Posts Tagged ‘ιδιοκτησία’

Μετά από Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία, επόμενος στόχος… Κύπρος!

Αύγουστος 29, 2011

Η διεθνής συμμορία των οίκων «αξιολόγησης», οι οποίοι με εντελώς αυθαίρετο και ανεξέλεγκτο τρόπο «ρίχνουν» αξιολογήσεις πιστοληπτικών ικανοτήτων κρατών δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα δανεισμού και οδηγώντας τις στην χρεωκοπία και την δημιουργία από τις τοπικές ελίτ του χρήματος αφορμών για κατακερματισμό κάθε εργατικού και κοινωνικού δικαιώματος κερδισμένου με αίμα και θυσίες συνεχίζεται.

Χρησιμοποιώντας ως αφορμή το έγκλημα της κυβέρνησης όσο αφορά τα εκρηκτικά στο Μαρί και τις συνέπειες του όσο αφορά το κόστος της ηλεκτροδότησης της Κύπρου( πρόβλημα ηλεκτροδότησης το οποίο αντιμετωπίζεται με σχετική αποτελεσματικότητα- τουλάχιστο προσπαθούν να μαζέψουν ότι προκάλεσαν) και την εξάρτηση των κυπριακών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα (τράπεζες οι οποίες όμως σίγουρα δεν κινδυνεύουν αν λάβουμε υπόψη τα τεράστια κέρδη τους και τις κρατικές επιχορηγήσεις, τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Κύπρο) δίδουν αφορμές σε ντόπιους υπερασπιστές των οικονομικά ισχυρών να αντεπιτεθούν στην κυπριακή κοινωνία.

(για το πόσο «φτωχές» είναι οι ελληνικές και κυπριακές τράπεζες)

Eurobank: Κέρδη 362 εκατομμύρια το 2009

Μαρφίν: 174 εκατομμύρια κέρδη στην Κύπρο το 2009

Παρόλα αυτά, οι κυπριακές τράπεζες στην Κύπρο εισέπραξαν 3 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

Και τώρα μας λένε ότι χρειάζεται να πληρώσουμε ΕΜΕΙΣ 1.3 ΔΙΣ για τα δάνεια μέχρι το τέλος του χρόνου!

Προφανώς πρέπει να πληρώσουμε εμείς για να μπορεί το κράτος να συνεχίσει ανεμπόδιστο να δίδει όλο και περισσότερα από την (συνεχώς συρρικνούμενη) τσέπη του χαμηλοαμειβόμενου (η άνεργου) κυπρίου στους τραπεζίτες…

Αποδιοπομπαίος τράγος εδώ οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μια κατηγορία εργαζομένων που, λόγω της ύπαρξης στον χώρο τους μιας ισχυρής (παρόλα τα προβλήματα που την χαρακτηρίζουν, κυρίως την έλλειψη δημοκρατικότητας και την διαφθορά) συντεχνίας κατάφεραν να διατηρήσουν ένα καλύτερο επίπεδο μισθών και απολαβών από τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα.

Ε, για κάποιους αυτό είναι απαράδεκτο! Πως είναι δυνατό να μην γίνεται ΚΑΙ στο δημόσιο η τεράστια εργατική εκμετάλλευση του ιδιωτικού τομέα? Γιατί να μην τιμωρηθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι επειδή…έχουν συντεχνία? Γιατί να μην είναι οι εργαζόμενοι του δημοσίου ανίσχυροι μπροστά τους και σκλάβοι ουσιαστικά των συμφερόντων των αφεντικών τους όπως στον ιδιωτικό τομέα όπου δεν γίνεται καλή συνδικαλιστική δράση? Απαράδεκτο! Πάραυτα να μειωθούν οι μισθοί ΚΑΙ των δημοσίων υπαλλήλων στα επίπεδα των 1000 ευρώ, όπως και των ιδιωτικών υπαλλήλων που παίρνουν ψίχουλα ενώ τα αφεντικά τους εκατομμύρια από τον πλούτο που παράγουν με την εργασία τους.

Ναι, επειδή ΟΛΟΙ οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες και ΟΛΟΙ (ακόμη και οι χαμηλά αμειβόμενοι για να… κόβουν κόλλες) μπαίνουν με το μέσο! Και βέβαια, στον ιδιωτικό τομέα δεν υπάρχει καθόλου διαφθορά, ειδικά όσο αφορά τα αφεντικά και τις εισφορές τους στις προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων!

Σίγουρα διαφθορά και αναποτελεσματικότητα στο δημόσιο υπάρχει (λόγω και της αδιαφανούς φύσης του ως ιεραρχικό σύστημα) αλλά αυτή εντοπίζεται (όπως θα ανέμενε κάποιος σκεπτόμενος λογικά) στα ανώτερα κλιμάκια- κανείς δεν δέχεται να χρησιμοποιήσει…μέσον μόνο για να παίρνει 1500 ευρώ, σωστά?

Αυτή η διαφθορά και αναποτελεσματικότητα δεν αντιμετωπίζεται με την μείωση των μισθών η του προσωπικού (που το δεύτερο θα σημαίνει περαιτέρω μείωση παραγωγικότητας). Υπάρχει ΓΕΝΙΚΗ συμφωνία δημοσίων παραγόντων ότι τα προβλήματα οφείλονται κυρίως στην ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ.

Υποστελέχωση ενώ έχουμε 30 000 ανέργους, οι περισσότεροι εκπαιδευμένοι νέοι επιστήμονες με πτυχία και μεταπτυχιακά!

Γιατί?

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΦΑΛΑΙΑ-ΠΟΡΟΙ

Ενώ για τους τραπεζίτες υπάρχουν δις.

Ενώ έχουμε με διαφορά τον πιο χαμηλό εταιρικό φόρο στην Ευρώπη, ενώ έχουμε  και αστείους μονοψήφιους φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας και μάλιστα… σε τιμές του 80!

http://www.sigmalive.com/inbusiness/news/property/228029

Και ενώ ισχύουν τα πιο πάνω, ποιοι φταίνε?

Οι δημόσιοι υπάλληλοι!

Οι νέοι μετανάστες. Επειδή να χρησιμοποιείται ο ίδιος αποδιοπομπαίος τράγος είναι βαρετό?

Οι κυπριακές συντεχνίες (ΣΕΚ,ΠΕΟ, ΠΑΣΥΔΥ) (ακόμη και αν μόνο λόγω των εμπλεκόμενων προσωπικών συμφερόντων των ίδιων των γενικών γραμματέων τους) αποφάσισαν(?) επιτέλους να «ξυπνήσουν» και να ανακοινώσουν την αντίθεση τους και τις προθέσεις τους για γενική παναπεργία αν το «πρόβλημα» δεν αντιμετωπιστεί με τρόπο έστω και στο ελάχιστο μη-αντεργατικό.

Συγκεκριμένα, αυτό αφορά τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση τα οποία  εμπεριέχουν ήδη αντιλαικά σημεία τα οποία βλάπτουν τον λαό που φυσικά δεν είναι υπεύθυνος για την κρίση( πχ αύξηση ΦΠΑ, αύξηση εισφορών ιδιωτικών υπαλλήλων) αλλά αυτό δεν αρκεί για όλα τα υπόλοιπα κώματα του κεφαλαίου (με πρώτο βιολί τον μεγαλοεπιχειρηματία Νικόλα Παπαδόπουλο) τα οποία καταφεύγοντας στην τακτική της «κυβερνώσας βουλής» δρουν στην πράξη ως κυβέρνηση σε μια προσπάθεια επιβολής ακόμη πιο αντιλαικών μέτρων αφαιρώντας τα σημεία των μέτρων που αφορούν ελάχιστη αύξηση της συνεισφοράς του κεφαλαίου και των μεγαλοιδιοκτητών γης. Αναδεικνύοντας εν τω μεταξύ ακόμη μια σημαντική αδυναμία του συστήματος της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας».

Τελικά, τα κώματα τα κατάφεραν και πέρασαν το δικό τους, ενώ τελικά και οι εργατοπατέρες εσυνέχισαν την επίδειξη δειλίας τους υποχωρώντας σε ένδειξη «καλής θέλησης».

Είναι φανερό πλέον ότι οι πολιτικοί, ακόμη και αν εψηφίστηκαν από τον λαό, δεν εξυπηρετούν το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον.

Ώρα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι από τα κάτω, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, να αντιληφθούν το παιχνίδι που παίζεται εναντίον τους από αυτούς που θέλουν να τους διχάσουν και να αυτοοργανωθούν αγνοώντας την δουλική στάση των εργατοπατέρων κομματόσκυλων και από μόνοι τους μέσω γενικών συνελεύσεων, οργάνωσης στους χώρους εργασίας, δημιουργίας ταμείων και υποδομών αλληλεγγύης και δικτυώσεων συντονισμού και κοινής δράσης να προετοιμαστούν και να αρχίσουν την αντεπίθεση στην αντεπίθεση του κεφαλαίου με μαζική παναπεργία επ’ αόριστον μέχρι οι βολεμένοι καπιταλιστές πολιτικοί να αναγκαστούν- μπροστά στο χάσμα της πλήρους παράλυσης-καταστροφής των επιχειρήσεων τους και κάθε προοπτικής κέρδους- να δεκτούν το αυτονόητο, δηλ να πληρώσουν οι ίδιοι για την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Και οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιης καταστολής των δράσεων να αντιμετωπιστεί με το ίδιο (και βαρύτερο) νόμισμα, αν αυτή είναι τελικά η μόνη γλώσσα που κάποιοι καταλαβαίνουν.

Advertisements

Ο παραλογισμός του κέρδους:»πνευματικά δικαιώματα»

Σεπτεμβρίου 6, 2009
Αν είναι δυνατόν!Μια 32χρονη μητέρα 4 παιδιών στην Αμερική καλέστηκε πριν λίγο καιρό να πληρώσει 1.92 εκατομμύρια δολάρια πρόστιμο για το «ανέβασμα» 24 τραγουδιών στο kazaa, ένα δίκτυο file sharing(πριν αυτό γίνει νόμιμο)!Δηλαδή 80 000 δολάρια ανά τραγούδι!
 
 
 
 
 
 

 

Αυτό θέτει ακόμη μια φορά επί τάπητος το θέμα του copyright.Οι μεγαλοεταιρίες μουσικής και κινηματογράφου εκμεταλλεύονται τους δημιουργούς αφαιρώντας τους ένα μεγαλο μέρος των (τεράστιων) εσόδων τους αφού παρέχουν τα μέσα παραγωγής,δηλαδή σε αυτή την περίπτωση τα μέσα προώθησης,χωρίς να κοπιάσουν καθόλου οι διευθυντές των εν λόγω εταιρειών (που παίρνουν τα περισσότερα από αυτό το μέρος των εσόδων) για την δημιουργία του έργου.Και για να έχουν δημιουργοί και μεγαλοεταιρείες αυτά τα τεράστια (υπερ)κέρδη από τις πωλήσεις χρεώνουν στους καταναλωτές τον κούκο αηδόνι.
 
 
 
 
 
 

 

Πως είναι δυνατό να χρεώνεις πχ 30 δολαρια(21.53 Ευρω) για πώληση μιας ταινίας η οποία έχει ΣΧΕΔΟΝ ΜΗΔΕΝΙΚΟ κόστος παραγωγής ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΤΕΜΑΧΙΟ δηλαδή για κάθε ταινία που πωλείται, και το αρχικό κόστος παραγωγής για την εταιρεία και τον δημιουργό διαμοιράζεται σε τόσους αγοραστές που το κόστος αυτό ανά τεμάχιο είναι σχεδόν μηδαμινό?Μιλούμε για καθαρή εκμετάλλευση του καταναλωτή !Σε αυτό το κλίμα είναι φυσικό να λειτουργεί μια «άλλη» οικονομία διαμοιρασμού(το λεγόμενο gift economy)η οποία να εξασφαλίζει στους λάτρες της μουσικής,του κινηματογράφου κοκ τα αγαθά αυτά δωρεάν.Η οποία οικονομία έχει ως αποτέλεσμα την μείωση των τεράστιων υπερκερδών των μεγαλοεταιρειών σε κάπως λιγότερα, προς ώφελος του κάθε λάτρη τηςμουσικής/κινηματογράφου που αρνείται να πληρώσει εξευτελιστικό ποσό για τα αγαθά του.Αυτή η «εναλλακτική οικονομία» αποτελεί και ένα μέσο αντίδρασης ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση.
 
 
 
 
 
 

 

Από τις πρώτες στιγμές της δημιουργίας του αυτό το «κίνημα του ελεύθερου λογισμικού»(και μουσικής) γνώρισε τον άγριο διωγμό από το μεγάλο κεφάλαιο που δεν δέχεται την μείωση των υπερκερδών του.Κλείσιμο ιστοσελίδων με(νομικά αμφισβητήσιμα) νομικά διατάγματα,συκοφάντηση «παράνομων αντιγράφων» ως χαμηλής ποιότητας, ο(πραγματικός αλλά υπερβολικά παρουσιαζόμενος) φόβος των ιών, και τώρα το αποκορύφωμα. Η πρώτη στα χρονικά της αμερικανικής νομικής ιστορίας υπόθεση στο δικαστήριο για τέτοιο θέμα,με (όπως ήταν αναμενόμενο λόγω της μεγάλης επιρροής σε κυβερνήσεις του μεγάλου κεφαλαίου) αποτέλεσμα την καταδίκη του «θύτη»-θύματος της βιομηχανίας.Αλλά τέτοια τιμωρία δεν την ανέμενε κανείς.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πως είναι δυνατόν να καταφέρει μια μητέρα 4 παιδιών (που δεν ανήκει στην ανώτερη τάξη) να συγκεντρώσει η έστω και να δανειστεί τέτοιο ποσό?Πρέπει να καταλήξει στην φυλακή για χρέη και να καταστραφεί η ζωή της και των 4 παιδιών της που δεν έφταιγαν σε τίποτα για 24 τραγούδια που σήμαιναν απώλεια κερδών στις μεγαλοεταιρείες και τους δημιουργούς μηδαμινές σε σχέση με τα κέρδη τους?Ξέρει ο δικαστής ότι ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ανά τον κόσμο ανεβάζουν και κατεβάζουν «παράνομα» λογισμικό,τραγούδια κοκ?Θα βάλουν τόσα εκατομμύρια φυλακή?Έλεος!
 
 

 

 

 

 

 

 

 

Αποφάσεις όπως αυτές μπορούν μόνο να δυναμώσουν το κίνημα αυτό.Καταστολή συνεπάγεται ακόμη μεγαλύτερη και «θρασύτερη» αντίδραση.Ήδη διώξεις ενάντια στον ιστοχώρο διαμοιρασμού λογισμικού «the Pirate Βay» όχι μόνο δεν κατάφεραν να κλείσουν τον χώρο αλλά από τότε δημιουργήθηκαν πολλοί άλλοι παρόμοιοι χώροι σε απάντηση, οι χρήστες αυξήθηκαν κάθετα και το «πειρατικό κόμμα» στην Σουηδία, που ασχολείται με θέματα copyright,υποστηρίζει το δικαίωμα για προστασία προσωπικών δεδομένων εντός και εκτός διαδικτύου και προτείνει πολύ χαλαρότερη νομοθεσία για το θέμα,αύξησε τα ποσοστά του από 0.63% στις κοινοβουλευτικές εκλογές της χώρας τον Σεπτέμβριο του 2006 (πριν την δίωξη) στο εκπληκτικό 7.13% στις Ευρωεκλογές του 2009, εξασφαλίζοντας και έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο.Το κύμα αντίδρασης ενάντια στα όλο και σκληρότερα μέτρα υπεράσπισης του μεγάλου κεφαλαίου ενάντια στα συμφέροντα του πολίτη, μια απο τις μορφές των οποίων είναι και τα σκληρότερα μέτρα για την υπεράσπιση «πνευματικών δικαιωμάτων», αναμένεται να ενδυναμωθεί ακόμη περισσότερο.Πχ «πειρατικά κόμματα» τώρα εμφανίζονται σε πάρα πολλές χώρες,ευρωπαικές και μη.

 

Έργα πολιτισμού, όπως μουσικά τραγούδια και κινηματογραφικές ταινίες ποιότητας, αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας,όπως ακριβώς και οι συμφωνίες του Μπετόβεν, οι τραγωδίες του Ευρυπίδη,τα έργα του Σαίξπυρ.Στην αρχαία Αθήνα οι πλούσιοι ήταν αναγκασμένοι από το κράτος να πληρώνουν τα εισητήρια θεάτρου των φτωχών.Σήμερα?Αν δεν έχεις χρήμα δεν μπορείς να έχεις το δικαίωμα να απολαύσεις και ίσως και να μάθεις κάτι από τα μοντέρνα έργα πολιτισμού.Αν αυτό δεν είναι πολιτισμική κατάπτωση και χειραγώγηση της πολιτιστικής παραγωγής για χάρη του κέρδους τότε τι είναι?
 

 

 

 

Πρέπει ο κάθε ένας από μας να μάθει να μην συμβιβάζεται.Ο κάθε δημιουργός να μην ξεπουλιέται στις μεγαλοεταιρείες τόσο εύκολα.Το έργο του δημιουργού είναι λειτούργημα, όχι απλά ακόμη ένα επάγγελμα.Οι σχέσεις του με τους καταναλωτές πρέπει να είναι όχι πελατειακές αλλά περισσότερο σχέσεις δασκάλου-μαθητή(αν και τώρα ακόμη και η παιδεία ξεπουλιέται χάριν κέρδους).Και οι συναλλαγές να έχουν στόχο την αμοιβαία βιωσιμότητα παραγωγού-καταναλωτή όχι το (υπερ)κέρδος.
 

 

 

 

Και ο κάθε καταναλωτής, αν δεν έχει την τόλμη να βγει στο κατάστρωμα του πειρατικού,τουλάχιστο ας βοηθήσει να βυθιστεί ο αντίπαλος στόλος, μπουκοτάροντας (ανάμεσα σε άλλα) τις μεγαλοεταιρείες αυτές.Γιατί αντίδραση και αντίσταση σε κάθε εξουσία(συμπεριλαμβανομένου του κεφαλαίου) μόνο στους «από κάτω» μπορεί να στηρίζεται.
 
 Δέστε και αυτό το άρθρο,αναδημοσίευση από το πρέζα τβ

 

 https://m4trix87.wordpress.com/clopyright/