Posts Tagged ‘Μάη’

Κείμενο-ανακοίνωση ανοικτής συνέλευσης πλατείας Ελευθερίας-29/5/2011

Μαΐου 31, 2011

Με αφορμή τις μαζικές κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις πλατειών που άρχισαν σε διάφορες πόλεις της Ισπανίας και ακολούθως της Ελλάδας ως απάντηση στα
σκληρά μέτρα λιτότητας των κυβερνήσεων οργανώθηκε πανευρωπαικό κάλεσμα δράσεων αλληλεγγύης.

Σε απάντηση σε αυτό το κάλεσμα μαζευτήκαμε στην πλατεία Ελευθερίας ώστε όχι μόνο να δείξουμε την αλληλεγγύη μας σε όσους αυτοοργανώνονται σε δημόσιους
χώρους,αλλά και για να συζητήσουμε τα δικά μας τοπικά προβλήματα,όπως την άνοδο/έξαρση του εθνικισμού,ρατσισμού και ακόμη και νεοφασισμού στην Κύπρο και την τσιμεντοποίηση της Λευκωσίας με την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος για χάρη των κερδών των επιχειρηματιών(όπως στην «ανάπλαση» αυτής της πλατείας,η οποία ήδη προκάλεσε το κόψιμο όλων των δέντρων).

Μια πρώτη μορφή κινητοποίησης αποτέλεσε η οργάνωση ανοικτής συνέλευσης με την συμμετοχή του κόσμου που παρευρέθηκε στην πλατεία,χωρίς ιεραρχίες και με αρχές άμεσης δημοκρατίας,δηλαδή ο καθένας είχε ίσο μερίδιο στη διαμόρφωση της τελικής απόφασης.Στη συνέλευση εκφράστηκαν οι κοινωνικές μας ανησυχίες και προτείναμε εναλλακτικές μορφές δράσης και προσέγγισης των συνανθρώπων μας.

Σαν πρώτη δράση αποφασίστηκε ένα νέο κάλεσμα για συγκέντρωση την Παρασκευή 3/6 όπου θα λειτουργήσει ανταλλακτικό-χαριστικό παζάρι,συλλογική κουζίνα και ανοικτή συνέλευση για να παρθούν αποφάσεις για τις επόμενες μας δράσεις.

Φαίνεται καθημερινά ότι η εκλελεγμένη ολιγαρχία των επαγγελματιών πολιτικών δεν ενδιαφέρεται για τα προβλήματα μας,αλλά μόνο για την εξουσία.Γι’αυτό δεν μπορούμε να αναμένουμε τίποτα από αυτούς.Πρέπει να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

ΜΑΖΙ,ΓΙΑ ΜΙΑ NEA ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ανοικτή Συνέλευση Πλατείας Ελευθερίας
29/5/2011

With the event of the mass demonstrations and occupations of city squares starting to take place in many cities in Spain,followed by Greece,as a response against the harsh austerity measures of governments,there was a call for pan-european actions of solidarity.

As a response to this call we gathered in Eleftherias(Liberty) Square,not only to extend our solidarity to all those who self-organize in public spaces,but also to talk about our own local problems,such as the rise of nationalism,racism and even neo-nazism in Cyprus and the replacement of green in Nicosia with mortar by destroying the natural environment for the sake of the businessmens’ profits(as is the case with the «revamping» of this square,which has already led to the cutting down of all the trees).

A first form of demonstration was the organizing of an open assembly with the participation of the people gathered in the square,free from any command structures and based on principles of direct democracy,with everyone having equal say for the formulation of the final decision.In the assembly we expressed our social concerns and proposed alternative forms of action and approaching our fellow men and women.

A new call for gathering was decided for Friday 3/6 as a first action.It will include a barter-gift shop,collective kitchen and an open assembly to take decisions for our next actions.

It is evident everyday that the elected elite of professional politicians is not interested in our problems,but only for power.Therefore we cannot expect anything from them.We must take our lives in our hands.

TOGETHER,FOR A NEW SOCIETY

Eleftheria Square Open Assembly
29/5/2011

Αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό!

Σεπτεμβρίου 8, 2010

Ανακοίνωση Ένωσης Αναρχικών,με αφορμή την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Περνάμε μια κρίσιμη καμπή όχι μόνο της ελληνικής,αλλά και της παγκόσμιας κοινωνικής ιστορίας.

Μετά από την διεθνή οικονομική κρίση του 2008,η οποία προκλήθηκε από τα «κόλπα» του πολυεθνικού κεφαλαίου για να αυξήσει τα κέρδη του,η οποία είχε ως αποτέλεσμα την εξαθλίωση εκατομμυρίων ανά τον κόσμο,ο λαός της Ελλάδας βλέπει να ανατρέπονται εργατικά και κοινωνικά κεκτημένα,τα οποία κερδίθηκαν μετά από δεκαετίες αγώνων και εκατόμβες νεκρών.

Η διεφθαρμένη ελίτ των πολιτικών και επιχειρηματιών της Ελλάδας,η οποία εισήγαγε την Ελλάδα στο ευρώ με ψευδή στοιχεία προς άγραν ψήφων ενώ τα δημόσια οικονομικά χειροτέρευαν συνεχώς λόγω της κακοδιοίκησης,της διαπλοκής,της υποβάθμισης των δημοσίων υπηρεσιών και της στήριξης των τραπεζιτών και των καπιταλιστών με επιχορηγήσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων σε αυτούς ενώ ήδη έβγαζαν δισεκατομμύρια,οδήγησε την Ελλάδα στην κρίση.Η χάλκευση των πιο πάνω στοιχείων από «καλοθελητές» της Goldman Sachs και της λοιπής συμμορίας των διεθνών εμπόρων των λαών δεν ήρθε χωρίς αντίτιμο,αφού με τα παιχνίδια με τα ομόλογα που ήδη είχαν αρχίσει από τότε ουσιαστικά άρχιζε η διαδικασία υποδούλωσης ενός ολόκληρου λαού στους διεθνείς τραπεζίτες.

Τα χρέη των δανειοληπτών στις τράπεζες δημιουργούνται από το μηδέν,αφού το τραπεζικό σύστημα,μέσω του συνεχούς αλυσιδωτού δανεισμού ποσών πολλαπλάσιων των αποθεματικών καταλήγει να δημιουργεί χρήμα πολλαπλάσιο του αρχικού από το μηδέν,το οποίο πληρώνουμε σε τόκους.Δηλαδή καθαρή τοκογλυφία.Με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν και υπερεθνικές τράπεζες όπως το ΔΝΤ.

Τώρα,υπό την πίεση των χρεών,οι εμπόροι των λαών του ΔΝΤ,μιας κερδοσκοπικής τράπεζας που στο πρόσφατο παρελθόν έχει διαλύσει τις οικονομίες των χωρών όπου έχει εμπλακεί,βυθίζοντας τις στο χρέος και τους λαούς στην εξαθλίωση,κτυπούν,όπως είχαν σχεδιάσει,αναγκάζοντας τον ελληνικό λαό να πληρώσει δάνεια δεκάδων δισεκατομμυρίων,μέσω πετσοκόμματος κοινωνικών παροχών, αύξησης ορίων συντάξεων,ελαστικοποίησης της εργασίας και πολλών άλλων,την στιγμή που αυτοί που προκάλεσαν την κρίση(πολιτικοί,τραπεζίτες)δεν θα τιμωρηθούν,αλλά και δεν θα πληρώσουν ούτε σεντ!

Κεκτημένα που έχουν κερδιθεί με αίμα των πολλών χάνονται με υπογραφές της ελίτ…

Μπροστά σε αυτή τη λαίλαπα ο ελληνικός λαός αντιστέκεται μαζικά.Στην παναπεργία της 5ης Μαίου εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωσαν κατά των νέων μέτρων,ενώ οι πολιτικοί που ξεπούλησαν τον ελληνικό λαό λίγο έλειψε να νιώσουν από κοντά τι σημαίνει λαική οργή,καθώς το μπουρδέλο των 300 αυτοκρατόρων που ονομάζεται παραπλανητικά «βουλή» κινδύνεψε να δεκτεί επίθεση από τις χιλιάδες κόσμου.Οι πιο συνειδητοποιημένοι καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχει επιστροφή.Ο καπιταλισμός,όπως και η αντιπροσωπευτική ψευτοδημοκρατία της εκλογής αυτοκρατόρων εντολοδόχων του κεφαλαίου,έχουν φτάσει σε μια καμπή,στην οποία τους οδήγησε η απληστία σε συνδυασμό με την απρόβλεπτη φύση του καπιταλιστικού συστήματος,την οποία οι καπιταλιστές θέλουν να ελέγξουν προς ώφελος τους μέσω της παγκοσμιοποίησης και υπερεθνικών κέντρων όπως το ΔΝΤ.Είτε ο λαός θα κτυπήσει το υπάρχον σύστημα για να το ανατρέψει,φέρνοντας μια άλλη,καλύτερη κοινωνία,είτε θα βυθιστούμε στην εξαθλίωση,διαλύοντας τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος σε ένα ορυμαγδό καταστολής προς έλεγχο της λαικής οργής-φασισμός.

Η Ελλάδα αποτελεί ένα πείραμα,πόσο δηλ ο λαός θα τους ανεκτεί.Αυτού του πειράματος θα ακολουθήσει η επέλαση των υπερεθνικών καπιταλιστών και αλλού.Ήδη στην Ισπανία,αλλά και στην Κύπρο,το ΔΝΤ μας «προειδοποιεί»,»προτείνοντας» μέχρι και κατάργηση της ΑΤΑ,και αυτά για αρχή.

Όπως ακριβώς οι καπιταλιστές κτυπούν συντονισμένα ανά το παγκόσμιο,έτσι χρειάζεται και η αλληλεγγύη των εργαζομένων σε παγκόσμιο επίπεδο,ούτως ώστε να ανατρέψουμε τα σχέδια τους πριν να είναι αργά.Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε ούτε με τον έλληνα εργαζόμενο,ούτε με τον τούρκο,ούτε με τον οποιοδήποτε εργαζόμενο.Έχουμε κοινά συμφέροντα,και κοινό εχθρό:Τους καπιταλιστές και τα κράτη που τους υποστηρίζουν.Και πρέπει να έχουμε κοινή επιδίωξη:Μια καλύτερη,πιο ελεύθερη,πιο ίση κοινωνία.

Για αυτό τον λόγο αποφασίσαμε να συμπαρασταθούμε στον ελληνικό λαό,που διαδηλώνει δυναμικά με ευκαιρία του καπιταλιστικού πανηγυριού-βιτρίνα που ονομάζεται «Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης» κατά όλων όσων τον θέλουν υποταγμένο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΣΤΑ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΛΕΓΧΟΥ,ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ

Όχι αργία.ΑΠΕΡΓΙΑ!

Απρίλιος 20, 2010

Πλησιάζει η 1η Μάη ακόμη μια χρονιά.

Οι περισσότεροι κύπριοι θα χαρούν που θα λείπουν (με άδεια…) από τις δουλειές τους για μια μέρα.

Και θα ακούσουν ξανά στην τιβί τήν ΣΕΚ και την ΠΕΟ,σε χωριστές συγκεντρώσεις,να αναμασάνε τα ίδια λόγια που λένε κάθε χρόνο.Τονίζοντας μεν (υποτίθεται) την μεγάλη σημασία της ημέρας,αλλά ρίχνοντας το και στα μικροκομματικά με την πρώτη ευκαιρία.

Μια μέρα σταθμός στην ιστορία του διεθνούς εργατικού κινήματος,που έχει μετατραπεί από όσους τους συμφέρει η αδράνεια των μαζών σε απολίθωμα,που σκοπεύουν σιγά σιγά να εξαφανίσουν από την μνήμη… 

Αλήθεια,πόσοι θυμούνται τι έγινε πραγματικά στο Σικάγο εκείνη τη μέρα,το 1886?

Ποιος θυμάται τους νεκρούς-καταδικασμένους σε θάνατο από το διεφθαρμένο σύστημα δικαιοσύνης των ΗΠΑ που προσπαθούσε σε άψογη συνεργασία με το κράτος,τις δυνάμεις καταστολής και το κεφάλαιο να συνθλίψει τους απεργούς και τα αιτήματα τους για οκτάωρο και γενικότερα πολιτισμένες συνθήκες εργασίας?

Τις δεκάδες χιλιάδες που αψηφώντας καταστολή,ακόμη και θανάσιμη εξουσιαστική βία,αγωνίστηκαν για ότι τους ανήκε δικαιωματικά?

Την απόλυτη κατασυκοφάντηση του κινήματος από τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης της εποχής,που χαρακτήρισαν ομόφωνα τους απεργούς «τρομοκράτες»(θυμίζει τίποτα)?

Έτσι,για να θυμόμαστε

http://en.wikipedia.org/wiki/Haymarket_Riot

(ακολουθεί αναδημοσίευση από άρθρο στο  blog «Gravity and the Wind»)

Σικάγο, Πρωτομαγιά του 1886

[Το (μακροσκελές) αυτό κείμενο βασίζεται σε λήμματα της Wikipedia, σε δική μου μετάφραση και ελεύθερη προσαρμογή.]
Την 1η Μαΐου του 1886, τα εργατικά συνδικάτα του Σικάγο οργάνωσαν απεργία με αίτημα τη μείωση των καθημερινών ωρών εργασίας από δέκα ή δώδεκα (ανάλογα με την περίπτωση) σε οκτώ. Δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο. Ας πάμε πρώτα λίγο πίσω στο χρόνο.

Το αίτημα για το οκτάωρο έχει τις ρίζες του στην Αγγλία – την πρώτη χώρα που γνώρισε τη βιομηχανική επανάσταση. Εκείνη την πρώτη περίοδο της ανάπτυξης της βιομηχανίας (18ος αιώνας), οι συνθήκες ήταν άθλιες. Η παιδική εργασία ήταν πολύ συχνό φαινόμενο (όπως τώρα στην Ασία), και οι καθημερινές ώρες εργασίας έφταναν μέχρι και τις 16, επί έξι μέρες την εβδομάδα.

Ο άνθρωπος που πρόβαλε οργανωμένα το αίτημα για οκτάωρο (που ως τότε ακουγόταν μόνο σποραδικά και μεμονωμένα) ήταν ο Ρόμπερτ Όουεν, ουαλός σοσιαλιστής (ουτοπιστής) που θεωρείται, μεταξύ άλλων, πατέρας του συνεταιριστικού κινήματος. Ο Όουεν πρόβαλε ήδη από το 1810 το αίτημα για δεκάωρη εργασία, και από το 1817 το αίτημα για οκτάωρο, με το σλόγκαν «οκτώ ώρες εργασία, οκτώ ώρες αναψυχή, οκτώ ώρες ανάπαυση». Το αίτημα, βέβαια, άργησε κάπως να τελεσφορήσει: Οι γυναίκες και τα παιδιά κέρδισαν το δεκάωρο στην Αγγλία μόλις το 1847, και οι γάλλοι εργάτες κατάφεραν να κερδίσουν το δωδεκάωρο μετά από επανάσταση το 1848.

Στην Αμερική, που μας ενδιαφέρει εδώ (λόγω Σικάγο), το αίτημα για μείωση των ωρών εργασίας ξεκίνησε μάλλον από τους ξυλουργούς της Φιλαδέλφεια, οι οποίοι κατέβηκαν σε απεργία το 1791 ζητώντας δεκάωρη εργασία. Το αίτημα αυτό γενικεύτηκε σιγά-σιγά. Το 1835, έγινε γενική απεργία στη Φιλαδέλφεια, με επικεφαλής τους ανθρακωρύχους. Το πανό τους έγραφε: «Από τις 6 ως τις 6, δέκα ώρες δουλειά και δυο για τα γεύματα». Από το 1836 άρχισαν να κυκλοφορούν εργατικά φυλλάδια με το αίτημα για οκτάωρο. Οι ξυλουργοί των πλοίων στη Βοστόνη, παρόλο που δεν είχαν συνδικάτο, πέτυχαν το οκτάωρο το 1842.

Το 1864, το οκτάωρο είχε γίνει κεντρικό αίτημα των συνδικάτων του Σικάγο. Το νομοθετικό σώμα του Ιλινόι πέρασε στις αρχές του 1867 ένα νόμο με τον οποίο θέσπιζε το οκτάωρο, αλλά είχε τόσα «παραθυράκια» που αποδείχτηκε τελικά αναποτελεσματικός. Την 1η Μαΐου του 1867 έγινε γενική απεργία στην πόλη, που κράτησε μια ολόκληρη εβδομάδα. Το 1868, το Κονγκρέσο ψήφισε το οκτάωρο για τους ομοσπονδιακούς υπαλλήλους, αλλά κι αυτός ο νόμος στην ουσία έμεινε στα χαρτιά.

Τη δεκαετία του 1870, το οκτάωρο έγινε κεντρικό αίτημα για όλους τους αναρχικούς και σοσιαλιστές συνδικαλιστές, και διαδόθηκε σε όλες τις ΗΠΑ με συγκεντρώσεις και πορείες. Το 1872, στη Νέα Υόρκη, εκατό χιλιάδες εργάτες έκαναν απεργία και το πέτυχαν. Το ίδιο και στον Καναδά.

Στο συνέδριο που έκανε το 1884 στο Σικάγο, η Ομοσπονδία Αναγνωρισμένων Επαγγελματικών και Εργατικών Συνδικάτων πήρε την απόφαση ότι «από την 1η Μαΐου του 1886 και στο εξής, η νόμιμη εργάσιμη ημέρα θα περιλαμβάνει οκτώ ώρες εργασίας».

Την 1η Μαΐου του 1886, λοιπόν, τα εργατικά συνδικάτα του Σικάγο ξεκίνησαν την απεργία τους. Μετά από δυο μέρες, οι απεργοί συγκεντρώθηκαν κοντά στο εργοστάσιο McCormick. Ξέσπασαν ταραχές, και η αστυνομία του Σικάγο επιτέθηκε στους απεργούς. Το αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον δυο άνθρωποι νεκροί, αρκετοί τραυματίες, και μια πόλη γεμάτη εξοργισμένους εργάτες. Οι αναρχικοί μοίρασαν φυλλάδια με τα οποία καλούσαν τους πάντες σε συγκέντρωση στην πλατεία Haymarket, που τότε αποτελούσε πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο. Τα φυλλάδια έλεγαν ότι η αστυνομία είχε σκοτώσει τους απεργούς για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, και παρότρυνε τους εργάτες να πάρουν εκδίκηση.

Η συγκέντρωση, πάντως, ξεκίνησε ειρηνικά, κάτω από ψιλόβροχο, το απόγευμα της 4ης Μαΐου. Ο επικεφαλής των αναρχικών, August Spies, μίλησε σε ένα πλήθος κάπου 6.000 ανθρώπων. Απ’ ό,τι φαίνεται, τους είπε πως δεν ήταν εκεί για να υποδαυλίσει κανενός είδους ταραχές. Στο μεταξύ, μια μεγάλη αστυνομική δύναμη ήταν εκεί κοντά και παρακολουθούσε τη συγκέντρωση. Το πλήθος ήταν τόσο ήρεμο που ο δήμαρχος της πόλης, που είχε περάσει από εκεί για να δει τι γινόταν, έφυγε ήσυχος για το σπίτι του. Λίγη ώρα μετά, ο επικεφαλής της αστυνομίας ζήτησε να διαλυθεί η συγκέντρωση, και οι αστυνομικοί άρχισαν να βαδίζουν παρατεταγμένοι προς το πλήθος. Κάποιος πέταξε μια βόμβα με αναμμένο φιτίλι, και η έκρηξη σκότωσε έναν αστυνομικό (και τραυμάτισε άλλους επτά, οι οποίοι αργότερα υπέκυψαν στα τραύματά τους). Η αστυνομία άνοιξε πυρ, σκοτώνοντας έντεκα ανθρώπους και τραυματίζοντας δεκάδες. Συνελήφθησαν πάνω από εκατό άτομα, και οκτώ από τους πιο επιφανείς αναρχοσυνδικαλιστές παραπέμφθηκαν σε δίκη.

Στη δίκη, η πολιτική αγωγή δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο που να συνδέει τους κατηγορούμενους με τη βόμβα. Το μόνο επιχείρημα που είχε ήταν ότι αυτός που την πέταξε είχε, λέει, υποκινηθεί από τους διοργανωτές, κι έτσι ήταν κι εκείνοι εξίσου υπεύθυνοι. Οι ένορκοι δέχτηκαν την ενοχή και των οκτώ. Στους επτά επιβλήθηκε θανατική ποινή. Η απόφαση δημιούργησε ακόμη μεγαλύτερες εντάσεις και διαδηλώσεις. Ο κυβερνήτης της πολιτείας μετέτρεψε τις ποινές δύο κατηγορουμένων σε ισόβια, κι ένας από τους υπόλοιπους αυτοκτόνησε στο κελί του την παραμονή της εκτέλεσης.

Στις 11 Νοεμβρίου 1887, ο August Spies, ο Albert Parsons, ο Adolph Fischer και ο George Engel, όλοι αναρχικοί, απαγχονίστηκαν δημόσια. Αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι, καθώς περπατούσαν προς τα ικριώματα, τραγουδούσαν τη Μασσαλιώτιδα, που τότε ήταν ο ύμνος του διεθνούς επαναστατικού κινήματος. Οι συγγενείς τους, που είχαν πάει για να συμπαρασταθούν, συνελήφθησαν και υπέστησαν σωματικό έλεγχο. Τις τελευταίες στιγμές, λένε πως ο Spies φώναξε: «Θα έρθει κάποτε ο καιρός που η σιωπή μας θα είναι πιο δυνατή από τις φωνές μας που στραγγαλίζετε σήμερα». Οι καταδικασμένοι δεν πέθαναν αμέσως, αλλά ο θάνατός τους ήταν αργός και βασανιστικός, και οι θεατές έφυγαν εμφανώς ταραγμένοι.

Το τραγικό είναι ότι, στις 26 Ιουνίου 1893, ο κυβερνήτης του Ιλινόι έδωσε χάρη στους 3 που ήταν στη φυλακή, γιατί αποδείχτηκε πως, τελικά, ήταν και οι οκτώ αθώοι. Η δήλωσή του έλεγε πως οι απαγχονισμένοι ήταν «θύματα της υστερίας, ενός στημένου σώματος ενόρκων και ενός μεροληπτικού δικαστή». Περιττό να πούμε ότι η πολιτική του καριέρα τελείωσε εκείνη τη μέρα.

Οι αγώνες συνεχίστηκαν, με αποτέλεσμα το 1898 να κερδίσουν το οκτάωρο οι εργάτες των ορυχείων, και το 1900 οι οικοδόμοι. Ακολούθησαν κι άλλες ενώσεις, και τελικά το οκτάωρο θεσπίστηκε επίσημα στην Αμερική το 1938.

Στην Ελλάδα, η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση έγινε το 1892. Περισσότερα θα βρείτε στο σχετικό λήμμα της Βικιπαίδειας.

Εκείνη την απεργία του Σικάγο είναι που «γιορτάζουμε» την εργατική πρωτομαγιά, και τον άδικο θάνατο πέντε αναρχοσυνδικαλιστών μετά από μια δίκη-παρωδία. Και είναι καλό να θυμόμαστε, πού και πού, ότι πράγματα που σήμερα θεωρούμε δεδομένα δεν ήταν καθόλου δεδομένα στο (όχι και τόσο μακρινό) παρελθόν. Και δεν είναι δεδομένα ούτε σήμερα, και πολύ περισσότερο αύριο. Για μιλήστε για οκτάωρο στους περισσότερους ιδιωτικούς υπαλλήλους, και παρατηρήστε την αντίδρασή τους: προσέξτε ιδιαίτερα το πικρό χαμόγελο και το θλιμμένο βλέμμα. Γυρνάμε σιγά-σιγά προς τα πίσω, με άλλοθι την ανταγωνιστικότητα.

Το οκτάωρο φεύγει, το δεκάωρο έρχεται.

Καλό μεσαίωνα…

ΚΑΛΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ…

Τι άλλο να πεις όταν,χάριν της “ανταγωνιστικότητας”-διεθνές καπιτα-ληστικό σύστημα της “ελεύθερης”-για τους έχοντες και κατέχοντες-αγοράς-το οκτάωρο στον ιδιωτικό τομέα αποτελεί πλέον ξανά ΑΠΙΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ με ωράρια 10ωρα και 12ωρα,έξι μέρες την εβδομάδα?
————————————————————————————
Όταν η συλλογική μας αδράνεια δίδει την ευκαιρία σε υπηρέτες του κεφαλαίου-ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ-πολιτικάντηδες να σβήνουν με μελάνι στις αίθουσες συνεδριάσεων ότι γράφτηκε ΜΕ ΑΙΜΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ?
——————————————————————————————
Όταν η τιβί αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική στην αποτροπή της αντίδρασης από τα όπλα-τα οποία βέβαια εξακολουθούν να είναι απλωμένα μπροστά,για παν ενδεχόμενο…
—————————————————————————————
και να φτάνουμε χάριν της “κρίσης” τους,η οποία έχει αναλυθεί εδώ πολλές φορές…
ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ!
——————————————————————————————
Πράγματι,μας παίρνουν πίσω ΟΛΟΤΑΧΩΣ!
ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥΣ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ!
—————————————————————————————
Τελικά το να έχουν την προπαγάνδα και την επιφανειακή “καλοπέραση” και την σταδιακή εξαθλίωση,και τα επιβαλλόμενα πρότυπα-σαν τον βάτραχο που χωρίς να το αντιλαμβάνεται σιγοβράζει στο καζάνι-μπροστά από τα όπλα τους μειώνει την ανάγκη χρήσης των δεύτερων?
—————————————————————————————
Βουλιάξαμε μήπως σε βόθρο με εικόνες που λέει ο Πανούσης?
Η μας βούλιαξαν?
Έτσι θα πνιγούμε,στην απάθεια και την υποταγή?
—————————————————————————————
—————————————————————————————
ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ.
ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΟΣΟ ΠΟΤΕ.
ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.
—————————————————————————————
Όχι,το πείραμα τους να ΜΗΝ πετύχει.
Να γράψουμε στα ΑΡΧΙΔΙΑ μας τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης.
Να αφήσουμε τους κομματάρχες να σκοτώνονται μόνοι τους.
Να σπάσουμε την τηλεόραση μας μια και καλή.
Να ξεχάσουμε όλα όσα μας έμαθαν-για τους δικούς τους λόγους-αυτοί που τους συμφέρει να είμαστε “μετριοπαθείς”-κόμματα,σχολείο,πολιτικοί,όλοι οι υποτακτικοί-όργανα του υπάρχοντος συστήματος,ασχέτως αν τολμούν να αποκαλούν τους πλουτοκράτες εαυτούς  τους “αριστερούς”.
—————————————————————————————
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ-ΑΝΥΠΑΚΟΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ.
Γενικές απεργίες για διεκδίκηση των κεκτημένων-οκτάωρο παντού,συντάξεις,μισθοί.
Καταλήψεις σχολείων-σχολών-παραγωγικών μονάδων παντού.
—————————————————————————————
Μέχρι να καμφθεί η νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση και,γιατί όχι,να αλλάξει η κοινωνία.
—————————————————————————————
Ενάντια στα “μέτρα λιτότητας” των κυβερνήσεων ανά το παγκόσμιο.
Την κρίση να την πληρώσουν αυτοί που την δημιούργησαν-να μην μπορέσουν να την χρησιμοποιήσουν ως αφορμή για περαιτέρω αύξηση των κερδών τους σε βάρος όσων τους τα δημιουργούν -παίρνοντας σε αντάλλαγμα ψίχουλα…
—————————————————————————————
—————————————————————————————
Έρχονται κοινωνικές εκρήξεις.
Οι εξουσιαστές του συστήματος το ξέρουν.
Επειδή ο πεινασμένος και  ο κατασκοτωμένος μισθωτός σκλάβος δεν μπορεί να καλμάρεται από την τιβί και την “στρογγυλή θεά” επ’άπειρον.
—————————————————————————————
Ήδη κάποιοι που αντιστέκονται χαρακτηρίζονται “τρομοκράτες”
όπως ακριβώς οι τότε πρόδρομοι των σημερινών ΜΜΕξημέρωσης εβάφτιζαν τους απεργούς του Μάη.
—————————————————————————————
Η ιστορία επαναλαμβάνεται.
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΜΑΣ