Posts Tagged ‘καπιταλισμός’

Φασισμός. Ακόμη ένας νεκρός. Τι πρέπει να γίνει με την ΧΑ. Γιατί η ποινικοποίηση από το κράτος δεν είναι η λύση.

Σεπτεμβρίου 24, 2013

Για μια ακόμη φορά οι δολοφόνοι φασίστες του Μαύρου Σκότους έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο. Όμως, στα παρασκήνια τι παίζεται?

Ο Παύλος Φύσσας ήταν εργάτης (στη Μεταλλευτική), συνδικαλιστής, αγωνιστής. Η συνοικία στην οποία τον σκότωσαν ήταν εργατική. Ήταν συνειδητοποιημένος Αριστερός (με την έννοια της λέξης) και ο πατέρας οργανωμένος στο Σωματείο Μετάλλου. Ήταν αντιφασίστας και επιτιθόταν στον ακροδεξιό βόθρο μέσα από τα τραγούδια του, αλλά και τη δράση του στις οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής (και άρα μη ξεπουλημένης) Αριστεράς. Η δολοφονία του δεν ήταν τυχαία, όπως φαίνεται και από τα στοιχεία, που δείχνουν ότι ήταν διατεταγμένη «εκ των άνωθεν», όπως παραδέχεται ακόμη και ο πουλημένος Πολίτης.

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=245849&-V=articles

Δεν ήταν τυχαία. Τους έμπαινε εμπόδιο, εκείνος και όσοι άλλοι εργάτες και καταπιεσμένοι αντιστέκονται. Αυτή η δολοφονία έρχεται λίγες μόνο μέρες μετά την απόπειρα δολοφονίας κατά στελέχους του ΠΑΜΕ (συντεχνιακή οργάνωση ΚΚΕ)  στο Πέραμα

http://news247.gr/eidiseis/politiki/dolofonikh_epithesh_me_lostous_kai_kadronia_apo_xrysaygites_kataggellei_to_kke.2409368.html

και εν μέσω εντονότατων μαζικών απεργιών από τη μια

http://www.doe.gr/index.php?categoryid=3&p2_articleid=10246

http://www.doe.gr/index.php?categoryid=3&p2_articleid=10248

http://left.gr/news/synehisi-ton-apergion-apofasisan-oi-ergazomenoi-se-pan-athinon-kai-polytehneio

http://left.gr/news/ta-mat-pnixane-sta-himika-toys-ergazomenoys-sti-larko

http://left.gr/news/apergiaki-sygkentrosi-kai-synaylia-tis-olme-sto-radiomegaro-tis-ert-tin-kyriaki

http://left.gr/news/ena-mellon-horis-koinoniki-asfalisi-antidroyn-oi-ergazomenoi-sto-ika-etam

και νέων εξοντωτικών μέτρων από την άλλη

http://left.gr/news/shedio-xespitomatos-stournaras

Ενώ εν τω μεταξύ οι ευρωκεφαλαιοκράτες που έφεραν τα μνημόνια που έθρεψαν τη Χρυσή Αυγή τώρα υποκρίνονται ότι κόπτονται…

http://left.gr/news/svomponta-misos-xenofovikon-melon-tis-hrysis-aygis-ftanei-mehri-kai-na-skotosei-politikoys

Ας δοκιμάσουμε να ενώσουμε τα κομμάτια…

η δολοφονία έγινε σε περίοδο έντονων απεργιακών κινητοποιήσεων, τον καιρό των γερμανικών εκλογών που μετά από αυτές θα έρθουν ομοβροντίες νέων εξοντωτικών μέτρων από την Τρόικα τα οποία ήδη ακούγονται, με τον ΣΥΡΙΖΑ στήθος με στήθος με τη ΝΔ και τους τροικανούς, λίγες μέρες μετά παρόμοιου περιστατικού.

(σημ. να τι είπε ο Παναγιώταρος, ανώτατο στέλεχος της ΧΑ για την επίθεση κατά του ΚΚΕ)

Προφανώς, η κυβέρνηση φοβάται μη τα χάσει τελείως μετά τα νέα μέτρα που τα τροικανά αφεντικά της θα την υποχρεώσουν να πάρει, τη στιγμή που τρέμει ο τόπος από τις απεργίες ήδη και η κυβέρνηση μιλούσε τις τελευταίες μέρες για «φως στην άκρη του τούνελ», «ανάπτυξη το 2014», «όχι άλλα μέτρα» κοκ…

Ο Σαμαράς ξέρει ότι νέα μέτρα θα σημάνουν μαζικότατες αντιδράσεις, «αναταραχές» και τέτοια «αποσταθεροποίηση» που θα υπήρχε μεγάλη πιθανότητα πτώσης της κβέρνησης και εκλογών. Αυτό, με τα νέα δεδομένα που θα εδημιουργούντο, θα εσήμαινε ήττα της ΝΔ και των μνημονιακών και μια πιθανό αντιμνημονιακή κυβέρνηση.

Αυτό βέβαια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από τους υπηρέτες του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου που θέλουν την τροικανή διάλυση για να τελειώσουν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την διάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος.

Τι κάνουν λοιπόν? Βάζουν το τσιράκι τους τη ΧΑ να κάνει κάτι «θεαματικό» θυσιάζοντας ένα μέλος της, ώστε να έχουν δύο πράγματα

1) Να αντιδράσει η Αριστερά με ανεξέλεγκτο τρόπο (τουλάχιστο κάποιες ομάδες που αποκαλούν τους εαυτούς τους αναρχικές θα δρούσαν με μόνο οδηγό την δίκαιη οργή) ώστε να φοβηθεί ο κόσμος και να ζητά «καταδίκη της βίας από όπου και να προέρχεται» πριν να περάσει η Ελλάδα «τις πύλες του φρενοκομείου» όπως έγραψε φιλοκυβερνητική εφημερίδα.

2) Να υπάρξει μείωση της αντίστασης των ακροδεξιών και δεξιών στην απαγόρευση-ποινικοποίηση της Χρυσής Αυγής.

Αν απαγορευτεί το ένα «άκρο», οι καλλιεργητές της θεωρίας των «δύο άκρων», δηλαδή ότι απεργός= πληρωμένος δολοφόνος, θα βρουν αφορμή να ποινικοποιήσουν κάθε κοινωνική αντίσταση στα μνημόνια και την εξαθλίωση ως «ακραία». Βέβαια, θα συνεχίσουν να «παίζουν πελλόν» στα εγκλήματα της ΧΑ («δεν έχουμε στοιχεία» κοκ).

Η στροφή 180 μοιρών της κυβέρνησης της ακροδεξιάς κλίκας του Σαμαρά

http://www.ksm.gr/%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%B9-rangers-%CE%B5%CE%BA%CE%BF%CF%86-%CE%B4%CE%B1%CF%80%CE%BD%CE%B4%CF%86%CE%BA/

δεν οφείλεται μόνο στην κοινωνική κατακραυγή-και άλλες φορές ο Σαμαράς δέχθηκε την κατακραυγή όλης της κοινωνίας αλλά έμενε αμετακίνητος-δες μνημόνια.

Είναι τακτική, όπως μας συνήθισε σε τέτοια, όπως όταν με τακτικισμούς έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και προκάλεσε εκλογές.

http://www.zougla.gr/blog/article/535804

Μιλάμε για ένα «άνθρωπο» ύπουλο μέχρι το κόκκαλο…

Θα εμπιστευτούμε λοιπόν αυτή την κυβέρνηση (η την οποιαδήποτε κυβέρνηση τροικανών που έχουν τους ναζί ως εμπροσθοφυλακή κατά των λαικών αντιδράσεων) να τους σταματήσει?

Τόσο καιρό ο ελληνικός ποινικός κώδικας είναι γεμάτος άρθρα βάσει των οποίων θα μπορούσαν να διαλύσουν κυριολεκτικά την ΧΑ και να φυλακίσουν πολλά από τα ανώτατα της στελέχη. Την κάλυπταν. Γιατί με «νέους νόμους» να μην «παίξουν πελλόν» ξανά?

(Διά)λύση κατά του Μαύρου Σκότους μπορεί να έρθει μόνο από αυτούς που έχουν συμφέρον να διαλυθεί- τους καταπιεσμένους τους ίδιους, ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

Κατ’ αρχήν, να κάνουμε ότι μπορούνε να διαδώσουμε τον φιλοσυστημικό, φιλομνημονιακό, φιλοκεφαλαιοκρατικό ρόλο της ΧΑ, πράγματα όπως τα ακόλουθα, και να μη μιλάμε μόνο για τη βία της. Περισσότερη σημασία έχουν οι στόχοι της.

http://www.theguardian.com/world/2013/apr/01/greece-golden-dawn-global-ambitions





http://left.gr/news/oi-voyleytes-sygkyvernisis-kai-hrysis-aygis-mplokaroyn-ti-sygklisi-tis-epitropis-oikypotheseon

Αυτό θα αφαιρέσει την επιρροή τους στους απελπισμένους της μνημονιακής Ελλάδας και τις ψευδαισθήσεις ότι «θα τιμωρήσει τους κλέφτες».

Έπειτα, όλες τις υπόλοιπες αντιφάσεις της. Πράγματα όπως το ροζ ξενοδοχείο της γυναίκας του Μιχαλολιάκου και τις φοροδιαφυγές των «καθαρών χεριών»…

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63746925

(σημ. το άρθρο ακόμη και από «έγκυρη» εφημερίδα…)

και τις σχέσεις της με τη ΝΔ

Ένα ολικό ξεσκέπασμα, να πέσουν οι μάσκες. Όταν χάσουν τη δυνατότητα τους να εξαπατούν την κοινωνία, θα αρχίσει να επέρχεται και η πτώση τους.

Δυστυχώς χρειάστηκε ένας νεκρός για να αρχίσουν πολλοί να καταλαβαίνουν τι εστί ΧΑ και πάλι περισσότερο διότι τους εσόκαρε ο τρόπος που δραστηριοποιείται παρά το τι σκατά κώμα είναι. Αυτό θέτει τις βάσεις για νέα λαικιστικά αποκόμματα με τον ίδιο ρόλο και θέσεις αλλά πιο «φρόνιμο» προφίλ…πρέπει να αποκαλυφθούν οι στόχοι τους, όχι μόνο οι τακτικές τους, όπως εντέχνως φροντίζουν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης.

Έπειτα,μαζική οργανωμένη αντίσταση από  όλους, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, παντού. Να μη μπορούν να πατήσουν πουθενά. Παντού να «τρώνε πόρτα», ας πούμε.

Παράλληλα, οργάνωση ομάδων αυτοάμυνας για προστασία των υποψηφίων θυμάτων τους- που μπορεί πλέον να είναι ο καθένας. Οι Μαύροι Πάνθηρες στις ΗΠΑ το έκαναν, γιατί όχι και η Αριστερά αλλά και ο ίδιος ο λαός στην Ελλάδα?

http://www.socialistalternative.org/literature/panther/ch2.html

Μόνο με ένα συνδυασμό αποτροπής στο δρόμο και πολιτικής και κοινωνικής συντριβής μπορεί να σκοτωθεί το τέρας που ονομάζεται φασισμός.

Αν δεν αντισταθούμε έτσι θα μας καταντήσουν! Γράμμα απόγνωσης από κινέζο εργάτη.

Δεκέμβριος 29, 2012

Ένα από τα βασικά «μελήματα» της Τρόικας, του ΔΝΤ και των ντόπιων εντολοδόχων τους είναι να γίνουν οι ευρωπαικές και οι υπόλοιπες οικονομίες ανά το παγκόσμιο πιο «ανταγωνιστικές» ως προς χώρες όπως Βιετνάμ, Κίνα κοκ. Όχι με αύξηση της ποιότητας των παραγόμενων προιόντων και υπηρεσιών που θα μπορούσε να ήταν ένας τρόπος ,αφού αυτό απαιτεί επενδύσεις που το κεφάλαιο ειδικά σε περιόδους «κρίσης» αλλά και γενικότερα δεν κάνει, αφού αποτελεί «αμάρτημα» για αυτούς η δαπάνη λίγων από τα τεράστια κέρδη τους παρά να καταλήξουν στις τσέπες τους σε φορολογικούς παραδείσους. Αντίθετα, προτιμούν (αφού οι κεφαλαιοκράτες που βρίσκονται πίσω από τις διεθνείς τράπεζες όμως το ΔΝΤ και την ίδια την ΕΕ προτιμούν) να προσπαθήσουν να το πετύχουν αυτό μέσω της μείωσης των μισθών και των εργατικών δικαιωμάτων σε επίπεδα Κίνας. Αυτός είναι και ο τελικός στόχος των μνημονιακών και των (νεο)»φιλελεύθερων» γενικά όταν μιλούν για ανταγωνιστικότητα.

Το παρακάτω γράμμα το βρήκε «τυχαία» μια αμερικανίδα σε ένα παιχνίδι που είχε αγοράσει (σε τιμή ασύγκριτα μεγαλύτερη του πόσο πληρώνεται ο εργάτης που το παράγει, πολλά παράσιτα όπως αφεντικά και μεσάζοντες τρώνε…) για τo Ηalloween (αμερικάνικη γιορτή). Περιγράφει ευθέως το τι περνάνε  οι κινέζοι εργάτες για να έχουν οι καπιταλιστές «ιδιοκτήτες» των μεγαλοεταιρειών που παράγουν αυτά τα προιόντα αμύθητα κέρδη εκμεταλλευόμενοι τον εργασιακό μεσαίωνα της Κίνας σήμερα.

(σημείωση: Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, η Κίνα έπαψε να είναι σοσιαλιστικό κράτος,  ασχέτως ονόματος, από τις «μεταρρυθμίσεις» του Ντενγκ Ξιαοπίνγκ και μετέπειτα και σήμερα είναι ίσως το πιο καπιταλιστικό κράτος του πλανήτη, προσφέροντας κάθε διευκόλυνση στις πολυεθνικές που ελάχιστο εισόδημα αφήνουν στη χώρα παρόλο που έχουν τα εργοστάσια τους εκεί και καταστέλλοντας με τον σκληρότερο τρόπο απεργίες και εργατικούς αγώνες για έστω τα στοιχειώδη δικαιώματα)

Πηγή: Yahoo! News

Letter from Chinese Laborer Pleading for Help found in Halloween Decorations

slavecamp

Julie Keith was unpacking some of last year’s Halloween decorations when she stumbled upon an upsetting letter wedged into the packaging.

Tucked in between two novelty headstones that she had purchased at Kmart, she found what appeared to be a letter from the Chinese laborer, who had made the decoration, pleading for help.

Samsung in hot seat over abusing Chinese workers

The letter reads: «Sir, if you occasionally buy this product, please kindly resend this letter to the World Human Right Organization. Thousands people here who are under the persecution of the Chinese Communist Party Government will thank and remember you forever.»

«I was so frustrated that this letter had been sitting in storage for over a year, that this person had written this plea for help and nothing had come of it.» Julie Keith told Yahoo! Shine. «Then I was shocked. This person had probably risked their life to get this letter in this package.»

The letter describes the conditions at the factory: «People who work here have to work 15 hours a day without Saturday, Sunday break and any holidays. Otherwise, they will suffer torturement, beat and rude remark. Nearly no payment (10 yuan/1 month).» That translates to about $1.61 a month.

Keith, a mom who works at the Goodwill in Portland, Oregon, did some research into the letter. «I looked up this labor camp on the internet. Some horrific images popped up, and there were also testimonials about people who had lived through this camp. It was just awful.»

Horrified, Keith took to Facebook. She posted an image of the letter to ask friends for advice. One responded with a contact at Amnesty International. Keith made several attempts to alert them about the letter, but the organization never responded.

With no response from various human rights organizations, Keith took her story to The Oregonian. «The reporter, Rachel Stark, got through to Human Rights Watch, but I had no luck.»

This is not the first time a letter like this has turned up. Just this week, another plea was found written in Chinese on a toilet seat and posted on Reddit. Commenters on the website have questioned the letters’ authenticity.

Though the letter lists the address of the specific camp, officials at Human Rights Watch were unable to verify the authenticity of the letter. However, Sophie Richardson, China director at Human Rights Watch, told The Oregonian that the description was consistent with their research. «I think it is fair to say the conditions described in the letter certainly conform to what we know about conditions in re-education through labor camps.»

The concern over the conditions laborers must endure in China and other countries first came to the public eye in the 1980s with the use of sweatshops to make Nike sneakers. Since then, according to an article recently published in The New York Times, Nike «has convened public meetings of labor, human rights, environmental and business leaders to discuss how to improve overseas factories.»

Tech companies, like Apple and Hewlett Packard, are being made to be accountable for their labor practices. After receiving a great deal of criticism, Apple is now making public statements that they are aware of the harsh conditions in China and are taking steps to improve them.

As for Julie Keith, she had a general idea about the conditions in Chinese labor camps, but this letter has been a dramatic eye-opener into the stark reality of the issue. «I was aware of labor camps. I knew they had factories but I had no idea of the gravity of the situation. I didn’t realize how bad it could be for people.»

Finding the letter has made Keith more aware of the origin of many products sold in the United States. «As I was doing my Christmas shopping this year, I checked every label. It’s virtually impossible to avoid purchasing things made in China as over 90 percent of our goods are made there. But if I saw ‘made in China,’ this year I asked myself, ‘do I really need this?'»

 

Αύριο μπορεί να είμαστε ΕΜΕΙΣ που θα στέλλουμε αυτά τα γράμματα.

Αν τους αφήσουμε.

Οι πραγματικές αιτίες της ανεργίας-(καπιταλιστικά)Οικονομικά 101

Δεκέμβριος 6, 2012

Σίγουρα ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι λαοί σήμερα, ειδικά οι νέες γενιές. Ένα πρόβλημα με πολυδιάστατες συνέπειες , τις οποίες πάνω-κάτω όλοι μπορούν να φανταστούν, ακόμη και όσοι δεν είχαν (ακόμη?) την ατυχία να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση προσωπικά. Συνέπειες οικονομικές (αδύνατη πλέον η αξιοπρεπής διαβίωση ατόμων και οικογενειών χωρίς σημαντικά οικονομικά αποθέματα), ψυχολογικές (αισθήματα απόρριψης και κοινωνικού αποκλεισμού, καταθλίψεις, αυτοκτονίες), κοινωνικές (ενίσχυση της κοινωνικής τάσης προς τον κοινωνικό κανιβαλισμό-«αλληλοφάγωμα»- η οποία δυστυχώς υπάρχει και καλλιεργείται από τους οικονομικά ισχυρούς, «έγκλημα»), πολιτικές (ενίσχυση και στις χειρότερες περιπτώσεις κυριαρχία ακροδεξιών στοιχείων όπως στη Γερμανία του 30 με τις γνωστές συνέπειες) και πολλά άλλα.

Αλλά ποια είναι η αιτία της ανεργίας? Κατ’ αρχήν για να υπάρχει ανεργία συνεπάγεται ότι υπάρχει εργατικό δυναμικό (άτομα που μπορούν και θέλουν να εργαστούν) τα οποία δεν εργοδοτούνται. Ποιος παίρνει τις αποφάσεις περί εργοδοτήσεων και με ποια κίνητρα? Ως επί το πλείστον οι επιχειρηματίες-κεφαλαιοκράτες, με κίνητρο την αύξηση της παραγωγής τους και μέσω αυτού την αύξηση των κερδών τους. Για να μπορέσει όμως μια αύξηση της παραγωγής να μεταφραστεί σε αύξηση των κερδών, πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα και άρα και οι πωλήσεις προιόντων/υπηρεσιών, και για να γίνει αυτό απαιτείται η ανάλογη ζήτηση προιόντων/υπηρεσιών.

Αυτή η ζήτηση από που έρχεται? Μα φυσικά από το σύνολο των καταναλωτών στην κοινωνία, αλλά όχι από όλους-από αυτούς που θέλουν και μπορούν να καταναλώσουν. Άρα για να μπορέσει να υπάρξει ζήτηση προιόντων και υπηρεσιών και άρα και να έχουν οι κεφαλαιοκράτες τα κίνητρα (αφού σκέφτονται μόνο τα κέρδη τους στα πλαίσια του καπιταλισμού) να προσλάβουν κόσμο, πρέπει οι υποψήφιοι καταναλωτές να θέλουν και να μπορούν να καταναλώσουν…

Στα πλαίσια του καπιταλισμού το «θέλουν» κανονίζεται μέσω της διαφήμισης. Μέσω των διαφημίσεων όχι μόνο προβάλλονται τα διαθέσιμα προς αγορά προιόντα και υπηρεσίες αλλά επίσης δημιουργούνται στον πολίτη-καταναλωτή νέες ανάγκες από το πουθενά τις οποίες σπεύδει (εφόσον μπορεί) να ικανοποιήσει (αλήθεια, πόσο χρειαζόμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το iPhone 5)? Το θέμα είναι, με το «μπορούν» τι γίνεται?

Για να μπορεί ο μέσος πολίτης (ο οποίος δεν έχει τα ευρά του «κου» Σιακόλα) να καταναλώσει, πρέπει να έχει επαρκή οικονομικά μέσα, κυρίως (αν μιλάμε για την πλειοψηφία των ανθρώπων) επαρκή μισθό. Όταν, λοιπόν, οι μισθοί, τα κοινωνικά επιδόματα και γενικότερα τα εισοδήματα μειώνονται, δημιουργείται πρόβλημα ανεργίας λόγω μη επαρκούς ζήτησης προιόντων και υπηρεσιών. Αυτό το πρόβλημα εντείνεται όσο ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια. Μα γιατί όμως δεν αυξάνεται πχ η κατανάλωση των πλουσίων (που παίρνουν τον πλούτο) όσο μειώνεται η κατανάλωση των φτωχών?

Απάντηση: Το ποσοστό του εισοδήματος που κάποιος καταναλώνει εξαρτάται από το εισόδημα.

Ας εξετάσουμε δύο σενάρια, τα οποία είναι υπερβολικά απλοποιημένα αλλά παρ’όλα αυτά καταδεικνύουν το πρόβλημα. Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Α 5000 ευρώ τα οποία μοιράζονται εξίσου σε δύο άτομα. Το κάθε ένα από τα δύο αυτά άτομα θα δαπανήσει στην κατανάλωση το μεγαλύτερο μέρος των 2500 ευρώ τα οποία έχει, αν λάβουμε υπόψη τις τιμές και μέχρι ποιου σημείου «κορέζεται» σε μεγάλο βαθμό η αύξηση της ικανοποίησης που προέρχεται από την αύξηση της κατανάλωσης. Έστω ότι μιλάμε για κατανάλωση 2250 ευρώ ανά άτομο. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο άτομα θα καταναλώσουν συνολικά προιόντα και υπηρεσίες αξίας 4500 ευρώ (αν αυτά τα 4500 ευρώ αντιστοιχούν πραγματικά σε μια «αντικειμενική» αξία η όχι είναι μια άλλη υπόθεση, εδώ έχει σημασία το πόσο χρήμα «κυκλοφορά» σε σχέση με πόσο είναι παγιδευμένο).

Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Β το ένα από τα δύο άτομα να παίρνει 500 ευρώ και το άλλο 4500. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι το «προνομιούχο» άτομο θα ξοδέψει 3000 από τα 4500 και το δεύτερο 500, η συνολική κατανάλωση είναι 3500 αντί 4500. Τα 1000 διαφορά θα…αποθηκευθούν από το «προνομιούχο» άτομο σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ομόλογα, «σύνθετα» χρηματοοικονομικά «προιόντα» και διάφορες άλλες σπέκουλες και αφορολόγητους λογαριασμούς σε φορολογικούς παραδείσους, και δεν θα κινηθούν στην αγορά. Έτσι, θα υπάρχει ζήτηση μόνο για 3500 και όχι για 4500, με την ανάλογη αύξηση στην ανεργία.

Τα πιο πάνω συνεπάγονται ότι για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η ανεργία (έστω και βραχυπρόθεσμα) πρέπει να αναδιανεμηθεί πιο δίκαια το «εθνικό» εισόδημα, ώστε να αυξηθεί η κατανάλωση. Αντίθετα, υφεσιακές συνταγές λιτότητας όπως αυτές που προωθεί η τρόικα και οι ντόπιοι υποστηρικτές της (μειώσεις μισθών, συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων, ιδιωτικοποίηση του εθνικού πλούτου) το αναδιανέμουν προς τους οικονομικά ισχυρότερους, οδηγώντας την αγορά σε «ασφυξία».

Αυτά όμως τους είναι γνωστά- και γι’ αυτό τα εφαρμόζουν, επειδή οι διαπλεκόμενοι με τα κώματα, τα ΜΜΕ και τις κυβερνήσεις που φέρνουν το ΔΝΤ μεγαλοκεφαλαιοκράτες (όπως πχ αυτοί)

https://m4trix87.wordpress.com/2011/10/15/%CF%84%CE%B1-%CE%AD%CF%83%CE%BF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B5%CF%80%CE%B9/

έχουν συμφέρον να αυξηθεί η ανεργία, αφού έτσι θα μειωθούν οι μισθοί (προσφορά-ζήτηση, όταν μειώνεται η ζήτηση εργασίας, μειώνεται η αμοιβή της). Ένα ακόμη μέρος του «δόγματος του σοκ» όπως εφαρμόζεται (και) στην Κύπρο με αφορμή την κρίση τους και μέσω του οργάνου τους, της Τρόικας…

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Shock_Doctrine

Από την ΕΣΣΔ στον Άσιμο:Η διαστρέβλωση της ψυχιατρικής και η χρήση της ως εργαλείο προώθησης/επιβολής κοινωνικής συναίνεσης

Μαρτίου 13, 2012

«Θέλει όλοι μας να είμαστε ίσοι. Και να μην έχουμε ανώτερους! Δεν βλέπει τι γίνεται γύρω του; Είναι τρελός»!

Αυτή ήταν ανά τους αιώνες πάντα η απάντηση έναντι σε όσους τολμούσαν να τα βάλουν με τις κυρίαρχες αντιλήψεις. Μια απάντηση η οποία είναι η πιο αφοπλιστική από όσες μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Αν κάποιος στιγματιστεί ως «πολιτικά ακραίος», ακριβώς η χρήση της λέξης «πολιτικά» του δίδει κάποια εγκυρότητα. Αν στιγματιστεί ως «τρομοκράτης», η λέξη «τρομοκρατία» συνεπάγεται πολιτικά/ιδεολογικά κίνητρα, μένει το ότι είχε κάτι να πει, παρόλο που ταυτόχρονα βαφτίζεται ως «κοινωνικά επικίνδυνος». Ακόμη κι αν στιγματιστεί ως κοινός εγκληματίας η συμφεροντολόγος, ακόμη κι αν αυτές οι λέξεις συνυποδηλώνουν εγωιστικά κίνητρα τα οποία υποτίθεται αντιτίθενται στις διακηρύξεις του, μένει ο πιο υποψιασμένος να διερωτάται τι τον οδήγησε στο «έγκλημα»- μήπως η ανάγκη αντίστασης (πιθανό με τρόπο λανθασμένο) σε μια κοινωνία-ζούγκλα;

Αν όμως τον βαφτίσουν τρελό; Αυτόματα χάνεται η οποιαδήποτε εγκυρότητα του ατόμου και άρα- σύμφωνα με το λογικά λανθασμένο αλλά ευρέως χρησιμοποιούμενο και αποδεκτό επιχείρημα «ad hominem»(προσωπική επίθεση, άλλως βλέπω το δάκτυλο και όχι το φεγγάρι) και η οποιαδήποτε εγκυρότητα των ιδεών του. Ακολουθεί η τροφοδότηση του με ψυχοφάρμακα και διάφορες άλλες «θεραπείες».

Ψυχοφάρμακα/ηλεκτροσόκ = άμεση καταστολή των διανοητικών-πνευματικών του λειτουργιών και βίαιη ανακατεύθυνση τους προς πιο «κοινωνικά αποδεκτές» κατευθύνσεις.

Η πιο «πολιτισμένη» «Συμβουλευτική» = το πιο πάνω, αλλά έμμεσα – και πιο ύπουλα;

Τελικά το ανήσυχο πνεύμα καταλήγει πραγματικά άρρωστος και φυτό ως αποτέλεσμα της «θεραπείας» – αναμενόμενο, όποιοι δεν μπορούν να «επανενταχθούν», δηλαδή να ξαναμπούν στο μαντρί, καλό θα ήταν να εξουδετερωθούν ως άτομα, και μαζί τους και όσα αυτοί πρεσβεύουν.

Αυτή ήταν η τύχη αμέτρητων. Από τον «ακραίο» υπέρμαχο των ατομικών και σεξουαλικών ελευθεριών Μαρκήσιο Ντε Σαντ (ο οποίος παρά την υποτιθέμενη τρέλα του δεν είχε κανένα πρόβλημα ακόμη και να εκτελεί χρέη μέλους της Εθνοσυνέλευσης κατά τη Γαλλική Επανάσταση)

en.wikipedia.org/wiki/Marquis_de_Sade

μέχρι τους «απροσάρμοστους» αντιφρονούντες των σταλινικών καθεστώτων της πρώην «Ε» «Σ» «Σ»  «»»Δ»»»

http://en.wikipedia.org/wiki/Political_abuse_of_psychiatry_in_the_Soviet_Union

μια τακτική που συνεχίζεται στη Ρωσία σήμερα από τον (πρώην πράκτορα της Κα Γκε Μπε) Πούτιν

http://mindhacks.com/2007/08/30/is-russia-entering-another-dark-age-of-psychiatry/

και τον εγκλεισμό του στιχουργού και μουσικοσυνθέτη και τραγουδιστή Νικόλα Άσιμου επειδή τολμούσε να τραγουδά χωρίς να του υπαγορεύουν οι δισκογραφικές τι να λέει και για πόσα και πόσο κώλο να δείχνει όπως κάποιες που ξέρουν μόνο να ξεντύνονται και γι’ αυτό γίνονται ινδάλματα (λέω γι’ αυτές που παρόλο που έχουν εκατομμύρια συνεχίζουν να το κάνουν με την θέληση τους λόγω απληστίας και όχι λόγω ανάγκης, όσες αναγκάζονται αντίθετα είναι θύματα που χρειάζονται στήριξη)

Σε κάθε εποχή, όσο υπήρχε και θα υπάρχει εξουσία, όσοι αντιστέκονται σε αυτή θα χαρακτηρίζονται με διάφορα διακοσμητικά επίθετα ώστε να μην μπορέσουν να περάσουν το μήνυμα τους στις μάζες. Αυτό θα ήταν επικίνδυνο για τους εξουσιαστές.

Έτσι λοιπόν αν ένα άτομο δεν δέχεται (είτε λόγω αξιοπρέπειας, είτε λόγω του ότι απλά δεν μπορεί να ανεκτεί) να ζει ως πλήρως καθορισμένο, ελεγχόμενο και υπάκουο αρνάκι χωρίς ατομική θέληση, χωρίς ύπαρξη, είναι τρελός. Αν   δεν δέχεται η ύπαρξη του και η εργασία του να τυγχάνουν της χείριστης εκμετάλλευσης και αυτός να απολαμβάνει να τον γαμάνε, δεν φταίει το σύστημα που μας αναγκάζει να ζούμε μια ζωή μίζερη ως εκμεταλλευόμενοι μισθωτοί σκλάβοι από μισθό σε μισθό, μια ζωή με δόσεις, δουλεύοντας 12 ώρες την ημέρα αν βρούμε δουλειά για ψίχουλα ενώ τα αφεντικά μας από τον μόχθο μας βγάζουν εκατομμύρια μόνο για να διατάζουν, αλλά το άτομο, που είναι «απροσάρμοστος».

Αυτά έχουν κάποια επιστημονική βάση;

http://www.szasz.com/2illegitimacy.pdf

http://www.szasz.com

και  όλα αυτά τα βιβλία

http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Anti-psychiatry_books

και εδώ

http://www.whale.to/drugs/dsm_h.html

και εδώ

http://en.wikipedia.org/wiki/Anti-psychiatry#Tool_of_social_control

λένε πως ΟΧΙ

Χαρακτηριστικά, η «βίβλος των ψυχιατρικών διαταραχών» όπως λέγεται- που καθορίζει τι θεωρείται ασθένεια και τι όχι- αναθεωρείται με καθαρά υποκειμενικά κριτήρια

http://en.wikipedia.org/wiki/Diagnostic_and_Statistical_Manual_of_Mental_Disorders

και βασίζεται σε εγχειρίδιο του…στρατού των ΗΠΑ (που τα μέλη του εξολοθρεύουν αθώους αφγανούς χωρίς λόγο, αλλά όχι, αυτοί δεν είναι τρελοί)

http://www.ndtv.com/video/player/news/kandahar-massacre-karzai-demands-explanation/226157

«The manual evolved from systems for collecting census and psychiatric hospital statistics, and from a manual developed by the US Army»

(από το πιο πάνω άρθρο της wikipedia)

Ακόμη πιο χαρακτηριστικά, παλαιότερα και οι …ομοφυλόφιλοι (όπως πχ ο Κωνσταντίνος Π Καβάφης) εθεωρούντο τρελοί!

Δηλαδή αν υπήρχε ένα σύστημα όπως πχ στη Ρωμαική Αυτοκρατορία όπου όλοι έπρεπε να δεκτούν τον αυτοκράτορα ως θεό όσοι δεν τον δέχονταν θα ήταν τρελοί;

Αν υπήρχε ένα σύστημα όπως στην ΕΣΣΔ όπου όσοι διαφωνούσαν με τον Στάλιν ήταν «τρελοί», αυτό όντως ίσχυε;

Τώρα, αν υπήρχε ένα σύστημα όπου όσοι δεν δέχονταν ότι ζωή = δουλειά για 1000 ευρώ μισθό ενώ παράγω πολύ περισσότερα ως κέρδη για την εταιρεία που δουλεύω + καταναλώνω την κάθε βλακεία της τιβί + δέχομαι τις celebrities ως θεές είναι «τρελοί», αυτό θα ίσχυε;

Επειδή το τελευταίο προωθείται σήμερα!

Ακολουθεί ένα άρθρο από την ιστοσελίδα  mostlywater πάνω στο οποίο είχα την τύχη να «πέσω» γκουγκλάροντας, το οποίο μιλά για το πως τα πιο πάνω εφαρμόζονται στον καπιταλισμό (θα ακολουθήσει και μετάφραση στα ελληνικά σε αυτή την σελίδα που θα εισαχθεί μέσω edit).

Would We Have Drugged Einstein? How Anti-Authoritarianism Is Deemed a Mental Health Problem

We are increasingly marketing drugs that essentially «cure» anti-authoritarians.

By Bruce E. Levine; February 20, 2012 – AlterNet
http://www.alternet.org/story/154225

In my career as a psychologist, I have talked with hundreds of people previously diagnosed by other professionals with Oppositional Defiant Disorder, Attention Deficit Hyperactive Disorder, Anxiety Disorder and other psychiatric illnesses, and I am struck by 1) how many of those diagnosed are essentially anti-authoritarians; and 2) how those professionals who have diagnosed them are not.

Anti-authoritarians question whether an authority is a legitimate one before taking that authority seriously. Evaluating the legitimacy of authorities includes assessing whether or not authorities actually know what they are talking about, are honest, and care about those people who are respecting their authority. And when anti-authoritarians assess an authority to be illegitimate, they challenge and resist that authority — sometimes aggressively and sometimes passive-aggressively, sometimes wisely and sometimes not.

Some activists lament how few anti-authoritarians there appear to be in the United States. One reason could be that many natural anti-authoritarians are now psycho-pathologized and medicated before they achieve political consciousness of society’s most oppressive authorities.

Why Mental Health Professionals Diagnose Anti-Authoritarians with Mental Illness

Gaining acceptance into graduate school or medical school and achieving a PhD or MD and becoming a psychologist or psychiatrist means jumping through many hoops, all of which require much behavioral and attentional compliance with authorities, even those authorities one lacks respect for. The selection and socialization of mental health professionals tends to breed out many anti-authoritarians. Degrees and credentials are primarily badges of compliance. Those with extended schooling have lived for many years in a world where one routinely conforms to the demands of authorities. Thus for many MDs and PhDs, people different from them who reject this attentional and behavioral compliance appear to be from another world — a diagnosable one.

I have found that most psychologists, psychiatrists and other mental health professionals are not only extraordinarily compliant with authorities but also unaware of the magnitude of their obedience. And it also has become clear to me that the anti-authoritarianism of their patients creates enormous anxiety for these professionals, and their anxiety fuels diagnoses and treatments.

In graduate school, I discovered that all it took to be labeled as having “issues with authority” was not kissing up to a director of clinical training whose personality was a combination of Donald Trump, Newt Gingrich and Howard Cosell. When I was told by some faculty that I had “issues with authority,” I had mixed feelings about being so labeled. On the one hand, I found it amusing, because among the working-class kids I had grown up with, I was considered relatively compliant with authorities. After all, I had done my homework, studied and received good grades. However, while my new “issues with authority” label made me grin because I was now being seen as a “bad boy,” I was also concerned about just what kind of profession I had entered. Specifically, if somebody such as myself was labeled as having “issues with authority,” what were they calling the kids I grew up with who paid attention to many things that they cared about but didn’t care enough about school to comply there? Well, the answer soon became clear.

Mental Illness Diagnoses for Anti-Authoritarians

A 2009 Psychiatric Times article titled “ADHD & ODD: Confronting the Challenges of Disruptive Behavior” reports that “disruptive disorders,” which include Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) and Opposition Defiant Disorder (ODD), are the most common mental health problem of children and teenagers. ADHD is defined by poor attention and distractibility, poor self-control and impulsivity, and hyperactivity. ODD is defined as a “a pattern of negativistic, hostile, and defiant behavior without the more serious violations of the basic rights of others that are seen in conduct disorder”; and ODD symptoms include “often actively defies or refuses to comply with adult requests or rules” and “often argues with adults.”

Psychologist Russell Barkley, one of mainstream mental health’s leading authorities on ADHD, says that those afflicted with ADHD have deficits in what he calls “rule-governed behavior,” as they are less responsive to rules of established authorities and less sensitive to positive or negative consequences. ODD young people, according to mainstream mental health authorities, also have these so-called deficits in rule-governed behavior, and so it is extremely common for young people to have a “dual diagnosis” of AHDH and ODD.

Do we really want to diagnose and medicate everyone with “deficits in rule-governed behavior”?

Albert Einstein, as a youth, would have likely received an ADHD diagnosis, and maybe an ODD one as well. Albert didn’t pay attention to his teachers, failed his college entrance examinations twice, and had difficulty holding jobs. However, Einstein biographer Ronald Clark (Einstein: The Life and Times) asserts that Albert’s problems did not stem from attention deficits but rather from his hatred of authoritarian, Prussian discipline in his schools. Einstein said, “The teachers in the elementary school appeared to me like sergeants and in the Gymnasium the teachers were like lieutenants.” At age 13, Einstein read Kant’s difficult Critique of Pure Reason — because he was interested in it. Clark also tells us Einstein refused to prepare himself for his college admissions as a rebellion against his father’s “unbearable” path of a “practical profession.” After he did enter college, one professor told Einstein, “You have one fault; one can’t tell you anything.” The very characteristics of Einstein that upset authorities so much were exactly the ones that allowed him to excel.

By today’s standards, Saul Alinsky, the legendary organizer and author of Reveille for Radicals and Rules for Radicals, would have certainly been diagnosed with one or more disruptive disorders. Recalling his childhood, Alinsky said, “I never thought of walking on the grass until I saw a sign saying ‘Keep off the grass.’ Then I would stomp all over it.” Alinsky also recalls a time when he was 10 or 11 and his rabbi was tutoring him in Hebrew:

One particular day I read three pages in a row without any errors in pronunciation, and suddenly a penny fell onto the Bible….Then the next day the rabbi turned up and he told me to start reading. And I wouldn’t; I just sat there in silence, refusing to read. He asked me why I was so quiet, and I said, “This time it’s a nickel or nothing.” He threw back his arm and slammed me across the room.

Many people with severe anxiety and/or depression are also anti-authoritarians. Often a major pain of their lives that fuels their anxiety and/or depression is fear that their contempt for illegitimate authorities will cause them to be financially and socially marginalized, but they fear that compliance with such illegitimate authorities will cause them existential death.

I have also spent a great deal of time with people who had at one time in their lives had thoughts and behavior that were so bizarre they were extremely frightening for their families and even themselves; they were diagnosed with schizophrenia and other psychoses, but have fully recovered and have been, for many years, leading productive lives. Among this population, I have not met one person whom I would not consider a major anti-authoritarian. Once recovered, they have learned to channel their anti-authoritarianism into more constructive political ends, including reforming mental health treatment.

Many anti-authoritarians who earlier in their lives were diagnosed with mental illness tell me that once they were labeled with a psychiatric diagnosis, they got caught in a dilemma. Authoritarians, by definition, demand unquestioning obedience, and so any resistance to their diagnosis and treatment created enormous anxiety for authoritarian mental health professionals; and professionals, feeling out of control, labeled them “non-compliant with treatment,” increased the severity of their diagnosis, and jacked up their medications. This was enraging for these anti-authoritarians, sometimes so much so that they reacted in ways that made them appear even more frightening to their families.

There are anti-authoritarians who use psychiatric drugs to help them function, but they often reject psychiatric authorities’ explanations for why they have difficulty functioning. So, for example, they may take Adderall (an amphetamine prescribed for ADHD), but they know that their attentional problem is not a result of a biochemical brain imbalance but rather caused by a boring job. And similarly, many anti-authoritarians in highly stressful environments will occasionally take prescribed benzodiazepines such as Xanax even though they believe it would be safer to occasionally use marijuana but can’t because of drug testing on their job.

It has been my experience that many anti-authoritarians labeled with psychiatric diagnoses usually don’t reject all authorities, simply those they’ve assessed to be illegitimate ones, which just happens to be a great deal of society’s authorities.

Maintaining the Societal Status Quo

Americans have been increasingly socialized to equate inattention, anger, anxiety, and immobilizing despair with a medical condition, and to seek medical treatment rather than political remedies. What better way to maintain the status quo than to view inattention, anger, anxiety, and depression as biochemical problems of those who are mentally ill rather than normal reactions to an increasingly authoritarian society? [Emphasis added – MW]

The reality is that depression is highly associated with societal and financial pains. One is much more likely to be depressed if one is unemployed, underemployed, on public assistance, or in debt (for documentation, see “400% Rise in Anti-Depressant Pill Use”). And ADHD-labeled kids do pay attention when they are getting paid, or when an activity is novel, interests them, or is chosen by them (documented in my book Commonsense Rebellion).

In an earlier dark age, authoritarian monarchies partnered with authoritarian religious institutions. When the world exited from this dark age and entered the Enlightenment, there was a burst of energy. Much of this revitalization had to do with risking skepticism about authoritarian and corrupt institutions and regaining confidence in one’s own mind. We are now in another dark age, only the institutions have changed. Americans desperately need anti-authoritarians to question, challenge, and resist new illegitimate authorities and regain confidence in their own common sense.

In every generation there will be authoritarians and anti-authoritarians. While it is unusual in American history for anti-authoritarians to take the kind of effective action that inspires others to successfully revolt, every once in a while a Tom Paine, Crazy Horse or Malcolm X come along. So authoritarians financially marginalize those who buck the system, they criminalize anti-authoritarianism, they psycho-pathologize anti-authoritarians, and they market drugs for their “cure.”

Bruce E. Levine is a clinical psychologist and author of Get Up, Stand Up: Uniting Populists, Energizing the Defeated, and Battling the Corporate Elite.

Κατάληψη της Wall Street σήμερα:Μια γενναία προσπάθεια αντίστασης

Σεπτεμβρίου 17, 2011

Ως συνέχεια των κινημάτων αντίστασης στην νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση του μεγάλου κεφαλαίου στους λαούς ανά το παγκόσμιο με αφορμή την μεγαλύτερη από το 30 κρίση του συστήματος, μια κρίση που οφείλεται στην ίδια την απληστία των κεφαλαιοκρατών (κυρίως των μεγάλων τραπεζών) , μια αντεπίθεση που αυτή τη στιγμή επιβάλλει μια νέα χούντα στην Ελλάδα σε μια προσπάθεια καταστολής της λαικής οργής, έρχεται μια νέα αυτοοργανωμένη δράση/ εγχείρημα ενός ευρείου συνόλου καθημερινών ανθρώπων στην Αμερική, μια ιδέα τολμηρή και πρωτότυπη: Κατάληψη στο «στόμα του λύκου», την βάση της πραγματικής εξουσίας αυτή την στιγμή στην Αμερική και τον κόσμο- την Wall Street, στις 17 Σεπτεμβρίου και για τους επόμενους δύο μήνες.

Έχοντας ανάμεσα σε άλλα και την υποστήριξη της ομάδας διεθνών κυβερνοακτιβιστών Anonymous(υπεύθυνη για θεαματικές δράσεις κατά του παγκόσμιου ηλεκτρονικού ελέγχου και γενικά οποιουδήποτε καταπιεστή χρησιμοποιεί τεχνολογία Η/Υ, και η οποία υποστήριξε ανοικτά με ανακοινώσεις και πράξεις την Αραβική Άνοιξη και την προσπάθεια του Wikileaks για συνέχεια του έργου του της αποκάλυψης των απλύτων του διεθνούς συστήματος παρά τις διώξεις) οι αμερικανοί πολίτες προσπαθούν να φέρουν μια πραγματική Δημοκρατία και ελευθερία στην χώρα τους,αντιληπτή ως το δικαίωμα των ίδιων των πολιτών στο να αποφασίζουν για τις ζωές τους, ένα δέντρο που όπως είχε πει κάποιος πρόγονος τους κάποτε «πρέπει να ποτίζεται συχνά με το αίμα αγωνιστών και τυράννων».

Μια ελευθερία που δεν θα είναι ψευδεπίγραφη και έρμαιο των τραπεζιτών και του 1% του πληθυσμού το οποίο αποτελεί τους άρχοντες.

Our Mission

On the 17th of September, we want to see 20,000 people to flood into lower Manhattan, set up beds, kitchens, peaceful barricades and occupy Wall Street for a few months.

Like our brothers and sisters in Egypt, Greece, Spain, and Iceland, we plan to use the revolutionary Arab Spring tactic of mass occupation to restore democracy in America. We also encourage the use of nonviolence to achieve our ends and maximize the safety of all participants.

Who is Occupy Wall Street?

Occupy Wall Street is leaderless resistance movement with people of many colors, genders and political persuasions. The one thing we all have in common is that We Are The 99% that will no longer tolerate the greed and corruption of the 1%.

The original call for this occupation was published by Adbusters in July; since then, many individuals across the country have stepped up to organize this event, such as the people of the NYC General Assembly and US Day of Rage. There’ll also be similar occupations in the near future such as October2011 in Freedom Plaza, Washington D.C.

Why?

Published 2011-09-13 02:58:46 UTC by chris

Contemporary society is commodified society, where the economic transaction has become the dominant way of relating to the culture and artifacts of human civilization, over and above all other means of understanding, with any exceptions being considered merely a temporary holdout as the market swiftly works on ways to monetize those few things which stubbornly remain untouched. Perhaps the most pernicious aspect of this current setup is that it has long ago co-opted the very means of survival within itself, making our existence not an inherent right endowed to us by the simple fact of our humanity but a matter of how much we’re all worth — the mere act of being alive has a price tag. Some pay it easily. Others pay for it with their submission. Others still can’t pay it at all. Regardless, though, like cars, TVs and barrels of oil, our lives are commodities to be bought and sold on the open market amid the culture of ruthlessness and desperation that has arisen to accommodate it. This is the natural consequence of a society built around entities whose purpose it is to always, always minimize costs and maximize profits. It is the philosophy of growth for the sake of growth, the same ideology that drives a cancer cell. An economy in a steady state is not healthy. It needs to expand, constantly, perpetually.

Of course, nothing can expand forever. The second law of thermodynamics tell us this much at least. But that doesn’t mean the market won’t try. It’s not enough that a soft drink becomes the dominant soda, it must become the dominant beverage, period. It’s not enough that people build some things out of a certain material, it must be the only thing anyone ever builds anything out of, ever. It’s not enough to make pills for the ailments from which people already seek relief, pills must be made for problems that people didn’t even know existed until a commercial told them to ask their doctors about it. We all know this course is not sustainable, but there will be great damage done before this point is reached.

The people coming to Wall Street on September 17 come for a variety of reasons, but what unites them all is the opposition to the principle that has come to dominate not only our economic lives but our entire lives: profit over and above all else. Those that do not embrace this principle: prepare to be out-competed. They will lose the race to the bottom and the vulture will swoop down to feast. It is indicative of a deep spiritual sickness that has gripped civilization, a sickness that drives the vast deprivation, oppression and despoliation that has come to cover the world.

The world does not have to be this way. A society of ruthlessness and isolation can be confronted and replaced with a society of cooperation and community. Cynics will tell us this world is not possible. That the forces arrayed against us have won and will always win and, perhaps, should always win. But they are not gods. They are human beings, just like us. They are a product of a society that rewards the behavior that has led us to where we are today. They can be confronted. What’s more, they can be reached. They just need to see us. See beyond the price tags we carry.

And if they are gods? Then we shall be Prometheus. And we shall laugh as we are lashed to the stone to await the eagle.

Για περισσότερα εδώ

https://occupywallst.org/

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Λευκωσία: Συγκέντρωση αλληλεγγύης(στην Ισπανία και Ελλάδα) και διαμαρτυρίας, ενάντια στους πολιτικούς, τους τραπεζίτες και τον καπιταλισμό

Μαΐου 28, 2011

Time: Sunday, May 29 · 6:00pm – 9:00pm
Location: Πλατεία Ελευθερίας Λευκωσία – Eleftheria square Nicosia
Facebook event: https://www.facebook.com/event.php?eid=226789827336304

ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ. Δεν είμαστε εμπορεύματα στα χέρια των πολιτικών και των τραπεζιτών.
Κατηγορούμε τις οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις για την κακή κατάσταση που επικρατεί και απαιτούμε την απαραίτητη αλλαγή πορείας.
Καλούμε όλους τους πολίτες, υπό το σύνθημα «Πραγματική Δημοκρατία ΤΩΡΑ. Δεν είμαστε εμπορεύματα στα χέρια των πολιτικών και των τραπεζιτών.» να βγούμε στους δρόμους και να διαμαρτυρηθούμε. Ελάτε μαζί μας, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, για να ακουστούμε όλοι
με μια φωνή.

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΞΥΠΝΗΣΤΕ.
ΑΣ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ.
ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ, ΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ. ΑΣ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

Οι πόλεις που συμμετέχουν: http://www.dentnews.net/?p=12594

Πανευρωπαϊκή Επανάσταση: https://www.facebook.com/event.php?eid=225690444124218

Μετά την Μέση Ανατολή τώρα και η Ευρώπη στις φλόγες.Οι λαοί ξυπνούν!

Μαΐου 28, 2011

Οι τελευταίες εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή ήρθαν σε μια περίοδο κρίσης για το παγκόσμιο οικονομικό/κοινωνικό/πολιτικό σύστημα.

Δικτατορίσκοι με δεκαετίες θητείας αμφισβητήθηκαν ανοικτά από τους λαούς τους οποίους καταπίεζαν προς ώφελος των ντόπιων και ξένων ελίτ.Οι οποίοι λαοί στη συνέχεια διαμαρτυρήθηκαν ειρηνικά και όταν η απάντηση των δικτατόρων ήταν οι σφαίρες εξεγέρθηκαν δυναμικά,δημιουργώντας μια τεράστια δυναμική για πολιτικές αλλαγές στη Μέση Ανατολή.Παρά τα φαινομενικά απογοητευτικά τελικά αποτελέσματα τους(χούντα στην Αίγυπτο, κατάπνιξη στο αίμα στο Μπαχρέιν, επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη,αντικατάσταση του Μπεν Άλι με άλλο υποχείριο των ΝΑΤΟικών στην Τυνισία) ,οι εξεγέρσεις αυτές ξύπνησαν τις συνειδήσεις εκατομμυρίων,διασφαλίζοντας ότι η αντίσταση θα συνεχιστεί φέρνοντας καλύτερες μέρες.

Στην άλλη άκρη της μεσογείου,οι συνέπειες της ανεξέλεγκτης,χαοτικής φύσης του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος της αγοράς το οποίο υπέφερε το 2008 την μεγαλύτερη του κρίση μετά την δεκαετία του 30 άρχισαν να ξαναφαίνονται.Οι προσπάθειες κυβερνήσεων και διεθνών «οικονομικών οίκων» να προωθήσουν μέτρα «διάσωσης» τραπεζών-παρόλα τα τεράστια κέρδη τους σε περίοδο «κρίσης» «απέτυχαν»-με την έννοια ότι το καλοστημένο σχέδιο των διεθνών τραπεζιτών για έλεγχο και καθυπόταξη οικονομιών ολόκληρων χωρών,ολόκληρων λαών,προχωρούσε κανονικά…

Τα οικονομικά παιχνίδια με όρους δυσνόητους στον απλό πολίτη-και λογικό αυτό,αφού αποτελούν μέσο οικονομικών παιχνιδιών παραγωγής ψευδούς «ανάπτυξης»-όπως CDS,»τοξικά παράγωγα» κοκ- έφεραν κράτη όπως Ισλανδία,Ισπανία,Ελλάδα στο σημείο να είναι πλέον υπόδουλα στο «χρέος» τους,το μεγαλύτερο μέρος του οποίου δημιουργήθηκε από ελάχιστους πλούσιους ιδιώτες και όχι το σύνολο του λαού.Μπροστά στον «κίνδυνο της χρεωκοπίας» η Ελλάδα «αναγκάστηκε» να μπει σε ένα φαύλο κύκλο χρέους,με συνεχή δανεισμό για αντιμετώπιση των συνεπειών του δανεισμού-τίποτα νέο για μια χώρα που από διακήρυξης «ανεξαρτησίας» το 1828 ήταν συνεχώς υπόδουλη των πιστωτών της,αλλά με την διαφορά ότι αυτή την στιγμή η απόλυτη κυριαρχία στο διεθνές σκηνικό των μεγαλοτραπεζιτών τωνΔΝΤ,Goldman Sachs,Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας,ΕΕ και των σχεδίων τους διασφάλιζε ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να βγει από την κρίση ανώδυνα.

Η ελληνική κυβέρνηση ακολούθησε τον δρόμο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου,των μεγαλοεφοπλιστών,των τραπεζιτών ντόπιων και ξένων(μη αντιμετωπίζοντας τα γνωστά άτομα που κερδίζοντας από την κατάσταση απομάκρυναν τα κεφάλαια από την χώρα,και μη χρησιμοποιώντας ένα μέρος από τα τεράστια κέρδη των τραπεζών-το οποίο θα ήταν υπέρ αρκετό για αντιμετώπιση της «κρίσης»).

Ακολούθησε τον δρόμο της αφαίμαξης των ασθενέστερων οικονομικά,των νέων,των ανέργων,των εργαζομένων,των συνταξιούχων,των δημοσίων υπαλλήλων,με αποκρατικοποιήσεις,κάθετες μειώσεις μισθών,απώλεια αμέτρητων θέσεων εργασίας,φορολογίες ακόμη και για μισθούς 500 ευρώ(!) μηνιαίως,ελαστικοποίηση μέχρι και κατάργηση των εργατικών νόμων που κερδίθηκαν μετά από δεκαετίες αγώνων.

Φέρνοντας τον λαό στην εξαθλίωση,χωρίς περιθώρια ανάκαμψης και εξόδου από τον φαύλο κύκλο του χρέους,χωρίς ελπίδα για το μέλλον.

Έχοντας πλέον (κοινό μυστικό) μόνο στόχο την ελεγχόμενη χρεωκοπία,ώστε ο ελληνικός λαός να εξαθλιωθεί και να μετατραπεί η Ελλάδα σε Αφρική σιωπηλά,χωρίς να επηρεαστούν τα συμφέροντα των ευρωπαίων τραπεζιτών και καπιταλιστών και της ΕΕ που επιτρέπει την εύκολη διακίνηση των κεφαλαίων τους(η οποία τους επιτρέπει να παρακάμπτουν κρατικές νομοθεσίες ελέγχου της ασυδοσίας τους).

Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται σε Ισπανία,η οποία αποτελεί τον επόμενο «αδύναμο κρίκο» της ευρωζώνης-αφού η Ελλάδα,ως ο πρώτος στόχος των διεθνών τραπεζιτών αποτελούσε και ένα πείραμα.Η Ισπανία,με «χρέος» επίσης «τεράστιο»,δέχεται «συστάσεις» από τους διεθνείς τραπεζίτες και «χρηματοπιστωτικούς οίκους»,δίδοντας αφορμές για επανάληψη του σκηνικού της Ελλάδας.

Στην Αγγλία,η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του «φιλελεύθερου» Κλεγκ προχωρεί συνεχώς σε μειώσεις στις κοινωνικές παροχές και πολλαπλασιασμό των πανεπιστημιακών διδάκτρων,θέτοντας ως μόνη λύση για κοινωνική επιβίωση των ασθενέστερων οικονομικά τον δανεισμό τεράστιων ποσών-και την συνεπαγόμενη οικονομική τους υποδούλωση στους τραπεζίτες.

Όμως οι λαοί,παίρνοντας παραδείγματα από την αντίσταση των Αράβων συνανθρώπων μας,οι οποίοι αψήφισαν ξύλο,δυσφήμιση,καταστολή,ακόμη και σφαίρες,έχοντας ως καταλύτη τις νέες τεχνολογίες,πήραν την σκυτάλη.

Στην Ισπανία,χώρα με μακρά ιστορία κοινωνικών κινημάτων «από τα κάτω» -με πιο μεγάλο παράδειγμα τον ισπανικό εμφύλιο όπου οι λαικές πολιτοφυλακές αντιστάθηκαν με κάθε μέσο τόσο στον φασισμό του Φράνκο όσο και στους ολοκληρωτιστές σταλινικούς ζητώντας μια κοινωνία ίσων και ελεύθερων ανθρώπων-εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου καταλαμβάνει πλατείες και δημόσιους χώρους με συγκεκριμένα αιτήματα

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295273

Μετά από μέρες ολόκληρες αμηχανίας,και αφού ο κρατικός μηχανισμός-τσιράκι των μεγαλοτραπεζιτών και των εχόντων και κατεχόντων- αντιλαμβάνεται πως οποιαδήποτε προπαγάνδα δεν έχει πλέον κανένα νόημα αφού και τα μίντια  και οι πολιτικοί έχουν καταβαραθρωθεί στην συνείδηση του κόσμου-εγκαταλείπει το καρότο και αρπάζει το -πάντα παρόν σε ετοιμότητα-μαστίγιο.Κρατική καταστολή για «λόγους υγιεινής»(ενώ δεν υπάρχει πρόβλημα με ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους) και «το Champions League»(!).

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295956

Όμως το μαστίγιο έχει λόγο που το αφήνουν τελευταίο.Πολλές φορές φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα…

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1296048

(ένα μάθημα που δεν έμαθαν από τους συναδέλφους τους Καντάφι-η καταστολή των ειρηνικών διαδηλώσεων οδήγησε σε εμφύλιο,Μομπάρακ,Μπεν Άλι και Άσαντ-η καταστολή οδήγησε σε ριζοσπατικοποίηση των αιτημάτων των εξεγερμένων).

Καταλήψεις,γενικές απεργίες,συγκρούσεις,οικονομική παράλυση της κανονικότητας ενός σάπιου συστήματος.

Αυτή την στιγμή οι Ισπανοί αγωνίζονται στους δρόμους και στις πλατείες για την ζωή τους,τα όνειρα τους,την αξιοπρέπεια τους,την επιβίωση τους.

http://news.infoshop.org/article.php?story=20100930173239320

Ενώ πριν από λίγες μέρες στην Αγγλία ενώ το «βασιλικό ζεύγος» έπαιζε το δικό του θέατρο η κοινωνία,με τους φοιτητές στην πρώτη γραμμή πολεμούσε ενάντια στην διάλυση του επιπέδου ζωής και της αξιοπρέπειας των οικονομικά ασθενέστερων από τον «φιλελεύθερο» Κλεγκ και τους γύπες των «φοιτητικών δανείων»(τράπεζες)που θα ήταν οι μόνοι που θα επωφελούντο πραγματικά από γεγονότα όπως οι αυξήσεις των διδάκτρων.

Τώρα οι σπίθες της πυρκαγιάς αυτής μεταφέρονται στην Ελλάδα.

Στην χώρα στην οποία από τότε που ο Γιωργάκης και η συμμορία του παρέδοσε τον ελληνικό λαό στους τραπεζίτες δεν έπαψε η συνεχής αντίσταση στις προσπάθειες διάλυσης κάθε έννοιας κοινωνίας και κοινωνικών κατακτήσεων.Από τις 200 000 της 5ης Μάη 2010 μέχρι και τις συχνές γενικές απεργίες.

Στην πλατεία Συντάγματος(Αθήνα,απέναντι από το θέατρο που αποκαλείται βουλή),αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος,αγανακτισμένοι πολίτες κάθε ηλικίας,επαγγέλματος,ιδεολογίας οι οποίοι είδαν το μέλλον τους να γκρεμίζεται,μαζεύτηκαν από την Τετάρτη 24/5 και μέχρι τώρα συνεχίζουν να δείχνουν ότι δεν μένουν αμέτοχοι.

Εδώ δεν χρειάζεται να πω τίποτα άλλο σχετικά-οι ίδιοι τα λένε πολύ καλύτερα.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295118

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295185

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295350

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295410

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295495

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295571

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295779

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295797

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295839

και ένα μήνυμα από αυτούς

Ψήφισμα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.

Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.

Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται.

Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

Αυτή την Κυριακή γίνεται από Διαδικτύου πανευρωπαικό κάλεσμα για αντίσταση.

Μήπως πρέπει και εμείς εδώ να παραδειγματιστούμε?

(επειδή δυστυχώς και εδώ οι μέρες της ψεύτικης  «αφθονίας» φτάνουν στο τέλος τους…)

Η Μέση Ανατολή στις φλόγες.Οι λαοί ξυπνούν.Παπανδρέου,ακούς???

Φεβρουαρίου 23, 2011

Η Μέση Ανατολή,το «κέντρο του κόσμου» όσο αφορά την οικονομική της σημασία,λόγω των πετρελαίων,θυμίζει ανοικτή πετρελαιοπηγή.

Η εξέγερση στην Τυνισία του αγανακτισμένου λαού ενάντια στην δικτατορία του Μπεν Άλι αποτέλεσε την αρχή,αποκαθηλώνοντας έναν σύμμαχο των αμερικανικών συμφερόντων,κατά την διάρκεια της κυριαρχίας του οποίου η φτώχεια,η ανεργία και η διαφθορά ήταν τα χαρακτηριστικά της καθημερινότητας

Τυνισία-παράδειγμα ΑΓΩΝΑ,ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,ΝΙΚΗΣ!

Ταυτόχρονα,στην Αλγερία ο λαός εξεσηκώνετο ενάντια στις εξωφρενικές τιμές αγαθών πρώτης ανάγκης και την ανεργία

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1246166

Έπειτα,ακολούθησε η Αίγυπτος.

Ακόμη μια «δημ(ι)οκρατία» της διαφθοράς,με τον διεφθαρμένο 30ετή «πρόεδρο»-δικτατορίσκο της Μομπάρακ να ακολουθεί μεθόδους διακυβέρνησης παρόμοιες με αυτές που έχουν ήδη οδηγήσει τον λαό της Τυνισίας στην εξέγερση.

Έναν άνθρωπο των ΗΠΑ,

http://www.commondreams.org/headline/2011/01/28-5

που μπορούσαν να βασιστούν πάνω του για την διατήρηση της «σταθερότητας» στην περιοχή και την υποστήριξη του στενού τους συμμάχου,του δολοφονικού-τυραννικού κράτους του Ισραήλ

Το δράμα των κατοίκων της Γάζας από πρώτο χέρι-μαρτυρία ελληνικής αποστολής

Ξεσκεπάζωντας την προπαγάνδα του τυραννικού κράτους του Ισραήλ περί “όπλων” κοκ

Οδηγίες ισραηλινού στρατιωτικού επιτελείου λογοκρισίας(!) για ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ όσο αφορά στρατιωτικές δράσεις

Το τυραννικό κράτος του Ισραήλ δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο,ενώ τα κράτη Ελλάδας και Κύπρου συνεχίζουν την αλλοπρόσαλλη-και ύποπτη-στάση τους

τον οποίο ,αφού ο λαός μίλησε και οποιαδήποτε επιπλέον στήριξη τους προς αυτόν δεν τους εσύμφερε πλέον, «άδειασαν».

Με ένα τυραννικό καθεστώς,βασισμένο σε ψευδή «νομιμοποίηση» μέσω στημένων εκλογών,που ο χαρακτήρας τους φαίνεται και από τα ίδια τα αποτελέσματα

http://en.wikipedia.org/wiki/Egyptian_presidential_election,_2005

και σε άφθονη καταστολή βασικών ελευθεριών

http://en.wikipedia.org/wiki/Human_rights_in_Egypt

Και αυτά σε συνδυασμό με νεοφιλελεύθερα οικονομικά μέτρα και πολιτικές προς ικανοποίηση της συσπειρωμένης γύρω από τον «Φαραώ» ντόπιας ελίτ,αλλά και των αμερικανικών και πολυεθνικών μεγαλοεταιρειών και του διεθνούς κεφαλαίου, τα οποία συναντούσαν την αντίδραση του λαού

http://www.informaworld.com/smpp/content~db=all~content=a916669114~tab=content~order=page

Οι Αιγύπτιοι αποφάσισαν ότι είχε φτάσει η ώρα να ανατραπεί επιτέλους το σαπισμένο αυτό καθεστώς.

Στις 25/12,μια μέρα επιλεγμένη από το «κίνημα της 6ης Απριλίου»,μια ομάδα υποστήριξης εργατών που δημιουργήθηκε με αφορμή μια εργατική απεργία το 2008

http://en.wikipedia.org/wiki/April_6_Youth_Movement

δεκάδες χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους,στις μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην Αίγυπτο εδώ και δεκαετίες.Φανερά επηρεασμένοι από την εξέγερση της Τυνισίας,διαμαρτύρονταν για τα αυτονόητα-ενάντια στην αστυνομική καταστολή και την καταπίεση,τους «νόμους εκτάκτου ανάγκης»,την διαφθορά,την έλλειψη ελευθερίας έκφρασης,αλλά και οικονομικούς λόγους,οι οποίοι αποτελούν συνέπεια των νεοφιλελεύθερων πολιτικών του Μομπάρακ με τα σύνηθη αποτελέσματα-ανεργία,πληθωρισμός,χαμηλοί(50 δολάρια τον μήνα!)μισθοί.

Οι διαμαρτυρίες γρήγορα μετατράπηκαν σε εξέγερση που εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα,στην οποία το καθεστώς απάντησε με απαγορεύσεις κυκλοφορίας,»καθεστώς εκτάκτου ανάγκης» και άγρια καταστολή.

Μέχρι τις 29/1,οι νεκροί είχαν ξεπεράσει τους 105(σύμφωνα με «επίσημα»μέσα,ενώ άλλες πληροφορίες εμιλούσαν για μέχρι και τριακόσιους) και οι τραυματίες τους 2300,με το Κάιρο και άλλες μεγάλες πόλεις να φλέγονται.Η κανονικότητα της ρουτινώδους καταπίεσης είχε αντικατασταθεί πλέον από την ορμή του λαού που απαιτεί την ελευθερία του,και παρά την συνεχή καταστολή συνεχίζει τον αγώνα μέχρι την νίκη.

Οι πολίτες,στα κενά πρακτικής εφαρμογής της εξουσίας που είχαν δημιουργηθεί,πήραν τον έλεγχο των γειτονιών τους και των ζωών τους στα χέρια τους,στήνοντας ομάδες επαγρύπνησης,οι  οποίες πλέον είχαν τον πρακτικό έλεγχο.

Εν τω μεταξύ,ο στρατός-ο οποίος αποτελείται κυρίως από κληρωτούς,οι οποίοι προέρχονται από τις τάξεις των μέσων Αιγυπτίων οι οποίοι εδέχοντο την καταπίεση-δηλώνει ότι δεν πρόκειται να επιτεθεί κατά των εξεγερμένων και πολλοί στρατιωτικοί ενώνονται με το κίνημα,στήνοντας ακόμη και οδοφράγματα με άρματα μάχης.

Με τον Μομπάρακ να έχει χάσει τον έλεγχο,οι ξένες κυβερνήσεις των ΗΠΑ και των ΝΑΤΟικών συμμάχων τους,ξέροντας ότι πλέον συνέχιση της υποστήριξης τους προς ένα καθεστώς του οποίου η μοίρα είναι προδιαγεγραμμένη δεν μπορεί να τους βγει σε καλό(δημόσιες σχέσεις…)αποφασίζουν να τον «αδειάσουν»,υποστηρίζοντας «πολιτικές μεταρρυθμίσεις με τάξη και μέσω της (ούτω καλούμενης) δημοκρατικής διαδικασίας»-της ίδιας «διαδικασίας» που έδωσε στις τελευταίες «εκλογές» 89%(!) στον Μομπάρακ.

Οι ΗΠΑ,φοβούμενοι από την μια την απώλεια ενός στρατηγικού τους συμμάχου στην περιοχή,και από την άλλη μη θέλοντας πολλά προβλήματα τόσο «πολιτικού κόστους» όσο και με την νέα κυβέρνηση της χώρας(η οποία ήλπιζαν να μπορεί να ελεγχθεί επίσης από αυτούς)εβρίσκοντο σε αμηχανία,όπως φαίνεται από τις νερόβραστες δηλώσεις τόσο του Ομπάμα όσο και του εκπροσώπου του λευκού οίκου,Ρόμπερτ Γκιμπς,ο οποίος δεν μπορούσε καν να αποκαλέσει τον Μομπάρακ δικτάτορα

http://beforeitsnews.com/story/387/377/Bulls_Mr._Gibbs_Reflections_on_a_Press_Conference.html

(οι οποίες ΗΠΑ μέχρι και δύο μέρες μετά την έναρξη της εξέγερσης υποστήριζαν τον Μομπάρακ)

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:GAiqeGOcM5gJ:www.truth-out.org/us-continues-back-egyptian-dictatorship-face-pro-democracy-uprising67217+gibbs+egypt+dictator&cd=4&hl=en&ct=clnk&source=www.google.com

Όμως ο λαός είχε μιλήσει.

Ανυποχώρητοι,οι διαδηλωτές,εκατομμύρια κόσμου στο ζενίθ τους,συνέχισαν τον αγώνα.

Στην πλατεία Ταχρίρ(= Ελευθερία στα αραβικά) έλαβαν χώρα ομηρικές μάχες μεταξύ των διαδηλωτών και των «υποστηρικτών»¨του δικτάτορα,ενός συνονθυλεύματος μισθοφόρων,μυστικών αστυνομικών και τσιρακιών του υποκόσμου

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1260107

http://www.youtube.com/watch?v=ljC03EFtei8&feature=fvw

http://blogs.aljazeera.net/middle-east/2011/02/01/live-blog-feb-2-egypt-protests

οι οποίες τελικά έδειξαν τι μπορεί να πετύχει όποιος λαός πιστεύει πραγματικά στις δυνάμεις του και δεν υποχωρεί και δεν συμβιβάζεται παρά με το δίκαιο.

Οι συγκεντρωμένοι κατάφεραν να διατηρήσουν την πλατεία,να αντέξουν, και μαζί με την υπόλοιπη Αίγυπτο,τελικά να αναγκάσουν τον δικτάτορα σε παραίτηση,αφού οι ψευτουποχωρήσεις του δεν έγιναν αποδεκτές.

Η επόμενη μέρα βρήκε όμως τον στρατό,και όχι τις λαικές συνελεύσεις,να έχουν τον πρώτο λόγο.

Μπορέι να τύχει εμπιστοσύνης ένα απόλυτα ιεραρχικό σύνολο,το οποίο υποφέρει σίγουρα από τα προβλήματα διαφθοράς τα οποία χαρακτηρίζουν εξ ορισμού κάθε τέτοιο σύνολο, το οποίο τώρα,βλέποντας την συνέχιση της εξέγερσης στο πεδίο των απεργιών από τους εργάτες που διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1261529

σπεύδει να απαγορεύσει τις απεργίες?

Ο χρόνος θα δείξει…πάντως οι Αιγύπτιοι καλύτερα να μην θεωρούν τον στρατό ως «φρουρά της επανάστασης»,και να συνεχίσουν τον αγώνα.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1264567

Παρ’όλα αυτά,η ανατροπή του δικτάτορα των ΗΠΑ δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί μια νίκη του αιγυπτιακού λαού,η οποία παρά το πιθανό μετέπειτα καπέλωμα της εξέγερσης από πχ τον στρατό,σίγουρα έχει αφήσει παρακαταθήκη στην αιγυπτιακή κοινωνία,παρόμοια με αυτή που έχει αφήσει ο Δεκέμβρης του 2008 στην ελληνική,η οποία θα αποτελέσει την απαρχή νέων αγώνων,όπως έγινε και στην Ελλάδα,ο λαός της οποίας τώρα αντιστέκεται συνεχώς στους σχεδιασμούς των αφεντικών του ΠΑ»ΣΟ»Κ,τόσο όσο αφορά το ξεπούλημα στην Τρόικα όσο αφορά και τον εκβιασμό των διοδίων και την καταστροφή του περιβάλλοντος,ως τρία τρανταχτά παραδείγματα

http://denplirono.wordpress.com/

http://athens.indymedia.org/topics.php3?lang=el&topic=102

και εκτός αυτού η αυτοοργανωμένη μέχρι τα τελικά της στάδια εξέγερση των αιγυπτίων,χωρίς αρχηγούς και «σωτήρες»(παρά την προσπάθεια κάποιων να την οικειοποιηθούν) αποτελεί παράδειγμα που δείχνει ότι ο ίδιος ο λαός μπορεί από μόνος του να διεκδικήσει το μέλλον του και να καθορίσει την μοίρα του.

Μετά το μπαμ της Αιγύπτου,ακολούθησε το Μπαχρέιν,όπου ο λαός εξεγείρεται κατά της μοναρχίας(η οποία πυροβολεί εν ψυχρώ)

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1263365

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1263687

Η οποία εξέγερση παίρνει και εργατικό χαρακτήρα

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1263637

Και τώρα η Λιβύη…

<περισσότερα σύντομα>

Τυνισία-παράδειγμα ΑΓΩΝΑ,ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ,ΝΙΚΗΣ!

Ιανουαρίου 19, 2011

Τυνισία,μια ακόμη υποτιθέμενη «Δημοκρατία»,υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ ούτως ώστε να μπορούν να έχουν συμμάχους στην περιοχή,κοντά στα πετρέλαια.

http://en.wikipedia.org/wiki/Tunisia_%E2%80%93_United_States_relations

καθώς και τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ γαλλική κυβέρνηση

http://latimesblogs.latimes.com/babylonbeyond/2011/01/tunisia-france-iran-neda-uprisings-protests-police-support-crackdown.html

του αρχιφασίστα ρατσιστή φταίω-την-κρίση-του-κεφαλαίου-στους-ρομά Σαρκοζύ

Ελευθερία(?),Ισότητα(?),Αδελφότητα(?)

Με την έλλειψη ελευθεριών που χαρακτηρίζει οποιαδήποτε περιοχή στην οποία μπλέκεται η αμερικανική εξωτερική πολιτική(δες Ιράκ,Αφγανιστάν,Ελλάδα-χούντα κοκ).

Με έναν (ισόβιο τα τελευταία 23 χρόνια) «πρόεδρο»-δικτάτορα(Μπεν Αλί) ο οποίος ήταν ο φόβος και ο τρόμος του καταπιεσμένου λαού,ο οποίος υπέφερε από ανεργία και οικονομική ένδεια ενώ η κλίκα του δικτάτορα απελάμβανε την χλιδή.

Με τις απαραίτητες «ελεύθερες εκλογές»

On October 25, 2009, national elections to elect the president and parliament were held in Tunisia in what was described by a Human Rights Watch report as «an atmosphere of repression».[56] Ben Ali faced three candidates, two of whom said they actually supported the incumbent[citation needed]. No independent observer was allowed to monitor the vote.[citation needed] Zinedine Ben Ali, won a landslide victory, with 89.62%. His opponent, Mohamed Bouchiha, received 5.01%. The candidate who was most critical of the regime, Ahmed Ibrahim, of the Ettajdid party, received only 1.57% after a campaign in which he was not allowed to put posters up or hold any kind of meeting.[57] The president’s party, the CDR, also got the majority of votes for the parliamentary election, 84.59%. The Movement of Socialist Democrats party received 4.63%

(wikipedia)

ούτως ώστε ο δικτάτορας να έχει και την απαιτούμενη «νομιμοποίηση».

Όμως ο λαός ήξερε από πρώτο χέρι την αλήθεια,μια αλήθεια που o Μοχάμεντ Μπουαζίζι αντιμετώπισε από πρώτο χέρι,όταν αφού μετά από μακροχρόνια ανεργία μετά τις σπουδές του,σε μια προσπάθεια να επιβιώσει πουλώντας φρούτα στους δρόμους δέκτηκε την καταστολή από τις δυνάμεις της «τάξης» επειδή «δεν είχε άδεια»-δηλ δεν μπορούσε να δωροδοκήσει για να πάρει άδεια.Στην απόγνωση του,αποφάσισε να θέσει τέρμα στην ζωή του αυτοπυρπολούμενος.

Εν τω μεταξύ,η οργάνωση wikileaks

http://213.251.145.96/

γνωστή για τις αποκαλύψεις σχετικά με τα άπλυτα των διεφθαρμένων κυβερνήσεων,οικονομικών παραγόντων και γενικότερα των ελίτ ανά το παγκόσμιο,αλλά και την άγρια καταστολή που δέκτηκε και δέχεται

Η αλήθεια ΑΚΟΜΗ δεν φιμώνεται

εδημοσίευσε το ακόλουθο απόρρητο τηλεγράφημα,ενδεικτικό της κατάστασης

¶1. (S) According to Transparency International’s annual survey and Embassy contacts’ observations, corruption in Tunisia is getting worse. Whether it’s cash, services, land, property, or yes, even your yacht, President Ben Ali’s family is rumored to covet it and reportedly gets what it wants. Beyond the stories of the First Family’s shady dealings, Tunisians report encountering low-level corruption as well in interactions with the police, customs, and a variety of government ministries. The economic impact is clear, with Tunisian investors — fearing the long-arm of «the Family» — forgoing new investments, keeping domestic investment rates low and unemployment high (Refs G, H). These persistent rumors of corruption, coupled with rising inflation and continued unemployment, have helped to fuel frustration with the GOT and have contributed to recent protests in southwestern Tunisia (Ref A). With those at the top believed to be the worst offenders, and likely to remain in power, there are no checks in the system. End Summary.

The Sky’s the Limit

¶2. (C) According to Transparency International’s 2007 index, the perception is that corruption in Tunisia is getting worse. Tunisia’s ranking on the index dropped from 43 in 2005 to 61 in 2007 (out of 179 countries) with a score of 4.2 (with 1 the most corrupt and 10 the least corrupt). Although corruption is hard to verify and even more difficult to quantify, our contacts all agree that the situation is headed in the wrong direction. When asked whether he thought corruption was better, worse, or the same, XXXXXXXXXXXX exclaimed in exasperation, «Of course it’s getting worse!»He stated that corruption could not but increase as the culprits looked for more and more opportunities. Joking about Tunisia’srising inflation, he said that even the cost of bribes was up. «A traffic stop used to cost you 20 dinars and now it’s up to 40 or 50!»

All in the Family

¶3. (S) President Ben Ali’s extended family is often cited as the nexus of Tunisian corruption. Often referred to as a quasi-mafia, an oblique mention of «the Family» is enough to indicate which family you mean. Seemingly half of the Tunisian business community can claim a Ben Ali connection through marriage, and many of these relations are reported to have made the most of their lineage. Ben Ali’s wife, Leila Ben Ali, and her extended family — the Trabelsis — provoke the greatest ire from Tunisians. Along with the numerous allegations of Trabelsi corruption are often barbs about their lack of education, low social status, and conspicuous consumption. While some of the complaints about the Trabelsi clan seem to emanate from a disdain for their nouveau riche inclinations, Tunisians also argue that the Trabelsis strong arm tactics and flagrant abuse of the system make them easy to hate. Leila’s brother Belhassen Trabelsi is the most notorious family member and is rumored to have been involved in a wide-range of corrupt schemes from the recent Banque de Tunisie board shakeup (Ref B) to property expropriation and extortion of bribes. Leaving the question of their progenitor aside, Belhassen Trabelsi’s holdings are extensive and include an airline, several hotels, one of Tunisia’s two private radio stations, car assembly plants, Ford distribution, a real estate development company, and the list goes on. (See Ref K for a more extensive list of his holdings.) Yet, Belhassen is only one of Leila’s ten known siblings, each with their own children. Among this large extended family, Leila’s brother Moncef and nephew Imed are also particularly important economic actors.

¶4. (S/NF) The President is often given a pass, with many Tunisians arguing that he is being used by the Trabelsi clan and is unaware of their shady dealings. XXXXXXXXXXXX a strong supporter of the government and member of XXXXXXXXXXXX, told the Ambassador that the problem is not Ben Ali, but «the Family» going too far and breaking the rules. Nevertheless, it is hard to believe Ben Ali is not aware, at least generally, of the growing corruption problem. This might also reflect the seeming geographical divisions between the Ben Ali and Trabelsi fiefdoms, with the Ben Ali clan reportedly focused on the central coastal regional and the Trabelsi clan operating out of the greater Tunis area and therefore, generating the bulk of the gossip. The Ben Ali side of the Family and his children and in-laws from his first marriage are also implicated in a number of stories. Ben Ali has seven siblings, of which his late brother Moncef was a known drug trafficker, sentenced in absentia to 10 years prison in the French courts. Ben Ali has three children with his first wife Naima Kefi: Ghaouna, Dorsaf and Cyrine. They are married respectively to Slim Zarrouk, Slim Chiboub, and Marouane Mabrouk — all significant economic powers.

This Land is Your Land, This Land is My Land

¶5. (S/NF) With real estate development booming and land prices on the rise, owning property or land in the right location can either be a windfall or a one-way ticket to expropriation. In summer 2007, Leila Ben Ali received a desirable tract of land in Carthage for free from the GOT in order to build the for-profit Carthage International School (Ref F). In addition to the land, the school received a 1.8 million dinar (US $1.5 million) gift from the GOT, and within a matter of weeks the GOT had built new roads and stoplights to facilitate school access. It has been reported that Ms. Ben Ali has sold the Carthage International School to Belgian investors, but the Belgian Embassy has as yet been unable to confirm or discount the rumor. XXXXXXXXXXXX asserted that the school was indeed sold for a huge, but undisclosed sum.He noted any such sale would be pure profit since Ms. Ben Ali’s received land, infrastructure, and a hefty bonus at no cost.

¶6. (S/NF) Construction on an enormous and garish mansion has been underway next to the Ambassador’s residence for the past year. Multiple sources have told us that the home is that of Sakhr Materi, President Ben Ali’s son-in-law and owner of Zitouna Radio. This prime real estate was reportedly expropriated from its owner by the GOT for use by the water authority, then later granted to Materi for private use. A cafe owner recounted a similar tale to an Embassy employee, reporting that Belhassen Trabelsi forced him to trade in a cafe he previously owned in a prime location for his current cafe. The cafe owner stated Trabelsi told him he could do whatever he wanted there; if 50 dinar bribes to the police were not effective, Trabelsi said the owner had only to call him and he would «take care of it.»Yacht Wanted

¶6. (S/NF) In 2006, Imed and Moaz Trabelsi, Ben Ali’s nephews, are reported to have stolen the yacht of a well-connected French businessman, Bruno Roger, Chairman of Lazard Paris. The theft, widely reported in the French press, came to light when the yacht, freshly painted to cover distinguishing characteristics, appeared in the Sidi Bou Said harbor. Roger’s prominence in the French establishment created a potential irritant in bilateral relations and according to reports, the yacht was swiftly returned. The stolen yacht affair resurfaced in early 2008 due to an Interpol warrant for the two Trabelsis. In May, the brothers were brought before Tunisian courts, in a likely effort to satisfy international justice. The outcome of their case has not been reported.

Show Me Your Money

¶7. (S) Tunisia’s financial sector remains plagued by serious allegations of corruption and financial mismanagement. Tunisian business people joke that the most important relationship you can have is with your banker, reflecting the importance of personal connections rather than a solid business plan in securing financing. The legacy of relationship-based banking is a sector-wide rate of non-performing loans that is 19 percent, which remains high but is lower than a high of 25 percent in 2001 (Ref I). Embassy contacts are quick to point out that many of these loans are held by wealthy Tunisian business people who use their close ties to the regime to avoid repayment (Ref E). Lax oversight makes the banking sector an excellent target of opportunity, with multiple stories of «First Family» schemes. The recent reshuffle at Banque de Tunisie (Ref B), with the Foreign Minister’s wife assuming the presidency and Belhassen Trabelsi named to the board, is the latest example. According to a representative from Credit Agricole, Marouane Mabrouk, another of Ben Ali’s sons-in-law, purchased a 17 percent share of the former Banque du Sud (now Attijari Bank) shares immediately prior to the bank’s privatization. This 17 percent share was critical to acquiring controlling interest in the bank since the privatization represented only a 35 percent share in the bank. The Credit Agricole rep stated that Mabrouk shopped his shares to foreign banks with a significant premium, with the tender winner, Spanish-Moroccan Santander-Attijariwafa ultimately paying an off the books premium to Mabrouk. XXXXXXXXXXXX recounted that when he was still at his bank he used to receive phone calls from panicked clients who stated that Belhassen Trabelsi had asked them for money. He did not indicate whether he advised them to pay.

The Trickle Down Effect

¶8. (S) While the stories of high-level, Family corruption are among the most flagrant and oft-repeated, Tunisians report encountering low-level corruption more frequently in their daily lives. Speeding tickets can be ignored, passports can be expedited, and customs can be bypassed — all for the right price. Donations to the GOT’s 26-26 Fund for development or to the Bessma Society for the Handicapped — Leila Ben Ali’s favored charity — are also believed to grease the wheels. Hayet Louani (protect), a well-connected member of Parliament, faced increased pressure from the GOT after refusing several «requests» to donate money to Trabelsi’s soccer team. XXXXXXXXXXXX reported that customs inspectors demanded 10,000 dinars to get his goods through customs; he did not reveal whether or not he acquiesced to the demand.

¶9. (S) Nepotism is also believed to play a significant role in awarding scholarships and offering jobs. Knowing the right people at the Ministry of Higher Education can determine admission to the best schools or can mean a scholarship for study abroad. An Embassy FSN stated that the Director of International Cooperation, a long-time contact, offered to give his son a scholarship to Morocco on the basis of their acquaintance. If you do not know someone, money can also do the trick. There are many stories of Tunisians paying clerks at the Ministry of Higher Education to get their children into better schools than were merited by their test scores. Government jobs — a prize in Tunisia — are also believed to be doled out on the basis of connections. Leila Ben Ali’s late mother, Hajja Nana, is also reported to have acted as a broker for both school admissions and government job placement, providing her facilitation services for a commission. Among the complaints from the protestors in the mining area of Gafsa were allegations that jobs in the Gafsa Phosphate Company were given on the basis of connections and bribery.

Mob Rule?

¶10. (S/NF) The numerous stories of familial corruption are certainly galling to many Tunisians, but beyond the rumors of money-grabbing is a frustration that the well-connected can live outside the law. One Tunisian lamented that Tunisia was no longer a police state, it had become a state run by the mafia. «Even the police report to the Family!» he exclaimed. With those at the top believed to be the worst offenders, and likely to remain in power, there are no checks in the system. The daughter of a former governor recounted that Belhassen Trabelsi flew into her father’s office in a rage — even throwing an elderly office clerk to the ground — after being asked to abide by laws requiring insurance coverage for his amusement park.

Her father wrote a letter to President Ben Ali defending his decision and denouncing Trabelsi’s tactics. The letter was never answered, and he was removed from his post shortly thereafter. The GOT’s strong censorship of the press ensures that stories of familial corruption are not published. The Family’s corruption remains a red line that the press cross at their own peril. Although the February imprisonment of comedian Hedi Oula Baballah was ostensibly drug-related, human rights groups speculate his arrest was punishment for a 30 minute stand-up routine spoofing the President and his in-laws (Tunis D). International NGOs have made the case that the harsh prison conditions faced by journalist Slim Boukdhir, who was arrested for failing to present his ID card and insulting a police officer, are directly related to his articles criticizing government corruption. Corruption remains a topic relegated to hushed voices with quick glances over the shoulder.The Elephant in the Room

¶11. (S) Several Tunisian economists argue that it does not matter whether corruption is actually increasing because «perception is reality.» The perception of increasing corruption and the persistent rumors of shady backroom dealings has a negative impact on the economy regardless of the veracity. Contacts tell us they afraid to invest for fear that the family will suddenly want a cut. «What’s the point?» Alaya Bettaieb asked, «The best case scenario is that my investment succeeds and someone important tries to take a cut.» Persistently low domestic investment rates bear this out (Ref H). Foreign bank accounts, while illegal, are reportedly commonplace. A recent Ministry of Finance amnesty to encourage Tunisians to repatriate their funds has been an abject failure. Bettaeib stated that he plans to incorporate his new business in Mauritania or Malta, citing fear of unwanted interference. Many economists and business people note that strong investment in real estate and land reflects the lack of confidence in the economy and an effort to keep their money safe (Ref C).

¶12. (S) Thus far, foreign investors have been undeterred, and according to Tunisian business contacts, largely unaffected. Foreign investment continues to flow in at a healthy rate, even excluding the privatizations and huge Gulf projects which have yet to get underway. Foreign investors more rarely report encountering the type of extortion faced by Tunisians, perhaps reflecting that foreign investors have recourse to their own embassies and governments. British Gas representatives told the Ambassador they had not encountered any impropriety. XXXXXXXXXXXX stated that several years ago Belhassen Trabelsi attempted to strong arm a German company producing in the offshore sector, but that after the German Embassy intervened Trabelsi was explicitly cautioned to avoid offshore companies. Despite pronouncements about increasing domestic investment, the GOT focuses heavily on increasing FDI flows to the country, particularly in the offshore sector. Nevertheless, there are still several examples of foreign companies or investors being pressured into joining with the «right» partner. The prime example remains McDonald’s failed entry into Tunisia. When McDonald’s chose to limit Tunisia to one franchisee not of the GOT’s choosing, the whole deal was scuttled by the GOT’s refusal to grant the necessary authorization and McDonald’s unwillingness to play the game by granting a license to a franchisee with Family connections.

Comment

¶13. (S) Although the petty corruption rankles, it is the excesses of President Ben Ali’s family that inspire outrage among Tunisians. With Tunisians facing rising inflation and high unemployment, the conspicuous displays of wealth and persistent rumors of corruption have added fuel to the fire. The recent protests in the mining region of Gafsa provide a potent reminder of the discontent that remains largely beneath the surface. This government has based its legitimacy on its ability to deliver economic growth, but a growing number of Tunisians believe those as the top are keeping the benefits for themselves.

¶14. (S) Corruption is a problem that is at once both political and economic. The lack of transparency and accountability that characterize Tunisia’s political system similarly plague the economy, damaging the investment climate and fueling a culture of corruption. For all the talk of a Tunisian economic miracle and all the positive statistics, the fact that Tunisia’s own investors are steering clear speaks volumes. Corruption is the elephant in the room; it is the problem everyone knows about, but no one can publicly acknowledge. End Comment.

Η αυτοπυρπόληση,μαζί με τις πιο πάνω αποκαλύψεις, ήταν η αφορμή για τον λαό της Τυνισίας,που ξέσπασε,με απεργίες,δυναμικές κινητοποιήσεις,και συμπλοκές με τις δυνάμεις καταστολής,με περισσότερους των 100 νεκρούς.

Το καθεστώς,αφού η κήρυξη καθεστώτος «εκτάκτου ανάγκης»(=στρατιωτικός νόμος)και οι δεκάδες νεκρών δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την οργή του κόσμου,αποφάσισε να εγκαταλείψει την εξουσία.

Τότε,όλως «εξ απροόπτου»,οι ΗΠΑ και η Γαλλία,που μέχρι τότε αποτελούσαν τους καλύτερους συμμάχους του καθεστώτος,μπροστά στην αναμενόμενη αντίδραση της κοινής γνώμης ανά το παγκόσμιο-και έχοντας εις γνώσιν τους την οργή των ευρωπαίων σχετικά με την νεοφιλελεύθερη με αφορμή την κρίση αντεπίθεση κατά των λαικών κατακτήσεων

Τα χειρότερα έρχονται…οι μισθωτοί σκλάβοι (όλοι μας) το μυρίζονται?

έσπευσαν να «καταδικάσουν» το καθεστώς,μη δίδοντας ασυλία στον Μπεν Αλί-ξέροντας ότι υπήρχε η σύμμαχος τους ισλαμοφασιστική Σαουδική Αραβία για αυτό

http://en.news.maktoob.com/20090000547904/Saudi_Arabia_takes_in_Ben_Ali_and_family/Article.htm

Αν το κίνημα δεν σταθεί ικανό να οδηγήσει στην μη ανατρέψιμη ανατροπή αυτού καθαυτού του πολιτικού συστήματος και όχι απλά ενός συγκεκριμένου δικτάτορα  θα έρθει μάλλον νέος «πρόεδρος»-δες Κιργιστάν.

http://en.wikipedia.org/wiki/2010_Kyrgyzstani_uprising

(να δούμε τότε μετά από πόσες μέρες  θα κανονίσουν,και αυτοί διεφθαρμένοι από την εξουσία,συμφωνίες με τους άρχοντες σε Τυνησία και Δύση)…

επειδή,εκτός από τις θυσίες και το θάρρος του λαού,χρειάζεται πολιτική-ταξική-κοινωνική συνείδησηγια να καταστεί δυνατή η υιοθέτηση πολιτικών προτάσεων ανατροπής του υπάρχοντος άδικου συστήματος(καπιταλισμός,»αντιπροσωπευτική δημοκρατία» των 5ετών αυτοκρατόρων,τα οποία δίδουν χώρο για καλλιέργεια δικτατόρων) στην ολότητα του και την αντικατάσταση του με καθεστώς άμεσης δημοκρατίας με εθνικοποίηση των μέσων παραγωγής και του κεφαλαίου.

Οι λαικές επιτροπές που δημιουργήθηκαν-όπως και στην Ελλάδα μετά τα Δεκεμβριανά του 2008

Τέτοιες μέρες

δίδουν μια κάποια ελπίδα αν όχι για ανατροπή σε βάθος,τουλάχιστο για καλλιέργεια πνεύματος,συνείδησης,νοοτροπίας,οργάνωσης και δομών κοινωνικής αυτοοργάνωσης/πάλης στην χώρα.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1249040

Τώρα οι λαοί σε γειτονικές χώρες (με καθεστώτα δικτατορίας μαριονέτες των ΗΠΑ) παραδειγματίζονται.

Η Αλγερία ήδη ταλανίζεται από «ταραχές».

http://www.guardian.co.uk/world/2011/jan/07/algeria-riots-food-prices

και το καθεστώς της Αιγύπτου αναμένει την σειρά του

http://www.guardian.co.uk/world/2011/jan/18/mohamed-elbaradei-tunisia-egypt

(οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές φυσικά τρέμουν,αφού ανατροπή φιλικών προς αυτούς καθεστώτων σε Τυνισία,Αλγερία,Αίγυπτο,με δεδομένη την εχθρική προς αυτούς στάση της Συρίας και την αμφίβολη θέση της Τουρκίας μετά την χειροτέρεψη των διπλωματικών της σχέσεων με το Ισραήλ-ειδικά μετά την κρίση με τον Στόλο της Ελευθερίας,και την συνεχή υποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων στο μέτωπο του Αφγανιστάν και ένα «μη συνεργάσιμο» Πακιστάν θα θέσει σε κίνδυνο τα συμφέροντα του ιμπεριαλιστικού τους συμμάχου-ορμητηρίου για τα πετρέλαια στην περιοχή,του Ισραήλ,και την στρατηγική τους για το Ιράκ.Επίσης όμως οι λαοί της Ευρώπης έχουν ακόμη ένα παράδειγμα αντίστασης κατά της καταπίεσης,χρήσιμο για παραδειγματισμό σχετικά με την νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση των μεγαλοτραπεζιτών του ΔΝΤ και την «κρίση»)

Ο χειμώνας στην Μ Ανατολή προβλέπεται θερμός,όπως το μεσημέρι στην έρημο

Το ίδιο και στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Ο λαός της Ελλάδας συνεχίζει την αντίσταση-Καμία κάμψη μέχρι την ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Στην Κύπρο ακόμη τίποτα.

ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ???

ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΣΑΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΕΧΘΡΟ???

Ο λαός της Ελλάδας συνεχίζει την αντίσταση-Καμία κάμψη μέχρι την ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Δεκέμβριος 16, 2010

Στην μεγαλειώδη  απεργία της 5ης Μαίου, εκατοντάδες χιλιάδες βγήκαν μαχητικά στους δρόμους ζητώντας τα αυτονόητα-μισθούς,συντάξεις,κοινωνική πρόνοια-τα οποία η εντολοδόχος κυβέρνηση Παπανδρέου θυσιάζει στον βωμό του χρέους των ντόπιων και ξένων τραπεζιτών(τρόικα ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ),με τον αγανακτισμένο λαό να αντιστέκεται,ενώ το καθεστώς των πιο πάνω προσπαθεί με κάθε είδους προπαγάνδα και καταστολή να αποσοβήσει τον κίνδυνο γενικευμένης εξέγερσης.

Επιστρατεύοντας τον φόβο των «κακών τρομοκρατών» και την «Δικαιοσύνη»

Οι τρομοκράτες τοποτηρητές του ΔΝΤ τους βαφτίζουν όλους τρομοκράτες

«έγκριτους»-πλην ξεπουλημένους- ακαδημαικούς

Ανάλυση των απόψεων του “εθνικού” μας νομπελίστα σχετικά με την οικονομία

παλιές συνταγές

Σχολιασμός εγχειριδίου καταπίεσης

Know your enemy-τακτικές των διεθνών τραπεζιτών(δες ΔΝΤ)και των υποτελών κυβερνήσεων για αποτελεσματική καταπίεση!

και όταν όλα τα άλλα αποτύχουν,καθαρή βαρβαρότητα

Η βαρβαρότητα του καθεστώτος σε όλο της το μεγαλείο-ακόμη και ενάντια σε εγκύους!

ούτως ώστε ο λαός να δεχθεί αυτά

Νέα,φρέσκα μέτρα!Πάρε,κόσμε,εξαθλίωση!

Οι εξοπλισμοί μας έλειπαν!

Τα χειρότερα έρχονται…οι μισθωτοί σκλάβοι (όλοι μας) το μυρίζονται?

Το τανγκό της οργής -ΕΞΑΝΤΑΣ

Τα σχέδια των τραπεζιτών που ελέγχουν τον πλανήτη

Τότε,λοιπόν,στις 5 Μαίου,έγιναν αυτά

Ο ΛΑΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΞΕΓΕΙΡΕΤΑΙ!(και κάποιοι άλλοι μας λένε για νεκρούς,οι οποίοι όπως λένε αυτόπτες μάρτυρες ΠΕΘΑΝΑΝ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΧΑΝ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ!)

και κάποιοι,για ευνόητους λόγους,επικεντρώθηκαν στις υποτιθέμενες(αντί τις πραγματικές) αιτίες αυτών

Καταγγελία από υπάλληλο της Μαρφίν Λαικής-ορίστε ποιοι φταίνε για τους νεκρούς!

ούτως ώστε ο κόσμος να ξανακλειστεί σπίτια του.

Κάτι που όμως δεν έγινε σε βάθος χρόνου,αφού μπορεί η ορμή της τότε κατάστασης να είχε περάσει,αλλά ο λαός,μη έχοντας πλέον τίποτα να χάσει από ένα σημείο και μετά-αφού πλέον του τα έχουν πάρει όλα-συνέχισε να αγωνίζεται,με καθημερινές απεργίες και πράξεις αντίστασης,από το κίνημα κατά της πληρωμής των διοδίων,μέχρι τις στάσεις των φορτηγατζήδων,μέχρι τις καταλήψεις πανεπιστημιακών σχολών,μέχρι και τον ένοπλο αγώνα.

Χθες,15 Δεκεμβρίου,γενική απεργία,ο ελληνικός λαός βγήκε ξανά στους δρόμους,διεκδικώντας τα αυτονόητα.

300 000 κόσμος,με συντηρητικές εκτιμήσεις.

Οι περισσότεροι χωρίς την χειραγώγηση των πουλημένων στο σύστημα συνδικάτων(ΠΑΜΕ/ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ).

Ταράζοντας ξανά τα «ήρεμα» νερά της κοινωνίας,δείχνοντας ξανά ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανοχή σε όσους καταπιέζουν την μεγάλη πλειοψηφία του εργαζόμενου ελληνικού λαού προς ώφελος όσων θέλουν να ελέγχουν την μοίρα του πλανήτη(ΔΝΤ και λοιπή μαφία)και των ντόπιων τοποτηρητών τους.

Τα μαντρόσκυλα του συστήματος(ΕΛΑΣ κοκ)ξανά στους δρόμους,να καταστείλουν,χρησιμοποιώντας το τελευταίο όπλο που τους έχει απομείνει,αφού ο πεινασμένος δεν ακούει προπαγάνδα.

Από τις ταξικές συμπλοκές που ακολούθησαν έρχονται και οι παρακάτω εικόνες.

 

 

 

 

 

 

και άλλα πολλά…

μέχρι οι άρχοντες να μην έχουν που να κρυφτούν…