Posts Tagged ‘εργασία’

EΡΤ: Aπό όργανο της κυβερνητικής πολιτικής σε αυτοδιαχειριζόμενη εστία αντίστασης

Νοέμβριος 23, 2013

Η Ελληνική Ραδιο Τηλεόραση  αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της Ελλάδας. Από τις απαρχές της μέχρι και σήμερα, συνεχίζει να εκπέμπει χωρίς διακοπή με μόνη εξαίρεση την περίοδο της γερμανικής Κατοχής. Ασχέτως της χρήσης της κατά καιρούς ως όργανο μετάδοσης των θέσεων της εκάστοτε κυβέρνησης και των όποιων συμφερόντων βρίσκονταν πίσω από την κυβέρνηση, κατάφερε να συνδεθεί με την ιστορία, τους αγώνες, τις ελπίδες, τη συλλογική συνείδηση του λαού της Ελλάδας. Τις περιόδους που είτε δεν λειτουργούσε, είτε ήταν «στο γύψο» (67-74) και τότε αντικατόπτριζε την τότε σοβαρή παρακμή, καταπίεση, «θάνατο» του λαού της Ελλάδας. Σήμερα, στους καιρούς της μνημονιακής εξαθλίωσης, του σχεδιαζόμενου και συνεχώς προωθούμενου θανάτου του ελληνικού λαού ως συλλογική συνείδηση με ιστορική και ταξική μνήμη αλλά και της φυσικής εξόντωσης (αυτοκτονίες και προσεχώς θανάτοι από κρύο-άστεγοι, πείνα, επιδημίες λόγω εξαθλίωσης), για μια ακόμη φορά επιχειρείται η διάλυση- ξεπούλημα της ΕΡΤ, αντικαθιστόμενη με το έκτρωμα που ονομάζεται «ΝΕΡΙΤ» (που τα βρίσκουν, ρε ***).

Δικαιολογία (και λόγος…) τα μνημόνια, που προωθούν την διάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος και κεκτημένων αιματηρών αγώνων. Για το συγκεκριμένο «μέτρο», όμως, υπάρχει ένας λόγος περισσότερο, και μάλλον πιο σημαντικός.

Η κυβέρνηση του ακροδεξιού Σαμαρά, όπως κάθε ακροδεξιός, δουλεύει και «παίζει» με σύμβολα. Οι ακροδεξιοί ξέρουν τη σημασία που (δυστυχώς?) έχουν τα σύμβολα για την κοινή γνώμη και την ανύψωση η τη διάλυση του ηθικού του λαού. Επόμενο ήταν, λοιπόν, ο Σαμαράς όχι μόνο να προσπαθήσει να κτυπήσει τα κεκτημένα των εργαζόμενων της ΕΡΤ, όχι μόνο να απολύσει, αλλά να κτυπήσει τον ίδιο τον συμβολισμό της. Εξ ου και καμία άλλη δημόσια υπηρεσία (πλην όσων είναι προς ιδιωτικοποίηση) δεν εδέχθηκε το πλήγμα της ΕΡΤ, δεν αναγκάστηκε να κλείσει, να εξουδετερωθεί, «απλά» εδέχθηκαν μεγάλα πλήγματα οι εργαζόμενοι σε αυτές. Η ΕΡΤ, όμως, έχει ακριβώς αυτή τη θέση στο συμβολισμό που αναγνωρίζει ο ελληνικός λαός και στη συλλογική του μνήμη που δεν έχει πχ το «εκπαιδευτικό» σύστημα η η ΕΥΔΑΠ η η ΔΕΗ. Εξ ου και θέλουν να «τελειώνουν» μαζί της, όπως θέλουν να τελειώνουν με την ταξική συνείδηση του λαού, ο οποίος θα νοιώσει πλέον ακόμη περισσότερο ηττημένος, αποκομμένος από την αγωνιστική του ταξική ιστορία και θα αφεθεί έρμαιο της μοίρας που του επιφυλάσσουν.

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, όμως (τουλάχιστο μια μεγάλη μερίδα τους), μη αποκομμένοι, όπως έδειξαν, από την αγωνιστική και ταξική ιστορία του τόπου, αποφάσισαν να αντισταθούν. Από τις 11 Ιούνη, όταν ανακοινώθηκε η απόφαση με (κυβερνητική) πράξη νομοθετικού περιεχομένου (σημ. κατάφωρη παραβίαση ακόμη και του ίδιου του αστικού συντάγματος που προβλέπει διάκριση εξουσιών, αφού η κυβέρνηση ουσιαστικά έβγαλε νόμο ) και αφού οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να αντισταθούν, η αλληλεγγύη της ελληνικής κοινωνίας υπήρξε τεράστια, συνεχής, πρωτοφανής, συγκλονιστική. Χρηματοδοτούμενοι αποκλειστικά από τα απεργιακά ταμεία στα οποία συνεισέφερε αδρά όλος ο ελληνικός λαός ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες εποχές, η ΕΡΤ κατάφερε να σταθεί στα πόδια της και όχι μόνο να συνεχίσει να μεταδίδει, αλλά απελευθερωμένη πλέον από την κυβερνητική λογοκρισία που υπήρχε ενόσω ήταν όργανο του κράτους, έγινε πραγματικά η φωνή του λαού, παράγοντας αξιόλογη δημοσιογραφία και έργο. «Κρυμμένα» ντοκιμαντέρ, συνεντεύξεις με τους απόκληρους αυτής της κοινωνίας και τους υποστηρικτές τους, πολιτικές αναλύσεις με πραγματική ειλικρίνεια και περιεχόμενο, γενικά σωστή δημοσιογραφία.

Πέρα από το αξιόλογο έργο, το αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα της ΕΡΤ έχει να δείξει και την άμεση δημοκρατία με βάση την οποία λειτουργούσε το εγχείρημα, κάτι που δείχνει ότι ΝΑΙ, η άμεση δημοκρατία μπορεί όχι μόμο να δουλέψει, αλλά και να φέρει αξιόλογα αποτελέσματα όταν υπάρχει η κατάλληλη κοινωνική υποστήριξη και συνειδητοποίηση των ατόμων που συμμετέχουν.

Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση δεν κατάφερε να σβήσει το σύμβολο της ΕΡΤ, αλλά αντίθετα να το επανανοηματοδοτήσει και να το ενισχύσει.

Σε μια απελπισμένη κίνηση μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης που όπως όλοι οι ακροδεξιοί ξέρει μόνο να κτυπά στα τυφλά, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το έσχατο όπλο κάθε εξουσίας, την πεμπτουσία της έννοιας εξουσία και κράτος: Tο μονοπώλιο της βίας (Βέμπερ). Ωμή βία, εισβολή των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο ξημερώματα της Πέμπτης 7 Νοέμβρη. Μέχρι την τελευταία στιγμή, οι εργαζόμενοι μετέδιδαν πρόγραμμα, τελειώνοντας, λίγο πριν την «εκκαθάριση» από τα ΜΑΤ, με τη φράση της εαμικής Αντίστασης: «ψυχή βαθιά»…

Πριν το τέλος της ίδιας μέρας, οι εργαζόμενοι μετέδιδαν πρόγραμμα έξω από το Ραδιομέγαρο, αψηφώντας το κρύο και τα ΜΑΤ ακριβώς από πίσω τους, μαζί με χιλιάδες αλληλέγγυους που είχαν μαζευτεί έξω και γύρω από το Ραδιομέγαρο. Αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές τις επόμενες ημέρες, ενώ τα υπόλοιπα πρώην κρατικά δημόσια κανάλια (ΕΡΤ 3, ΕΡΑ) συνέχιζαν τη μετάδοση από τον σταθμό της Θεσσαλονίκης και το Διαδίκτυο. Ένα εκατομμύρια διακόσιες πενήντα χιλιάδες κόσμος παρακολούθησε ΕΡΤ εκείνη τη νύχτα, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι η ΕΡΤ θα παραμείνει, οι ελπίδες και οι αντιστάσεις του ελληνικού λαού θα παραμείνουν, ο αγώνας ενάντια στα μνημόνια και τη χούντα του «δημοκρατικού» μνημονιακού καπιταλιστικού-νεοφιλελεύθερου τόξου της εξαθλίωσης συνεχίζεται απτόητα.

Λίγες μέρες μετά, στις 17 Νοέμβρη, ανήμερα του Πολυτεχνείου, παρά τις απειλές των μπάτσων για καταστολή αν επιχειρηθεί μετάδοση από το Πολυτεχνείο, οι φοιτητικοί σύλλογοι και οι σύλλογοι διοικητικών υπαλλήλων του Πολυτεχνείου οι οποίοι είχαν προχωρήσει στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, υποστήριξαν τη μετάδοση προγράμματος από εκεί από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, δείχνοντας έτσι ότι 40 χρόνια μετά, το πνεύμα της αντίστασης είναι εδώ. Αυτό το πνεύμα (ας ελπίσουμε) σύντομα να οδηγήσει στην τελειωτική απαλλαγή από τα μνημόνια, τον νεοφιλελευθερισμό, την εξαθλίωση, την αστική «δημοκρατική» δουλεία και τις νέες χούντες που μας επιφυλάσσουν.

Advertisements

ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 25/9 18:00 ΣΤΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΑ

Σεπτεμβρίου 22, 2010

Διαφθορά της εξουσίας και ρατσισμός πάνε μαζί

Αύγουστος 13, 2010

Το θέμα της μετανάστευσης και της ρατσιστικής,άδικης,εκμετάλλευσης που τυγχαίνουν όσοι έρχονται στον τόπο μας για να βρουν μια αξιοπρεπή ζωή το έχω αναλύσει αλλού

Ψεκάστε,σκουπίστε,τελειώσατε(?)

και τα «μεμονωμένα» περιστατικά κακοπόίησης/βασανισμού των πιο πάνω από μέλη της ίδιας της αστυνομικής δύναμης πάμπολλα(και αυτά αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου,αφού αυτά είναι αυτά που βγαίνουν στην επιφάνεια.

Μερικά «λαμπρά» παραδείγματα

Η Επίτροπος Διοικήσεως μας τα θυμίζει ακόμη μια φορά,μάλλον ξανά δεν θα ακούσει κανείς,ενώ ακόμη και η Ευρώπη μας έχει καταλάβει!

Οι ΓΑΡΟΙ της αστυ”νομίας”…

Ακόμη ένα προστίθεται στα πολλά-(ακόμη ένα)κατασκευασμένο κατηγορητήριο από αστυνομικούς κατά πολιτών…

Αστυνομικής ακροδεξιάς νοοτροπίας συνέχεια

Ψεκάστε,σκουπίστε,τελειώσατε(?)

σε σημείο που ακόμη και ο ΟΗΕ μας τα ψάλλει…

Η αστυ(παρα)νομία της Κύπρου καλλιεργεί την ξενοφοβία-τώρα το πήρε χαμπάρι ακόμη και ο ΟΗΕ! 

Τώρα,όπως δείχνει και η παρακάτω υπόθεση, η εξουσία «εναρμονίζεται»,θα έλεγε κανείς,στις ρατσιστικές και βάρβαρες νοοτροπίες κάποιων βασανιστών που θέλουν να ονομάζονται άνθρωποι,οι οποίοι βρίσκουν πάτημα στον νόμο,ο οποίος γι αυτούς δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά ένα ακόμη μέσο ελέγχου και εκβιασμού των μεταναστών εργαζομένων που εργοδοτούν.

(αναδημοσίευση από «Πολίτ绨)

Ισχυρισμοί για ξυλοδαρμό Βιετναμέζας από τους εργοδότες της

Ποιος λέει την αλήθεια;

Αγανακτισμένοι ήταν οι πολίτες που επικοινώνησαν μαζί μας, υποστηρίζοντας ότι ήθελαν να πληροφορηθούν τα ΜΜΕ για το επεισόδιο «για να μην κουκουλωθεί η υπόθεση»
Πριν στεγνώσει το μελάνι από τις προχθεσινές καταγγελίες της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη και Αντιρατσισμό (ΚΙΣΑ), ότι εργοδότες καταγγέλλουν τους αλλοδαπούς εργοδοτουμένους τους για κλοπή και χωρίς να προκύψουν ενοχοποιητικά στοιχεία οι αρμόδιες αρχές τούς απελαύνουν, έφθασαν στον «Π» δύο καταγγελίες για συγκεκριμένο επεισόδιο, το οποίο σε κάποιο βαθμό έρχεται να ενισχύσει τους ισχυρισμούς της ΚΙΣΑ.
Οι καταγγελίες που έφθασαν στον «Π» δεν αφορούν ισχυριζόμενη κλοπή, αλλά, ακόμα χειρότερα, αφορούν ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό της Βιετναμέζας εργοδοτουμένης από τους εργοδότες της. Για το επεισόδιο έλαβε γνώση η αστυνομία, η εκδοχή όμως που δίνεται από το γραφείο Τύπου της Δύναμης είναι εντελώς διαφορετική από αυτά που υποστηρίζονται στις καταγγελίες.

Χαστούκια και γροθιές
Από χωριό της περιοχής Τροόδους επικοινώνησαν διαδοχικά μαζί μας δύο πολίτες, οι οποίοι κατάγγειλαν ότι εδώ και καιρό παρακολουθούν τη συμπεριφορά Κυπρίων ιδιοκτητών καφεστιατορίου έναντι των αλλοδαπών γυναικών που εργοδοτούν. Υποστήριξαν ότι εκτός της εργασίας τους στο καφεστιατόριο και στο σπίτι των εργοδοτών τους, τις βάζουν να απασχολούνται και σε βαριές εργασίες, όπως μεταφορά κιβωτίων με τρόφιμα. Η μία από αυτές φαίνεται ότι αντιμετώπισε πρόβλημα στο σπόνδυλο και προχθές το απόγευμα αρνήθηκε να μεταφέρει κιβώτια.
Σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες που έφθασαν στον «Π», η άρνηση αυτή της γυναίκας είχε ως συνέπεια να την αρπάξει από το λαιμό και να τη χαστουκίσει η κόρη της εργοδότριάς της, ενώ ο γιος τη γρονθοκόπησε στο στομάχι. Όταν συνέβη το επεισόδιο, το οποίο έλαβε χώρα στο καφεστιατόριο, κάποιοι από τους περίοικους αντιλήφθηκαν τι συνέβη και ειδοποίησαν την αστυνομία.

Τι λέει η αστυνομία
Επικοινωνήσαμε με τον εκπρόσωπο Τύπου της αστυνομίας, Μιχάλη Κατσουνωτό, ζητώντας να μας παραθέσει τη θέση τού αστυνομικού που επιλήφθηκε του επεισοδίου. Τα όσα υποστήριξε ήταν εκ διαμέτρου αντίθετα από τις καταγγελίες που έγιναν στον «Π» και αναφέρουν πως, όταν ο αστυνομικός μετέβη στο καφεστιατόριο, η εργοδότρια της Βιετναμέζας την κατηγόρησε ότι σπάει πράγματα και ότι αντιδρά σε ό,τι της πουν. Στην παρουσία του, όπως υποστήριξε, ζήτησε και η εργοδότρια να την αποδεσμεύσει από την εργασία της και ενώπιόν του υπέγραψε το σχετικό έγγραφο. Ταυτόχρονα της έδωσε το ποσό των 580 ευρώ.
Στη Βιετναμέζα υποστηρίζει ότι της είπε να της δώσει παραπεμπτικό χαρτί για να επισκεφθεί γιατρό, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν όντως κτυπήθηκε, αυτή όμως αρνήθηκε και είπε πως το μόνο που ήθελε ήταν να φύγει από την εργασία της.

Εκδορά στο λαιμό
Το παράδοξο είναι πως σύμφωνα με την πληροφόρηση που έδωσε ο αστυνομικός στον κ. Κατσουνωτό, η Βιετναμέζα έφερε εμφανή εκδορά στο λαιμό. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι οι πολίτες που επικοινώνησαν μαζί μας υποστήριξαν πως στον αστυνομικό σταθμό που επιλήφθηκε του επεισοδίου, εργάζεται ως αστυνομικός και συγγενικό πρόσωπο της οικογένειας των εργοδοτών της Βιετναμέζας. Οι πολίτες κατά την υποβολή της καταγγελίας ήταν αγανακτισμένοι και μας ανέφεραν χαρακτηριστικά ότι επικοινωνούν μαζί μας «επειδή δεν θέλουν να κουκουλωθεί η υπόθεση».

ΣΟΦΗ ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ

Κωδικός άρθρου: 963520

ΠΟΛΙΤΗΣ – 13/08/2010, Σελίδα: 40

Κατηγορίες για κλοπή χωρίς στοιχεία,μόνο και μόνο για να εκβιάσουν(η,όταν το θύμα δεν φοβηθεί,να το ξεφορτωθούν,αποποιούμενοι κάθε ευθύνης που έχουν,ακόμη και με το σημερινό άδικο νομικό πλαίσιο,απέναντι του)και να επιτύχουν συναίνεση στην εκμετάλλευση.

Εργασία πέραν του ορίου που υποτίθεται ορίζει ο νόμος(τον οποίο,όπως είπε ο νομοθέτης Σόλωνας χιλιετίες πριν, οι ισχυροί διαπερνούν όπως τα μεγάλα έντομα τον ιστό της αράχνης),και εκφοβισμοί και ξυλοδαρμοί για να αποφευχθεί τυχόν προσπάθεια του θύματος να διεκδικήσει τα δικαιώματα του,που με αγώνες έχουν τάχα θεσμοθετηθεί.

Σε περίπτωση που το θύμα δεν «συμμορφωθεί» η αστυ-παρα-νομία «μας» είναι εκεί για να αποδώσει «δικαιοσύνη» στον «δικό μας»,ο οποίος δέχεται την άνανδρη καταγγελία από τον «ππουshτόμαυρο»…

Και βέβαια,οι οικογενειακές-ρουσφετικές σχέσεις βοηθούν.

Βλέπετε,μόνο οι πραγματικά ισχυροί μπορούν να λαμβάνουν email,αλλά αν ξέρεις κάποιον,μπορείς και εσύ να γλυτώσεις δέρνοντας όποιον «ππουshτόμαυρο» θέλεις.

Και εννοείται ότι αν δεν υπήρχαν μάρτυρες πρόθυμοι να καταθέσουν,η υπόθεση θα έμενε στα αζήτητα,όπως τόσες άλλες για τις οποίες δεν ακούμε καν.

Ίσως οι «μαστόροι» να μην περίμεναν καταγγελίες από τόσους «γειτόνους» τους.

Και όταν είδαν τα πράγματα να γίνονται σκούρα,άμεση αντίδραση εν μέσω πανικού η απόλυση της «ππουshτόμαυρης»…

Ευτυχώς που ακόμη και στην Κύπρο της (ελεγχόμενης) αλλοτρίωσης

Κοινωνία ζούγκλα…

υπάρχουν ακόμη ΑΝΘΡΩΠΟΙ,οι οποίοι είχαν το θάρρος να υπερασπιστούν ένα αδύνατο συνάνθρωπο τους,γυρίζοντας την πλάτη στους βασανιστές «γειτόνους» και «συμπατριώτες» τους.

Σε αυτούς ελπίζω.

Επίσης εδώ θα παραθέσω ένα απόσπασμα από ομιλία του Μ Αλεξάνδρου(το όνομα του οποίου εκμεταλλεύονται ανάμεσα σε άλλα συνεχώς οι κάθε λογής εθνικιστές προς υποστήριξη των ανεπιχειρηματολόγητων και ανιστόρητων απόψεων τους)το οποίο πάει μάλλον γάντι

«Δε μ’ ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η φυλή στην οποία γεννήθηκαν.
Τους αντιμετωπίζω όλους μ’ένα κριτήριο: την αρετή. Για μένα κάθε καλός ξένος
είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος.»

Στους πραγματικούς βαρβάρους αξίζει βάρβαρη συμπεριφορά.

Να μην εκπλαγούν οι «κύριοι» εργοδότες/αφεντικά/βασανιστές αν η πελατεία τους πάει στο μηδέν.

Καλό θα ήταν οι περίοικοι να απευθύνουν έκκληση-κάλεσμα για ολικό μπουκοτάζ του συγκεκριμένου κατεργεστιατορίου,μέχρι να χρεωκοπήσει(ευτυχώς,υπάρχουν 200 ΕΛΑΜίτες τους οποίους να καλούν για φαγητό…)

Όταν η «ουτοπία» γίνεται πράξη

Ιουλίου 1, 2010

(αναδημοσίευση ρεπορτάζ του «Μέγα»,ομολογουμένως από τις σπάνιες φορές που τα ΜΜΕ κάνουν τέτοιες παρουσιάσεις)

Η παραπληροφόρηση στο ζενίθ-η αλήθεια για τα «πλουσιοπάροχα» επιδόματα των μεταναστών

Ιουνίου 27, 2010

Κάποιοι οι οποίοι,ενώ μέχρι και πριν από λίγο καιρό υποκρίνονταν ότι ενδιαφέρονταν μόνο για τα εθνικά-πχ αν το διαμέτρημα των πυροβόλων των νέων αρμάτων είναι 120 η 150 χιλιοστά-τώρα τελευταία,βλέποντας την οικονομική κρίση να μαστίζει τον πλανήτη,ιδιαίτερα όμως την Ελλάδα μαζί με άλλες ευρωπαικές χώρες,και έχοντας αντιληφθεί ότι σύντομα θα ακολουθήσουμε κι εμείς

“Χρεωκοπία” της Ελλάδας-ποιος φταίει,ποιος πληρώνει

Ώρα όλοι οι ελλαδίτες-και οι κυπραίοι- να ξυπνήσουν???

Βίντεο σχετικά με τι περιμένει την Ελλάδα αν δεν αντισταθούμε ΤΩΡΑ

Παγκόσμια οικονομικη κρίση:μια “αιρετική” άποψη

το παίζουν «φίλοι των φτωχών Ελλήνων της Κύπρου»,παρουσιάζοντας τους μετανάστες και τα «υπέρογκα» επιδόματα τους ωσ την αιτία όλων των κακών.

Θα αναφέρω κοινά ψέματα τα οποία χρησιμοποιούνται και την πραγματικότητα.

Οι μετανάστες αιτητές πολιτικού ασύλου δικαιούνται επίδομα ενώ οι κύπριοι άνεργοι όχι,λένε τα παπαγαλάκια.

Αυτό που παίρνουν οι αιτητές ασύλου είναι αυτό

(αναδημοσίευση από ιστόχωρο Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας)

http://www.mlsi.gov.cy/mlsi/sws/sws.nsf/All/8ADFCE3C40B256B0C2256E5F002E83A8?OpenDocument

Αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα κάθε ανθρώπου να έχει επαρκείς πόρους για να ζει αξιοπρεπώς, να απολαμβάνει τους καρπούς της κοινωνικής προόδου και να παίρνει βοήθεια όταν τη χρειάζεται, για να προλαμβάνεται η ανέχεια και η περιθωριοποίησή του.

Στην Κύπρο το δίκτυο κοινωνικής προστασίας είναι ευρύ και καλύπτει διάφορες ανάγκες, σε βαθμό που μπορεί να συγκριθεί ευνοϊκά με εκείνα άλλων χωρών σε διεθνές επίπεδο. Ο περί Δημόσιων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμος διασφαλίζει το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης σε κάθε άτομο που διαμένει νόμιμα στη Δημοκρατία και δεν έχει τους αναγκαίους πόρους για κάλυψη των βασικών και ειδικών του αναγκών όπως αυτές καθορίζονται πό το Νόμο .

Δημόσιο Βοήθημα παρέχεται σε άπορα άτομα και το σημερινό ύψος του μηνιαίου βοηθήματος για βασικές ανάγκες ανέρχεται σε 452 για τον αρχηγό του νοικοκυριού, στα 226 για κάθε εξαρτώμενο που έχει συμπληρώσει το 14ο έτος της ηλικίας του και στα 135,60 για κάθε εξαρτώμενο που δεν έχει συμπληρώσει το 14ο έτος της ηλικίας του.

Όπως αναφέρεται ξεκάθαρα,ΟΛΟΙ οι νόμιμοι κάτοικοι της Δημοκρατίας το δικαιούνται,αρκεί να είναι άποροι(ΝΑΙ,παραπληροφορητές φασίστες μου,αυτό συμπεριλαμβάνει και τους κύπριους,όπως και τους αιτητές ασύλου,απλά η συντριπτική πλειοψηφία των κυπρίων είτε δεν έχει βρεθεί ακόμη,αν και με την κρίση του κεφαλαίου αυτό μάλλον θα αλλάξει,σε τέτοιες συνθήκες εξαθλίωσης τις οποίες βιώνουν πολλοί αιτητές ασύλου,είτε έχουν άγνοια ότι έχουν αυτό το δικαίωμα)!

Άλλη υπόθεση το επίδομα ανεργίας!

 Μάλιστα,εδώ υπάρχει ότι ισχύει στην πραγματικότητα,για να λέμε τα πράγματα με τ’όνομα τους.

http://www.mlsi.gov.cy/mlsi/sws/sws.nsf/All/693D086E2307FA31C22571FE004EB2B5/$file/%CE%9F%20%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%20%CE%94%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%83%CE%B9%CF%89%CE%BD%20%CE%92%CE%BF%CE%B7%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%A5%CF%80%CE%B7%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%B9%CF%8E%CE%BD%202006.pdf?OpenElement

Επιστώ την προσοχή όπου λέει ότι 

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΒΟΗΘΗΜΑΤΟΣ

3.- (1)
(

Σε κάθε πολίτη της Δημοκρατίας ο οποίος: α) έχει τη νόμιμη συνήθη διαμονή του, για συνεχή περίοδο τουλάχιστον ενός έτους, στις ελεγχόμενες από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές, και

(
β) του οποίου το εισόδημα και οι άλλοι οικονομικοί πόροι δεν επαρκούν για την ικανοποίηση των βασικών και ειδικών αναγκών του,

παρέχεται δημόσιο βοήθημα από το Διευθυντή σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου
 

 

 

Το βλέπετε?

Επίσης,εκεί όπου λέει

«εκούσια άνεργος» σημαίνει πρόσωπο το οποίο επίμονα αρνείται εργασία την οποία αυτό είναι ικανό να εκτελέσει ή, αν ήδη απασχολείται σε πλήρη ή μερική βάση, αρνείται νέα πιο προσοδοφόρα εργασία ή συμπληρωματική εργασία την οποία είναι ικανό, να εκτελέσει ή αρνείται να παρακολουθήσει σειρά μαθημάτων για σκοπούς εκπαίδευσης ή κατάρτισης ή αρνείται να υποστεί ιατρική περίθαλψη ή εξέταση, η οποία θα υποβοηθούσε αυτό να εξασφαλίσει προσοδοφόρα εργασία ή αρνείται να αποδείξει την ανικανότητα του για εργασία·  

 

και επίσης το Μέρος 2,Παράγραφος 10

Τι σημαίνουν αυτά με απλά λόγια?

1)Όλοι δικαιούνται επίδομα φτώχειας(ΟΧΙ ΑΝΕΡΓΙΑΣ),κύπριοι και ξένοι,αρκεί να μην έχουν στον ήλιο μοίρα,και να μην είναι ΕΚΟΥΣΙΩΣ ΑΝΕΡΓΟΙ-δηλαδή πρώτα πρέπει να δηλώσεις για το βοήθημα,και αν το Υπουργείο Εργασίας βρει ότι υπάρχει εργασία για την οποία είσαι ικανός-ακόμη και να καθαρίζει κτηνοτροφικές μονάδες-και αρνηθείς,ΔΕΝ ΣΟΥ ΔΙΔΕΤΑΙ ΒΟΗΘΗΜΑ,ΑΣΧΕΤΩΣ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΥΠΡΙΟΣ Η ΞΕΝΟΣ.

Οπότε κύριοι αυτόκλητοι εθνοσωτήρες,γιατί ισχυρίζεστε ότι

1)Επίδομα παίρνουν μόνο οι μετανάστες

2)Το επίδομα τους επιτρέπει να τεμπελιάζουν?

Αλλά αν δεν κάνεις παραπληροφόρηση πως να πάρεις τις δεκάδες σου-μόνο τόσους μαζεύεις με το χάλι των ιδεών σου- ως «αντιπροσωπείες» αναγκαστικά,λόγω έλλειψης ατόμων, σε εκδηλώσεις?

Όσο για τα επιδόματα ύψους 7000+ ευρώ σε πολύτεκνες οικογένειες μεταναστών

1)Θα ήταν καλύτερα όντως τα επιδόματα να έφταναν στην ώρα τους και να μην καθυστερούσαν μήνες ολόκληρους με αποτέλεσμα να φτάνουν όλα μαζεμένα(ακολουθεί και αναδημοσίευση σχετικού άρθρου του «Πολίτη»)

http://www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=950179&-V=archivearticles&-p

Έξω οι βάρβαροι
Έχω λάβει το ίδιο μήνυμα τουλάχιστον δέκα φορές. Σε κάποιες περιπτώσεις μού παρέδωσαν ακόμη και το «εμπιστευτικό» έγγραφο, για να δημοσιεύσω ΤΟ σκάνδαλο. Ένα απόκομμα κοινωνικών ασφαλίσεων για επίδομα 7 χιλ. ευρώ σε πολιτικό μετανάστη ή όπως χαρακτηρίζεται στα πλείστα ηλεκτρονικά μηνύματα, σε ένα «λαθρομετανάστη που αυτοαποκαλείται πολιτικός πρόσφυγας». Οι πλείστοι συνοδεύουν το μήνυμα «εγώ δικαιούμαι», «ο Κύπριος δικαιούται»; Γιατί λοιπόν να δικαιούνται οι βάρβαροι και οι απολίτιστοι κλέφτες (προσθέτω εγώ); Αν λάμβανα το μήνυμα μία φορά, όπως και έκανα αρχικά, θα το αγνοούσα. Θα ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό από κάποιο ακραίο στοιχείο. Όμως δεν είναι. Το έλαβα από πολλούς. Αρκετοί μορφωμένοι και νέοι. Γι΄ αυτό χρήζει σχολιασμού. Σίγουρα κάποιοι από αυτούς εκμεταλλεύονται το χαλαρό σύστημά μας. Σίγουρα κάποιοι δηλώνουν ψέματα και μας κλέβουν και πρέπει να απελαθούν. Σίγουρα όμως δεν είναι όλοι ψεύτες και κλέφτες. Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, που καταδιώκονται από καθεστώτα, που όχι απλά δεν μπορούν να δώσουν, αλλά δεν μπορούν καν να ονειρευτούν ότι μπορούν να δώσουν στα παιδιά τους ένα καλύτερο αύριο. Σίγουρα υπάρχουν και αυτοί που αφήνουν τις οικογένειές τους για χρόνια ώστε να μαζέψουν λίγα ευρώ και να τα στείλουν στις πατρίδες τους. Δεν μπορούμε λοιπόν να παίρνουμε ένα απόκομμα μιας φωτοτυπίας και να παρουσιάζουμε το θέμα ότι οι βάρβαροι ξένοι είναι το πρόβλημα της Κύπρου. Αν θυμάμαι καλά το συγκεκριμένο περιστατικό το σχολίασε ο ίδιος υπουργός Εσωτερικών Νεοκλής Συλικιώτης. Ο άνθρωπος όχι μόνο εξήγησε για το ποσό (ότι ήταν για οικογένεια και όχι για άτομο και ότι ήταν για μήνες και όχι για μήνα) αλλά έθεσε και το θέμα στη σωστή του βάση. Την ανθρωπιστική. Αλλά κάποιοι επιμένουν. Θέλετε να μάθετε αν δικαιούστε και εσείς βοήθημα πολιτικού πρόσφυγα; Να παρακαλάτε τον Θεό να μην χρειαστεί να απαντηθεί αυτό το ερώτημα. Αντί να νιώθουμε τυχεροί και περήφανοι που σαν πολιτεία μπορούμε και «θέλουμε» (όπως φαίνεται όχι όλοι) να βοηθούμε κάποιους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, κάνουμε ολόκληρο ζήτημα. Ακαδημαϊκά λοιπόν, αν θέλετε κάποιοι να μάθετε, απλά ρωτήστε τι βοήθεια και τι υποδοχή δέχτηκαν (ακόμη και από τους απολίτιστους και τους άθρησκους τους ‘Αραβες… για κάποιους) οι Κύπριοι που πήγαν εκτός Κύπρου το 1974 για να αναζητήσουν μια καλύτερη μοίρα. Αν θέλετε να αντιδράσετε, αντιδράστε για πολύ πιο σοβαρά ζητήματα. Αντιδράστε για τις διπλές και τριπλές συντάξεις που εξασφαλίζουν τα πολιτικά πρόσωπα που απλά αλλάζουν καρέκλες. Αντιδράστε για τα επιδόματα παραστάσεως των δικαστών του Ανωτάτου – πού ξανακούστηκε να ενθαρρύνεις ένα δικαστή του Ανωτάτου να παίρνει κάποιον – ΠΟΙΟΝ; – σε φαΐ. Αντιδράστε για τα αφορολόγητα εισοδήματα των Προέδρων της Δημοκρατίας και της Βουλής κι ας αφήσουμε αυτούς που υποφέρουν.

Κωδικός άρθρου: 950179

ΠΟΛΙΤΗΣ – 05/06/2010, Σελίδα: 15

 

2)Αν μια οικογένεια έχει 8 παιδιά φταίνε αυτά επειδή οι γονείς τους-ίσως λόγω και του ότι δεν είχαν στη χώρα τους δυνατότητες να μορφωθούν και να μάθουν τι εστί οικογενειακός προγραμματισμός-τα εδημιούργησαν?Να τα σκοτώσουμε?Αυτό πόσο συνάδει με τις αξίες του χριστιανισμού τον οποίο υποκρίνεστε ότι υποστηρίζετε? 

Για περισσότερα σχετικά με την μετανάστευση(με αφορμή επίδειξη «δυνάμεως» της αστυνομίας-αν και δεν χρειάζεσαι και «δύναμη» για να καταστείλεις άοπλους πολίτες)

Ψεκάστε,σκουπίστε,τελειώσατε(?)

Για την κρίση στις παραπομπές στην αρχή του άρθρου.

Απλά θα αναφέρω εδώ ότι οι απολύσεις και οι μειώσεις επιδομάτων στους κυπρίους κοκ άρχισαν πριν λίγο καιρό,τότε που άρχισε και η οικονομική κρίση,ενώ μετανάστες έρχονται εδώ και πολύ καιρό.

Απλή λογική???

Αγώνας κατά του βάρβαρου μηχανισμού παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων των μεταναστών που προσπαθούν στην ΕΕ να θέσουν σε λειτουργία-εν ονόματι frontex

Ιουνίου 23, 2010

Για περισσότερα σχετικά με την μετανάστευση εδώ

https://m4trix87.wordpress.com/%cf%88%ce%b5%ce%ba%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%80%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%8e%cf%83%ce%b1%cf%84%ce%b5/

(αναδημοσίευση από «Φάλιες»)

http://falies.com/2010/06/23/crossing-borders-%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%b3%cf%8e%ce%bd%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5/

Στηρίξτε το δελτίο μας, διαδώστε τόσο την ηλεκτρονική όσο και την έντυπη έκδοση. Μπορείτε να το βρείτε σε διάφορες γλώσσες στην ιστοσελίδα μας: http://www.noborder.org / crossing_borders Επικοινωνία: frassainfo@kein.org

FrontExplode: Ενάντια στο συνοριακό καθεστώς

Ποτέ ως τώρα δεν είχαμε βιώσει μια κατασκήνωση NoBorder στα σύνορα της ΕΕ στην οποία η πολιτική διαμαρτυρία και οι κοινωνικοί αγώνες για την ελευθερία της μετακίνησης να είναι τόσο αλληλένδετοι, όπως τον περασμένο Αύγουστο στη Λέσβο της Ελλάδας. Μια νέα διάσταση των αγώνων της μεταναστευτικής εργασίας εμφανίστηκε τη «μέρα χωρίς μετανάστες» στην Ιταλία την 1η Μαρτίου. Και οι δύο κινητοποιήσεις (βλ. σελ. 6) υπήρξαν εντυπωσιακές, και όχι μόνο ως προς τις επιπτώσεις τους· πιστεύουμε ότι και οι δύο εμπειρίες αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους για να αναπτύξουμε και να εντείνουμε μια συνολική πάλη ενάντια στο σύγχρονο απαρτχάιντ: ένα μεταναστευτικό καθεστώς το οποίο συνδυάζει τον αποκλεισμό και τις απελάσεις με την εκμετάλλευση και την επιλεκτική απορρόφηση.

«No border lasts forever!» Με αυτό τον αμφίσημο τίτλο [«Το NoBorder κρατά για πάντα/ κανένα σύνορο δεν κρατά για πάντα»] δημοσιεύθηκε πρόσφατα μια έκκληση από το Δίκτυο Welcome to Europe. Από τη μια πλευρά, αναφέρεται στις κινήσεις και τα δίκτυα της μετανάστευσης, οι οποίες διαρκώς υπονομεύουν και αμφισβητούν το συνοριακό καθεστώς και το σύστημα των εθνών κρατών. Από την άλλη, το δίκτυο NoBorder –παρά τη διάχυτη δομή τoυ- έχει ήδη πίσω του πάνω από δέκα χρόνια διεθνικών κινητοποιήσεων, ενώ είναι ίσως ακόμη πιο ζωντανό μέσα από συνεχείς αποκεντρωμένες δράσεις. Η νέα έκκληση προσπαθεί να διασυνδέσει την ερχόμενη σειρά διεθνικών κινητοποιήσεων (βλ. σελίδα 2), και ένα βασικό κοινό σημείο αναφοράς είναι ο αγώνας κατά του Frontex: «Πριν από 5 χρόνια, το Μάιο του 2005, ο Frontex (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνόρων) ξεκίνησε τις εργασίες του με κάποια πιλοτικά σχέδια. Σήμερα, ο Frontex εμπλέκεται μόνιμα σε στρατιωτικοποιημένες θαλάσσιες και χερσαίες επιχειρήσεις εναντίον προσφύγων και μεταναστών στα ευρωπαϊκά σύνορα, καθώς και στο συντονισμό απελάσεων με τσάρτερ. Ο Frontex είναι κινητήρια δύναμη σε διάφορα επίπεδα, εντατικοποιώντας ένα καταπιεστικό σύστημα ελέγχου της μετανάστευσης ακόμη και πέρα απ’ τα σύνορα της ΕΕ. Στο πλαίσιο της αποστολής του για την καταπολέμηση της λεγόμενης παράνομης μετανάστευσης, ο Frontex είναι διατεθειμένος να ανεχθεί το θάνατο χιλιάδων προσφύγων στη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Έτσι, ο Frontex αποτελεί έναν από τους κύριους αντιπάλους στον αγώνα μας για την ελευθερία της μετακίνησης» (η έκκληση υπάρχει στο ► http://www.noborder.org). Αναδεικνύοντας ορισμένες βασικές πτυχές της λειτουργίας και του ρόλου του Frontex στο συνοριακό καθεστώς (βλ. σελ. 2 και 4), η νέα πολύγλωσση έκδοση του CROSSING BORDERS φιλοδοξεί να αποτελέσει συμβολή και έμπνευση για τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες των επόμενων μηνών.

Στο μεταξύ, στις ΗΠΑ, ο γιορτασμός της Πρωτομαγιάς τού 2010 υπήρξε ο μεγαλύτερος από την εποχή τού «Μεγάλου Aμερικανικού Μποϊκοτάζ» του 2006. Χιλιάδες μετανάστες σε όλη τη χώρα πορεύτηκαν διεκδικώντας «νομιμοποίηση τώρα, τέρμα στις απελάσεις, κανείς δεν είναι παράνομος» και υψώνοντας τη φωνή τους ως εργαζόμενοι. Το κίνημα είχε αποδυναμωθεί μετά τη μερική νίκη του 2006, όταν είχε αποκρουστεί ένας δρακόντειος νόμος, και τώρα υπάρχει ένα μίγμα από προσδοκίες και από αναγκαιότητα για μια νέα αντεπίθεση, εναντίον του νέου νόμου της Αριζόνα. Η νομιμοποίηση δεν έχει έλθει ακόμα και ο αγώνας θα είναι μακρύς, αλλά πουθενά δεν είναι τόσο ξεκάθαρο ότι «τα δικαιώματα των μεταναστών είναι εργατικά δικαιώματα» όσο στις ΗΠΑ.

Είναι σαφές: η πάλη μας ενάντια στο Frontex είναι διεθνική πάλη, και αυτό που συνδέει τους αγώνες στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ είναι κάτι παραπάνω από αλληλεγγύη. Όσα διακυβεύονται μέσα και γύρω από την Ευρώπη πρέπει να γίνουν αντιληπτά σε συνδυασμό με όσα συμβαίνουν στα σύνορα ΗΠΑ/ Μεξικού, στους αμερικανικούς χώρους εργασίας και σε άλλες παραμεθόριες περιοχές του κόσμου. Η εργατική μετανάστευση είναι μια παγκόσμια διαδικασία και παντού παρόμοια καθεστώτα ελέγχου κατά των μεταναστών απειλούν την ελευθερία όλων των εργαζομένων και αποδυναμώνουν τα εργατικά κινήματα. Αν όμως τα σύνορα είναι παντού, εμείς βλέπουμε ότι και οι αγώνες της μετανάστευσης είναι παντού. Δουλειά μας είναι να σκεφτούμε σε διεθνικό επίπεδο μέσα σε αυτή την πολυεστιακή πάλη: ας συμβάλουμε απ’ τη μεριά μας να τιναχτεί στον αέρα ο Frontex – FrontExplode!

Διεθνικό ενημερωτικό δελτίο

8ο τεύχος, Μάιος 2010

(PAGE 2)

Νέα διεθνική αλυσίδα δράσεων

Τους επόμενους μήνες, έχετε τη δυνατότητα να πάρετε μέρος σε μια νέα σειρά διαμαρτυριών και δράσεων που θα πραγματοποιηθούν σε όλη την Ευρώπη και πέρα απ’ αυτή. Ο αγώνας κατά του ευρωπαϊκού συνοριακού καθεστώτος και η διεκδίκηση της ελευθερίας μετακίνησης είναι κοινά στοιχεία σε όλες τις κινητοποιήσεις:

Συνέδριο και διαμαρτυρία στη Βαρσοβία στις 23 και 24 Μαΐου, όταν ο Frontex γιορτάζει κυνικά την πέμπτη επέτειό του με την «Ημέρα του συνοριακού φρουρού», ενώ οργανώνει και μια έκθεση «Τεχνολογίας Παρακολούθησης για τον Έλεγχο των Συνόρων». Περισσότερες πληροφορίες σύντομα στο ► http://www.noborder.org

Εβδομάδα δράσης κατά του μηχανισμού των απελάσεων από 1 ως 6 Ιουνίου, μια εβδομάδα αποκεντρωμένων διαμαρτυριών ενάντια στις εκτοπίσεις με τσάρτερ και τον Frontex, βλ. ► stopdeportation.net/node/41

Καραβάνι-Φεστιβάλ στην Ιένα από 4 ως 6 Ιουνίου: «Ενωμένοι ενάντια στην αποικιοκρατική αδικία – στη μνήμη των νεκρών θυμάτων της Ευρώπης Φρούριο», βλ. ► http://www.karawane-festival.org

To Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στην Κωνσταντινούπολη από 1 ως 4 Ιουλίου, με εργαστήρια και διαμαρτυρίες ενάντια στο Frontex και την εξωτερίκευση του συνοριακού καθεστώτος της ΕΕ. Περισσότερα σύντομα στο ► http://www.noborder.org

Διάσπαρτες δραστηριότητες NoBorder στην Ελλάδα από 25 Αυγούστου ως 12 Σεπτεμβρίου 2010, όπου έχει αναγγελθεί η μεγαλύτερη θαλάσσια επιχείρηση του Frontex, καθώς και η εμπλοκή του στη δημιουργία νέων κέντρων διαλογής και στο συντονισμό των εκτοπίσεων με τσάρτερ στα νησιά της Λέσβου και Σάμου – βλ. ► lesvos09.antira.info

Nobordercamp στις Βρυξέλλες από 24 Σεπτεμβρίου έως 3 Οκτωβρίου, με δράσεις κατά τoυ μεταναστευτικού καθεστώτος της ΕΕ στο κέντρο λήψης αποφάσεων της ΕΕ – βλ. ► nobordersbxl.noblogs.org

Μέρες μνήμης στη Μελίγια πριν τις 7 Οκτωβρίου, με συνέδριο στην Oujda – περισσότερα σύντομα στο ► http://www.noborder.org

Θαλάσσιες επιχειρήσεις, Eurosur και νέες συνοριακές τεχνολογίες: Frontex – η κινητήρια δύναμη στον πόλεμο κατά των Boat people και των μεταναστών χωρίς χαρτιά

Το πλαίσιο έχει οριστεί σαφώς στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης, το νέο πενταετές πρόγραμμα Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Συμβουλίου της ΕΕ, το οποίο εγκρίθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο: «Η Ευρώπη θα χρειασθεί μια ευέλικτη μεταναστευτική πολιτική που να στηρίζεται στη ζήτηση της αγοράς εργασίας και να προσαρμόζεται στις ανάγκες των εθνικών αγορών εργασίας των κρατών μελών. … Η Ευρώπη χρειάζεται στρατηγική και συστηματική χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων της σφαιρικής προσέγγισης της μετανάστευσης από την ΕΕ –μεταναστευτικά χαρακτηριστικά, μεταναστευτικές αποστολές, πλατφόρμες συνεργασίας όσον αφορά τη μετανάστευση και την ανάπτυξη και εταιρικές σχέσεις για την κινητικότητα- για μακροπρόθεσμη συνεργασία ως προς όλες τις διαστάσεις της συγκεκριμένης πολιτικής σε στενή σύμπραξη με επιλεγμένες τρίτες χώρες κατά μήκος των κύριων μεταναστευτικών οδών…». Ο βασικός πρωταγωνιστής αναφερόταν και αυτός πολλές φορές στο έγγραφο: ο Frontex. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, η ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνόρων αποτελεί κομβικό ζήτημα.

Ήταν εξαρχής σαφές ότι τα θαλάσσια σύνορα έχουν ιδιαίτερη σημασία για τον Frontex. Η πρώτη μείζων κοινή επιχείρηση μετά την ίδρυση του οργανισμού το 2004 πραγματοποιήθηκε σε θαλάσσια σύνορα, και οι επιχειρήσεις αυτές αναπτύχθηκαν γρήγορα, τόσο ως προς το πεδίο όσο και ως προς τη διάρκειά τους. Αυτό αντανακλάται και στους προϋπολογισμούς, όπου οι δαπάνες για θαλάσσιες επιχειρήσεις ήταν ανέκαθεν το μεγαλύτερο κονδύλι. Η ιδιαίτερη προσοχή που αφιερώνει ο Frontex στα θαλάσσια σύνορα ίσως προκύπτει από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους: δεν υπάρχει σαφής μεθόριος με συνοριακά φυλάκια και φράχτες· υπάρχει μόνο μια ευρεία, διάχυτη περιοχή, ένα «συγκεχυμένο όριο του κράτους δικαίου» –εξαιρετικό έδαφος πειραματισμού για έναν οργανισμό ο οποίος προσπαθεί να επινοήσει, να δοκιμάσει και τελικά να καθιερώσει μια νέα μορφή «διαχείρισης συνόρων». Μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία χάνονται τα δικαιώματα και, συχνά, η ίδια η ζωή των μεταναστών. Χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν στη θάλασσα και λόγω παράνομων απωθήσεων, οι οποίες αποκαλούνται «αναχαιτίσεις και εκτροπές», και είναι η καθημερινή δουλειά του Frontex: άλλοτε στις ακτές της Δυτικής Αφρικής (επιχείρηση Ήρα) και άλλοτε στη Μεσόγειο Θάλασσα (επιχείρηση Ναυτίλος) ή γύρω από τα νησιά του Αιγαίου (επιχείρηση Ποσειδώνας).

Φυσικά οι Ισπανοί, Ιταλοί ή Έλληνες συνοροφύλακες

(PAGE 3)

εξακολουθούν να παίζουν κεντρικό και συχνά χειρότερο ρόλο στο να σταματάνε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες και να τους ξαναγυρίζουν στη Σενεγάλη, τη Λιβύη ή την Τουρκία. Αλλά ο στρατιωτικοποιημένος στόλος του Frontex δεν ανέχεται μόνο τη θανάσιμα επικίνδυνη πρακτική της καταδίωξης και της παράνομης απέλασης προσφύγων και μεταναστών. Ο Frontex διευθύνει, συντονίζει και αξιολογεί τον πόλεμο αυτό κατά των μεταναστών, με σκοπό βαθμιαία να διαμορφώσει μια νέα πρακτική αποτροπής.

«Επιπλέον, ο Frontex είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού Συστήματος Επιτήρησης των Συνόρων (Eurosur) ώστε να εξασφαλισθεί ότι θα καθιερωθεί, το αργότερο έως το 2013, η αναγκαία συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και με τον οργανισμό FRONTEX για την ανταλλαγή δεδομένων επιτήρησης που συνδέονται με τα ανατολικά και τα νότια σύνορα» (πρόγραμμα της Στοκχόλμης). Οι επιχειρήσεις του Frontex σε χερσαία σύνορα και σε αεροδρόμια εξακολουθούν να είναι περιορισμένες και συχνά απλώς σε πιλοτικό επίπεδο ακόμα. Όπως όμως ρητά αναφέρεται στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης, ο Frontex αναμένεται να εκτιμήσει τι πραγματικά σημαίνει «ευρωπαϊκή διαχείριση των συνόρων υπό κοινή ευθύνη». EuroSUR είναι το όνομα ενός φιλόδοξου, ολοκληρωμένου συστήματος επιτήρησης, και η ανάπτυξή του αναφέρεται ότι πρέπει να εκτελεστεί με κάθε αναγκαίο τεχνολογικό μέσο! Δορυφόροι, μη επανδρωμένα αεροπλάνα, και γενικά όλες οι μορφές διαθέσιμου εξοπλισμού θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν και να «ενσωματωθούν» σε αυτό το ευρύτερο σύστημα. Χάι-τεκ εταιρίες καλούνται να αναπτύξουν συγκεκριμένα εργαλεία. «Οι δυνατότητες των νέων τεχνολογιών εμπεριέχουν μεγάλο δυναμικό ώστε να καταστεί ακόμη αποτελεσματικότερη αλλά και ασφαλέστερη η διαχείριση των συνόρων. Αυτό περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη χρήση πυλών για αυτοματοποιημένο έλεγχο στα σύνορα. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σημειώνει τις μελέτες που διεξάγονται στο πλαίσιο του Frontex στον τομέα αυτό και ενθαρρύνει τον οργανισμό να συνεχίσει τις εργασίες του για τη διαπίστωση των βέλτιστων πρακτικών….». Το απόσπασμα αυτό από το πρόγραμμα της Στοκχόλμης δεν αναφέρεται μόνο στα εξωτερικά σύνορα. Τόσο ο Frontex όσο και η Επιτροπή της ΕΕ γνωρίζουν ότι η πλειοψηφία όσων ζουν στην ΕΕ, παρά την έλλειψη των απαιτούμενων αδειών διαμονής, είχαν αρχικά καταγραφεί νόμιμα, αλλά απλώς δεν έφυγαν όταν έληξαν οι βίζες τους (είναι οι λεγόμενοι «visa overstayer»). Κατόπιν τούτου, εδώ και 2 χρόνια έχει ήδη προταθεί ένα νέο σύστημα «εισόδου-εξόδου», το οποίο, σε συνδυασμό με το επερχόμενο «Σύστημα Πληροφοριών για τις Θεωρήσεις» θα επιτρέψει τον εντοπισμό ατόμων μέσα στον ευρωπαϊκό πληθυσμό, σε μεγάλο βαθμό με τη χρήση βιομετρικής τεχνολογίας.

Ο Frontex έχει μάθει τα τελευταία χρόνια και προσπαθεί να βελτιώσει τη φήμη του, που όλο και χειροτερεύει. Αυτοπαρουσιάζεται ως ουδέτερος οργανισμός, ο οποίος απλώς παρέχει τεχνολογία για την καθιέρωση «βέλτιστων πρακτικών». Χρησιμοποιεί ακόμη και τη ρητορική των ανθρώπινων δικαιωμάτων, παριστάνοντας ότι τα μέτρα του συμβάλλουν στη διάσωση των boat people. Αλλά αυτές οι κενές ρητορείες δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματική αποστολή του. Είτε εναντίον των sans papiers στο εσωτερικό της ΕΕ, είτε σε βάρος boat people στα εξωτερικά της σύνορα, ο Frontex διατηρεί ξεκάθαρα θέση-κλειδί στην «καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης». Γι’ αυτό, το νέο κάλεσμα του δικτύου Welcome to Europe αναφέρει: Ο Frontex αποτελεί έναν από τους κύριους αντιπάλους στον αγώνα μας για την ελευθερία της μετακίνησης». Ας τον πολεμήσουμε με κάθε μέσο!

(PAGE 4)

Καμπάνια κατά του Frontex – πώς γίνεται αυτό;!

• Βοηθήστε να διανεμηθεί αυτό το ενημερωτικό δελτίο, άλλα υπάρχοντα υλικά και η ταινία κατά του Frontex, την οποία μπορείτε να βρείτε στο ► http://frontexplode.eu/

• Βοηθήστε σε κριτικές έρευνες για επιχειρήσεις του Frontex στα εξωτερικά σύνορα και για απελάσεις με τσάρτερ, οι οποίες θα δημοσιευθούν στο frontexwatch: ► http://frontex.antira.info/

• Ακολουθήστε και παρενοχλήστε τους εκπροσώπους του Frontex σε δημόσιες εκδηλώσεις, σεμινάρια και επιμορφώσεις (όπως συνέβη στο Λύμπεκ, στη Βρέμη και το Λονδίνο)!

• Ακολουθήστε και παρενοχλήστε επιχειρήσεις του Frontex, όπως επιχειρήθηκε στη Λέσβο!

• Περιλάβετε διαμαρτυρίες κατά του Frontex σε δράσεις εναντίον απελάσεων σε αεροδρόμια!

• Καταγγείλετε τις εταιρείες υψηλής τεχνολογίας που συνεργάζονται με τον Frontex και του παραδίδιουν εξοπλισμό επιτήρησης –βλ. την εκστρατεία στη Βρέμη ► http://ziviles-bremen.noblogs.org/

• Πάρτε μέρος σε μία ή περισσότερες κινητοποιήσεις από αυτές που αναφέρονται στην πρώτη σελίδα αυτού του τεύχους!

• Πάρτε μέρος στις αρχικές προετοιμασίες για καραβάνια διαμαρτυρίας προς το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στο Ντακάρ της Σενεγάλης το Φεβρουάριο του 2011, με δραστηριότητες κατά του Frontex στη Δυτική Αφρική!

• Οργανώστε τις δικές σας δημιουργικές δράσεις FrontExplode!

Frontex – ένας οργανισμός απελάσεων;

Ένα από τα καθήκοντα για τα οποία είναι γνωστός ο Frontex είναι η «αναχαίτιση» των μεταναστών με κοινές περιπολίες και επιχειρήσεις στα σύνορα της ΕΕ. Όμως, ένα από τα βασικά προβλήματα είναι: τι θα κάνουν τα κράτη μέλη της ΕΕ με τους «αναχαιτισμένους» μετανάστες; Δεν είναι τόσο εύκολο να τους ξαναστείλουν στην εκτός ΕΕ χώρα από όπου προέρχονται εάν δεν υπάρχει συμφωνία επανεισδοχής, ιδίως όσον αφορά τους διερχόμενους μετανάστες. Επίσης, από οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων ασκείται η κριτική ότι κάθε «επαναπροώθηση» μεταναστών οι οποίοι «στην πραγματικότητα» θα μπορούσαν να είναι πρόσφυγες/ αιτούντες άσυλο, είναι παράνομη (βλ. την πλέον πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης Κατά των Βασανιστηρίων η οποία κηρύσσει παράνομες απελάσεις προς στη Λιβύη που έγιναν από κοινές περιπολίες με την Ιταλία). Το να σταλούν οι μετανάστες πίσω στις χώρες καταγωγής τους συχνά είναι ακόμη πιο δύσκολο, αν δεν έχουν έγγραφα ή/ και δεν υπάρχει συμφωνία επανεισδοχής· ενώ οι απελάσεις με αεροπλάνο είναι ακριβές, συχνά δε προκαλούν αντίσταση, όχι μόνο από τον υπό απέλαση, αλλά και από επιβάτες και μέλη του πληρώματος.

Για όλους αυτούς τους λόγους, τα κράτη μέλη της ΕΕ επινόησαν πολυάριθμα μέτρα:

~ κάνουν «εξακριβώσεις» μεταναστών μέσω ακροάσεων με πρεσβείες και αμφίβολους «ειδικούς» –αλλά υπήρξαν διαμαρτυρίες από τους ενδιαφερόμενους μετανάστες και αντιρατσιστικές οργανώσεις,

~ ασκούν πίεση σε τρίτες χώρες για να υπογράψουν «συμφωνίες συνεργασίας» –αλλά υπήρξε και υπάρχει αντίσταση, εκτός των άλλων και από κυβερνήσεις που ενδιαφέρονται για τα εμβάσματα των υπηκόων τους οι οποίοι βρίσκονται σε χώρες της ΕΕ,

~ να οργανώνουν «κοινές επιχειρήσεις επαναπατρισμού» –αλλά υπήρξαν διαδηλώσεις και δράσεις σε αεροδρόμια όπως το 2008 στο Αμβούργο, απ’ όπου πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον οκτώ από κοινού απελάσεις προς αφρικανικές χώρες, το 2009 στο Λονδίνο και το 2010 στη Βιέννη, και κατά αεροπορικών εταιρειών όπως η Air Berlin, η οποία απέλασε ανθρώπους προς το Βιετνάμ τον Ιούνιο του 2009 μετά από ανακρίσεις στην Πολωνία και τη Γερμανία με τη συμμετοχή της μυστικής αστυνομίας του Βιετνάμ και δύο ατόμων από το Frontex.

Ο Frontex άρχισε να συντονίζει και να βελτιώνει αυτά τα μέτρα διοργανώνοντας κατάρτιση για το πώς γίνονται αυτές οι ανακρίσεις και απελάσεις με τσάρτερ, και ανταλλάσσοντας προσωπικό. Από το 2006, ο Frontex εμπλέκεται άμεσα στην παροχή βοήθειας για απελάσεις με τσάρτερ (η περιγραφή μιας κοινά οργανωμένης πτήσης από τη Γερμανία υπάρχει εδώ: ► http://www.zeit.de/2008/03/Abschiebeflug). Το 2009, ο Frontex συντόνισε και εν μέρει χρηματοδότησε 32 «κοινές επιχειρήσεις επαναπατρισμού» τουλάχιστον 1570 ατόμων. Αυτό σημαίνει τριπλασιασμό των κοινών απελάσεων σε σχέση με το 2007. Οι περισσότερες από τις πτήσεις κατευθύνθηκαν προς αφρικανικές χώρες όπως η Νιγηρία, το Καμερούν και η Γκάμπια, μερικές στο Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία, ενώ η Βρετανία και η Γαλλία επιχείρησαν επίσης κοινές απελάσεις προς το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Το 2009, ο Frontex δαπάνησε 5,25 εκατομμύρια ευρώ για «Συνεργασία σε θέματα επαναπατρισμού», εκ των οποίων 1,7 εκατ. ευρώ χρησιμοποιήθηκαν σε ανακρίσεις για την ταυτοποίηση μεταναστών προκειμένου να τους δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα. Το 2010, ο προϋπολογισμός αυτός αυξήθηκε σε 9.341 εκατ. ευρώ, ενώ ο Frontex θέλει να οργανώσει διπλάσιες από κοινού απελάσεις απ’ ό,τι το 2009 και σχεδιάζει να αγοράσει δικά του αεροπλάνα.

Στην Ελλάδα, ο Frontex το 2009 ξεκίνησε ένα σχέδιο «δημιουργίας ικανοτήτων» για επιστροφή μεταναστών, που ονομάζεται Αττική. «Στόχος του

(PAGE 5)

έργου είναι να παράσχει βοήθεια κατά την ταυτοποίηση, την χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων και τον επαναπατρισμό υπηκόων τρίτων χωρών που βρίσκονται παράνομα στη χώρα. Επίσης, δόθηκε έμφαση στην ανάπτυξη εθνικών διαδικασιών επαναπατρισμού, στην ενίσχυση της τεχνογνωσίας και τη βελτίωση της συνεργασίας με τρίτες χώρες. Το πιλοτικό σχέδιο διήρκεσε τρεις μήνες, κατά τους οποίους στήθηκε ένα πλήρως επιχειρησιακό Κέντρο Συντονισμού Επαναπατρισμών, προωθήθηκε η συνεργασία με τις πρεσβείες της Νιγηρίας και της Γεωργίας και η διαδικασία ταυτοποίησης λειτουργούσε ομαλά. Η Ελλάδα εγκαινίασε τη συμμετοχή της σε κοινές επιχειρήσεις επαναπατρισμού προς τη Νιγηρία και τη Γεωργία, με 22 επαναπατρισθέντες. Το έργο θα συνεχιστεί κατά το 2010». Σε ελληνικά νησιά όπως η Λέσβος και η Σάμος, υπάλληλοι του Frontex μεταμφιεσμένοι σε δημοσιογράφους, ακτιβιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων ή μεταφραστές, προσπαθούν να ανακαλύψουν και/ ή να μεταβάλουν την εθνικότητα μεταναστών χωρίς χαρτιά ή να αυξήσουν τεχνητά την ηλικία των ανηλίκων, ώστε να είναι δυνατό να απελαθούν. Το νέο στοιχείο είναι ότι αυτός ο «έλεγχος ασφαλείας» γίνεται ήδη πριν οι μετανάστες μπορέσουν να υποβάλουν αίτηση για άσυλο, πράγμα που σημαίνει ότι έχει γίνει μια πρώτη διαλογή όσων είναι ανεπιθύμητοι στην Ευρώπη ώστε να απελαθούν αμέσως κατά την άφιξή τους. Οι κυβερνήσεις παριστάνουν ότι με αυτό τον τρόπο τηρούν τις προϋποθέσεις των διεθνών συμφωνιών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά στην ουσία πρόκειται απλώς για έναν εκσυγχρονισμό του κατασταλτικού και επιλεκτικού μεταναστευτικού καθεστώτος. 126 από τους 150 μετανάστες στο κέντρο κράτησης της Σάμου ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 12 Απριλίου 2010, ενάντια σε αυτά τα μέτρα και ενάντια στον ξυλοδαρμό ενός πρόσφυγα από τους φρουρούς.

Ενάντια στις πολιτικές αυτές, οργανώσεις σε διάφορες χώρες της ΕΕ καλούν σε μια Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Δράσης κατά της Μηχανής Απελάσεων από 1 έως 6 Ιουνίου 2010.

Nobordercamp Azadi* στη Λέσβο, 2009

Τόσο ο χρόνος όσο και ο τόπος της κατασκήνωσης NoBorder στην Ελλάδα ήταν προσεκτικά επιλεγμένος. Η Λέσβος είναι κομβικό σημείο του εξωτερικού συνοριακού καθεστώτος της ΕΕ: κάθε βράδυ έφταναν νέα σκάφη προσφύγων και το κέντρο κράτησης της Παγανής ήταν υπερπλήρες επί εβδομάδες. Έλληνες συνοροφύλακες και προσωπικό του Frontex περιπολούσαν όλο το εικοσιτετράωρο. Περίπου 600 ακτιβιστές από πολλές διαφορετικές χώρες ταξίδεψαν στη Λέσβο για την εβδομάδα διαμαρτυρίας πέρυσι τον Αύγουστο.

«Αύριο, όταν θα συνεχίζουμε το ταξίδι μας, θα είμαστε και πάλι πρόσφυγες. Αλλά μέχρι τις τελευταίες στιγμές που περνάμε εδώ απόψε θα είμαστε απλώς άνθρωποι, φίλοι που γιορτάζουν μαζί. Ποιος θα φανταζόταν ότι σε αυτό εδώ το νησί δεν θα ήμασταν υποχρεωμένοι να κρυβόμαστε στο δάσος, αλλά θα μας δινόταν το δώρο να περάσουμε μια νύχτα ελευθερίας ανάμεσα σε φίλους!»

Αυτά τα λόγια λένε πολλά. Είναι τα λόγια ενός νεαρού Αφγανού για την τελευταία νύχτα της κατασκήνωσης NoBorder. Μέσα σε λίγες μέρες το αυτοοργανωμένο «Κέντρο Υποδοχής» έγινε σημείο συνάντησης για μετανάστες χωρίς χαρτιά που μόλις έφταναν και για κρατούμενους που απελευθερώνονταν. Ακτιβιστές NoBorder που ήθελαν να αντιταχθούν πολιτικά στο καθεστώς των συνόρων μπόρεσαν να συναντηθούν με εκείνους, που το ταξίδι τους προς την Ευρώπη ήταν μια πρακτική αμφισβήτηση αυτών των συνόρων. Μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία, οι πρόσφυγες και οι ακτιβιστές κατάφεραν να σπάσουν τους γλωσσικούς φραγμούς και να οργανώσουν αμοιβαία υποστήριξη, αλλά και συλλογική πολιτική δράση, για παράδειγμα τη μέρα δράσης κατά του FRONTEX στο λιμάνι. Πρόσφυγες και ακτιβιστές ζωγράφισαν ένα τεράστιο πανώ που έγραφε σε πολλές γλώσσες «ελευθερία μετακίνησης». Ακτιβιστές επιχείρησαν να περικυκλώσουν την ακτοφυλακή με 50 φουσκωτές βάρκες. Φυσικά η ελληνική ακτοφυλακή είχε την «καλοσύνη» να επιδείξει τη λεπτότητά της, προκαλώντας κύματα που παρέσυραν τις βάρκες των προσφύγων στα ανοιχτά. Ταυτόχρονα ξεκινούσε η διαδήλωση κατά του FRONTEX, έχοντας στην πρώτη γραμμή –μεταξύ άλλων- ακτιβιστές από το Μάλι και τη Mαυριτανία, οι οποίοι στη Δυτική Αφρική βρίσκονται επίσης αντιμέτωποι με τον Frontex.

Μια νεαρή γυναίκα από τη Σομαλία συνόψισε την εμπειρία της ως εξής: «Όταν άφησα τη Σομαλία, άρχισα το ταξίδι μου για να βρω έναν ασφαλέστερο και καλύτερο τόπο για να ζήσω. (…) Τώρα μπορώ να δω πιο καθαρά πώς μοιάζει προς το παρόν η Ευρώπη (…). Μας ρίχνουν σε φρικτές φυλακές και η Ευρώπη στέλνει τα στρατεύματά της να μας πολεμήσουν στη θάλασσα. Ποτέ δεν έχω μάθει τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο (…) Άρχισα το δεύτερο ταξίδι μου εδώ, βλέποντας όλους τους άλλους που βρίσκονται στις ίδιες βάρκες και παλεύουν να επιβιώσουν και να πάνε παρακάτω. (…) Είχα τη δυνατότητα να δω πώς θα ήταν αν μπαρκάραμε όλοι μαζί για το ταξίδι. Για κάποιο άλλο τόπο που ίσως υπάρξει κάπου στο μέλλον».

* Azadi σημαίνει «ελευθερία» στα φαρσί. Η λέξη αυτή φωνάχτηκε καθημερινά ως σύνθημα στο στρατόπεδο εγκλεισμού της Παγανής, όπου κρατούνταν εκατοντάδες Αφγανοί νέοι άνδρες και οικογένειες. Περισσότερες πληροφορίες και αναφορές για το nobordercamp της Λέσβου μπορείτε να βρείτε στο ► http://lesvos09.antira.info και στο ► http://transact.noblogs.org/post/2009/10/06/shut-down-pagani-azadi-english-version

(PAGE 6)

Όχι στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης!

Διαμαρτυρία στις Βρυξέλλες τον περασμένο Δεκέμβριο

«Δεν χρειαζόμαστε άλλο ένα πενταετές πρόγραμμα θανάτου και φυλακίσεων! Ζητάμε προστασία για τους πρόσφυγες και δικαιώματα για τους μετανάστες, και όχι ένα βάναυσο καθεστώς συνόρων της ΕΕ!» Αυτά ήταν τα βασικά αιτήματα μιας μικρής διαδήλωσης μπροστά από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενάντια στην έγκριση του επόμενου 5ετούς πλαισίου για θέματα Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Ένα σύνολο ομιλητών με διεθνική σύνθεση κατήγγειλε το νέο πρόγραμμα ως «οδικό χάρτη» για ένα αυστηρότερο καθεστώς επιτήρησης και ελέγχου που κλιμακώνει το θανάσιμο συνοριακό καθεστώς σε έναν πραγματικό πόλεμο, ενισχύοντας το ρόλο του Frontex στη στρατιωτικοποίηση των συνόρων. Με αναφορές στους καθημερινούς αγώνες των προσφύγων και των μεταναστών ενάντια στον αποκλεισμό και την εκμετάλλευση, ενάντια στην κράτηση και τις διακρίσεις, διακηρύξαμε ότι χρειαζόμαστε μια άλλη Ευρώπη σε έναν κόσμο με παγκόσμια ίσα δικαιώματα σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

Βλ. την έκθεση στο ► http://www.noborder.org/archive_item.php·id=461

1η Μαρτίου: η απεργία ως το παρόν και το μέλλον των αντιρατσιστικών αγώνων

Η 1η Μαρτίου υπήρξε σημαντική ημέρα για τους μεταναστευτικούς αγώνες στην Ευρώπη. Όλα ξεκίνησαν με τη γαλλική «μέρα χωρίς μετανάστες», που θύμισε το «Μεγάλο Aμερικανικό Μποϊκοτάζ» του 2006, όταν εκατομμύρια μετανάστες στις ΗΠΑ διαδήλωσαν κατά του αντι-μεταναστευτικού νόμου. Στην Ιταλία, μια ομάδα από γυναίκες, μετανάστριες και Ιταλίδες, υιοθέτησε την ιδέα, και στη συνέχεια τις ακολούθησαν συλλογικότητες μεταναστών, αυτόνομες ομάδες, αντιρατσιστικές κινήσεις και άνθρωποι που συμμετείχαν για πρώτη φορά σε μεταναστευτικούς αγώνες. Μετά τις ταραχές στο Rosarno, η 1η Μαρτίου ήταν άλλη μια απάντηση στο θεσμικό ρατσισμό.

Δημιουργήσαμε το «Coordinamento per il Lavoro migrante in Italia», που περιλάμβανε πολλές αυτόνομες συλλογικότητες, για να προωθήσουμε την ιδέα της απεργίας. Παρά τους δισταγμούς ή και την ανοικτή αντίθεση μέρους του κινήματος και των συνδικάτων σε σχέση με μια απεργία ενάντια στο νόμο Μπόσι-Φίνι (το νόμο που συνδέει την άδεια διαμονής με τη σύμβαση εργασίας), οργανώθηκαν συνελεύσεις με μετανάστες και Ιταλούς εργαζομένους και εκπροσώπους των συνδικάτων. Πολλοί Ιταλοί εργαζόμενοι κατανόησαν ότι η δυνατότητα απέλασης και ο νόμιμος εκβιασμός των μεταναστών αποτελεί απειλή για όλους τους εργαζόμενους· η διάβρωση των ελευθεριών των μεταναστών μέσω του «ασφαλιστικού νόμου» είναι μια απειλή για την ελευθερία του καθενός. Η προοπτική μας ήταν διεθνική, τόσο επειδή οι μεταναστευτικοί νόμοι έχουν ευρωπαϊκή διάσταση όσο και επειδή οι ίδιοι οι μεταναστευτικοί εργατικοί αγώνες είναι διεθνικοί ως προς την ουσία τους.

Την 1η Μαρτίου, στην απεργία της μεταναστευτικής εργασίας μετείχαν δεκάδες εργοστάσια και άλλοι χώροι εργασίας. Οι απεργοί, με την υποστήριξη του συνδικάτου τους ή χωρίς αυτή, συσπειρώθηκαν σε διαδηλώσεις 10.000 ανθρώπων στη Μπρέσια και τη Μπολόνια. Μεγάλες διαδηλώσεις έγιναν και σε άλλες ιταλικές πόλεις, όπως το Μιλάνο και η Νάπολι.

Μετά από αυτή την απεργία που οργανώθηκε πέρα και έξω από συνδικαλιστική εκπροσώπηση, πιστεύουμε ότι η απεργία της μεταναστευτικής εργασίας είναι ένα νέο είδος απεργίας· ότι η απεργία θα πρέπει να είναι το παρόν και το μέλλον των αντιρατσιστικών αγώνων.

Βλ. επίσης: «10 θέσεις για τη μεταναστευτική εργασία» ► http://lavoromigrante.splinder.com και ► http://www.coordinamentomigranti.splinder.com για εικόνες και ρεπορτάζ από την απεργία στη Μπολόνια

Παιδεία και αγορά εργασίας-μόρφωση η κατασκευή μηχανών?

Φεβρουαρίου 22, 2010

Όπως φαίνεται και στο άρθρο από εφημερίδα το οποίο παραθέτω,μάλλον η ΕΕ-οι κυβερνήσεις των χωρών-μελών της οποίας ακολουθούν πιστά τις εντολές των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων-βλέπε μεγαλοεταιρείες,πολυεθνικές,και γενικά όλοι οι μεγαλοκαπιταλιστές οι οποίοι επιχορηγούν τα κόμματα και όσους κυνηγούν την εξουσία,άρα και όσους βρίσκονται στην εξουσία στις χώρες αυτές,αφού τα μίντια σε συνδυασμό με την αφέλεια του κόσμου που του καλλιεργούν εξασφαλίζουν ότι όποιος δεν διαθέτει ισχυρούς  χορηγούς δεν έχει ελπίδα να αναλάβει εξουσία

https://m4trix87.wordpress.com/%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%cf%8c%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/

στην προσπάθεια τους να ενισχύσουν περαιτέρω τα συμφέροντα των χορηγών τους,και εκμεταλλευόμενοι την οικονομική κρίση που το ίδιο το μεγάλο κεφάλαιο-«golden boys» σε Αμερική και Ευρώπη-προκάλεσε,προσπαθούν να ρίξουν τις ευθύνες για την κρίση σε-ποιους άλλους-τους εργαζόμενους.

Οικονομική κρίση και παιδεία:

Παιδεία για ανάπτυξη της κοινωνίας ή «τρενάρισμα» για την αγορά εργασίας;

Γράφει η
Δρ. Χριστίνα Βαλανίδου
PhD- Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Πατρών [Παιδαγωγικά] , Master of Science-SUNY University New York, Albany-USA [Ανάπτυξη Αναλυτικών Προγραμμάτων και Διδακτική Επιστήμη]

Στην τελευταία συνάντηση ηγετών στο Νταβός, οι ηγέτες διαφόρων χωρών προσπάθησαν να βρουν τη λύση της πολυπαραγοντικής εξίσωσης της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας. Και η εκπαίδευση και η έρευνα πρόβαλε ως μια από τις λύσεις. Ένα απόσπασμα από την ομιλία του Ισραηλινού Προέδρου κ. Πέρεζ, για την ανάγκη επενδύσεων στην παιδεία και την έρευνα έχει ενδιαφέρον: «Νομίζω ότι οι οικονομίες κοιτάζουν προς τη λανθασμένη κατεύθυνση. Δε θα πρέπει να κοιτάζουν προς την οικονομική πλευρά της ανάπτυξης αλλά στην επιστημονική έκρηξη που θα πρέπει να γίνει. Δεν είναι τα πουγκιά μας που θα πλουτίσουν τα μυαλά μας αλλά είναι τα μυαλά μας που θα γεμίσουν τα πουγκιά μας.» Και η ΕΕ σε διάφορες αποφάσεις της σε επίπεδο Υπουργών, ανάγει την εκπαίδευση και έρευνα ως σημαντικούς πυλώνες της ανάπτυξης και από την αρχή της οικονομικής κρίσης ζητούσε να μην επιβληθούν περικοπές στον τομέα της παιδείας και να αντιμετωπιστεί η ανεργία με επενδύσεις στην εκπαίδευση. Ωστόσο ούτε το ένα έγινε ούτε και το άλλο. Το χειρότερο είναι οι αντιφατικές εκκλήσεις της και η απαίτηση της για «περικοπές» από τους Υπ.Οικονομικών- οι οποίοι και έτσι πράττουν! Αλλά και το θέμα των επενδύσεων στην παιδεία οι γραφειοκράτες, σε επίπεδο ΕΕ, το αντιμετωπίζουν κυρίως ως σχέση «εργασίας-δεξιότητας», όχι μόρφωσης και παιδείας. Δηλαδή φταίει η έλλειψη δεξιοτήτων για την ανεργία κα όχι οι άλλες πολιτικές -οικονομικές και κοινωνικές-που έχει επιβάλει η ΕΕ και τα πολλά «χρυσά αγόρια».
Αυτό αποδεικνύει και η έκθεση ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων [που χρηματοδοτήθηκε από την Ευρ.Επιτροπή] και δημοσιοποιήθηκε πρόσφατα [«Νέες δεξιότητες για νέες θέσεις εργασίας : άμεση ανάληψη δράσης», Βρυξέλλες, 4 Φεβρουαρίου, 2010]. Η έκθεση «παρουσιάζει» ως λύση του προβλήματος της ανεργίας την αντιστοιχία δεξιοτήτων με αγορά εργασίας, χαϊδεύοντας έτσι τα αυτιά όλων των εργοδοτών. Ανάμεσα σε άλλα ζητά η εν λόγω έκθεση:
*’Αμεση ανάληψη δράσης για να επιλυθεί το πρόβλημα των ελλείψεων δεξιοτήτων στην Ευρώπη και για να δοθούν στους Ευρωπαίους καλύτερες δυνατότητες ώστε να επιτύχουν στην αγορά εργασίας.
*Να δοθούν τα σωστά κίνητρα ώστε οι πολίτες να αναβαθμίσουν τις δεξιότητές τους, η εκπαίδευση, η κατάρτιση και η εργασία να συνδεθούν καλύτερα μεταξύ τους, να επιτευχθεί ο σωστός συνδυασμός δεξιοτήτων και να προβλέπονται καλύτερα οι δεξιότητες που χρειάζονται για το μέλλον.
*Βελτίωση των δεξιοτήτων των πολιτών ως συμβολή βραχυπρόθεσμη στην έξοδο από την κρίση και μελλοντικά στην προετοιμασία για βιώσιμη οικονομική επιτυχία.
Οι εμπειρογνώμονες παραδέχονται ότι πολλοί Ευρωπαίοι δεν είναι επαρκώς ειδικευμένοι-παρά τα πολλά προγράμματα της ΕΕ και τους φιλόδοξους στόχους περί ανταγωνιστικότητας.
*Σχεδόν το ένα τρίτο του ευρωπαϊκού πληθυσμού ηλικίας από 24 έως 64 ετών δεν έχει καθόλου τυπικά προσόντα ή έχει χαμηλό επίπεδο προσόντων και μόνο το ένα τέταρτο έχει υψηλό επίπεδο προσόντων.
Στην έκθεση αποκαλύπτεται μια κυρίαρχη τάση των γραφειοκρατών της Ευρ.Επιτροπής για το ρόλο της εκπαίδευσης και για το για το πώς την αντιλαμβάνονται: Εκπαίδευση για την αγορά εργασίας όχι εκπαίδευση-παιδεία για μόρφωση, η οποία μπορεί να δίνει εφόδια ζωής στους πολίτες και όχι απλώς για να μη ζημιώσουν οι εργοδότες σε αυτή την οικονομική κρίση.
Δηλώνουν οι εμπειρογνώμονες ότι:
*Τα άτομα με δεξιότητες δεν έχουν πάντα τις δεξιότητες που αναζητούν οι εργοδότες και έτσι δημιουργούνται αναντιστοιχίες στην αγορά εργασίας. Απαιτείται καλύτερος συνδυασμός εγκάρσιων και ειδικών δεξιοτήτων.
*Το πρόβλημα καθίσταται πιο επιτακτικό λόγω της αύξησης της ανεργίας και των δημογραφικών αλλαγών.
Συμπέρασμα από τις θέσεις αυτές;
1. Η ανεργία οφείλεται στην έλλειψη αντιστοιχίας προσόντων εργαζομένων με τις ανάγκες των εργοδοτών
2. Για την κρίση και την ανεργία φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν έχουν αποκτήσει τα προσόντα που θέλουν οι εργοδότες
3. Οι εργοδότες είναι δικαιολογημένοι να απολύουν «επειδή οι εργαζόμενοι τους-εργοδοτούμενοί τους» δεν έχουν τα προσόντα που θα ήθελαν.
4. Ανά πάσα στιγμή οι εργοδότες μπορούν να επικαλούνται «αναντιστοιχία» ανάμεσα στις «ανάγκες τους» και στα «προσόντα των εργαζομένων» και να τους απολύουν.
5. Όσοι έχουν απολυθεί δεν είχαν προσόντα!
Όλα αυτά μόνο προβληματισμό προκαλούν στο σκεπτόμενο πολίτη του κάθε κράτους μέλους -που πλήττεται από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης επιβεβαιώνοντας την απόμακρη σχέση Ευρ.Επιτροπής και πολιτών. Προσωπικά αναμένω και ελπίζω η νέα Επίτροπος στον τομέα αυτό, κ. Ανδρούλα Βασιλείου, να μην συμβιβαστεί με τις γραφειοκρατικές προσεγγίσεις του μηχανισμού του τομέα του οποίου προΐσταται και να αναλάβει ουσιαστική δράση και πρωτοβουλίες για να δοθεί σημασία στον Ευρωπαίο πολίτη και στην ουσιαστική μόρφωση του και όχι στο «τραινάρισμα» του για να γίνει πιόνι στις ανάγκες των εργοδοτών. Η αντιγραφή προηγούμενης κουλτούρας δεν θα δώσει τίποτε επιπρόσθετο. Ως εκ τούτου χρειάζονται πρωτοβουλίες και ριζοσπαστικές προσεγγίσεις για τους στόχους και προτεραιότητες αλλά και για το ρόλο των κρατών μελών σε ζητήματα παιδείας και ευρωπαϊκής συνεργασίας. Εξάλλου η μακροπρόθεσμα στοχευμένη ανάπτυξη μόνο με τη μόρφωση μπορεί να επιτευχθεί. Η μόρφωση θα φέρει ανάπτυξη και κέρδος στην κοινωνία-αν ενδιαφέρει η κοινωνία στο σύνολο της και όχι μόνο οι εργοδότες και οι δεξιότητες που χρειάζονται στην παρούσα φάση.

 

Κωδικός άρθρου: 930520

ΠΟΛΙΤΗΣ – 21/02/2010, Σελίδα: 95

Η αιτία της κρίσης είναι,σύμφωνα με αυτούς,η έλλειψη προσόντων των ευρωπαίων εργατών.

Δεν αρκούνε δηλαδή ούτε καν πτυχία και μάστερ,όπως σήμερα που χωρίς αυτά δεν μπορείς να βρεις εύκολα εργασία στην ΕΕ- στους νέους,που οι περισσότεροι εκ των οποίων στην ΕΕ διαθέτουν τουλάχιστο δίπλωμα κολλεγίου,4 στους 10 νεοεισερχόμενους είναι άνεργοι!

Λένε για «ασυμφωνία προσόντων-απαιτήσεων»!

Δηλαδή αντί να σπουδάζουμε αυτό που μας αρέσει η/και έχουμε κλίση προς αυτό,να συμβιβαζόμαστε,τους εαυτούς μας,τις ψυχές μας,τις ζωές μας,με τον άλφα η βήτα μεγαλοκαπιταλιστή ούτως ώστε να έχει αυτός αρκετά «ανταλλακτικά»?

Κάτι που στην πραγματικότητα θα ΑΥΞΗΣΕΙ αντί να μειώσει την ανεργία,αφού αν όλοι κυνηγήσουν τα επαγγέλματα με την μεγαλύτερη ζήτηση από τους εργοδότες τελικά η προσφορά θα είναι πολύ μεγαλύτερη από τη ζήτηση,δημιουργώντας στρατιές ανέργων,ούτως ώστε οι εργοδότες να μπορούν να διατηρούν χαμηλούς-ακόμη χαμηλότερους από σήμερα-τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας και να επιλέγουν τους πιο «υπάκουους»,πιο «ενδοτικούς» και «υποχωρητικούς»,πιο εργασιομανείς,πιο αφελείς όσο αφορά εργασιακά δικαιώματα και διεκδικήσεις,εκτός από τους πιο αποτελεσματικούς ακόμη και με μικρή διαφορά,υποψηφίους,και επίσης να δημιουργηθεί τέτοιος ανταγωνισμός βαθμού ζούγκλας που όλοι να αναγκάζονται να χάνουν όλη τους την ζωή και τον χρόνο τους να κυνηγούν «προσόντα»,έστω και το παραμικρό επιπλέον πλεονέκτημα,ούτως ώστε να ικανοποιούν καλύτερα τα αφεντικά, κάτι που μάλλον αποτελεί τον πραγματικό λόγο που οι κυβερνήσεις της ΕΕ-και το μεγάλο κεφάλαιο που βρίσκεται από πίσω τους-υποστηρίζουν την περαιτέρω «προσαρμογή της εκπαίδευσης στην αγορά εργασίας».

Επίσης,όμως, αυτή η προσαρμογή,ζημιώνει τους εργαζομένους και ωφελά τα αφεντικά και με άλλους τρόπους,εκτός από

1)Την αύξηση του ανταγωνισμού-περισσότερα τρεχάματα και δουλειά και λιγότερες δυνατότητες αντίστασης για ίδιους και λιγότερους μισθούς για τους εργαζόμενους,περισσότερα κέρδη και ευελιξία για τους εργοδότες,που αναλύθηκε πιο πάνω

οι οποίοι είναι

2)Περισσότερη σημασία σε τεχνικά αντικείμενα στην παιδεία σημαίνει λιγότερη σε κοινωνικά-πολιτικά-ιστορικά αντικείμενα,οπότε έχουμε «πολίτες»-μηχανές με μειωμένη κριτική σκέψη και ικανότητα αντίληψης-άρα και συνειδητοποίησης των άσχημων παιχνιδιών που παίζονται εις βάρος τους,και της ανάγκης αντίστασης σε αυτά-αφού η δυνατότητα για μελέτη τέτοιων αντικειμένων στον ελεύθερο χρόνο δεν υπάρχει λόγω ιδιαιτέρων και μελέτης(ούτως ώστε να είναι πιο «ανταγωνιστικοί»-καλύτερα γρανάζια όταν μεγαλώσουν) για μαθητές,το ίδιο για φοιτητές,η «υπηρεσία» για στρατιώτες,και η κούραση από  δουλειά-υπερωρίες για τους υπόλοιπους(γίνεται και προσπάθεια για αύξηση των ωραρίων από 40 σε 65 ώρες την εβδομάδα-βλέπε συνθήκη Λισαβώνας),και εκτός της έλλειψης χρόνου,και έλλειψη ενδιαφέροντος λόγω του ότι η κούραση από τα πιο πάνω καθιστά το άτομο επιρρεπή στο να επιλέξει «λάιτ» ριάλιτυ η γήπεδα αντί διάβασμα κανενός πολιτικού βιβλίου.

Βλέπετε,παλιότερα και μέχρι σήμερα,εδιδάσκοντο πολιτικά-ιστορικά αντικείμενα στα σχολεία,αλλά τώρα που η μόρφωση του μέσου νέου είναι πολύ καλύτερη από παλιότερα και επιπλέον οι νέες τεχνολογίες επικοινωνίας-πχ Διαδίκτυο-εκμηδενίζουν τις αποστάσεις,επιτρέποντας μας επαφές με άλλους λαούς,υπάρχει ο «κίνδυνος»  μετά από λίγο καιρό το παλιό κόλπο του ελέγχου του λαού μέσω του εθνικισμού να μην είναι πλέον αποτελεσματικό,οπότε πλέον να διδάσκονται οι μαθητές πολιτική,ιστορία, δεν προσφέρει πλέον τίποτα στο σύστημα,αλλά αντίθετα μπορεί να δώσει έναυσμα στους νέους να ερευνήσουν και να μελετήσουν περαιτέρω,ανακαλύπτοντας όσα δεν θέλουν να έχουμε υπόψη μας…(βέβαια αυτό ισχύει σε ευρωπαικές χώρες όπου ο εθνικισμός ήδη θεωρείται φάντασμα του παρελθόντος,όχι σε θλιβερές εξαιρέσεις όπως Κύπρος και Ελλάδα).

3)Μεταθέτει όλη την ευθύνη όχι μόνο για τις κρίσεις του καπιταλισμού,αλλά και για την ανεργία και ότι άλλο μαστίζει την γενιά μας και θα μαστίζει ακόμη περισσότερο τις νέες γενιές,από αυτούς που έχουν τον έλεγχο,σε αυτούς που ελέγχονται.Δηλαδή δεν φταίει ο αφέντης που απαιτεί να εργάζεται ο σκλάβος του σαν το σκυλί για να έχει λίγα παραπάνω (υπερ)κέρδη για τον εαυτό του,αλλά ο σκλάβος που δεν υπερβάλλει εαυτόν για τον αφέντη!Άρα ο αφέντης δικαιούται να απολύσει-δηλ να εξοντώσει οικονομικά,όπως παλιότερα που η δουλεία ηταν κατοχυρωμένη και «επίσημα» εδικαιούτο φυσικά-τον υπάλληλο-σκλάβο,όταν ο ίδιος θεωρήσει-ακόμη και αυθαίρετα-ότι ο σκλάβος δεν είναι «αρκετά καλός»!

Ίσως για πολλούς νέους η εναρμόνιση της εκπαίδευσης στην αγορά εργασίας να φαίνεται κάτι καλό,αφού πιστεύουν ότι έτσι θα βρίσκουν πιο εύκολα δουλειά.

ΛΑΝΘΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙΚΤΡΑ!

Περισσότερη εναρμόνιση ίσον περισσότερος ανταγωνισμός,και ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΕΡΓΙΑ,και ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟΙ ΜΙΣΘΟΙ,αφού αύξηση της προσφοράς(υποψήφιοι με τα κατάλληλα προσόντα) συνεπάγεται-δεδομένου ότι η ζήτηση(θέσεις εργασίας) παραμένει σταθερή-ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ!

Θα καταλήξουμε σε ένα ατέρμονα κύκλο όπου θα χρειαζόμαστε όλο και περισσότερα προσόντα για να βρούμε δουλειά,και άρα θα χρειαζόμαστε όλο και περισσότερο χρόνο να φτύνουμε αίμα σε πανεπιστήμια κοκ για να τα αποκτήσουμε,αφού προσόντα που παλιά σε εξασφάλιζαν όντας «ανώτερα του μέσου» πλέον θα είναι «κατώτερα του μέσου»,όταν όλοι θα εξειδικεύονται σε αυτά.Οπότε όλο και λιγότερος ελεύθερος χρόνος για να απολαύσουμε τη ζωή,και όλο και περισσότερο χρόνο να είμαστε ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ των αφεντικών!