the gravity of the situation. I didn’t realize how bad it could be for people.»

Finding the letter has made Keith more aware of the origin of many products sold in the United States. «As I was doing my Christmas shopping this year, I checked every label. It’s virtually impossible to avoid purchasing things made in China as over 90 percent of our goods are made there. But if I saw ‘made in China,’ this year I asked myself, ‘do I really need this?'»

 

Αύριο μπορεί να είμαστε ΕΜΕΙΣ που θα στέλλουμε αυτά τα γράμματα.

Αν τους αφήσουμε.

Advertisements

Οι πραγματικές αιτίες της ανεργίας-(καπιταλιστικά)Οικονομικά 101

Δεκέμβριος 6, 2012

Σίγουρα ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι λαοί σήμερα, ειδικά οι νέες γενιές. Ένα πρόβλημα με πολυδιάστατες συνέπειες , τις οποίες πάνω-κάτω όλοι μπορούν να φανταστούν, ακόμη και όσοι δεν είχαν (ακόμη?) την ατυχία να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση προσωπικά. Συνέπειες οικονομικές (αδύνατη πλέον η αξιοπρεπής διαβίωση ατόμων και οικογενειών χωρίς σημαντικά οικονομικά αποθέματα), ψυχολογικές (αισθήματα απόρριψης και κοινωνικού αποκλεισμού, καταθλίψεις, αυτοκτονίες), κοινωνικές (ενίσχυση της κοινωνικής τάσης προς τον κοινωνικό κανιβαλισμό-«αλληλοφάγωμα»- η οποία δυστυχώς υπάρχει και καλλιεργείται από τους οικονομικά ισχυρούς, «έγκλημα»), πολιτικές (ενίσχυση και στις χειρότερες περιπτώσεις κυριαρχία ακροδεξιών στοιχείων όπως στη Γερμανία του 30 με τις γνωστές συνέπειες) και πολλά άλλα.

Αλλά ποια είναι η αιτία της ανεργίας? Κατ’ αρχήν για να υπάρχει ανεργία συνεπάγεται ότι υπάρχει εργατικό δυναμικό (άτομα που μπορούν και θέλουν να εργαστούν) τα οποία δεν εργοδοτούνται. Ποιος παίρνει τις αποφάσεις περί εργοδοτήσεων και με ποια κίνητρα? Ως επί το πλείστον οι επιχειρηματίες-κεφαλαιοκράτες, με κίνητρο την αύξηση της παραγωγής τους και μέσω αυτού την αύξηση των κερδών τους. Για να μπορέσει όμως μια αύξηση της παραγωγής να μεταφραστεί σε αύξηση των κερδών, πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα και άρα και οι πωλήσεις προιόντων/υπηρεσιών, και για να γίνει αυτό απαιτείται η ανάλογη ζήτηση προιόντων/υπηρεσιών.

Αυτή η ζήτηση από που έρχεται? Μα φυσικά από το σύνολο των καταναλωτών στην κοινωνία, αλλά όχι από όλους-από αυτούς που θέλουν και μπορούν να καταναλώσουν. Άρα για να μπορέσει να υπάρξει ζήτηση προιόντων και υπηρεσιών και άρα και να έχουν οι κεφαλαιοκράτες τα κίνητρα (αφού σκέφτονται μόνο τα κέρδη τους στα πλαίσια του καπιταλισμού) να προσλάβουν κόσμο, πρέπει οι υποψήφιοι καταναλωτές να θέλουν και να μπορούν να καταναλώσουν…

Στα πλαίσια του καπιταλισμού το «θέλουν» κανονίζεται μέσω της διαφήμισης. Μέσω των διαφημίσεων όχι μόνο προβάλλονται τα διαθέσιμα προς αγορά προιόντα και υπηρεσίες αλλά επίσης δημιουργούνται στον πολίτη-καταναλωτή νέες ανάγκες από το πουθενά τις οποίες σπεύδει (εφόσον μπορεί) να ικανοποιήσει (αλήθεια, πόσο χρειαζόμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το iPhone 5)? Το θέμα είναι, με το «μπορούν» τι γίνεται?

Για να μπορεί ο μέσος πολίτης (ο οποίος δεν έχει τα ευρά του «κου» Σιακόλα) να καταναλώσει, πρέπει να έχει επαρκή οικονομικά μέσα, κυρίως (αν μιλάμε για την πλειοψηφία των ανθρώπων) επαρκή μισθό. Όταν, λοιπόν, οι μισθοί, τα κοινωνικά επιδόματα και γενικότερα τα εισοδήματα μειώνονται, δημιουργείται πρόβλημα ανεργίας λόγω μη επαρκούς ζήτησης προιόντων και υπηρεσιών. Αυτό το πρόβλημα εντείνεται όσο ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια. Μα γιατί όμως δεν αυξάνεται πχ η κατανάλωση των πλουσίων (που παίρνουν τον πλούτο) όσο μειώνεται η κατανάλωση των φτωχών?

Απάντηση: Το ποσοστό του εισοδήματος που κάποιος καταναλώνει εξαρτάται από το εισόδημα.

Ας εξετάσουμε δύο σενάρια, τα οποία είναι υπερβολικά απλοποιημένα αλλά παρ’όλα αυτά καταδεικνύουν το πρόβλημα. Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Α 5000 ευρώ τα οποία μοιράζονται εξίσου σε δύο άτομα. Το κάθε ένα από τα δύο αυτά άτομα θα δαπανήσει στην κατανάλωση το μεγαλύτερο μέρος των 2500 ευρώ τα οποία έχει, αν λάβουμε υπόψη τις τιμές και μέχρι ποιου σημείου «κορέζεται» σε μεγάλο βαθμό η αύξηση της ικανοποίησης που προέρχεται από την αύξηση της κατανάλωσης. Έστω ότι μιλάμε για κατανάλωση 2250 ευρώ ανά άτομο. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο άτομα θα καταναλώσουν συνολικά προιόντα και υπηρεσίες αξίας 4500 ευρώ (αν αυτά τα 4500 ευρώ αντιστοιχούν πραγματικά σε μια «αντικειμενική» αξία η όχι είναι μια άλλη υπόθεση, εδώ έχει σημασία το πόσο χρήμα «κυκλοφορά» σε σχέση με πόσο είναι παγιδευμένο).

Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Β το ένα από τα δύο άτομα να παίρνει 500 ευρώ και το άλλο 4500. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι το «προνομιούχο» άτομο θα ξοδέψει 3000 από τα 4500 και το δεύτερο 500, η συνολική κατανάλωση είναι 3500 αντί 4500. Τα 1000 διαφορά θα…αποθηκευθούν από το «προνομιούχο» άτομο σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ομόλογα, «σύνθετα» χρηματοοικονομικά «προιόντα» και διάφορες άλλες σπέκουλες και αφορολόγητους λογαριασμούς σε φορολογικούς παραδείσους, και δεν θα κινηθούν στην αγορά. Έτσι, θα υπάρχει ζήτηση μόνο για 3500 και όχι για 4500, με την ανάλογη αύξηση στην ανεργία.

Τα πιο πάνω συνεπάγονται ότι για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η ανεργία (έστω και βραχυπρόθεσμα) πρέπει να αναδιανεμηθεί πιο δίκαια το «εθνικό» εισόδημα, ώστε να αυξηθεί η κατανάλωση. Αντίθετα, υφεσιακές συνταγές λιτότητας όπως αυτές που προωθεί η τρόικα και οι ντόπιοι υποστηρικτές της (μειώσεις μισθών, συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων, ιδιωτικοποίηση του εθνικού πλούτου) το αναδιανέμουν προς τους οικονομικά ισχυρότερους, οδηγώντας την αγορά σε «ασφυξία».

Αυτά όμως τους είναι γνωστά- και γι’ αυτό τα εφαρμόζουν, επειδή οι διαπλεκόμενοι με τα κώματα, τα ΜΜΕ και τις κυβερνήσεις που φέρνουν το ΔΝΤ μεγαλοκεφαλαιοκράτες (όπως πχ αυτοί)

https://m4trix87.wordpress.com/2011/10/15/%CF%84%CE%B1-%CE%AD%CF%83%CE%BF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B5%CF%80%CE%B9/

έχουν συμφέρον να αυξηθεί η ανεργία, αφού έτσι θα μειωθούν οι μισθοί (προσφορά-ζήτηση, όταν μειώνεται η ζήτηση εργασίας, μειώνεται η αμοιβή της). Ένα ακόμη μέρος του «δόγματος του σοκ» όπως εφαρμόζεται (και) στην Κύπρο με αφορμή την κρίση τους και μέσω του οργάνου τους, της Τρόικας…

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Shock_Doctrine

Κατάληψη της Wall Street σήμερα:Μια γενναία προσπάθεια αντίστασης

Σεπτεμβρίου 17, 2011

Ως συνέχεια των κινημάτων αντίστασης στην νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση του μεγάλου κεφαλαίου στους λαούς ανά το παγκόσμιο με αφορμή την μεγαλύτερη από το 30 κρίση του συστήματος, μια κρίση που οφείλεται στην ίδια την απληστία των κεφαλαιοκρατών (κυρίως των μεγάλων τραπεζών) , μια αντεπίθεση που αυτή τη στιγμή επιβάλλει μια νέα χούντα στην Ελλάδα σε μια προσπάθεια καταστολής της λαικής οργής, έρχεται μια νέα αυτοοργανωμένη δράση/ εγχείρημα ενός ευρείου συνόλου καθημερινών ανθρώπων στην Αμερική, μια ιδέα τολμηρή και πρωτότυπη: Κατάληψη στο «στόμα του λύκου», την βάση της πραγματικής εξουσίας αυτή την στιγμή στην Αμερική και τον κόσμο- την Wall Street, στις 17 Σεπτεμβρίου και για τους επόμενους δύο μήνες.

Έχοντας ανάμεσα σε άλλα και την υποστήριξη της ομάδας διεθνών κυβερνοακτιβιστών Anonymous(υπεύθυνη για θεαματικές δράσεις κατά του παγκόσμιου ηλεκτρονικού ελέγχου και γενικά οποιουδήποτε καταπιεστή χρησιμοποιεί τεχνολογία Η/Υ, και η οποία υποστήριξε ανοικτά με ανακοινώσεις και πράξεις την Αραβική Άνοιξη και την προσπάθεια του Wikileaks για συνέχεια του έργου του της αποκάλυψης των απλύτων του διεθνούς συστήματος παρά τις διώξεις) οι αμερικανοί πολίτες προσπαθούν να φέρουν μια πραγματική Δημοκρατία και ελευθερία στην χώρα τους,αντιληπτή ως το δικαίωμα των ίδιων των πολιτών στο να αποφασίζουν για τις ζωές τους, ένα δέντρο που όπως είχε πει κάποιος πρόγονος τους κάποτε «πρέπει να ποτίζεται συχνά με το αίμα αγωνιστών και τυράννων».

Μια ελευθερία που δεν θα είναι ψευδεπίγραφη και έρμαιο των τραπεζιτών και του 1% του πληθυσμού το οποίο αποτελεί τους άρχοντες.

Our Mission

On the 17th of September, we want to see 20,000 people to flood into lower Manhattan, set up beds, kitchens, peaceful barricades and occupy Wall Street for a few months.

Like our brothers and sisters in Egypt, Greece, Spain, and Iceland, we plan to use the revolutionary Arab Spring tactic of mass occupation to restore democracy in America. We also encourage the use of nonviolence to achieve our ends and maximize the safety of all participants.

Who is Occupy Wall Street?

Occupy Wall Street is leaderless resistance movement with people of many colors, genders and political persuasions. The one thing we all have in common is that We Are The 99% that will no longer tolerate the greed and corruption of the 1%.

The original call for this occupation was published by Adbusters in July; since then, many individuals across the country have stepped up to organize this event, such as the people of the NYC General Assembly and US Day of Rage. There’ll also be similar occupations in the near future such as October2011 in Freedom Plaza, Washington D.C.

Why?

Published 2011-09-13 02:58:46 UTC by chris

Contemporary society is commodified society, where the economic transaction has become the dominant way of relating to the culture and artifacts of human civilization, over and above all other means of understanding, with any exceptions being considered merely a temporary holdout as the market swiftly works on ways to monetize those few things which stubbornly remain untouched. Perhaps the most pernicious aspect of this current setup is that it has long ago co-opted the very means of survival within itself, making our existence not an inherent right endowed to us by the simple fact of our humanity but a matter of how much we’re all worth — the mere act of being alive has a price tag. Some pay it easily. Others pay for it with their submission. Others still can’t pay it at all. Regardless, though, like cars, TVs and barrels of oil, our lives are commodities to be bought and sold on the open market amid the culture of ruthlessness and desperation that has arisen to accommodate it. This is the natural consequence of a society built around entities whose purpose it is to always, always minimize costs and maximize profits. It is the philosophy of growth for the sake of growth, the same ideology that drives a cancer cell. An economy in a steady state is not healthy. It needs to expand, constantly, perpetually.

Of course, nothing can expand forever. The second law of thermodynamics tell us this much at least. But that doesn’t mean the market won’t try. It’s not enough that a soft drink becomes the dominant soda, it must become the dominant beverage, period. It’s not enough that people build some things out of a certain material, it must be the only thing anyone ever builds anything out of, ever. It’s not enough to make pills for the ailments from which people already seek relief, pills must be made for problems that people didn’t even know existed until a commercial told them to ask their doctors about it. We all know this course is not sustainable, but there will be great damage done before this point is reached.

The people coming to Wall Street on September 17 come for a variety of reasons, but what unites them all is the opposition to the principle that has come to dominate not only our economic lives but our entire lives: profit over and above all else. Those that do not embrace this principle: prepare to be out-competed. They will lose the race to the bottom and the vulture will swoop down to feast. It is indicative of a deep spiritual sickness that has gripped civilization, a sickness that drives the vast deprivation, oppression and despoliation that has come to cover the world.

The world does not have to be this way. A society of ruthlessness and isolation can be confronted and replaced with a society of cooperation and community. Cynics will tell us this world is not possible. That the forces arrayed against us have won and will always win and, perhaps, should always win. But they are not gods. They are human beings, just like us. They are a product of a society that rewards the behavior that has led us to where we are today. They can be confronted. What’s more, they can be reached. They just need to see us. See beyond the price tags we carry.

And if they are gods? Then we shall be Prometheus. And we shall laugh as we are lashed to the stone to await the eagle.

Για περισσότερα εδώ

https://occupywallst.org/

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Μετά την Μέση Ανατολή τώρα και η Ευρώπη στις φλόγες.Οι λαοί ξυπνούν!

Μαΐου 28, 2011

Οι τελευταίες εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή ήρθαν σε μια περίοδο κρίσης για το παγκόσμιο οικονομικό/κοινωνικό/πολιτικό σύστημα.

Δικτατορίσκοι με δεκαετίες θητείας αμφισβητήθηκαν ανοικτά από τους λαούς τους οποίους καταπίεζαν προς ώφελος των ντόπιων και ξένων ελίτ.Οι οποίοι λαοί στη συνέχεια διαμαρτυρήθηκαν ειρηνικά και όταν η απάντηση των δικτατόρων ήταν οι σφαίρες εξεγέρθηκαν δυναμικά,δημιουργώντας μια τεράστια δυναμική για πολιτικές αλλαγές στη Μέση Ανατολή.Παρά τα φαινομενικά απογοητευτικά τελικά αποτελέσματα τους(χούντα στην Αίγυπτο, κατάπνιξη στο αίμα στο Μπαχρέιν, επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη,αντικατάσταση του Μπεν Άλι με άλλο υποχείριο των ΝΑΤΟικών στην Τυνισία) ,οι εξεγέρσεις αυτές ξύπνησαν τις συνειδήσεις εκατομμυρίων,διασφαλίζοντας ότι η αντίσταση θα συνεχιστεί φέρνοντας καλύτερες μέρες.

Στην άλλη άκρη της μεσογείου,οι συνέπειες της ανεξέλεγκτης,χαοτικής φύσης του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος της αγοράς το οποίο υπέφερε το 2008 την μεγαλύτερη του κρίση μετά την δεκαετία του 30 άρχισαν να ξαναφαίνονται.Οι προσπάθειες κυβερνήσεων και διεθνών «οικονομικών οίκων» να προωθήσουν μέτρα «διάσωσης» τραπεζών-παρόλα τα τεράστια κέρδη τους σε περίοδο «κρίσης» «απέτυχαν»-με την έννοια ότι το καλοστημένο σχέδιο των διεθνών τραπεζιτών για έλεγχο και καθυπόταξη οικονομιών ολόκληρων χωρών,ολόκληρων λαών,προχωρούσε κανονικά…

Τα οικονομικά παιχνίδια με όρους δυσνόητους στον απλό πολίτη-και λογικό αυτό,αφού αποτελούν μέσο οικονομικών παιχνιδιών παραγωγής ψευδούς «ανάπτυξης»-όπως CDS,»τοξικά παράγωγα» κοκ- έφεραν κράτη όπως Ισλανδία,Ισπανία,Ελλάδα στο σημείο να είναι πλέον υπόδουλα στο «χρέος» τους,το μεγαλύτερο μέρος του οποίου δημιουργήθηκε από ελάχιστους πλούσιους ιδιώτες και όχι το σύνολο του λαού.Μπροστά στον «κίνδυνο της χρεωκοπίας» η Ελλάδα «αναγκάστηκε» να μπει σε ένα φαύλο κύκλο χρέους,με συνεχή δανεισμό για αντιμετώπιση των συνεπειών του δανεισμού-τίποτα νέο για μια χώρα που από διακήρυξης «ανεξαρτησίας» το 1828 ήταν συνεχώς υπόδουλη των πιστωτών της,αλλά με την διαφορά ότι αυτή την στιγμή η απόλυτη κυριαρχία στο διεθνές σκηνικό των μεγαλοτραπεζιτών τωνΔΝΤ,Goldman Sachs,Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας,ΕΕ και των σχεδίων τους διασφάλιζε ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να βγει από την κρίση ανώδυνα.

Η ελληνική κυβέρνηση ακολούθησε τον δρόμο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου,των μεγαλοεφοπλιστών,των τραπεζιτών ντόπιων και ξένων(μη αντιμετωπίζοντας τα γνωστά άτομα που κερδίζοντας από την κατάσταση απομάκρυναν τα κεφάλαια από την χώρα,και μη χρησιμοποιώντας ένα μέρος από τα τεράστια κέρδη των τραπεζών-το οποίο θα ήταν υπέρ αρκετό για αντιμετώπιση της «κρίσης»).

Ακολούθησε τον δρόμο της αφαίμαξης των ασθενέστερων οικονομικά,των νέων,των ανέργων,των εργαζομένων,των συνταξιούχων,των δημοσίων υπαλλήλων,με αποκρατικοποιήσεις,κάθετες μειώσεις μισθών,απώλεια αμέτρητων θέσεων εργασίας,φορολογίες ακόμη και για μισθούς 500 ευρώ(!) μηνιαίως,ελαστικοποίηση μέχρι και κατάργηση των εργατικών νόμων που κερδίθηκαν μετά από δεκαετίες αγώνων.

Φέρνοντας τον λαό στην εξαθλίωση,χωρίς περιθώρια ανάκαμψης και εξόδου από τον φαύλο κύκλο του χρέους,χωρίς ελπίδα για το μέλλον.

Έχοντας πλέον (κοινό μυστικό) μόνο στόχο την ελεγχόμενη χρεωκοπία,ώστε ο ελληνικός λαός να εξαθλιωθεί και να μετατραπεί η Ελλάδα σε Αφρική σιωπηλά,χωρίς να επηρεαστούν τα συμφέροντα των ευρωπαίων τραπεζιτών και καπιταλιστών και της ΕΕ που επιτρέπει την εύκολη διακίνηση των κεφαλαίων τους(η οποία τους επιτρέπει να παρακάμπτουν κρατικές νομοθεσίες ελέγχου της ασυδοσίας τους).

Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται σε Ισπανία,η οποία αποτελεί τον επόμενο «αδύναμο κρίκο» της ευρωζώνης-αφού η Ελλάδα,ως ο πρώτος στόχος των διεθνών τραπεζιτών αποτελούσε και ένα πείραμα.Η Ισπανία,με «χρέος» επίσης «τεράστιο»,δέχεται «συστάσεις» από τους διεθνείς τραπεζίτες και «χρηματοπιστωτικούς οίκους»,δίδοντας αφορμές για επανάληψη του σκηνικού της Ελλάδας.

Στην Αγγλία,η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του «φιλελεύθερου» Κλεγκ προχωρεί συνεχώς σε μειώσεις στις κοινωνικές παροχές και πολλαπλασιασμό των πανεπιστημιακών διδάκτρων,θέτοντας ως μόνη λύση για κοινωνική επιβίωση των ασθενέστερων οικονομικά τον δανεισμό τεράστιων ποσών-και την συνεπαγόμενη οικονομική τους υποδούλωση στους τραπεζίτες.

Όμως οι λαοί,παίρνοντας παραδείγματα από την αντίσταση των Αράβων συνανθρώπων μας,οι οποίοι αψήφισαν ξύλο,δυσφήμιση,καταστολή,ακόμη και σφαίρες,έχοντας ως καταλύτη τις νέες τεχνολογίες,πήραν την σκυτάλη.

Στην Ισπανία,χώρα με μακρά ιστορία κοινωνικών κινημάτων «από τα κάτω» -με πιο μεγάλο παράδειγμα τον ισπανικό εμφύλιο όπου οι λαικές πολιτοφυλακές αντιστάθηκαν με κάθε μέσο τόσο στον φασισμό του Φράνκο όσο και στους ολοκληρωτιστές σταλινικούς ζητώντας μια κοινωνία ίσων και ελεύθερων ανθρώπων-εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου καταλαμβάνει πλατείες και δημόσιους χώρους με συγκεκριμένα αιτήματα

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295273

Μετά από μέρες ολόκληρες αμηχανίας,και αφού ο κρατικός μηχανισμός-τσιράκι των μεγαλοτραπεζιτών και των εχόντων και κατεχόντων- αντιλαμβάνεται πως οποιαδήποτε προπαγάνδα δεν έχει πλέον κανένα νόημα αφού και τα μίντια  και οι πολιτικοί έχουν καταβαραθρωθεί στην συνείδηση του κόσμου-εγκαταλείπει το καρότο και αρπάζει το -πάντα παρόν σε ετοιμότητα-μαστίγιο.Κρατική καταστολή για «λόγους υγιεινής»(ενώ δεν υπάρχει πρόβλημα με ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους) και «το Champions League»(!).

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295956

Όμως το μαστίγιο έχει λόγο που το αφήνουν τελευταίο.Πολλές φορές φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα…

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1296048

(ένα μάθημα που δεν έμαθαν από τους συναδέλφους τους Καντάφι-η καταστολή των ειρηνικών διαδηλώσεων οδήγησε σε εμφύλιο,Μομπάρακ,Μπεν Άλι και Άσαντ-η καταστολή οδήγησε σε ριζοσπατικοποίηση των αιτημάτων των εξεγερμένων).

Καταλήψεις,γενικές απεργίες,συγκρούσεις,οικονομική παράλυση της κανονικότητας ενός σάπιου συστήματος.

Αυτή την στιγμή οι Ισπανοί αγωνίζονται στους δρόμους και στις πλατείες για την ζωή τους,τα όνειρα τους,την αξιοπρέπεια τους,την επιβίωση τους.

http://news.infoshop.org/article.php?story=20100930173239320

Ενώ πριν από λίγες μέρες στην Αγγλία ενώ το «βασιλικό ζεύγος» έπαιζε το δικό του θέατρο η κοινωνία,με τους φοιτητές στην πρώτη γραμμή πολεμούσε ενάντια στην διάλυση του επιπέδου ζωής και της αξιοπρέπειας των οικονομικά ασθενέστερων από τον «φιλελεύθερο» Κλεγκ και τους γύπες των «φοιτητικών δανείων»(τράπεζες)που θα ήταν οι μόνοι που θα επωφελούντο πραγματικά από γεγονότα όπως οι αυξήσεις των διδάκτρων.

Τώρα οι σπίθες της πυρκαγιάς αυτής μεταφέρονται στην Ελλάδα.

Στην χώρα στην οποία από τότε που ο Γιωργάκης και η συμμορία του παρέδοσε τον ελληνικό λαό στους τραπεζίτες δεν έπαψε η συνεχής αντίσταση στις προσπάθειες διάλυσης κάθε έννοιας κοινωνίας και κοινωνικών κατακτήσεων.Από τις 200 000 της 5ης Μάη 2010 μέχρι και τις συχνές γενικές απεργίες.

Στην πλατεία Συντάγματος(Αθήνα,απέναντι από το θέατρο που αποκαλείται βουλή),αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος,αγανακτισμένοι πολίτες κάθε ηλικίας,επαγγέλματος,ιδεολογίας οι οποίοι είδαν το μέλλον τους να γκρεμίζεται,μαζεύτηκαν από την Τετάρτη 24/5 και μέχρι τώρα συνεχίζουν να δείχνουν ότι δεν μένουν αμέτοχοι.

Εδώ δεν χρειάζεται να πω τίποτα άλλο σχετικά-οι ίδιοι τα λένε πολύ καλύτερα.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295118

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295185

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295350

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295410

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295495

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295571

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295779

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295797

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295839

και ένα μήνυμα από αυτούς

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.

Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.

Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται.

Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

Αυτή την Κυριακή γίνεται από Διαδικτύου πανευρωπαικό κάλεσμα για αντίσταση.

Μήπως πρέπει και εμείς εδώ να παραδειγματιστούμε?

(επειδή δυστυχώς και εδώ οι μέρες της ψεύτικης  «αφθονίας» φτάνουν στο τέλος τους…)

Ανάλυση των απόψεων του «εθνικού» μας νομπελίστα σχετικά με την οικονομία

Οκτώβριος 21, 2010

Μα δεν το ακούσατε?

Μετά την περσινή βράβευση του Ομπάμα, Commander in Chief των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής στο Αφγανιστάν και το Ιράκ,που για το όπιο,τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου,και τις πετρελαιοπηγές και τα συμβόλαια ανοικοδόμησης-και όλα αυτά φυσικά για τις εταιρείες που ανεβοκατεβάζουν τους εκάστοτε ενοίκους του Λ Οίκου και όχι τον μέσο αμερικανό-εξολοθρεύουν δεκάδες χιλιάδες αθώους με το νόμπελ…Ειρήνης,τώρα αναγορεύεται κύπριος με το…νόμπελ οικονομίας!

Θα αναλύσω τις προτάσεις του μία προς μία-όπως εγώ ο αφελής μη οικονομολόγος τις αντιλαμβάνομαι με την κοινή μου λογική,όπως αναφέρονται σε άρθρο της Καθημερινής.

(να θυμάστε ότι και οι ακαδημαικοί-τόσο ο Πισσαρίδης όσο και οι επίτροποι που απονέμουν τα Νόμπελ,είναι άνθρωποι και διαφθείρονται)

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_100048_12/10/2010_418274

«Η υπερκατανάλωση είναι η μεγάλη αδυναμία της ελληνικής οικονομίας»

Εκτός πραγματικότητας ο κύριος!Πλην των λίγων,η πλειοψηφία,ειδικά οι νέοι και οι συνταξιούχοι,με συντάξεις των 450 ευρώ και μισθούς των 750,πως είναι δυνατό να…υπερκαταναλώνουν?Μήπως τα κλέβουν?

Βαθιές αδυναμίες αντιμετωπίζονται μόνο με βαθιές τομές σε οικονομία, διοίκηση ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΟΜΗ

Δηλαδή(όπως θα δούμε παρακάτω)εννοεί διάλυση κάθε έννοιας κοινωνικής πρόνοιας και προώθηση με την βία του ατομικιστικού αγώνα για απλά επιβίωση μέσα στη μιζέρια.

Η κεντρική κυβέρνηση παραμένει υπεύθυνη μόνο στους χώρους της δικαιοσύνης, άμυνας, προστασίας του πολίτη, υποδομών, και κοινωνικής πρόνοιας.

Αν λάβουμε υπόψη-όπως θα δούμε πιο κάτω-ότι κοινωνικές δαπάνες θα πετσοκοφτούν άγρια,και οι υποδομές θα κτίζονται από τους επιχειρηματίες με αντάλλαγμα..μη φορολόγηση για 30 χρόνια,τι μένει?ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,ΑΜΥΝΑ,ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ(«ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ»…).

Δηλαδή το κράτος μόνο θα καταστέλλει κάθε αντίδραση του λαού,προς ώφελος των ισχυρών.

Οι προτάσεις μας στοχεύουν να αυξήσουν, έως το 2020, την παραγωγικότητα της εργασίας στο 120% του μέσου όρου της Ε.Ε

Όχι  βέβαια με νέες τεχνολογίες,αλλά με αύξηση των ωραρίων των εργαζομένων πέραν ακόμη και του συνήθους 10ώρου που ισχύει σήμερα.

Ριζοσπαστικές αναπτυξιακές στρατηγικές είναι ατελέσφορες εάν η κοινή γνώμη δεν πεισθεί πως επίκειται σοβαρή πάταξη της διαφθοράς και βελτίωση της εφιαλτικής ανεπάρκειας του Δημόσιου.

Κλειδί εδώ το ΝΑ ΠΕΙΣΤΕΙ,αντίθετα με το υπόλοιπο κείμενο,που απλά λέει ότι πρέπει να γίνει.Τυχαίο?Χμμ…

Επειτα από συνολική θητεία δώδεκα ετών, οι βουλευτές συνταξιοδοτούνται αναγκαστικά και αποκλείονται από κάθε δημόσια θέση.

Για να συνεχίσει να τους πληρώνει το μέγιστα το κώμα τους και οι εταιρείες που θα πριμοδοτούν με ιδιωτικοποιήσεις,μειώσεις φόρων και κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων κατά την διάρκεια της θητείας τους,και να ασκηθεί περαιτέρω πίεση-αφού θα έχουν σίγουρο «παχουλό» μισθό μόνο για 12 χρόνια-σε όσους σκεφτούν να «ξεστρατίσουν»,και βέβαια να αντικατασταθούν με άλλους,εξίσου διεφθαρμένους,εγκαίρως πριν να μάθει ο λαός τι έχουν κάνει…

Κοινοπραξίες κατασκευαστικών εταιρειών, ιδιωτών επενδυτών και άλλων αναλαμβάνουν το κόστος εκτέλεσης και τη συντήρηση σύγχρονων δικτύων αυτοκινητοδρόμων, λιμένων, αεροδρομίων με αντάλλαγμα αφορολόγητη εκμετάλλευση για 30 χρόνια.

Τι συμφέρει τα δημόσια ταμεία?Κατασκευή έργων από το κράτος και μόνο σε αντάλλαγμα με φορολογία συν 30 χρόνια στις μεγαλοεταιρείες,η κανένα από τα δύο σε αντάλλαγμα με την κατασκευή ακόμη και ενός δρόμου λίγων χιλιομέτρων?Ξεκάθαρο εδώ ότι οι προθέσεις είναι η δημιουργία «παραθύρων» για νόμιμη φοροδιαφυγή των ισχυρών.

Kατάχρηση δημόσιων πόρων γίνεται απαράγραπτο ιδιώνυμο αδίκημα για υψηλόβαθμους πολιτικούς, συνδικαλιστές, δημόσιους λειτουργούς και επιχειρηματίες. Παραβάσεις εκδικάζονται τάχιστα από ειδικά δικαστήρια. Οι ένοχοι τιμωρούνται με δρακόντειες ποινές.

Προσέξτε

1)Kατάχρηση δημόσιων πόρων γίνεται απαράγραπτο ιδιώνυμο αδίκημα για υψηλόβαθμους πολιτικούς, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ, δημόσιους λειτουργούς και επιχειρηματίες.

και

2)Παραβάσεις εκδικάζονται τάχιστα από ειδικά δικαστήρια

συνδυασμός που εξασφαλίζει ότι το «τάχιστο» θα δημιουργεί πολλές ευκαιρίες για άνιση μεταχείριση των «υποδίκων».Μαντέψτε ποιοι θα την γλυτώνουν και ποιοι όχι και μάλιστα θα κατηγορούνται και θα καταδικάζονται άδικα…

Η απασχόληση στον γενικό δημόσιο τομέα μειώνεται διαδοχικά από 1.100 εκατ. σε 700 χιλιάδες μέχρι το 2015, με πώληση όλων των δημόσιων επιχειρήσεων, και ανακατανέμεται ορθολογικά. Πλεονάζοντες υπάλληλοι αδειοδοτούνται με 80% των αποδοχών για τρία χρόνια, 60% για τα επόμενα δύο. Ατομα άνω των 55 ετών υπόκεινται σε ειδική μεταχείριση.

Δηλ τέρμα δημόσιο ρεύμα,νερό,αυτοκινητόδρομοι,ΥΓΕΙΑ!Πλέον όλα είναι έρμαιο της κερδοσκοπίας των ισχυρών εις βάρος της κοινωνίας,με τα- αναπόφευκτα λόγω της οικονομικής ισχύος που απαιτείται για επιβίωση σε τέτοιους κλάδους-ολιγοπώλια και καρτέλ να τσακίζουν τον καταναλωτή.

τα στοιχεία για την παιδεία και έρευνα είναι σαρωτικά: απογοητευτική επίδοση των Ελληνόπουλων 15 ετών στις εξετάσεις PISΑ (28οι από 30 χώρες του ΟΟΣΑ), οξύτατη ανεπάρκεια τεχνολογικών εφευρέσεων και ευρεσιτεχνιών (το ελληνικό μερίδιο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας είναι 10% από ό,τι αναλογεί στον πληθυσμό). Η τριτοβάθμια εκπαίδευση προετοιμάζει ανεπαρκώς τους νέους για ιδιωτική απασχόληση. Πτυχία ΑΕΙ βελτιώνουν μισθούς κατά μόνο 32%, δηλαδή 300 ευρώ τον μήνα, έναντι 61% στην Ε.Ε.

Σωστές παρατηρήσεις για το χάλι της ελληνικής παιδείας.Τι κάνουμε λοιπόν,τι φταίει?Μήπως η έλλειψη επαρκούς εξοπλισμού σε εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα-λόγω υποχρηματοδότησης(1),μήπως η τάση της (κατευθυνόμενης για ευνόητους λόγους)παιδείας από δημοτικό μέχρι λύκειο και Πανεπιστήμιο να μαθαίνει στους νέους να παπαγαλίζουν αντί να σκέφτονται,αφού σκέψη συνεπάγεται και ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ,και άρα δεν μπορούν να έχουν καινοτόμες ιδέες(2)?

Αν είναι έτσι,το (1) αντιμετωπίζεται με αύξηση της χρηματοδότησης για εξοπλισμούς και εκπαιδευτικά και ερευνητικά προγράμματα,καθώς και των μισθών εκπαιδευτικών και ερευνητών,για να έχουν περισσότερο ηθικό και αφοσίωση στα καθήκοντα τους.Επίσης με αύξηση των φοιτητικών χορηγιών,ούτως ώστε να μην παρατηρείται το φαινόμενο φοιτητών για να βγάλουν τα απαραίτητα να αναγκάζονται να εργάζονται,χάνοντας χρόνο από την μελέτη τους!Το οποίο τελευταίο αντιμετωπίζει,μαζί με την προώθηση μιας καλλιέργειας της κριτικής σκέψης αντί της τυφλής αποδοχής της ύλης στην παιδεία,και το (2).Λογικότατες λύσεις!Που όμως συνεπάγονται αύξηση και των φόρων στο μεγάλο κεφάλαιο,που επειδή όμως χρηματοδοτεί διεφθαρμένους πολιτικούς,αλλά και ακαδημαικούς,ούτε προτείνονται,ούτε ψηφίζονται,όπως επίσης και επειδή δεν τους συμφέρει ο λαός να τους αμφισβητεί.Αντίθετα,αφού η δημόσια παιδεία είναι ήδη χάλια,γιατί δεν την διαλύουμε ολοκληρωτικά,αντικαθιστώντας την με επιχειρήσεις,διερωτάται ο νομπελίστας μας…

(για να πειστείτε για του λόγου το αληθές,σκεφτείτε ότι η Ελλάς,μαζί με την Κύπρο,είναι και πρώτες σε θρησκευτική πίστη…τυχαίο?)

Πρόταση 6: Ανακαλείται η απαγόρευση ιδιωτικών πανεπιστημίων και αστυνομικής παρουσίας στους πανεπιστημιακούς χώρους. Η χρηματοδότηση και επίβλεψη των δημόσιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μεταφέρεται από το υπουργείο Παιδείας σε περιφερειακές αυτοδιοικήσεις.

Όσο για την άρση του πανεπιστημιακού ασύλου,όταν παίρνεις μέτρα που στρέφονται κατά του κοινωνικού συνόλου,λογικό είναι να αναμένεις αντιδράσεις,άρα να θέλεις και χουντικά(δες άρμα στο Πολυτεχνείο)μέτρα καταστολής.

Από το 2013 τα ιδρύματα αυτονομούνται, με πλήρη δικαιοδοσία σε πρόσληψη προσωπικού, και καθορισμό αμοιβών, ΔΙΔΑΚΤΡΩΝ και αριθμού εισακτέων.

Δεν έχεις λεφτά του άλλου κόσμου?Δεν πας πανεπιστήμιο!Ίσες ευκαιρίες ΠΕΡΙΠΑΤΟ.Καμιά ελπίδα πλέον για παιδιά φτωχών οικογενειών να έχουν τα εφόδια για να πετύχουν με την αξία τους σε αυτή την κοινωνία-κάτι που αντιτίθεται ακόμη και με τις αρχές του ούτω καλούμενου «φιλελευθερισμού»,ο οποίος θέλει κοινωνία ζούγκλα,αλλά με ίση παροχή «όπλων» στον αγώνα για αλληλοεξόντωση…Χειρότερα και από καπιταλισμό,πίσω στην φεουδαρχία,όπου μόνο οι απόγονοι των ευγενών είχαν δικαιώματα!

Πρόταση 8: Νομοθετείται χρονοδιάγραμμα απελευθέρωσης μέχρι το 2015 όλων των αγορών εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών και όλων των κλειστών επαγγελμάτων. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αναλαμβάνει την επίβλεψη όλων των αγορών.

Ώστε να ανοίξουν οι πύλες,να μπουν μέσα τα καρτέλ να φάνε όλους τους μικρομεσαίους…

Αναδιοργανώνεται το εθνικό πλαίσιο συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Οι συμβάσεις ρυθμίζουν αμοιβές και όρους απασχόλησης και αποζημίωσης. Απεργιακές αποφάσεις σωματείων απαιτούν πλειοψηφία των μελών τους σε μυστικές ψηφοφορίες ΥΠΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΒΛΕΨΗ.

Ξανά εκφοβισμός διά «νόμου»…

Λείπει εκπαιδευμένο προσωπικό, ενώ γιατροί και νοσοκόμοι που ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΩΣ δωροδοκούνται από ασθενείς που επιθυμούν περίθαλψη ποιότητας. Αποτέλεσμα: οι Ελληνίδες ζουν τώρα δύο χρόνια λιγότερα από τις Ισπανίδες, ενώ ζούσαν το ίδιο το 1960.

Και καλά κύριε νομπελίστα,αφού αμείβονται ανεπαρκώς-και γι αυτό διαφθείρονται-γιατί δεν προτείνεις αύξηση της αμοιβής τους με αύξηση της φορολόγησης του μεγάλου πλούτου?Αντίθετα,ξανά διάλυση-ξεπούλημα ως θεραπεία.Πονεί κεφάλι?Κόβω κεφάλι!

Τα δημόσια νοσοκομεία οργανώνονται ως αυτοτελή ιδρύματα και αποζημιώνονται από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες μέσω ενός συστήματος υποχρεωτικής ασφάλισης υγείας υπό την επίβλεψη του κράτους.

Για περισσότερα σχετικά με τα «καλά» του παραλογισμού της ιδιωτικής ασφάλισης,στην οποία οι ιδιώτες δεν επιτρέπουν την ασφάλιση σε όσους είναι πιο πιθανό να ασθενήσουν-άρα έχουν και μεγαλύτερη ανάγκη-για λόγους συμφέροντος,εδώ

Για να φθάσει η Ελλάδα τουλάχιστον το μέσο επίπεδο της Ε.Ε. στις ξένες επενδύσεις, προτείνουμε δραστική μείωση των φόρων για άτομα και επιχειρήσεις με παράλληλη μέριμνα για τα οικονομικά αδύνατα στρώματα και συνταξιούχους.

Όμηροι των ξένων μεγαλοεπιχειρηματιών…που είστε τώρα «πατριώτες»???Και καλά,αφού θα μειώσετε τους φόρους,πως θα μεριμνήσετε για τους οικονομικά ανίσχυρους?Με περισσότερο δανεισμό?Η μήπως είστε αλχημιστές και θα μετατρέψετε σίδηρο σε χρυσό?

Ολοι οι άμεσοι φόροι στις επιχειρήσεις μειώνονται στο 10%, όπως στην Κύπρο. Οι κρατήσεις για κοινωνική ασφάλιση μειώνονται βαθμιαία μέχρι το 2015 κατά το ένα τρίτο. Το φορολογικό σύστημα αναμορφώνεται, με τους φόρους εισοδήματος μειούμενους στο μισό, και συνδυάζεται με σύγχρονο ασφαλιστικό σύστημα που εγγυάται ελάχιστο εισόδημα για εργαζομένους και συνταξιούχους.

Αν λάβουμε υπόψη όλα τα φορολογικά ωφελήματα των ισχυρών,αντιλαμβάνεστε για τι κατώτερο μισθό μιλούμε…

Γενικά τώρα,δεν αμφισβητώ το ακαδημαικό background του «κυρίου»,γι αυτό μην πείτε ότι αμφισβητώ την επιστήμη.

ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ.

Λέω ότι ντροπιάζει την επιστήμη του,χρησιμοποιώντας την ανήθικα για προώθηση των συμφερόντων όλων εκείνων των οικονομικά ισχυρών που χρηματοδοτούν-όπως και τα κόμματα-και τα πανεπιστήμια,παρέχοντας τους χορηγίες για ερευνητικά προγράμματα-με ανταλλάγματα και άλλα,πλην της πρόσβασης στα αποτελέσματα των ερευνών…

Κάτι το οποίο πιθανόν-πιθανόν λέω…-να ισχύει και για τα πανεπιστήμια που εργοδοτούν τους ακαδημαικούς που συμμετέχουν στην επιτροπή που βραβεύει με τα βραβεία Νόμπελ.

Τελικά,η λύση είναι πολύ απλή αν,χωρίς να ενδιαφερόμαστε για την ευημερία του λαού,θέλουμε απλά να υπηρετήσουμε τους τραπεζίτες-μεγαλοεπιχειρηματίες,και έχουμε το μονοπώλιο της βίας,και δεν χρειάζεται ακαδημαική γνώση.

Χούντα,αστυνομοκρατία παντού,άμεση κλοπή των περιουσιών του λαού από το κράτος όχι για αναδιανομή στον λαό αλλά για παροχή στους τραπεζίτες,άμεση εξόντωση όσων αντισταθούν,δουλική εργασία σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως με την βία.

Που είναι ακριβώς αυτό που θέλουν,και απλά ενδύουν με τον μανδύα του ακαδημαικού,των «ευαίσθητων κοινωνικά» «απαραίτητων» μέτρων,της «προστασίας του πολίτη» κοκ.

Συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ/ΔΝΤ και εναλλακτικά ΝΔ/ΔΝΤ ,όλοι τους διεφθαρμένοι,και πλύση εγκεφάλου μέσω των ΜΜΕ στον λαό για να μην γυρεύει εναλλακτικές λύσεις = χούντα

καθημερινές επιχειρήσεις κατά αναρχικών,μεταναστών,στα Εξάρχεια και σε κάθε απεργία και χώρο κοινωνικής αντίστασης,ακόμη και σε πάρκα-δες Ναυαρίνου,αυτόφορα,νέοι τρομονόμοι από Αύγουστο,ψηφισμένοι ενώ ο κόσμος ήταν διακοπές

Οι τρομοκράτες τοποτηρητές του ΔΝΤ τους βαφτίζουν όλους τρομοκράτες

= αστυνομοκρατία

άμεση κλοπή των περιουσιών του λαού από το κράτος όχι για αναδιανομή στον λαό αλλά για παροχή στους τραπεζίτες = (με την διαφορά ότι είναι «έμμεση»)μείωση επιδομάτων,κατώτατων μισθών,συντάξεων,ξεπούλημα δημόσιων υπηρεσιών,και παροχή δισεκατομμυρίων στις (πολύ επικερδούσες,παρά την «κρίση»)τράπεζες.

Συλλήψεις για «τρομοκρατία»,»οχλαγωγία»,ακόμη και «εξύβριση κατά της αρχής»,που συνεπάγονται φακέλωμα και οικονομική/κοινωνική εξόντωση = άμεση εξόντωση όσων αντισταθούν

εργασία με ελάχιστο μισθό 500 ευρώ αντί για 750-ακόμη πιο σκατά από τα σκατά-και αναγκαστικός για μη εύπορους δανεισμός από τράπεζες,με την υποχρέωση της εξόφλησης των τόκων μια ζωή-με 500 τον μήνα η εξόφληση δανείου είναι αδύνατη,οπότε είναι αναγκαστικό για να μην μείνεις άστεγος/πας φυλακή για χρέη να δουλεύεις για 500 τον μήνα,εκ των οποίων τα 400 δόσεις του δανείου και 100 με βία να επιβιώνεις = δουλική εργασία σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως(= επιχειρήσεις) με την βία

Βόρεια Κορέα λέτε, αντικομμουνιστές?

Φαίνεται ότι ο καπιταλισμός την μιμείται κατά γράμμα!

Σχολιασμός εγχειριδίου καταπίεσης

Σεπτεμβρίου 19, 2010

Για τον “οδηγό”,εδώ

Know your enemy-τακτικές των διεθνών τραπεζιτών(δες ΔΝΤ)και των υποτελών κυβερνήσεων για αποτελεσματική καταπίεση!

Το ΔΝΤ κάνει καλό Από την μια, η αντιπολίτευση θα ρίξει όλα τα βάρη των μέτρων στην κυβέρνηση, ενώ από την άλλη, αν η κυβέρνηση περιμένει να ξεσπάσει η κρίση πριν πάρει τα μέτρα, θα έχει ελάχιστο χώρο για να ελιχθεί σε μια ενδεχόμενη πολιτική κρίση. […] Τελικά, μια ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ μπορεί να κάνει καλό σε μια κυβέρνηση, μιας και θα μπορέσει να απαντήσει στους επικριτές της ότι η συμφωνία με το ΔΝΤ της επιβλήθηκε, δεν το ήθελε.

Εξ ου και η “πειθαρχία” του ΠΑ”ΣΟ”Κ

Διακομματική υποστήριξη Αν μια κυβέρνηση πρόκειται να χρειαστεί επαρκή χώρο για πολιτικές μανούβρες για την προσαρμογή, πρέπει να υποστηριχθεί από ένα ή δύο μεγάλα κόμματα κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, και όχι από έναν συνασπισμό μικρών κομμάτων, που σημαίνει ότι ένα ευθέως πλειοψηφικό σύστημα για κοινοβουλευτικές εκλογές προτιμάται από απλή αναλογική αντιπροσώπευση (ή τουλάχιστον έναν συνδυασμό των δύο).

Δυστυχώς η Ελλάδα του δικομματισμού προσφέρεται…σας θυμίζει κάτι,κυπραίοι?

Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι ενδυνάμωσης της εκτελεστικής εξουσίας, όπως η πιθανότητα προσωρινών έκτακτων/ειδικών εξουσιών

Δηλαδή στρατός?Αυτό σημαίνει “έκτακτες εξουσίες”-πχ στρατιωτικός νόμος,δικτατορίες!

η θέσπιση εκ των υστέρων ελέγχου από τη δικαστική εξουσία, ώστε να αποφευχθεί πιθανό εκ των προτέρων μπλοκάρισμα του προγράμματος από το δικαστικό σώμα

Ασφαλιστικές δικλείδες-παραθυράκια…

Περί συνδικάτων Αν οι εργαζόμενοι σε εταιρίες του δημοσίου τομέα είναι οργανωμένοι σε δυνατά συνδικάτα, μπορεί να αναδειχτούν πολύ αποτελεσματική αντιπολίτευση ενάντια στις κυβερνητικές αποφάσεις (χιλιάδες απολύσεις ή ιδιωτικοποιήσεις). Κάθε πολιτική που αποδυναμώνει αυτόν το συντεχνιασμό είναι επιθυμητή: από οικονομικής σκοπιάς, αυτό θα εξαφάνιζε οποιαδήποτε εμπόδια για ανάπτυξη, ενώ από πολιτική σκοπιά η κυβέρνηση θα αποκτούσε ελευθερία κινήσεων σε περίοδο προσαρμογής

Εξ ου και ο κομματικός έλεγχος των ψευτοσυντεχνιών-εργατοπατέρων σε Κύπρο,Ελλάδα και παντού…διαφθορά,εκμετάλλευση-αποδυνάμωση από το κράτος και το κεφάλαιο για ευκολότερη εγαρμογή όσων τους συμφέρουν.Μόνη λύση ο ελεύθερος-αυτόνομος συνδικαλισμός βάσης?

Μπορεί να πει κανείς ότι τέτοια πολιτική θα ξεσηκώσει αντιδράσεις, αλλά είναι σαφώς προτιμότερο να δοθεί αυτή η μάχη όταν η οικονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική, από το να δοθεί σε περίοδο κρίσης και αδυναμίας. Τέτοιες πολιτικές μπορούν να λάβουν πολλές μορφές: εγγυήσεις μίνιμουμ υπηρεσιών, εκπαίδευση επιπλέον ειδικευμένων εργαζόμενων, ιδιωτικοποιήσεις ή κατάτμηση σε πολλές επιχειρήσεις που θα ανταγωνίζονται η μία την άλλη, όπου είναι εφικτό. Το κατάλληλο τάιμινγκ Παρατηρούμε μια σχέση, μια καθυστέρηση τριών με έξι μηνών, ανάμεσα στην ανακοίνωση των μέτρων σταθεροποίησης και τις κοινωνικές αντιδράσεις, απεργίες ή διαδηλώσεις. Αυτό είναι ενδιαφέρον, γιατί αποδεικνύει ότι, σε αντίθεση με την θεωρία των “αναλογικών προσδοκιών”, οι πολιτικές αντιδράσεις εμφανίζονται όχι τη στιγμή που ανακοινώνονται, αλλά τη στιγμή που εφαρμόζονται.

 Η επιστήμη της ψυχολογίας,σε πλήρη εφαρμογή στην χειραγώγηση-κοινωνικό έλεγχο.Επίσης σημειωτέα η σύσταση για διχασμό της εργατικής τάξης(“σε επιχειρήσεις που θα ανταγωνίζονται η μια την άλλη”).

Περικοπές μισθών Επιδόματα μπορούν να περικοπούν σε συγκεκριμένους τομείς, χρησιμοποιώντας μια πολιτική διακρίσεων, έτσι ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να ενωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι σε ένα κοινό μέτωπο.

Και να τσακωνόμαστε μεταξύ μας (όπως σχεδιάζουν) για το από ποιον κόβουν τα περισσότερα,ώστε τελικά να χάσουμε όλοι…

Προφανώς δεν συμβουλεύουμε να κοπούν τα επιδόματα των δυνάμεων ασφαλείας σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις, όπου η κυβέρνηση μπορεί να τους χρεαστεί.

 χούντα δεν τελείωσε το 73…τι άλλο να πεις?Μας λέει ο “κύριος”ότι ενόσω ο λαός δέχεται αδιαμαρτύρητα τα μέτρα,και σκύβει το κεφάλι,δεχόμενος την καταπίεση-οπότε δεν χρειάζονται όπλα,δηλ όταν το ”όπλο” της προπαγάνδας δουλεύει,να έχουμε “δημοκρατία” με την ψεύτικη εντύπωση ότι  ο λαός μπορεί να πει όχι-ούτως ώστε να μην προκαλείται οδηγώντας σε συγκρούσεις που για ευνόητους λόγους δεν συμφέρουν το μεγάλο κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις,αλλά αν ο λαός πει πραγματικά όχι, τότε θέλουμε χούντα!

ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΑΝΟΙΚΤΑ ΔΗΛΑΔΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΛΑΟ?

Η ΥΠΟΤΑΓΗ(=ΧΟΥΝΤΑ),Η Η ΧΟΥΝΤΑ?

Πίσω από το καρότο βρίσκεται το μαστίγιο…

Τα πιο εφαρμόσιμα μέτρα Μπορούμε να προτείνουμε σειρά μέτρων που μπορούν να παρθούν χωρίς ιδιαίτερη πολιτική δυσκολία. Για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα, υπάρχουν πολύ ουσιαστικές περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις ή συμμάζεμα των λειτουργικών εξόδων που δεν εμπεριέχουν πολιτικό ρίσκο. Όταν κόβουμε τα λειτουργικά έξοδα, δεν το κάνουμε μειώνοντας την ποσότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας, ακόμα και αν αυτό γίνει σε βάρος της ποιότητας. Για παράδειγμα, μπορούμε να κόψουμε τα λειτουργικά έξοδα σε σχολεία ή πανεπιστήμια, αλλά θα ήταν επικίνδυνο να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών/φοιτητών. Οι οικογένειες θα αντιδράσουν βίαια αν τα παιδιά τους δεν μπορούν να σπουδάσουν, αλλά θα δεχτούν με ήπιες αντιδράσεις μια σταδιακή μείωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ενώ τα σχολεία μπορούν προοδευτικά και για συγκεκριμένους σκοπούς να ζητήσουν -και να πάρουν- συνεισφορές από τις οικογένειες, ή να παύσουν κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα. Αυτό δεν πρέπει να γίνει παντού ταυτόχρονα, πρέπει να γίνει αρχικά σε ένα σχολείο αλλά όχι κατευθείαν σε όλα τα σχολεία μιας γειτονιάς, ώστε να αποφευχθεί μια γενικευμένη δυσαρέσκεια.

Όπως τον βάτραχο που σιγοβράζει σε ένα καζάνι,και δεν καταλαβαίνει ότι ψήνεται,ενώ αν έμπαινε μέσα απότομα θα πηδούσε τσιρίζοντας έξω.Σιγά σιγά………

Μέτρα προς αποφυγήν Πολλοί κάτοικοι φτωχών περιφερειών νιώθουν απελπισμένοι και αποκλεισμένοι σε σύγκριση με τον υπόλοιπο αστικό πληθυσμό. Βανδαλισμοί και λεηλασίες σε πιο εύπορες περιοχές είναι λοιπόν μια διέξοδος γιʼ αυτούς. Αν ένα σταθεροποιητικό μέτρο -παύση επιδοτήσεων, για παράδειγμα- προκαλέσει ραγδαία άνοδο στις τιμές των βασικών αγαθών, αυτοί οι πληθυσμοί θα αντιδράσουν βίαια πάνω στην απελπισία τους. Τέτοια μέτρα χαμηλώνουν βίαια το ήδη χαμηλό επίπεδο της ζωής τους, και όταν φτάσουν σε αυτό το σημείο, οι φτωχοί δεν έχουν τίποτε άλλο να χάσουν.

ΣΕ ΑΥΤΟ ΕΛΠΙΖΩ!Τα λάθη τους να μην μας αφήσουν άλλη επιλογή από το να δούμε τι συμβαίνει και να αντιδράσουμε!

Στιβαρή διακυβέρνηση Σε περιόδους πραγματικών αναμετρήσεων, το ειδικό πολιτικό βάρος ενός επικεφαλής του κράτους μπορεί να αναδειχτεί σε καθοριστικό παράγοντα για την επιτυχία της αναδιάρθρωσης. Οι κυβερνήσεις πάντα έχουν μια πραγματική δυνατότητα να αντισταθούν, βέβαια, χάρη στο στρατό και την αστυνομία. Σε κάποιες περιπτώσεις π.χ. στο Εκουαδόρ, η κυβέρνηση δεν έδρασε όταν ξέσπασαν απεργίες. Όταν οι αναταραχές μπορεί να απειλούν το καθεστώς, παρʼ όλα αυτά, η ειδική παρουσία τού αρχηγού τού κράτους είναι εξαιρετικά ισχυρός παράγοντας. Έτσι έγινε στο Μαρόκο, την Ακτή Ελεφαντοστού και τη Βενεζουέλα, όπου ο πρόεδρος είχε αυτή την εξουσία επειδή το κόμμα έλεγχε την προεδρία, το Κοινοβούλιο και το μεγαλύτερο συνδικάτο.

Τρίτη φορά που μιλούν για “ειδικές εξουσίες”-στρατό-χούντα.Έτσι,για να το εμπεδώσουμε…

Παλιός ο “τσελεμεντές”. Για να δούμε αν οι δικοί μας είναι ικανοί στην εφαρμογή του!

ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ “ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ”-ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ-ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

Know your enemy-τακτικές των διεθνών τραπεζιτών(δες ΔΝΤ)και των υποτελών κυβερνήσεων για αποτελεσματική καταπίεση!

Σεπτεμβρίου 16, 2010

(αναδημοσίευση από indymedia, σχολιασμός εδώ)

Σχολιασμός εγχειριδίου καταπίεσης

Εγχειρίδιο για τις τακτικές του ΔΝΤ και των υποτελών χωρών του.

από Διαλεκτικός ατομικιστής 5:51μμ, Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010
(Τροποποιήθηκε 5:53μμ, Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010)
Ο ωμός τσελεμεντές του ΔΝΤ για συντριβή υπόδουλων λαών (Christian Morrissonʼs “The Political Feasibility of Adjustment”) Posted on 30/08/2010 by OMADEON i13 VotesQuantcast
Αυτές οι οδηγίες επιβολής αντιλαϊκών μέτρων γράφτηκαν πριν μερικά χρόνια από τον Christian Morrison (στέλεχος του ΟΟΣΑ).  Αυτό το εγχειρίδιο του καλού… δικτάτορα περιέχει λεπτομερείς οδηγίες για τη συντριβή ολόκληρων λαών, με το πρόσχημα των (λεγόμενων) διαρθρωτικών αλλαγών στις οικονομίες των χωρών τους. Το έγγραφο είναι του ΟΟΣΑ,  αλλά προορίστηκε για χρήση από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα , καθώς και από υποτελείς (σε αυτούς)… κατοχικές κυβερνήσεις (όπως η δική μας)!
 

Αυτή την ανάρτηση, ήθελα να την κάνω εδώ και πολύν καιρό, αλλά… όχι χωρίς κάποια έρευνα για περισσότερα στοιχεία (και διασταυρώσεις τους). Ο “τσελεμεντές” περιέχει και οδηγίες… παράκαμψης της αντι-συνταγματικότητας (των αντι-λαϊκών μέτρων του ΔΝΤ) σε ορισμένες χώρες, καθώς και “ευγενικά διατυπωμένες” συστάσεις προς τις (κατοχικές) κυβερνήσεις να πετσοκόψουν το δικαίωμα της απεργίας και να επιμηκύνουν τη διάρκεια της παραμονής τους στην εξουσία (π.χ. 5 αντί για 4 χρόνια) έτσι ώστε να μπορέσουν να εφαρμόσουν τα αντι-λαϊκά μέτρα.  Ειδικά για το θέμα των… υπερβολικά δημοκρατικών (!) Εθνικών Συνταγμάτων, όταν αυτά  εμποδίζουν τις (νεοφιλελεύθερες)  μεταρρυθμίσεις, ο συγγραφέας ανάφερε σαν παράδειγμα το Εκουαντόρ, στο οποίο (δήθεν) “δεν εφαρμόστηκαν” οι “σωστές πολιτικές” λόγω του συντάγματός του. Ομως… αν κρίνω από τα στοιχεία που βρήκα για το Εκουαντόρ, όχι μόνο εφαρμόστηκαν οι ίδιες (αισχρές) πολιτικές (του ΔΝΤ) αλλά οι εξαιρετικά αρνητικές συνέπειές τους και οι διάτρητοι (αρπαχτικοί) στόχοι τους, άφησαν εποχήΗ “βοήθεια” του ΔΝΤ προς το Ecuador είχε κύριο σκοπό να βοηθήσει τις Τράπεζες και όχι το λαό, σύμφωνα με δημοσίευμα της διεθνούς οικολογικής οργάνωσης “Φίλοι της Γης(το 1999, τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του παρόντος “τσελεμεντέ”):

...The IMF loans will increase Ecuadorʼs debt by 15 percent. It is extremely unclear how the country will be able to service this higher debt, particularly since the government has already cut social programmes to zero. What is clear is that these loans will not benefit Ecuadorians, but are simply a way to keep the international banking system afloat. The IMF requirement on the free flow of investments is indicative of its strategy for the implementation of MAI-type agreements, even in the absence of an overarching international accord…

Πιο πρόσφατο (2006) ειναι το εξής αποκαλυπτικό άρθρο:

…όπου ο υπουργός οικονομικών του Εκουαντόρ κατηγόρησε ανοιχτά τους αξιωματούχους του ΔΝΤ ότι προσπάθησαν να του… υπαγορεύσουν το ΤΙ να κρύψει και το ΤΙ να φανερώσει (από τις πολιτικές τους) στο λαό της χώρας του!

UPDATE: Στον ʽΤσελεμεντέʼ είχε αναφερθεί συνοπτικά και ο Herr. K (Η μετατροπή της Ευρώπης σε τρίτο κόσμο αρχίζει από την Ελλάδα) στο δεύτερο blog του, βασιζόμενος σε ένα κείμενο του Γάλλου πανεπιστημιακού B. Conte (γαλλικά).

Αντιγράφω τώρα εδώ, την εξαιρετική ανάρτηση του blog cornelsen, που δυστυχώς αδικήθηκε πολύ (με μόνο 768 αναγνώστες μέχρι τώρα):

Οδηγίες εφαρμογής των μέτρων τού Μνημονίου (Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010, cornelsen)

Συνεχίζω το άρθρο τού ΗΡΑΚΛΗ http://irasot.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=25821&blid=25 από ένα άλλο σημείο. Πριν μερικά χρόνια γράφτηκε από τον κ. Christian Morrisson, Υπάλληλο του ΟΟΣΑ, έκθεση-οδηγία για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο «εχθρός λαός» από κυβερνήσεις που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία. Το κείμενό του έχει τίτλο The Political Feasibility of Adjustment.

 Το ΔΝΤ κάνει καλό Από την μια, η αντιπολίτευση θα ρίξει όλα τα βάρη των μέτρων στην κυβέρνηση, ενώ από την άλλη, αν η κυβέρνηση περιμένει να ξεσπάσει η κρίση πριν πάρει τα μέτρα, θα έχει ελάχιστο χώρο για να ελιχθεί σε μια ενδεχόμενη πολιτική κρίση. […] Τελικά, μια ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ μπορεί να κάνει καλό σε μια κυβέρνηση, μιας και θα μπορέσει να απαντήσει στους επικριτές της ότι η συμφωνία με το ΔΝΤ της επιβλήθηκε, δεν το ήθελε. Διακομματική υποστήριξη Αν μια κυβέρνηση πρόκειται να χρειαστεί επαρκή χώρο για πολιτικές μανούβρες για την προσαρμογή, πρέπει να υποστηριχθεί από ένα ή δύο μεγάλα κόμματα κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, και όχι από έναν συνασπισμό μικρών κομμάτων, που σημαίνει ότι ένα ευθέως πλειοψηφικό σύστημα για κοινοβουλευτικές εκλογές προτιμάται από απλή αναλογική αντιπροσώπευση (ή τουλάχιστον έναν συνδυασμό των δύο). Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι ενδυνάμωσης της εκτελεστικής εξουσίας, όπως η πιθανότητα προσωρινών έκτακτων/ειδικών εξουσιών ή η θέσπιση εκ των υστέρων ελέγχου από τη δικαστική εξουσία, ώστε να αποφευχθεί πιθανό εκ των προτέρων μπλοκάρισμα του προγράμματος από το δικαστικό σώμα. Ένα δημοψήφισμα μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό όπλο για μια κυβέρνηση, υπό την προϋπόθεση ότι μόνο η κυβέρνηση μπορεί να το καλέσει. Περί συνδικάτων Αν οι εργαζόμενοι σε εταιρίες του δημοσίου τομέα είναι οργανωμένοι σε δυνατά συνδικάτα, μπορεί να αναδειχτούν πολύ αποτελεσματική αντιπολίτευση ενάντια στις κυβερνητικές αποφάσεις (χιλιάδες απολύσεις ή ιδιωτικοποιήσεις). Κάθε πολιτική που αποδυναμώνει αυτόν το συντεχνιασμό είναι επιθυμητή: από οικονομικής σκοπιάς, αυτό θα εξαφάνιζε οποιαδήποτε εμπόδια για ανάπτυξη, ενώ από πολιτική σκοπιά η κυβέρνηση θα αποκτούσε ελευθερία κινήσεων σε περίοδο προσαρμογής. Μπορεί να πει κανείς ότι τέτοια πολιτική θα ξεσηκώσει αντιδράσεις, αλλά είναι σαφώς προτιμότερο να δοθεί αυτή η μάχη όταν η οικονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική, από το να δοθεί σε περίοδο κρίσης και αδυναμίας. Τέτοιες πολιτικές μπορούν να λάβουν πολλές μορφές: εγγυήσεις μίνιμουμ υπηρεσιών, εκπαίδευση επιπλέον ειδικευμένων εργαζόμενων, ιδιωτικοποιήσεις ή κατάτμηση σε πολλές επιχειρήσεις που θα ανταγωνίζονται η μία την άλλη, όπου είναι εφικτό. Το κατάλληλο τάιμινγκ Παρατηρούμε μια σχέση, μια καθυστέρηση τριών με έξι μηνών, ανάμεσα στην ανακοίνωση των μέτρων σταθεροποίησης και τις κοινωνικές αντιδράσεις, απεργίες ή διαδηλώσεις. Αυτό είναι ενδιαφέρον, γιατί αποδεικνύει ότι, σε αντίθεση με την θεωρία των “αναλογικών προσδοκιών”, οι πολιτικές αντιδράσεις εμφανίζονται όχι τη στιγμή που ανακοινώνονται, αλλά τη στιγμή που εφαρμόζονται. Περικοπές μισθών Επιδόματα μπορούν να περικοπούν σε συγκεκριμένους τομείς, χρησιμοποιώντας μια πολιτική διακρίσεων, έτσι ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να ενωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι σε ένα κοινό μέτωπο. Προφανώς δεν συμβουλεύουμε να κοπούν τα επιδόματα των δυνάμεων ασφαλείας σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις, όπου η κυβέρνηση μπορεί να τους χρεαστεί. Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από το να λαμβάνονται καθολικά οικονομικά μέτρα για να λυθεί ένα μακροοικονομικό πρόβλημα. Για παράδειγμα, αν η κυβέρνηση θέλει να μειώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, πρέπει να τους κόψει σε έναν τομέα, να τους παγώσει σε άλλον, και ακόμα και τους αυξήσει σε έναν πολιτικά ευαίσθητο τομέα. Τα πιο εφαρμόσιμα μέτρα Μπορούμε να προτείνουμε σειρά μέτρων που μπορούν να παρθούν χωρίς ιδιαίτερη πολιτική δυσκολία. Για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα, υπάρχουν πολύ ουσιαστικές περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις ή συμμάζεμα των λειτουργικών εξόδων που δεν εμπεριέχουν πολιτικό ρίσκο. Όταν κόβουμε τα λειτουργικά έξοδα, δεν το κάνουμε μειώνοντας την ποσότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας, ακόμα και αν αυτό γίνει σε βάρος της ποιότητας. Για παράδειγμα, μπορούμε να κόψουμε τα λειτουργικά έξοδα σε σχολεία ή πανεπιστήμια, αλλά θα ήταν επικίνδυνο να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών/φοιτητών. Οι οικογένειες θα αντιδράσουν βίαια αν τα παιδιά τους δεν μπορούν να σπουδάσουν, αλλά θα δεχτούν με ήπιες αντιδράσεις μια σταδιακή μείωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ενώ τα σχολεία μπορούν προοδευτικά και για συγκεκριμένους σκοπούς να ζητήσουν -και να πάρουν- συνεισφορές από τις οικογένειες, ή να παύσουν κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα. Αυτό δεν πρέπει να γίνει παντού ταυτόχρονα, πρέπει να γίνει αρχικά σε ένα σχολείο αλλά όχι κατευθείαν σε όλα τα σχολεία μιας γειτονιάς, ώστε να αποφευχθεί μια γενικευμένη δυσαρέσκεια. Απεργίες δασκάλων Οι απεργίες των καθηγητών-δασκάλων δεν προκαλούν από μόνες τους ιδιαίτερο πρόβλημα για μια κυβέρνηση, αλλά είναι εμμέσως επικίνδυνες, όπως έχουμε πολλές φορές δει, μιας και αφήνουν ελεύθερους τους μαθητές να διαδηλώνουν. Μέτρα προς αποφυγήν Πολλοί κάτοικοι φτωχών περιφερειών νιώθουν απελπισμένοι και αποκλεισμένοι σε σύγκριση με τον υπόλοιπο αστικό πληθυσμό. Βανδαλισμοί και λεηλασίες σε πιο εύπορες περιοχές είναι λοιπόν μια διέξοδος γιʼ αυτούς. Αν ένα σταθεροποιητικό μέτρο -παύση επιδοτήσεων, για παράδειγμα- προκαλέσει ραγδαία άνοδο στις τιμές των βασικών αγαθών, αυτοί οι πληθυσμοί θα αντιδράσουν βίαια πάνω στην απελπισία τους. Τέτοια μέτρα χαμηλώνουν βίαια το ήδη χαμηλό επίπεδο της ζωής τους, και όταν φτάσουν σε αυτό το σημείο, οι φτωχοί δεν έχουν τίποτε άλλο να χάσουν. Το πρώτο μέτρο που πρέπει να επισημανθεί είναι η αποφυγή μέτρων “χαλάρωσης” σε περιόδους ευημερίας, μιας και δημιουργεί “κεκτημένα δικαιώματα”, που μετά είναι δύσκολο να αμφισβητηθούν. Αν δεν μπορεί να αποφευχθεί αύξηση τιμών, πρέπει να ληφθούν κάποιες προφυλάξεις. Είναι αναγκαίο να αυξηθούν πρώτα οι τιμές στα “ενδιάμεσα” αγαθά, και όχι στα προϊόντα βασικής ανάγκης στα οποία στηρίζονται τα φτωχά νοικοκυριά. Αν σκοπεύουμε να αυξήσουμε κατόπιν και τις τιμές των βασικών αγαθών, πρέπει να δώσουμε για ένα χρονικό διάστημα πριν μετριοπαθείς αυξήσεις μισθών. Στιβαρή διακυβέρνηση Σε περιόδους πραγματικών αναμετρήσεων, το ειδικό πολιτικό βάρος ενός επικεφαλής του κράτους μπορεί να αναδειχτεί σε καθοριστικό παράγοντα για την επιτυχία της αναδιάρθρωσης. Οι κυβερνήσεις πάντα έχουν μια πραγματική δυνατότητα να αντισταθούν, βέβαια, χάρη στο στρατό και την αστυνομία. Σε κάποιες περιπτώσεις π.χ. στο Εκουαδόρ, η κυβέρνηση δεν έδρασε όταν ξέσπασαν απεργίες. Όταν οι αναταραχές μπορεί να απειλούν το καθεστώς, παρʼ όλα αυτά, η ειδική παρουσία τού αρχηγού τού κράτους είναι εξαιρετικά ισχυρός παράγοντας. Έτσι έγινε στο Μαρόκο, την Ακτή Ελεφαντοστού και τη Βενεζουέλα, όπου ο πρόεδρος είχε αυτή την εξουσία επειδή το κόμμα έλεγχε την προεδρία, το Κοινοβούλιο και το μεγαλύτερο συνδικάτο. Παλιός ο “τσελεμεντές”. Για να δούμε αν οι δικοί μας είναι ικανοί στην εφαρμογή του!http://omadeon.wordpress.com/2010/08/30/imf-manual-for-serial-killers/
Εδώ είναι ολόκληρο το κείμενο του Christian Morrison και αξίζει μετάφρασης.

http://omadeon.files.wordpress.com/2010/08/5l9v7fmj8xkc.pdf

Νέα,φρέσκα μέτρα!Πάρε,κόσμε,εξαθλίωση!

Σεπτεμβρίου 12, 2010

Νέα μέτρα κατά των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων του ελληνικού λαού,με αφορμή την κρίση και το ΔΝΤ,ενώ οι τράπεζες και οι καπιταλιστές βγάζουν τεράστια κέρδη

https://m4trix87.wordpress.com/?s=%CE%94%CE%9D%CE%A4

(αναδημοσίευση από Athens Indymedia)

Ενδεικτικό της απουσίας ήθους τους,καθώς και της ανησυχίας τους για τυχόν αντιδράσεις,ο τρόπος με τον οποίο τα περνούν

  Μνημόνιο Version 2

από kapia 5:48μμ, Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
(Τροποποιήθηκε 5:54μμ, Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010)
Oσοι έχουν μελετήσει το δωσιλογικό Μνημόνιο δεν αισθάνθηκαν καμία έκπληξη από την πρώτη επικαιροποίησή του, που μας έχει ήδη δώσει το Μνημόνιο-2. Η λογική του Μνημόνιου είναι απλή: Περιλαμβάνει ένα πακέτο ύψους 30 δισ. ευρώ. Αυτό το πακέτο πρέπει να εξασφαλιστεί μέσα στην τριετία. Το σύνολο των μέτρων της τριετίας, όμως, δεν μπορεί να εξειδικευτεί από την αρχή. Και για τεχνικούς και για πολιτικούς λόγους. Τεχνικά πρέπει να βλέπουν τι αποδίδει η κάθε ομάδα μέτρων και να κάνουν προσαρμογές, ενώ πολιτικά θέλουν να εξασφαλίσουν το στοιχείο του αιφνιδιασμού πάνω στους εργαζόμενους. Τα 30 δισ. όμως είναι 30 δισ. κι αυτά θα μας τ’ αρπάξουν με το ζόρι. Αρα, εφαρμόζουν μια πολιτική που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «βαρέλι δίχως πάτο».

Η πρώτη επικαιροποίηση του Μνημόνιου, λοιπόν, ύστερα από ένα τρίμηνο εφαρμογής (μόλις!), δείχνει με τον πιο καθαρό τρόπο με τι είμαστε αντιμέτωποι. Πριν, όμως, δούμε τι νέο περιλαμβάνει το Μνημόνιο-2, πρέπει να σημειώσουμε πως οι κραυγούλες του Παπακωνσταντίνου, που με το γνωστό στυλάκι του ιεοκήρυκα φωνάζει «δεν υπάρχει νέο μνημόνιο, δεν υπάρχουν νέα μέτρα», δεν αξίζουν ούτε για φτύσιμο. Είναι σαν τις διακηρύξεις όλων των υπουργών Οικονομικών, ότι «δεν θα μπουν νέοι φόροι», που δεν τους εμπόδιζαν σε τίποτα να αυξήσουν τους παλιούς. Το ίδιο ισχύει και για το Μνημόνιο. Κάθε φορά συγκεκριμενοποιεί μερικά πακέτα μέτρων άμεσης εφαρμογής, ενώ τα μεσο-μακροπρόθεσμα τα αφήνει με γενικές διατυπώσεις. Οταν πλησιάζει ο χρόνος εφαρμογής, τότε τα συγκεκριμενοποιεί, όπως κάνει τώρα με τον ΟΣΕ. Ταυτόχρονα, κάνει και ορισμένες αναθεωρήσεις, αφού από την αρχή περιλαμβάνει ένα βασικό μότο, το οποίο επαναλαμβάνουν με δωσιλογική συνέπεια ο Παπακωνσταντίνου με τον Προβόπουλο, στην εισαγωγική επιστολή τους προς τους ηγέτες της τρόικας. Κλείνουν την επιστολή τους αναφέροντας ευπειθέστατα: «Είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε διορθωτικές δράσεις εφόσον καταστεί αναγκαίο για την εκπλήρωση αυτών των στόχων, καθώς οι συνθήκες μεταβάλλονται». Γιʼ αυτό λέμε ότι οι «διαβεβαιώσεις» του Παπακωνσταντίνου δεν αξίζουν ούτε το σάλιο μας.

Στη δεύτερη κιόλας παράγραφό του το Μνημόνιο-2, αφού αναφέρεται στην αναθεώρηση προς τα πάνω του πληθωρισμού (υπολογίζει τον εναρμονισμένο δείκτη σε 4,75% σε ετήσια βάση), σημειώνει ότι «δεν υπάρχει κάποια ένδειξη μετακύλισης των υψηλότερων τιμών στους μισθούς, καθώς η εθνική συλλογική σύμβαση που μόλις υπεγράφη συμβάλλει στη συγκράτηση της αύξησης των μισθών και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας». Αποκαλύπτουν, δηλαδή, ότι βασικός στόχος τους είναι η αύξηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, που θέλουν να τη γδύνουν με τη φορολογία, με το πετσόκομμα των κοινωνικών δαπανών και με τον πληθωρισμό, χωρίς αυτή να έχει τη δυνατότητα να αναπληρώνει μέρος έστω των απωλειών της με αύξηση των μισθών και των μεροκάματων. Και βέβαια, εγγυητής για την αύξηση της εκμετάλλευσης είναι η πουλημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία.

Σε ό,τι αφορά την πορεία των εσόδων και των δαπανών δίνονται μόνο ποσοστά. Αναφέρεται, όμως, ως στόχος για τις δαπάνες «να κλείσει το έτος με ένα περιθώριο καλύτερης από το αναμενόμενο απόδοσης της τάξης των 4 δισ. ευρώ για την κάλυψη των κινδύνων που προέρχονται από άλλες περιοχές της γενικής κυβέρνησης». Παπακωνσταντίνου και Σαχινίδης επαναλαμβάνουν καθημερινά, ότι η υστέρηση των εσόδων είναι μόλις 770 εκατ. ευρώ, το μεγαλύτερος μέρος των οποίων θα καλυφθεί μέχρι το τέλος του χρόνου. Γιατί τότε θέλουν «μαξιλάρι» (πάνω από το προβλεπόμενο) 4 δισ. από τις δαπάνες; Και γιατί στην ίδια παράγραφο σημειώνουν «ανά πάσα στιγμή, αν η απόδοση απομακρυνθεί από αυτούς τους στόχους, ή τα έσοδα πέσουν κάτω από το προγραμματισμένο, η κυβέρνηση θα είναι έτοιμη να λάβει διορθωτικά μέτρα»; Είναι ολοφάνερο ότι κυβέρνηση και τρόικα ψεύδονται. Δεν δίνουν όλα τα στοιχεία στη δημοσιότητα, για να μπορούν να προχω-    ρούν συνεχώς σε νέα αντιλαϊκά μέτρα. Αν έχεις «μαξιλάρι» 4 δισ. από τις δαπάνες και υστέρηση μόνο 0,77 δισ. στα έσοδα, δεν έχεις ανάγκη να μιλάς για «διορθωτικά μέτρα». Το «λογικό» θα ήταν να μιλάς για επιστροφή –τουλάχιστον ενός μέρους– του «μαξιλαριού» με τη μορφή αύξησης κρατικών δαπανών, επιδοτήσεων, επιδομάτων κ.λπ. Προσέξτε, δεν μιλάμε για πενταροδεκάρες, αλλά για 3,23 δισ. ευρώ (σύμφωνα με τα δικά τους στοιχεία).

Σε ό,τι αφορά την Υγεία, γίνεται λόγος για «αύξηση της συμμετοχής των ασφαλιζόμενων στα εξωτερικά ιατρεία και τις διαγνωστικές εξετάσεις». Είναι μια συγκεκριμενοποίηση σε σχέση με το αρχικό Μνημόνιο, όμως και πάλι δεν αποκαλύπτει το εύρος των στοχεύσεών τους. Γιατί όσο και αν διευρύνουν τη συμμετοχή των ασθενών στα εξωτερικά ιατρεία (στο πλαίσιο της διεύρυνσης της ολοήμερης λειτουργίας των νοσοκομείων), δε μπορούν να καλύψουν το κόστος λειτουργίας ενός κρατικού συστήματος υγείας. Στόχος τους είναι η καθιέρωση του ανοιχτού νοσήλιου, που θα φτάσει τις χρεώσεις στα ύψη. Και επειδή τα ασφαλιστικά ταμεία δεν υπάρχει περίπτωση νʼ αντέξουν αυτό το κόστος, θα κληθεί ο ασφαλισμένος να βάλει πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Σε ό,τι αφορά την Τοπική Αυτοδιοίκηση, πέρα από το στόχο της εξοικονόμησης 500 εκατ. ευρώ για καθένα από τα τρία επόμενα χρόνια (2011-13), αυτή τη φορά γίνεται λόγος και για «στοχευμένο εξορθολογισμό προσωπικού». Στο ΦΕΚ έχει δημοσιευτεί ήδη σωρεία αποφάσεων με τις οποίες μεταφέρεται προσωπικό από τις καταργούμενες νομαρχίες στους «καλλικράτειους» δήμους. Ολοι μεταφέρονται σε προσωποπαγείς θέσεις, οι οποίες θα καταργούνται με τη συνταξιοδότησή τους. Στόχος τους, λοιπόν, είναι να ξεφορτωθούν πληθώρα οργανικών θέσεων από τους ΟΤΑ, ώστε να δοθεί η συντριπτική πλειοψηφία των υπηρεσιών τους σε εργολάβους-δουλέμπορους.

Στον τομέα των δημόσιων μέσων μεταφοράς, πέρα από την επανάληψη της κατεύθυνσης για «αύξηση των εισιτηρίων» και «περαιτέρω μείωση των υπέρμετρων επιδομάτων και των υπερωριών», συγκεκριμενοποιείται το θέμα του ΟΣΕ, που μπαίνει πρώτος στην κλίνη του Προκρούστη. Οι κρατικές επιδοτήσεις συνολικά προς τον ΟΣΕ «θα περιοριστούν σε 50 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, και καμία νέα εγγύηση χρέους από το κράτος δεν θα δοθεί στην αναδιαρθρωμένη σιδηροδρομική επιχείρηση».Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης αναφέρουμε ότι ο ΟΣΕ πήρε το 2008 από τον κρατικό προϋπολογισμό ποσό 406 εκατ. ευρώ, το 2009 524 εκατ. και το 2010 400 εκατ. Ποσά απαραίτητα για τη συντήρηση, τον εκσυγχρονισμό και την επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου. Προβλέπεται ο νόμος να συζητηθεί στη Βουλή έως το τέλος Σεπτεμβρίου «και, παράλληλα, η κυβέρνηση θα εγκρίνει ένα επιχειρηματικό σχέδιο με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα ενεργειών». Ετσι, η σημερινή ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα πρέπει να είναι κερδοφόρα το 2011, ενώ «το επιχειρηματικό σχέδιο θα περιλαμβάνει μια σαφή στρατηγική για να καταστεί ο διαχειριστής των υποδομών οικονομικά βιώσιμος μεσοπρόθεσμα»! Πώς θα γίνει αυτό, όταν κόβονται σε ποσοστό σχεδόν 90% οι κρατικές επιδοτήσεις; Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει.

Για την ενέργεια, προβλέπεται «ο εξορθολογισμός των τιμολογίων με παράλληλη εξασφάλιση της προστασίας για τις πιο ευάλωτες οικονομικά ομάδες του πληθυσμού». Επειδή έχει δοθεί στην κυβέρνηση παράταση μέχρι το Δεκέμβρη για να υποβάλει σχέδιο για την απελευθέρωση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, δεν υπάρχει αναλυτική αναφορά, πέραν της υποχρέωσης «ανοίγματος προς τρίτους της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη». Φωτογραφίζεται όμως η παρέμβαση στη διαμόρφωση των τιμολογίων, τα οποία πρέπει «να αντανα-  κλούν, σταδιακά και το αργότερο μέχρι τον Ιούνιο του 2013, τις τιμές χονδρικής της αγοράς». Είναι γνωστό ότι τα λαμόγια των ΑΠΕ πωλούν στη ΔΕΗ το ρεύμα πολύ πιο ακριβά απʼ όσο πουλάει η ΔΕΗ. Επίσης, οι καπιταλιστές που θα δραστηριοποιηθούν στην παραγωγή (είτε με φυσικό αέριο είτε με λιγνίτη), θα θέλουν να βγάλουν το μέγιστο κέρδος. Πρέπει, λοιπόν, και η ΔΕΗ να αυξήσει τα τιμολόγιά της στα επίπεδα που θα επιτρέπουν τη μέγιστη κερδοφορία. Ηδη, σύμφωνα με πληροφορίες του αστικού Τύπου, η ΡΑΕ έχει πάρει απόφαση για αυξήσεις ακόμα και μέχρι 50%. Μπορεί να μη ρίξουν με τη μία όλη την αύξηση, όμως –δεδομένου ότι πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία μέχρι τον Ιούνη του 2013– θα έχουμε διαδοχικές αυξήσεις, μέχρι που τα τιμολόγια να φτάσουν εκεί που θέλουν οι ιδιώτες καπιταλιστές. Σαν «τυράκι» λειτουργεί η πρόβλεψη μειωμένων τιμολογίων για «ευάλωτους καταναλωτές». Ηδη, ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Γ. Μανιάτης έχει υπογράψει την απόφαση για την «εφαρμογή Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου», που αφορά ελάχιστους εργαζόμενους και συνταξιούχους. Ελάχιστους, πρώτο γιατί για να ενταχθεί κάποιος στη ρύθμιση θα πρέπει να έχει οικογενειακό εισόδημα μικρότερο από το ατομικό αφορολόγητο μισθωτών συνταξιούχων (12.000 ευρώ) ή να είναι μακροχρόνια άνεργος (πάνω από 12 μήνες και με εισόδημα μικρότερο από το αφορολόγητο μισθωτών-συνταξιούχων) ή να έχει άτομο με αναπηρία πάνω από 67% (και με το εισοδηματικό κριτήριο). Δεύτερο, γιατί η τετραμηνιαία κατανάλωσή του δεν πρέπει να ξεπερνά τις 1200 kWh (1000 για τους ανέργους), ενώ χαμηλότερο τιμολόγιο θα πάρει μόνο για τις 800 kWh.

Σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις, το επικαιροποιημένο Μνημόνιο κάνει ένα βήμα παραπέρα, πάντοτε προς όφελος των καπιταλιστών, προβλέποντας την κατάργηση της διάταξης νόμου που δίνει στον υπουργό Εργασίας το δικαίωμα να επεκτείνει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε όλους τους εργαζόμενους (και σε εκείνους που δεν εκπροσωπούνται συνδικαλιστικά στις διαπραγματεύσεις. Ετσι, σε συνδυασμό με τη ρύθμιση σύμφωνα με την οποία οι επιχειρησιακές συμβάσεις υπερισχύουν όλων των άλλων, οδηγεί στην επί της ουσίας κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, που ήταν χρόνιο αίτημα των καπιταλιστών. Επίσης, το Μνημόνιο-2 δεν παραλείπει να επαναλάβει την υποχρέωση της κατάργησης της υποχρεωτικότητας της διαιτησίας, που είναι εκκρεμότητα μιας και δεν ρυθμίστηκε με το νόμο Λοβέρδου-Παπακωνσταντίνου.

Προβλέπεται, ακόμη, αλλαγή της νομοθεσίας, ώστε «να επεκταθεί η δοκιμαστική περίοδος για τους νεοπροσληφθέντες στον ένα χρόνο και να δι-ευκολύνει τη μεγαλύτερη χρήση συμβάσεων προσωρινής εργασίας και μερικής απασχόλησης». Επομένως, ο καπιταλιστής θα μπορεί να απολύει εργαζόμενο χωρίς αποζημίωση ύστερα από ένα χρόνο και όχι δυο μήνες.

Για το δημόσιο περιγράφεται κάπως αόριστα η εξίσωση των μισθών προς τα κάτω: «Σα γενικός κανόνας, θα πρέπει να αποφεύγονται αυξήσεις στις αμοιβές των υπαλλήλων ως αποτέλεσμα της διαδικασίας μετάβασης στο νέο σύστημα». Αυτό σχεδιάζεται να γίνει μέσω του νέου ενιαίου μισθολόγιου, στο πλαίσιο του οποίου θα καταργηθεί η πλειοψηφία των επιδομάτων που παίρνουν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο.

Σημειώνουμε, τέλος, πως είναι φανερή η προσπάθεια να κοπούν κονδύλια από το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων και να πέσουν κάποια απʼ αυτά στην απορρόφηση πόρων από τα λεγόμενα «διαρθρωτικά ταμεία» της ΕΕ, μέσω των οποίων θα «μπουκώσουν» με ζεστό χρήμα τους καπιταλιστές και διάφορα λαμόγια, όπως αυτά των ΚΕΚ, ενώ ταυτόχρονα θα προσπαθήσουν να μειώσουν τεχνητά την ανεργία, αν και είναι τέτοια η παραγωγική κατρακύλα που οι άνεργοι θα πολλαπλασιάζονται, ενώ ταυτόχρονα οι καπιταλιστές θα διαλύουν κάθε υπόλειμμα εργασιακών σχέσεων, απλώνοντας τον εργασιακό μεσαίωνα παντού.

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

από εφημερίδα Κόντρα
http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=4737&cat_id=19

Α ρε κυπραίε,νόμιζες θα την γλυτώσεις???

Σεπτεμβρίου 5, 2010

Το αγαπημένο όλης της Ελλάδας

Ο κόσμος, η χούντα, ο Σεπτέμβρης και η εξέγερση. Ώρα αποφάσεων

Επιστράτευση απεργών…προάγγελος χειρότερων χουντικών μέτρων?Ο σεβασμός του δικαιώματος μόνο όταν μας συμφέρει?

Επιστολή για τη βόμβα κατά Χρυσοχοΐδη

Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους,ίσως η μόνη λύση για να σωθεί σε βάθος χρόνου η οικονομία της Ελλάδας-συστάσεις από διεθνείς οικονομολόγους

Κάλεσμα ελληνικού κινήματος για Περιεκτική Δημοκρατία σε γενική απεργία-αντίσταση-Ανατροπή.Να πληρώσουν για την “κρίση” τους αυτοί που την προκάλεσαν!

αλλά και της υπόλοιπης υφηλίου

Ένα ενδιαφέρον άρθρο του “Πολίτη”

Το τανγκό της οργής -ΕΞΑΝΤΑΣ

Τα σχέδια των τραπεζιτών που ελέγχουν τον πλανήτη

ΔΝΤ τώρα και στην Κύπρο!

Ώρα όλοι οι ελλαδίτες-και οι κυπραίοι- να ξυπνήσουν???

Τα χειρότερα έρχονται…οι μισθωτοί σκλάβοι (όλοι μας) το μυρίζονται?

με μεταξύ άλλων…ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΤΑ!

(αναδημοσίευση από «Πολίτη»)

Προτείνει μέτρα και επιμένει σε σταδιακή κατάργηση της ΑΤΑ 

Καμπανάκι ΔΝΤ για Κύπρο 

Περιορισμένη ανάκαμψη της κυπριακής οικονομίας βλέπει το ΔΝΤ για το 2011 και τονίζει την ανάγκη μεταρρυθμίσεων και λήψης μέτρων για εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών 
Σταδιακή κατάργηση της ΑΤΑ για μία ακόμα φορά, στόχευση των κοινωνικών παροχών, μείωση του κρατικού μισθολογίου και ριζικές μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό εισηγείται το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για υγιή και σταθερή ανάπτυξη της κυπριακής οικονομίας.
Οι εισηγήσεις του ΔΝΤ δημοσιεύονται σε έκθεση του Εκτελεστικού Συμβουλίου του οργανισμού για την Κύπρο, η οποία ετοιμάστηκε στις 27 Αυγούστου μετά την επίσκεψη κλιμακίου του στην Κύπρο. Όπως μετέδωσε χθες το ΚΥΠΕ, στην ίδια έκθεση το ΔΝΤ σημειώνει πως η κυπριακή οικονομία άρχισε να φθάνει σε σημείο ανάκαμψης κατά το 2010 αλλά συμπληρώνει πως αναμένει μία περιορισμένη ανάπτυξη το 2011, η οποία θα εξαρτηθεί από την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών. Στην έκθεσή του, το ΔΝΤ αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η βραχυπρόθεσμη εικόνα της κυπριακής οικονομίας παραμένει εύθραυστη καθώς η παγκόσμια οικονομική κρίση εξακολουθεί να υφίσταται και οι προοπτικές ανάπτυξης των εμπορικών εταίρων είναι περιορισμένες, ενώ έχει ξαναρχίσει μια θετική διαφοροποίηση στον πληθωρισμό σε σχέση με τη ζώνη του ευρώ. Το ΔΝΤ παρατηρεί ότι ο τραπεζικός τομέας παραμένει ισχυρός και διατηρεί την ικανότητα να απορροφήσει περαιτέρω κραδασμούς όπως κατέδειξαν τα αποτελέσματα των τεστ αντοχής, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που διεξήχθησαν στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής άσκησης. Ωστόσο, το ΔΝΤ αναφέρει ότι οι κίνδυνοι έχουν αυξηθεί σημαντικά τόσο στην Κύπρο όσο και στην περιοχή.

Πάρτε μέτρα
Παράλληλα, το ΔΝΤ ενθαρρύνει τις κυπριακές αρχές να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα, περιλαμβανομένων της ριζικής μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, της συγκράτησης του κρατικού μισθολογίου και της σταδιακής κατάργησης του συστήματος τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών (ΑΤΑ), για να επιτύχουν το στόχο τους για μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κάτω του 3% του ΑΕΠ μέχρι το 2012. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η επαναφορά της κυπριακής οικονομίας στη δυνητική ανάπτυξή της εξαρτάται κυρίως από την αξιόπιστη εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των αγορών στον τραπεζικό τομέα και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα και το επιχειρηματικό κλίμα. Το ΔΝΤ συμφωνεί ότι η άμεση πολιτική πρόκληση για την κυπριακή οικονομία είναι η αντιμετώπιση του μεγάλου διαρθρωτικού δημοσιονομικού ελλείμματος μετά τη σημαντική αύξηση του το 2009, με σκοπό την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους και τη δημιουργία δημοσιονομικών περιθωρίων για προστασία έναντι των κινδύνων που ελλοχεύουν για τον τραπεζικό τομέα. Επίσης καλωσορίζει τη δέσμευση της Κυβέρνησης να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω του 3% του ΑΕΠ μέχρι το 2012 ώστε να φανεί συνεπής με τις υποχρεώσεις της έναντι της ΕΕ. Σύμφωνα με το ΔΝΤ θεωρείται σημαντικό στοιχείο όπως στα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης περιλαμβάνονται ο προορισμός του κρατικού μισθολογίου και η καλύτερη στόχευση των κοινωνικών παροχών. Αναφέρει ακόμη ότι είναι επίσης απαραίτητες περισσότερες ριζικές μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος για να μειωθεί η επιβάρυνση των δημόσιων οικονομικών, μέσω των μικρότερων ποσοστών αναπλήρωσης και υψηλότερου ορίου συνταξιοδότησης. Το ΔΣ του ΔΝΤ τονίζει ότι «υπό το φως του συνεχιζόμενου υψηλού ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας θα ήταν ζωτικής σημασίας για υποστήριξη της ανάκαμψης και της ενίσχυσης της δυνατότητας ανάπτυξης». Προσθέτει ότι οι βασικές προτεραιότητες περιλαμβάνουν τη συγκράτηση του κρατικού μισθολογίου και απασχόλησης για να ελευθερωθούν πόροι για τον ιδιωτικό τομέα καθώς και σταδιακή κατάργηση του συστήματος τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών για να επιτρέψουν στους μισθούς να αντικατοπτρίζουν την παραγωγικότητα. «Δραστικές πολιτικές για την αγορά εργασίας, που στοχεύουν ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση των ανισορροπιών στις δεξιότητες του εργατικού δυναμικού θα βοηθήσουν στη μείωση της ανεργίας», σημειώνει το ΔΝΤ. 

  

Κωδικός άρθρου: 967393 

ΠΟΛΙΤΗΣ – 04/09/2010, Σελίδα: 16

 

Ναι,καλά ακούσατε,κατάργηση του μόνου αποτελεσματικού συστημικού μέτρου που προστατεύει τον εργαζόμενο και καταναλωτή από την αυθαίρετη αύξηση τιμών,όπως ήταν αναμενόμενο,δέχεται επίθεση από τους νεοφιλελεύθερους μεγαλοτραπεζίτες της διεθνούς μαφίας του ΔΝΤ,μαζί με πολλά άλλα.

Απειλή?

Μην γίνουμε(δηλ μας κάνουν με τις μεθοδεύσεις που εχρησιμοποίησαν πχ με τις ασφάλειες χρεωκοπίας) Ελλάδα.

Και γι αυτό θα μας κάνουν από τώρα,εφαρμόζοντας νέα μέτρα,τα οποία δυστυχώς αναμένω την ψευτοκομμουνιστική διακυβέρνηση μας να εφαρμόσει «αφού δεν γίνεται διαφορετικά» όπως και το Πανελλήνιο Σοσιαληστρικό Κόμμα εφάρμοσε και στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα όντως είναι απλά ένα πείραμα…

ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Πως μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία θα συνεπάγεται καθόλου έγκλημα

Σεπτεμβρίου 2, 2010

Έχω ήδη γράψει ένα άρθρο σχετικά με το σημερινό «σοφρωνιστικό» σύστημα,την αναποτελεσματικότητα του,τις συνέπειες του τόσο στους έγκλειστους όσο και στους γύρω τους,την διαφθορά του,και τον πραγματικό λόγο ύπαρξης του.

Η πραγματικότητα για τις φυλακές-άλλως “πως και γιατί καταλήγεις μέσα”…

Εδώ θα αναλύσω γιατί σε μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία των πολιτών,με άμεση δημοκρατία,αλληλοσεβασμό και οικονομική ισότητα,δεν θα υπάρχει έγκλημα.

Είναι παραδεκτή πραγματικότητα ότι τα περισσότερα «εγκλήματα» συνδέονται,άμεσα  η έμμεσα,με την οικονομική πραγματικότητα.

Η οικονομική αδυναμία σε σημείο δυσκολίας εξασφάλισης αξιοπρεπούς διαβίωσης ωθεί πολλούς ανθρώπους που δεν έχουν άλλες επιλογές στο «έγκλημα».Εξαναγκασμός δανεισμού από τις τράπεζες,που οδηγεί πολλές φορές σε μη δυνατότητα αποπληρωμής,και φυλάκιση για χρέη.Οικονομική ανέχεια που οδηγεί σε κλοπές,και «καταφυγή» στην ανάμειξη με τον υπόκοσμο.Εξώθηση στην πορνεία λόγω οικονομικών δυσκολιών.Μετανάστευση,εκ των οποίων μεταναστών όσοι δεν έχουν χαρτιά για τον άλφα η τον βήτα λόγο θεωρούνται «λαθραίοι» και καταλήγουν είτε στην απέλαση,είτε στην φυλακή,η οποία μετανάστευση οφείλεται στην ιμπεριαλιστική καπιταλιστική εκμετάλλευση

Ψεκάστε,σκουπίστε,τελειώσατε(?)

«Παράνομη» εργοδότηση,λόγω του ότι δεν επιτρέπεται η «νόμιμη».Όλα αυτά τα εγκλήματα,με η χωρίς εισαγωγικά,οφείλονται συνήθως στην δυσκολία εξασφάλισης αξιοπρεπούς διαβίωσης,λόγω ανεργίας η/και οικονομικής εκμετάλλευσης τους μη έχοντες από τους έχοντες,απόρροια της κατοχής των μέσων παραγωγής από την μειοψηφία,που έχει ως αποτέλεσμα τον εξαναγκασμό ενός μεγάλου μέρους των υπολοίπων να δουλεύουν ως μισθωτοί σκλάβοι για αυτή τη μειοψηφία,ο οποίος εξαναγκασμός οδηγεί και σε ψυχολογικά προβλήματα που πιθανό να οδηγήσουν και στο έγκλημα,και άλλους,λόγω «έλλειψης ζήτησης»,ειδικά σε περιόδους «κρίσης»,να αναγκάζονται,λόγω μη ύπαρξης επαρκούς κοινωνικής πρόνοιας(αφού αυτό δεν θα εσύμφερε τους έχοντες και κατέχοντες),να καταλήγουν στο «έγκλημα».

Επομένως,ο πρώτος λόγος,που ευθύνεται για «εγκλήματα» όπως κλοπές,διαρρήξεις,χρέη,»λαθρο»μετανάστευση,πορνεία,»παράνομη» εργασία,αλλά και πραγματικά ηθικά κατακριτές εγκλήματα,όπως συμμετοχή στο παρακράτος του υποκόσμου,είναι η οικονομική εξαθλίωση,όπως εξάλλου φαίνεται και από την έρευνα του ΟΝΕΚ που αναδημοσιεύω στο άρθρο μου στο οποίο οδηγεί σύνδεσμος πιο πάνω.

Άρα,σε ένα καθεστώς όπου όλα τα μέσα παραγωγής θα ανήκουν σε όλους,μέσω συνεταιρισμών,και ο καθένας θα έχει την ευκαιρία να συμμετέχει στην παραγωγή και να αμείβεται είτε εξίσου,είτε αναλόγως της προσφοράς του (αλλά ταυτόχρονα να εξασφαλίζεται η αξιοπρεπής διαβίωση των ανήμπορων,πχ αναπήρων με την αλληλεγγύη των υπολοίπων),σε ένα καθεστώς στο οποίο δεν θα υπάρχει ούτε ανεργία,ούτε εξαναγκασμός αποδοχής από την πλειοψηφία των όρων εργοδότησης της πλειοψηφίας,όπου δεν θα υπάρχει ανάγκη ιμπεριαλιστικών πολέμων για ανατροφοδότηση των καπιταλιστών με κέρδη-άρα ούτε ανάγκη μετανάστευσης,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η μετανάστευση είναι κάτι το αρνητικό,δεν θα υπάρχει η ανάγκη καταφυγής στο έγκλημα για εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Ένας δεύτερος  λόγος που οδηγεί τους ανθρώπους στο έγκλημα είναι η απληστία.Το θέμα είναι τι καλλιεργεί την απληστία.Όπως φαίνεται και από το παρακάτω βιβλίο,το οποίο βασίζεται σε επιστημονικές έρευνες και υποστηρίζεται από το ΜΙΤ,ένα από τα κορυφαία πανεπιστημιακά ιδρύματα του κόσμου,στην «ανθρώπινη φύση» υπάρχει τάση προς την αλληλοβοήθεια και την προσπάθεια για το γενικότερο καλό,και όχι το ατομικό συμφέρον και την απληστία,η οποία καλλιεργείται από τις κοινωνικές καταστάσεις κατά την διάρκεια της ανάπτυξης προσωπικότητας καθώς κάποιος μεγαλώνει.

http://mitpress.mit.edu/catalog/item/default.asp?ttype=2&tid=11864

Tomasello, M. (2009). Why We Cooperate. MIT Press

  Why We Cooperate
Michael Tomasello
With Carol Dweck, Joan Silk, Brian Skyrms and Elizabeth Spelke Table of ContentsDrop something in front of a two-year-old, and she’s likely to pick it up for you. This is not a learned behavior, psychologist Michael Tomasello argues. Through observations of young children in experiments he himself has designed, Tomasello shows that children are naturally—and uniquely—cooperative. Put through similar experiments, for example, apes demonstrate the ability to work together and share, but choose not to.

As children grow, their almost reflexive desire to help—without expectation of reward—becomes shaped by culture. They become more aware of being a member of a group. Groups convey mutual expectations, and thus may either encourage or discourage altruism and collaboration. Either way, cooperation emerges as a distinctly human combination of innate and learned behavior.

In Why We Cooperate, Tomasello’s studies of young children and great apes help identify the underlying psychological processes that very likely supported humans’ earliest forms of complex collaboration and, ultimately, our unique forms of cultural organization, from the evolution of tolerance and trust to the creation of such group-level structures as cultural norms and institutions.

Scholars Carol Dweck, Joan Silk, Brian Skyrms, and Elizabeth Spelke respond to Tomasello’s findings and explore the implications.

A Boston Review Book

About the Author

Michael Tomasello is Codirector of the Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology, Leipzig. He is the author of The Cultural Origins of Human Cognition and Constructing a Language: A Usage-Based Theory of Language Acquisition.

Reviews
«… the fascinating approach to the question of what makes us human renders this a singularly worthwhile read.»
Publishers Weekly

Επίσης εδώ

Περί αλληλεγγύης

εδώ πληροφορίες  για τον επιστήμονα που συνέταξε την έρευνα

http://email.eva.mpg.de/~tomas/

και εδώ

http://www.nytimes.com/2009/12/01/science/01human.html

Άρα,σε μια άλλη κοινωνία,η οποία(τόσο η κοινωνικές συνθήκες-ελευθερία και ισότητα όλων-όσο και η παιδεία)θα προωθεί την αλληλεγγύη και όχι τον ατομικισμό,σίγουρα θα κυριαρχεί η αλληλεγγύη σχεδόν εξολοκλήρου.

Να σκεφτούμε ότι αν σήμερα,που προωθείται ο ατομικισμός που είναι ασύμβατος με την ανθρώπινη φύση,αυτός κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό, τότε πόσο θα κυριαρχήσει η αλληλεγγύη,όταν προωθείται αυτή,η οποία είναι και συμβατή με την ανθρώπινη φύση.

Άρα ο εγωισμός δεν θα υπάρχει πλέον σε τόσο μεγάλο βαθμό που να προκαλεί πολλά περιστατικά εγκλήματος.

Όσο αφορά τον τρίτο λόγο,τα ναρκωτικά,αναλύω το θέμα εδώ

Οι χρήστες,οι εμπόροι,και γιατί το κράτος “ενδιαφέρεται για το καλό μας” φυλακίζοντας τα θύματα!

και όπως αναφέρω,δεν υπάρχει λόγος καταστολής της χρήσης ναρκωτικών,αφού δεν βλάπτει ο χρήστης τους υπόλοιπους.»Εγκλήματα» χωρίς θύμα δεν είναι εγκλήματα.

Ένας τέταρτος λόγος που υπάρχει έγκλημα είναι τυχόν ψυχολογικά προβλήματα κάποιων ανθρώπων(πχ παιδεραστές,βιαστές κοκ).Υπάρχουν πολλές μελέτες που αποδεικνύουν ότι η χαμηλή αυτοεκτίμηση και το αίσθημα κατωτερότητας(το οποίο προκαλείται από την αδυναμία «ανταπόκρισης» στις «επιταγές της κοινωνίας)ευθύνονται,σε συνδυασμό με τις «αξίες» οι οποίες υπάρχουν,έστω και υποσυνείδητα σε κάποιους ανθρώπους,για αυτά τα εγκλήματα.Κάποιος οικονομικά/κοινωνικά ανίσχυρος,με πληγωμένο εγωισμό,του οποίου εγωισμού η επίδραση ενισχύεται από την ατομικιστική νοοτροπία που αποκτάμε λόγω κοινωνίας και παιδείας,διακατέχεται από έντονο αίσθημα κατωτερότητας,το οποίο τον οδηγεί σε πράξεις μείωσης του εγωισμού και γενικότερα των συνανθρώπων του,σε μια λανθάνουσα προσπάθεια «εξίσωσης»,η οποία εκφράζεται με επιθέσεις (και)σεξουαλικές κατά των ασθενέστερων με οποιοδήποτε ορισμό μελών της κοινωνίας.Οι «αξίες» οι οποίες ήταν θεσμοθετημένες μέχρι και πρόσφατα,και ακόμη υπάρχουν στις συνειδήσεις πολλών ανθρώπων περί κατωτερότητας των γυναικών,των παιδιών κοκ,θέτουν στην θέση του αδύνατου-στόχου αυτές τις κοινωνικές ομάδες,έτσι έχουμε βιαστές,παιδεραστές κοκ.Άρα,σε μια κοινωνία όπου

1)Δεν θα προωθείται ο ατομικισμός/εγωισμός αλλά η αλληλεγγύη

2)Θα γίνεται πραγματική(και όχι κατ επίφαση και στα λόγια)προώθηση της ισότητας όλων των μελών όλων των κοινωνικών ομάδων,και του αλληλοσεβασμού,και οι παλιές «πατροπαράδοτες» «αξίες» της ανισότητας θα έχουν εξαφανιστεί εξολοκλήρου

3)Δεν θα υπάρχει κοινωνική ανισότητα

οι περιπτώσεις ψυχοπαθών βιαστών,παιδεραστών κοκ θα μειωθούν στο ελάχιστο,και για τους πολύ ελάχιστους που θα υπάρχουν,κατάλληλες μεθόδοι ψυχολογικής θεραπείας,όχι με μεθόδους ψυχοκαταστολής όπως σήμερα αλλά ενίσχυσης των θετικών πλευρών που υπάρχουν στην ανθρώπινη φύση-αλληλεγγύη,αλληλοσεβασμός-θα εγγυόνται την θεραπεία τους.

Άρα,έχω αναλύσει γιατί σε μια καλύτερη κοινωνία δεν θα υπάρχει εγωκεντρισμός,ανάγκη,η ψυχολογικά προβλήματα σε βαθμό που να γίνονται απειλή,και δεν θα υπάρχουν «εγκλήματα» χωρίς θύμα.Αν λάβουμε υπόψη ότι οι τέσσερεις αυτοί λόγοι,σε συνδυασμό με την ανυπακοή σε νόμους που μπαίνουν μόνο και μόνο για να εμποδίζουν την αντίσταση του λαού στο υπάρχον άδικο σύστημα, βρίσκονται πίσω από κάθε εκούσιο «έγκλημα»,τότε ναι,σε μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία ισότητας και αλληλοσεβασμού δεν θα υπάρχει έγκλημα.