Posts Tagged ‘γενική’

ΔEN ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΑΜΕ-ΔΕΝ ΦΑΓΑΜΕ-ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ. Διαμαρτυρία κατά των μνημονίων της ανεργίας, της εξαθλίωσης και της υποδούλωσης.

Νοέμβριος 11, 2012

Στα πλαίσια αλληλεγγύης με την πανευρωπαική γενική απεργία στις 14 Νοεμβρίου διοργανώνεται διαμαρτυρία κατά της Τρόικα έξω από το υπουργείο Οικονομικών την ίδια μέρα, στις 2 το μεσημέρι.

https://www.facebook.com/events/454536041264722/

http://www.facebook.com/IMFoutofCyprus

 

 

 

Αλληλεγγύη στον λαό της Ελλάδας!Τετάρτη 29/6 στην Πλατεία Ελευθερίας.

Ιουνίου 26, 2011

Τα οικονομικά παιχνίδια των άπληστων τραπεζιτών,τα οποία έφεραν την διεθνή οικονομική κρίση του 2008,την μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μετά την κρίση του 30,έχουν οδηγήσει στην δημιουργία πρόσφορου εδάφους για εκμετάλλευση των αδυναμιών του χαοτικού,πολύπλοκου υπάρχοντος οικονομικού συστήματος από κερδοσκόπους.

Οι οποίοι κερδοσκόποι στον βωμό του κέρδους θυσιάζουν το μέλλον ολόκληρων λαών τζογάροντας με το εθνικό χρέος,οδηγώντας πολλά κράτη σε αδιέξοδα τα οποία χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία από το κεφάλαιο και την άρχουσα τάξη και τους πολιτικάντηδες υπηρέτες τους για επιβολή σκληρών μέτρων «λιτότητας» στον λαό. Ιδιωτικοποιήσεις βασικών τομέων της οικονομίας (συμπεριλαμβανομένων της υγείας και της παιδείας),κατάργηση κεκτημένων με αίμα δικαιωμάτων όπως 8ωρο και συλλογικές συμβάσεις,σκληρή φορολογία και κάθετη μείωση μισθών και συντάξεων.

Σε Ελλάδα,Ισπανία,Πορτογαλία,Ιρλανδία,Αγγλία οι λαοί νοιώθουν τις συνέπειες αυτής της νέας χρηματοοπιστωτικής αντεπίθεσης του κεφαλαίου.

Ευτυχώς,ένα μεγάλο μέρος του λαού έχει αντιληφθεί το παιχνίδι που παίζεται σε  βάρος τους,και ενθαρρυμένοι από τις επαναστάσεις των καταπιεσμένων της Μέσης Ανατολής προχωρούν στην έμπρακτη αντίσταση.

https://m4trix87.wordpress.com/2011/05/28/%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7/

Η αντίσταση του ελληνικού λαού συνεχίζεται.

Στις 28 και 29 Ιουνίου οι εργατικές συντεχνίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ προχωρούν σε 48ωρη γενική απεργία.

http://www.gsee.gr/news/news_view.php?id=1619

http://www.adedy.gr/adedy/site/home/ws/primary+menu/news/Genika/2011/june/2362011-1.csp

Στα πλαίσια αλληλεγγύης στον αγώνα τους,αποφασίστηκε συγκέντρωση και πορεία προς την ελληνική πρεσβεία την Τετάρτη 29/6 από την Πλατεία Ελευθερίας.

ΚΑΤΩ ΤΟ ΑΝΤΙΛΑΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΔΕΝ ΤΑ «ΦΑΓΑΜΕ», ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Ο λαός της Ελλάδας συνεχίζει την αντίσταση-Καμία κάμψη μέχρι την ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Δεκέμβριος 16, 2010

Στην μεγαλειώδη  απεργία της 5ης Μαίου, εκατοντάδες χιλιάδες βγήκαν μαχητικά στους δρόμους ζητώντας τα αυτονόητα-μισθούς,συντάξεις,κοινωνική πρόνοια-τα οποία η εντολοδόχος κυβέρνηση Παπανδρέου θυσιάζει στον βωμό του χρέους των ντόπιων και ξένων τραπεζιτών(τρόικα ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ),με τον αγανακτισμένο λαό να αντιστέκεται,ενώ το καθεστώς των πιο πάνω προσπαθεί με κάθε είδους προπαγάνδα και καταστολή να αποσοβήσει τον κίνδυνο γενικευμένης εξέγερσης.

Επιστρατεύοντας τον φόβο των «κακών τρομοκρατών» και την «Δικαιοσύνη»

Οι τρομοκράτες τοποτηρητές του ΔΝΤ τους βαφτίζουν όλους τρομοκράτες

«έγκριτους»-πλην ξεπουλημένους- ακαδημαικούς

Ανάλυση των απόψεων του “εθνικού” μας νομπελίστα σχετικά με την οικονομία

παλιές συνταγές

Σχολιασμός εγχειριδίου καταπίεσης

Know your enemy-τακτικές των διεθνών τραπεζιτών(δες ΔΝΤ)και των υποτελών κυβερνήσεων για αποτελεσματική καταπίεση!

και όταν όλα τα άλλα αποτύχουν,καθαρή βαρβαρότητα

Η βαρβαρότητα του καθεστώτος σε όλο της το μεγαλείο-ακόμη και ενάντια σε εγκύους!

ούτως ώστε ο λαός να δεχθεί αυτά

Νέα,φρέσκα μέτρα!Πάρε,κόσμε,εξαθλίωση!

Οι εξοπλισμοί μας έλειπαν!

Τα χειρότερα έρχονται…οι μισθωτοί σκλάβοι (όλοι μας) το μυρίζονται?

Το τανγκό της οργής -ΕΞΑΝΤΑΣ

Τα σχέδια των τραπεζιτών που ελέγχουν τον πλανήτη

Τότε,λοιπόν,στις 5 Μαίου,έγιναν αυτά

Ο ΛΑΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΞΕΓΕΙΡΕΤΑΙ!(και κάποιοι άλλοι μας λένε για νεκρούς,οι οποίοι όπως λένε αυτόπτες μάρτυρες ΠΕΘΑΝΑΝ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΧΑΝ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ!)

και κάποιοι,για ευνόητους λόγους,επικεντρώθηκαν στις υποτιθέμενες(αντί τις πραγματικές) αιτίες αυτών

Καταγγελία από υπάλληλο της Μαρφίν Λαικής-ορίστε ποιοι φταίνε για τους νεκρούς!

ούτως ώστε ο κόσμος να ξανακλειστεί σπίτια του.

Κάτι που όμως δεν έγινε σε βάθος χρόνου,αφού μπορεί η ορμή της τότε κατάστασης να είχε περάσει,αλλά ο λαός,μη έχοντας πλέον τίποτα να χάσει από ένα σημείο και μετά-αφού πλέον του τα έχουν πάρει όλα-συνέχισε να αγωνίζεται,με καθημερινές απεργίες και πράξεις αντίστασης,από το κίνημα κατά της πληρωμής των διοδίων,μέχρι τις στάσεις των φορτηγατζήδων,μέχρι τις καταλήψεις πανεπιστημιακών σχολών,μέχρι και τον ένοπλο αγώνα.

Χθες,15 Δεκεμβρίου,γενική απεργία,ο ελληνικός λαός βγήκε ξανά στους δρόμους,διεκδικώντας τα αυτονόητα.

300 000 κόσμος,με συντηρητικές εκτιμήσεις.

Οι περισσότεροι χωρίς την χειραγώγηση των πουλημένων στο σύστημα συνδικάτων(ΠΑΜΕ/ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ).

Ταράζοντας ξανά τα «ήρεμα» νερά της κοινωνίας,δείχνοντας ξανά ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανοχή σε όσους καταπιέζουν την μεγάλη πλειοψηφία του εργαζόμενου ελληνικού λαού προς ώφελος όσων θέλουν να ελέγχουν την μοίρα του πλανήτη(ΔΝΤ και λοιπή μαφία)και των ντόπιων τοποτηρητών τους.

Τα μαντρόσκυλα του συστήματος(ΕΛΑΣ κοκ)ξανά στους δρόμους,να καταστείλουν,χρησιμοποιώντας το τελευταίο όπλο που τους έχει απομείνει,αφού ο πεινασμένος δεν ακούει προπαγάνδα.

Από τις ταξικές συμπλοκές που ακολούθησαν έρχονται και οι παρακάτω εικόνες.

 

 

 

 

 

 

και άλλα πολλά…

μέχρι οι άρχοντες να μην έχουν που να κρυφτούν…

Οι εργαζόμενοι στον Παναμά ξεσηκώνονται…

Ιουλίου 13, 2010

Σύντομα(αν δλδ ο λαός ξέρει τι του γίνεται…)και στην Ελλάδα

Νέες συγκρούσεις ανάμεσα σε εργάτες σε φυτείες μπανάνας στον δυτικό Παναμά και αστυνομικούς σημειώθηκαν το Σάββατο, στοιχίζοντας τη ζωή ενός ακόμη εργαζόμενου, καθώς οι ταραχές με αφορμή τον νέο νόμο για τις εργασιακές σχέσεις συνεχίστηκαν για τρίτη ημέρα στην κεντροαμερικανική χώρα.
Δύο αστυνομικοί τραυματίστηκαν από σφαίρες, ανακοίνωσε η κυβέρνηση, ενώ το μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας κάλεσε σε γενική απεργία αύριο, Τρίτη.
Το γραφείο του Προέδρου, Ρικάρδο Μαρτινέλι, επιβεβαίωσε ότι ένας άνθρωπος σκοτώθηκε όταν αστυνομικοί επιχείρησαν να «απομακρύνουν οδοφράγματα» στην περιοχή Τσανγκουινόλα.
Οι εργαζόμενοι, που μέχρι χθες απεργούσαν εδώ και έξι ημέρες, διαδηλώνουν ενάντια στο νέον νόμο που αποδυναμώνει τα συνδικάτα και δίνει στις επιχειρήσεις το δικαίωμα να απολύουν εργαζόμενους που απεργούν και να προσλαμβάνουν αντικαταστάτες τους.
Τουλάχιστον ένας άνθρωπος σκοτώθηκε την Πέμπτη, καθώς η αστυνομία έκανε εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και έδωσε μάχες με απεργούς που είχαν αποκλείσει δρόμους. Ιατρικές πηγές ανέφεραν ότι τουλάχιστον 102 άνθρωποι εισήχθησαν σε νοσοκομεία μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής. ‘Αλλες πηγές ανέφεραν ότι οι νεκροί της Πέμπτης ήταν δύο.
Ο Πρόεδρος Μαρτινέλι, συντηρητικός πολιτικός και επιχειρηματίας, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία το 2009, πέρασε φορολογικές μεταρρυθμίσεις που βοήθησαν τη χρηματοδότηση του χρέους, αποσπώντας ευνοϊκά σχόλια από επενδυτές, παράγοντες των «αγορών» και αναλυτές, αλλά η προώθηση του νέου νόμου για τις εργασιακές σχέσεις τον έχει φέρει σε μετωπική σύγκρουση με τα συνδικάτα.
Το Σάββατο, τηλεοπτικά δίκτυα μετέδωσαν υλικό που απεικόνιζε αστυνομικούς με πλήρη εξάρτυση να χρησιμοποιούν δακρυγόνα και καραμπίνες για να διαλύσουν οδοφράγματα απεργών φτιαγμένα από δέντρα και μέταλλα.
Τρεις αστυνομικοί παραμένουν όμηροι των απεργών, καθώς ο ένας από τους τέσσερις που κρατούσαν απέδρασε, σύμφωνα με την προεδρία. 

 

Κωδικός άρθρου: 957442

ΠΟΛΙΤΗΣ – 12/07/2010, Σελίδα: 8

(αναδημοσίευση από «Πολίτη»)

Και φυσικά τα μαντρόσκυλα του συστήματος (μπάτσοι) δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο.

Θα πουν ξανά «συγνώμη»?

“Λυπάται” ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ!

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΚΑΤΑ ΠΑΝΤΟΥ

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ,ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑΣ,ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΙΔΙΟ

Το τανγκό της οργής -ΕΞΑΝΤΑΣ

Ουκρανία:Ένα παράδειγμα αποτυχίας της “ελεύθερης” αγοράς-απ’τα πολλά

Ο αγώνας συνεχίζεται(ενώ οι εργοδότες βγαίνουν έξω απ’τα ρούχα τους,έχοντας τα χαμένα…)

Βίντεο σχετικά με τι περιμένει την Ελλάδα αν δεν αντισταθούμε ΤΩΡΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ

Η εκκλη-και-σία αντεπιτίθεται…εν μέσω «οικονομικής κρίσης»-καπιταλιστικής υφαρπαγής,ενώ οι ελλαδίτες πεινούν,χτίζουν θεόρατο ναό εκατομμυρίων!

Μαΐου 10, 2010

Η εκκλησία της Κύπρου,ως γνήσιος συνεχιστής του έργου του χριστού(αν ήταν πράγματι θεός η όχι άλλη υπόθεση…),δίδει ξανά

  • Mall of Church:Για να αγοράζετε σε -ειδικές τιμές-τον “άρτον τον επιούσιον”!
  • συνεχίζοντας τα κατορθώματα της

    “Χριστιανικός” “Ιερός” Πόλεμος!

    παράδειγμα ταπεινότητας,με την πρόθεση της να κτίσει στην παλιά Λευκωσία,παρά την αρχιεπισκοπή(ναι,εκεί που ήδη σε κάθε γειτονιά σχεδόν υπάρχει εκκλησία)ακόμη έναν ναό.Γιατί άραγε να καταξοδευτεί,δίδοντας εκατομμύρια για χτίσιμο ενός τεράστιου και πανάκριβου ναού,την στιγμή που οι ανάγκες των πιστών της στην περιοχή καλύπτονται ήδη και με το παραπάνω?

    Και μάλιστα απέναντι από την αρχιεπισκοπή?

    Ενώ ο σύλλογος αρχιτεκτόνων αναφέρει «γίνεται σημαντική ανατροπή του υφιστάμενου πολεοδομικού ιστού της περιοχής»,  και πως ένα τέτοιο κτίριο  «θα λειτουργεί μονίμως αρνητικά σε σχέση με την ανάδειξη των μνημείων του ευρύτερου χώρου, αφού με τη μεγάλη του κλίμακα θα επιβάλλεται στις υπόλοιπες οικοδομές που το περιβάλλουν»?

    ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ…

    ΙΔΟΥ Η ΛΕΞΗ ΚΛΕΙΔΙ

    Όπως ακριβώς το μπαρόκ την περίοδο της Αναγέννησης,που όλως τυχαία προωθήθηκε από την εκκλησία της δύσης την τότε περίοδο,όταν άρχισε να ξυπνά το πνεύμα του Διαφωτισμού με την αμφισβήτηση που αυτό συνεπάγετο…

    http://en.wikipedia.org/wiki/Baroque

    «The popularity and success of the Baroque style was encouraged by the Roman Catholic Church, which had decided at the time of the Council of Trent, in response to the Protestant Reformation, that the arts should communicate religious themes in direct and emotional involvement.[3] The aristocracy also saw the dramatic style of Baroque architecture and art as a means of impressing visitors and expressing triumphant power and control. Baroque palaces are built around an entrance of courts, grand staircases and reception rooms of sequentially increasing opulence.»

    Φαίνεται τα παλιά κόλπα δοκιμάζονται ακόμη.

    Η διεφθαρμένη μέχρι το κόκκαλο εκκλησία της Κύπρου,με αρχηγό έναν αρχιεπίσκοπο που κατάφερε μέσω μεθοδεύσεων να «εκλεγεί» παρόλο που είχε συγκεντρώσει μόλις το 10% των ψήφων στις αρχιεπισκοπικές εκλογές,θέλει,ίσως και λόγω του τελευταία πληγωμένου κύρους της μετά τις αντιδράσεις από την πλειοψηφίσ του λαού,ακόμη και πολλών θρησκευόμενων,σχετικά με την παρέμβαση της στα πολιτικά υπέρ της απόρριψης ενδεχόμενης λύσης στο κυπριακό,να ξανακερδίσει τον κόσμο-μάλλον πιστεύει ότι οι ηλικιωμένοι που ζούνε στην γύρω περιοχή της παλιάς Λευκωσίας αποτελούν εύκολο στόχο,λόγω της τάσης για διάφορους λόγους της εν λόγω δημογραφικής ομάδας προς την πίστη.

    Έτσι,κτίζει έναν ναό-μεγαθήριο,άχρηστο ουσιαστικά όσο αφορά τις ανάγκες(?) των πιστών,μόνο και μόνο για βιτρίνα!

    Και παίρνει τις άδειες από τον δήμο μόνο αφού για άγνωστο(?) λόγο πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι που ετάχθησαν αρχικά εναντίον «άλλαξαν γνώμη» κατόπιν προσωπικών επαφών με τον αρχιεπίσκοπο…

    Να δείξει την δύναμη της.

    «Η πόλη μας ανήκει!»

    θέλουν να μας φωνάξουν με αλαζωνεία

    Καταστρέφοντας την καλαισθησία και την ιστορική ατμόσφαιρα της παλιάς πόλης,ενός από τους πιο σημαντικούς τουριστικούς προορισμούς στο νησί,μαζί βέβαια με πιο «μοντέρνους» τύπους…

    Η Φανερωμένη μετατρέπεται σε “Εξάρχεια”?(Ακόμη και να ήταν έτσι)καλύτερα παρά σε Mall!

    με τους οποίους,αν λάβουμε υπόψη το στάτους της ως η μεγαλύτερη-μετά τις τράπεζες

    Πως οι τράπεζες μας καταληστεύουν

    επιχείρηση της Κύπρου,με γη και ξενοδοχεία ανυπολόγιστης αξίας,ΟΛΑ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΑ-εδώ ακόμη και οι υποστηρικτές της ούτω καλούμενης ελεύθερης αγοράς πρέπει να φρίξουν με την αδικία υπερ της από το κράτος-μπορεί και να συνεργάζεται,ούτως ώστε να αποκτήσουν οι ηγέτες της ακόμη περισσότερους (χρυσούς) χιτώνες-όχι για να έχουν να δώσουν σε περισσότερους πλησίον πάντως…

    Μιλάμε για καθαρή προπαγάνδα!

    Αυτό θα περάσει έτσι?

    Θα αφήσουμε την εκκλη-και-σία να κάνει ακόμη ένα βήμα προς τον έλεγχο της κοινωνίας και την απόλυτη συντηρητικοποίηση της-όπου μόνο η αγορά θα είναι «ελεύθερη»?

    Θα αφήσουμε τους σύγχρονους γραμματείς και φαρισαίους να υλοποιήσουν αυτή την πρόκληση(εν μέσω οικονομικής κρίσης,ενώ πολλοί στην Ελλάδα ήδη πεινάνε και πολλοί άλλοι θα πεινάσουν σύντομα  λόγω ΔΝΤ,να κτίζει βιτρίνα εκατομμυρίων τα οποία υποτίθεται ο ίδιος ο χριστός είπε να δίνουμε στους φτωχούς)?

    ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΤΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΕΚΤΡΩΜΑΤΟΣ

    ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ,ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΗ,ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ,ΤΟΝ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟ,ΤΟΝ «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ» ΜΕΡΚΑΝΤΙΛΙΣΜΟ-ΦΑΡΙΣΑΙΣΜΟ,ΤΟΝ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ,ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ

    Σύντομα θα αποφασιστεί γενική συνέλευση από διάφορες οργανώσεις που αντιτίθενται στο κτίσιμο του ναού.Για επικοινωνία

    cs07sc6@yahoo.com

    Ακολουθεί ανακοίνωση της συντακτικής ομάδας Φάλιες-μίας εκ των οργανώσεων που αντιτίθενται στο κτίσιμο του ναού.

    * Ανέγερση Καθεδρικού Ναού στη Λευκωσία;07/05/2010 in ανακοινώσεις – κείμενα από Φάλιες, δημόσιοι χώροι, κινήματα πόλης 

    Η εκκλησία της κύπρου επιδιώκει την ανέγερση τεράστιου μεγέθους καθεδρικού ναού παρά την αρχιεπισκοπή.   Έχουν αρθρωθεί αντιδράσεις από κάποια κόμματα, το σύλλογο αρχιτεκτόνων κύπρου και πρόσφατα από την «Επιτροπή αγώνα για την μη ανέγερση του Καθεδρικού ναού». 

    Οι αντιδράσεις κινούνται κυρίως σε δύο άξονες: από τη μια επισημαίνουν την ασυμβατότητα της κατασκευής με το ιστορικό κέντρο και από την άλλη προειδοποιούν για τα κυκλοφοριακά προβλήματα που θα δημιουργηθούν στην ήδη βεβαρημένη περιοχή. 

    Συμφωνούμε ανεπιφύλακτα με όσους αντιτίθενται στην ανέγερση του τεράστιου καθεδρικού ναού στην παλιά πόλη. 

    Την ίδια ώρα, θεωρούμε ότι τα επιχειρήματα που έχουν αρθρωθεί μέχρι στιγμής, χτυπώντας ευαίσθητες χορδές μιας μεγάλης γκάμας ατόμων και ομάδων (ιστορικότητα κέντρου, περιβάλλον) είναι μεν έγκυρα και ουσιαστικά, αλλά, συνειδητά ή ασυνείδητα συγκαλύπτουν άλλες παραμέτρους του εγχειρήματος που είναι εξ’ ίσου ή και περισσότερο επικίνδυνες. 

     Η εξουσία της εκκλησίας στην κύπρο παρεμβαίνει σε όλο το φάσμα της ζωής μας: 

    Ασκεί μια αδιαμφισβήτητη κοινωνική εξουσία που απορρέει από την ηγεμονία διενέργειας τελετών που έχουν σχέση με τις προσωπικές και κοινωνικές μεταβάσεις (γέννηση, ονοματοδότηση, συμβίωση, χωρισμός, εγκαίνια, ορκωμοσία κυβερνήσεων) και τις πελατειακές σχέσεις που δημιουργεί η οικονομική της δραστηριότητα.  Φυσικά μεγάλη είναι η επιρροή που ασκεί στις κοινωνικές αντιλήψεις και ως ο κυρίαρχος θρησκευτικός θεσμός. 

    Επίσης, η ορθόδοξη εκκλησία συντηρεί κύκλους διανοουμένων και πολιτευτάδων οι οποίοι παρεμβαίνουν με μεγάλη επιτυχία στα κοινωνικά δρώμενα προωθώντας τις δικές της συντηρητικές και πολλές φορές αντιεπιστημονικές αντιλήψεις σε θέματα όπως η παιδεία, τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα κοινωνικών ομάδων (π.χ. γυναίκες, ομοφυλόφιλοι ).  Παράλληλα,  για τον ίδιο σκοπό, χρηματοδοτεί μια σειρά από ιδρύματα, κέντρα μελετών, μ.μ.ε.( έντυπα και ηλεκτρονικά). 

    Συχνά πυκνά, παρεμβαίνει άμεσα στα πολιτικά δρώμενα είτε με δηλώσεις της ιεραρχίας  είτε με εκδόσεις φυλλαδίων προπαγανδιστικού χαρακτήρα, τα οποία μοιράζει στους ναούς.  Κύριος στόχος είναι να προωθήσει  το δικό της “αποδεκτό εθνικό πλαίσιο”, αλλά και να δικαιώσει την ιστορική της παρουσία.   Η πολιτική της εξουσία συνοδεύεται από τη συνεχή προσπάθεια επιβολής ενός αυταρχικού, ανιστόρητου και α-πολιτικού λόγου που βασίζεται στη δύναμη του αυταπόδεικτου, εφ’ όσον αρθρώνεται από τα χείλη του προκαθήμενού της.  

    Από την οθωμανική περίοδο και έπειτα, η εκκλησία στην κύπρο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους καπιταλιστικούς θεσμούς με όλα τα επακόλουθα: αδίστακτη εκμετάλλευση φυσικών πόρων και γης για επιχειρηματική κερδοφορία, διασπάθιση του δημόσιου χρήματος μέσω φοροαπαλλαγών, περιβαλλοντικές καταστροφές.  Θυμίζουμε ενδεικτικά το σκάνδαλο με τη μετακίνηση άμμου από το μοναδικό στην Κύπρο χώρο αναπαραγωγής της Καρέτα Καρέτα (παραλία της Τοξεύτρας στον Ακάμα) -ηχηρή προϊστορία της εκκλησίας στο να αγνοεί περιβαλλοντικού τύπου ανησυχίες- και την πρόσφατη συζήτηση για τη φοροδιαφυγή της εκκλησίας.  Η εκκλησία είναι σε θέση να διατηρεί την κοινωνική, ιδεολογική και  πολιτική επιρροή της ακριβώς επειδή είναι ένας γνήσιος καπιταλιστής που γνωρίζει τη σημασία του προσωπικού μάρκετινγκ: η αρχική αρνητική στάση της πολεοδομικής επιτροπής του Δήμου Λευκωσίας έχει μετατραπεί σε θετική μετά από προσωπικές επαφές του αρχιεπισκόπου… 

    Τι επιχειρεί λοιπόν ουσιαστικά η εκκλησία με την προσπάθεια να ανεγείρει στο ιστορικό κέντρο ένα οικοδόμημα-μεγαθήριο και μάλιστα ναό; 

    Ένα τέτοιο οικοδόμημα συνιστά μια χωρική και οπτική ηγεμονία πάνω στο τοπίο της εντός των τειχών πόλης.  Πολύ ορθά ο σύλλογος αρχιτεκτόνων (http://www.architecture.org.cy/nqcontent.cfm?a_id=5512&tt=graphic&lang=l2), επισημαίνει ότι «γίνεται σημαντική ανατροπή του υφιστάμενου πολεοδομικού ιστού της περιοχής»,  και πως ένα τέτοιο κτίριο  «θα λειτουργεί μονίμως αρνητικά σε σχέση με την ανάδειξη των μνημείων του ευρύτερου χώρου, αφού με τη μεγάλη του κλίμακα θα επιβάλλεται στις υπόλοιπες οικοδομές που το περιβάλλουν» (η έμφαση δική μας). 

    Η εκκλησία, ως κραταιός θεσμός που στην κύπρο λειτουργεί παράλληλα και αλληλοϋποστηρίζεται με το κράτος, γνωρίζει πολύ καλά ότι αρχιτεκτονικά εγχειρήματα που δεσπόζουν του αστικού τοπίου ταυτόχρονα το εξουσιάζουν.  Η μνημειακή αρχιτεκτονική μεγάλου μεγέθους λειτουργεί ως καταλύτης ομοιογενοποίησης της κοινωνίας.  Τέτοια οικοδομήματα δεσπόζουν στον τρισδιάστατο αστικό χώρο επειδή επιθυμούν να δεσπόσει και το κωδικοποιημένο τους μήνυμα στο χώρο των ιδεών.  Επιχειρούν έτσι να αμβλύνουν την πολλαπλότητα των ταυτοτήτων και να αποσιωπήσουν τη διάδραση των κοινωνικών δυναμικών.  

     Την ίδια λογική με μεγάλη επιτυχία έχουν χρησιμοποιήσει παγκοσμίως κρατικοί θεσμοί και υπηρεσίες, μοναρχικά, φασιστικά, θεοκρατικά και στρατιωτικά καθεστώτα, καθώς και ισχυροί οργανισμοί που στηρίζουν τον καπιταλισμό (όπως ήταν για παράδειγμα οι δίδυμοι πύργοι). 

    Συμπερασματικά, η επιδίωξη της ανέγερσης του τεράστιου καθεδρικού ναού αποτελεί επίδειξη της αλαζονείας που προκύπτει από τις πολλαπλές μορφές της εξουσίας της εκκλησίας που παρατέθηκαν πιο πάνω και παράλληλα από την προσπάθειά της να εδραιώσει εκ νέου, με νέους τρόπους που αγγίζουν τα δεδομένα της σύγχρονης ζωής, το χαρακτήρα της ως κατεστημένου θεσμού.  Εκλαμβάνουμε  την πρόθεση της εκκλησίας για ανέγερση καθεδρικού να έχει διπλή απόληξη: από τη μια ως απόπειρα η μνημειακή αυτή αρχιτεκτονική να λειτουργήσει ως αγωγός υπενθύμισης των εκκλησιαστικών εξουσιών στην κυπριακή κοινωνία και από την άλλη ως κράχτης των προθέσεων των εκκλησιαστικών για το μέλλον.  

    Το μήνυμά του εγχειρήματος –και του προτεινόμενου κτιρίου- είναι ξεκάθαρο: «Έχουμε ασκήσει σφαιρική εξουσία στο παρελθόν και σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να την ασκούμε και στο μέλλον.  Προκειμένου να το θυμάστε θα κατακλύσουμε σε μήκος, πλάτος και ύψος το οπτικό σας πεδίο με ένα έργο τόσο ισχυρό που δίπλα του οποιαδήποτε (οπτική και άλλη) αντίσταση θα φαντάζει τουλάχιστον γραφική». 

    Η αντίσταση κατά του χτισίματος του καθεδρικού ναού θα πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για μια ευρύτερη αμφισβήτηση της εκκλησίας ως ιεραρχικού και αντιδραστικού θεσμού.  Ταυτόχρονα, δίνει και την ευκαιρία για τη συσπείρωση όλων εκείνων που αντιτάσσονται στη δημιουργία μιας αποστειρωμένης πόλης – βιτρίνας, που θα θυμίζει “open mall” και θα εξυπηρετεί το κεφάλαιο και όχι τις ανάγκες των κατοίκων και επισκεπτών της εντός των τειχών πόλης.  

    Φάλιες 

    Ομάδα εντός και εκτός δικτύου/εναλλακτικά μίντια 

    Λευκωσία, 6 Μαΐου 2010

    Όχι αργία.ΑΠΕΡΓΙΑ!

    Απρίλιος 20, 2010

    Πλησιάζει η 1η Μάη ακόμη μια χρονιά.

    Οι περισσότεροι κύπριοι θα χαρούν που θα λείπουν (με άδεια…) από τις δουλειές τους για μια μέρα.

    Και θα ακούσουν ξανά στην τιβί τήν ΣΕΚ και την ΠΕΟ,σε χωριστές συγκεντρώσεις,να αναμασάνε τα ίδια λόγια που λένε κάθε χρόνο.Τονίζοντας μεν (υποτίθεται) την μεγάλη σημασία της ημέρας,αλλά ρίχνοντας το και στα μικροκομματικά με την πρώτη ευκαιρία.

    Μια μέρα σταθμός στην ιστορία του διεθνούς εργατικού κινήματος,που έχει μετατραπεί από όσους τους συμφέρει η αδράνεια των μαζών σε απολίθωμα,που σκοπεύουν σιγά σιγά να εξαφανίσουν από την μνήμη… 

    Αλήθεια,πόσοι θυμούνται τι έγινε πραγματικά στο Σικάγο εκείνη τη μέρα,το 1886?

    Ποιος θυμάται τους νεκρούς-καταδικασμένους σε θάνατο από το διεφθαρμένο σύστημα δικαιοσύνης των ΗΠΑ που προσπαθούσε σε άψογη συνεργασία με το κράτος,τις δυνάμεις καταστολής και το κεφάλαιο να συνθλίψει τους απεργούς και τα αιτήματα τους για οκτάωρο και γενικότερα πολιτισμένες συνθήκες εργασίας?

    Τις δεκάδες χιλιάδες που αψηφώντας καταστολή,ακόμη και θανάσιμη εξουσιαστική βία,αγωνίστηκαν για ότι τους ανήκε δικαιωματικά?

    Την απόλυτη κατασυκοφάντηση του κινήματος από τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης της εποχής,που χαρακτήρισαν ομόφωνα τους απεργούς «τρομοκράτες»(θυμίζει τίποτα)?

    Έτσι,για να θυμόμαστε

    http://en.wikipedia.org/wiki/Haymarket_Riot

    (ακολουθεί αναδημοσίευση από άρθρο στο  blog «Gravity and the Wind»)

    Σικάγο, Πρωτομαγιά του 1886

    [Το (μακροσκελές) αυτό κείμενο βασίζεται σε λήμματα της Wikipedia, σε δική μου μετάφραση και ελεύθερη προσαρμογή.]
    Την 1η Μαΐου του 1886, τα εργατικά συνδικάτα του Σικάγο οργάνωσαν απεργία με αίτημα τη μείωση των καθημερινών ωρών εργασίας από δέκα ή δώδεκα (ανάλογα με την περίπτωση) σε οκτώ. Δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο. Ας πάμε πρώτα λίγο πίσω στο χρόνο.

    Το αίτημα για το οκτάωρο έχει τις ρίζες του στην Αγγλία – την πρώτη χώρα που γνώρισε τη βιομηχανική επανάσταση. Εκείνη την πρώτη περίοδο της ανάπτυξης της βιομηχανίας (18ος αιώνας), οι συνθήκες ήταν άθλιες. Η παιδική εργασία ήταν πολύ συχνό φαινόμενο (όπως τώρα στην Ασία), και οι καθημερινές ώρες εργασίας έφταναν μέχρι και τις 16, επί έξι μέρες την εβδομάδα.

    Ο άνθρωπος που πρόβαλε οργανωμένα το αίτημα για οκτάωρο (που ως τότε ακουγόταν μόνο σποραδικά και μεμονωμένα) ήταν ο Ρόμπερτ Όουεν, ουαλός σοσιαλιστής (ουτοπιστής) που θεωρείται, μεταξύ άλλων, πατέρας του συνεταιριστικού κινήματος. Ο Όουεν πρόβαλε ήδη από το 1810 το αίτημα για δεκάωρη εργασία, και από το 1817 το αίτημα για οκτάωρο, με το σλόγκαν «οκτώ ώρες εργασία, οκτώ ώρες αναψυχή, οκτώ ώρες ανάπαυση». Το αίτημα, βέβαια, άργησε κάπως να τελεσφορήσει: Οι γυναίκες και τα παιδιά κέρδισαν το δεκάωρο στην Αγγλία μόλις το 1847, και οι γάλλοι εργάτες κατάφεραν να κερδίσουν το δωδεκάωρο μετά από επανάσταση το 1848.

    Στην Αμερική, που μας ενδιαφέρει εδώ (λόγω Σικάγο), το αίτημα για μείωση των ωρών εργασίας ξεκίνησε μάλλον από τους ξυλουργούς της Φιλαδέλφεια, οι οποίοι κατέβηκαν σε απεργία το 1791 ζητώντας δεκάωρη εργασία. Το αίτημα αυτό γενικεύτηκε σιγά-σιγά. Το 1835, έγινε γενική απεργία στη Φιλαδέλφεια, με επικεφαλής τους ανθρακωρύχους. Το πανό τους έγραφε: «Από τις 6 ως τις 6, δέκα ώρες δουλειά και δυο για τα γεύματα». Από το 1836 άρχισαν να κυκλοφορούν εργατικά φυλλάδια με το αίτημα για οκτάωρο. Οι ξυλουργοί των πλοίων στη Βοστόνη, παρόλο που δεν είχαν συνδικάτο, πέτυχαν το οκτάωρο το 1842.

    Το 1864, το οκτάωρο είχε γίνει κεντρικό αίτημα των συνδικάτων του Σικάγο. Το νομοθετικό σώμα του Ιλινόι πέρασε στις αρχές του 1867 ένα νόμο με τον οποίο θέσπιζε το οκτάωρο, αλλά είχε τόσα «παραθυράκια» που αποδείχτηκε τελικά αναποτελεσματικός. Την 1η Μαΐου του 1867 έγινε γενική απεργία στην πόλη, που κράτησε μια ολόκληρη εβδομάδα. Το 1868, το Κονγκρέσο ψήφισε το οκτάωρο για τους ομοσπονδιακούς υπαλλήλους, αλλά κι αυτός ο νόμος στην ουσία έμεινε στα χαρτιά.

    Τη δεκαετία του 1870, το οκτάωρο έγινε κεντρικό αίτημα για όλους τους αναρχικούς και σοσιαλιστές συνδικαλιστές, και διαδόθηκε σε όλες τις ΗΠΑ με συγκεντρώσεις και πορείες. Το 1872, στη Νέα Υόρκη, εκατό χιλιάδες εργάτες έκαναν απεργία και το πέτυχαν. Το ίδιο και στον Καναδά.

    Στο συνέδριο που έκανε το 1884 στο Σικάγο, η Ομοσπονδία Αναγνωρισμένων Επαγγελματικών και Εργατικών Συνδικάτων πήρε την απόφαση ότι «από την 1η Μαΐου του 1886 και στο εξής, η νόμιμη εργάσιμη ημέρα θα περιλαμβάνει οκτώ ώρες εργασίας».

    Την 1η Μαΐου του 1886, λοιπόν, τα εργατικά συνδικάτα του Σικάγο ξεκίνησαν την απεργία τους. Μετά από δυο μέρες, οι απεργοί συγκεντρώθηκαν κοντά στο εργοστάσιο McCormick. Ξέσπασαν ταραχές, και η αστυνομία του Σικάγο επιτέθηκε στους απεργούς. Το αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον δυο άνθρωποι νεκροί, αρκετοί τραυματίες, και μια πόλη γεμάτη εξοργισμένους εργάτες. Οι αναρχικοί μοίρασαν φυλλάδια με τα οποία καλούσαν τους πάντες σε συγκέντρωση στην πλατεία Haymarket, που τότε αποτελούσε πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο. Τα φυλλάδια έλεγαν ότι η αστυνομία είχε σκοτώσει τους απεργούς για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, και παρότρυνε τους εργάτες να πάρουν εκδίκηση.

    Η συγκέντρωση, πάντως, ξεκίνησε ειρηνικά, κάτω από ψιλόβροχο, το απόγευμα της 4ης Μαΐου. Ο επικεφαλής των αναρχικών, August Spies, μίλησε σε ένα πλήθος κάπου 6.000 ανθρώπων. Απ’ ό,τι φαίνεται, τους είπε πως δεν ήταν εκεί για να υποδαυλίσει κανενός είδους ταραχές. Στο μεταξύ, μια μεγάλη αστυνομική δύναμη ήταν εκεί κοντά και παρακολουθούσε τη συγκέντρωση. Το πλήθος ήταν τόσο ήρεμο που ο δήμαρχος της πόλης, που είχε περάσει από εκεί για να δει τι γινόταν, έφυγε ήσυχος για το σπίτι του. Λίγη ώρα μετά, ο επικεφαλής της αστυνομίας ζήτησε να διαλυθεί η συγκέντρωση, και οι αστυνομικοί άρχισαν να βαδίζουν παρατεταγμένοι προς το πλήθος. Κάποιος πέταξε μια βόμβα με αναμμένο φιτίλι, και η έκρηξη σκότωσε έναν αστυνομικό (και τραυμάτισε άλλους επτά, οι οποίοι αργότερα υπέκυψαν στα τραύματά τους). Η αστυνομία άνοιξε πυρ, σκοτώνοντας έντεκα ανθρώπους και τραυματίζοντας δεκάδες. Συνελήφθησαν πάνω από εκατό άτομα, και οκτώ από τους πιο επιφανείς αναρχοσυνδικαλιστές παραπέμφθηκαν σε δίκη.

    Στη δίκη, η πολιτική αγωγή δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο που να συνδέει τους κατηγορούμενους με τη βόμβα. Το μόνο επιχείρημα που είχε ήταν ότι αυτός που την πέταξε είχε, λέει, υποκινηθεί από τους διοργανωτές, κι έτσι ήταν κι εκείνοι εξίσου υπεύθυνοι. Οι ένορκοι δέχτηκαν την ενοχή και των οκτώ. Στους επτά επιβλήθηκε θανατική ποινή. Η απόφαση δημιούργησε ακόμη μεγαλύτερες εντάσεις και διαδηλώσεις. Ο κυβερνήτης της πολιτείας μετέτρεψε τις ποινές δύο κατηγορουμένων σε ισόβια, κι ένας από τους υπόλοιπους αυτοκτόνησε στο κελί του την παραμονή της εκτέλεσης.

    Στις 11 Νοεμβρίου 1887, ο August Spies, ο Albert Parsons, ο Adolph Fischer και ο George Engel, όλοι αναρχικοί, απαγχονίστηκαν δημόσια. Αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι, καθώς περπατούσαν προς τα ικριώματα, τραγουδούσαν τη Μασσαλιώτιδα, που τότε ήταν ο ύμνος του διεθνούς επαναστατικού κινήματος. Οι συγγενείς τους, που είχαν πάει για να συμπαρασταθούν, συνελήφθησαν και υπέστησαν σωματικό έλεγχο. Τις τελευταίες στιγμές, λένε πως ο Spies φώναξε: «Θα έρθει κάποτε ο καιρός που η σιωπή μας θα είναι πιο δυνατή από τις φωνές μας που στραγγαλίζετε σήμερα». Οι καταδικασμένοι δεν πέθαναν αμέσως, αλλά ο θάνατός τους ήταν αργός και βασανιστικός, και οι θεατές έφυγαν εμφανώς ταραγμένοι.

    Το τραγικό είναι ότι, στις 26 Ιουνίου 1893, ο κυβερνήτης του Ιλινόι έδωσε χάρη στους 3 που ήταν στη φυλακή, γιατί αποδείχτηκε πως, τελικά, ήταν και οι οκτώ αθώοι. Η δήλωσή του έλεγε πως οι απαγχονισμένοι ήταν «θύματα της υστερίας, ενός στημένου σώματος ενόρκων και ενός μεροληπτικού δικαστή». Περιττό να πούμε ότι η πολιτική του καριέρα τελείωσε εκείνη τη μέρα.

    Οι αγώνες συνεχίστηκαν, με αποτέλεσμα το 1898 να κερδίσουν το οκτάωρο οι εργάτες των ορυχείων, και το 1900 οι οικοδόμοι. Ακολούθησαν κι άλλες ενώσεις, και τελικά το οκτάωρο θεσπίστηκε επίσημα στην Αμερική το 1938.

    Στην Ελλάδα, η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση έγινε το 1892. Περισσότερα θα βρείτε στο σχετικό λήμμα της Βικιπαίδειας.

    Εκείνη την απεργία του Σικάγο είναι που «γιορτάζουμε» την εργατική πρωτομαγιά, και τον άδικο θάνατο πέντε αναρχοσυνδικαλιστών μετά από μια δίκη-παρωδία. Και είναι καλό να θυμόμαστε, πού και πού, ότι πράγματα που σήμερα θεωρούμε δεδομένα δεν ήταν καθόλου δεδομένα στο (όχι και τόσο μακρινό) παρελθόν. Και δεν είναι δεδομένα ούτε σήμερα, και πολύ περισσότερο αύριο. Για μιλήστε για οκτάωρο στους περισσότερους ιδιωτικούς υπαλλήλους, και παρατηρήστε την αντίδρασή τους: προσέξτε ιδιαίτερα το πικρό χαμόγελο και το θλιμμένο βλέμμα. Γυρνάμε σιγά-σιγά προς τα πίσω, με άλλοθι την ανταγωνιστικότητα.

    Το οκτάωρο φεύγει, το δεκάωρο έρχεται.

    Καλό μεσαίωνα…

    ΚΑΛΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ…

    Τι άλλο να πεις όταν,χάριν της “ανταγωνιστικότητας”-διεθνές καπιτα-ληστικό σύστημα της “ελεύθερης”-για τους έχοντες και κατέχοντες-αγοράς-το οκτάωρο στον ιδιωτικό τομέα αποτελεί πλέον ξανά ΑΠΙΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ με ωράρια 10ωρα και 12ωρα,έξι μέρες την εβδομάδα?
    ————————————————————————————
    Όταν η συλλογική μας αδράνεια δίδει την ευκαιρία σε υπηρέτες του κεφαλαίου-ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ-πολιτικάντηδες να σβήνουν με μελάνι στις αίθουσες συνεδριάσεων ότι γράφτηκε ΜΕ ΑΙΜΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ?
    ——————————————————————————————
    Όταν η τιβί αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική στην αποτροπή της αντίδρασης από τα όπλα-τα οποία βέβαια εξακολουθούν να είναι απλωμένα μπροστά,για παν ενδεχόμενο…
    —————————————————————————————
    και να φτάνουμε χάριν της “κρίσης” τους,η οποία έχει αναλυθεί εδώ πολλές φορές…
    ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ!
    ——————————————————————————————
    Πράγματι,μας παίρνουν πίσω ΟΛΟΤΑΧΩΣ!
    ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥΣ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ!
    —————————————————————————————
    Τελικά το να έχουν την προπαγάνδα και την επιφανειακή “καλοπέραση” και την σταδιακή εξαθλίωση,και τα επιβαλλόμενα πρότυπα-σαν τον βάτραχο που χωρίς να το αντιλαμβάνεται σιγοβράζει στο καζάνι-μπροστά από τα όπλα τους μειώνει την ανάγκη χρήσης των δεύτερων?
    —————————————————————————————
    Βουλιάξαμε μήπως σε βόθρο με εικόνες που λέει ο Πανούσης?
    Η μας βούλιαξαν?
    Έτσι θα πνιγούμε,στην απάθεια και την υποταγή?
    —————————————————————————————
    —————————————————————————————
    ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ.
    ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΟΣΟ ΠΟΤΕ.
    ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.
    —————————————————————————————
    Όχι,το πείραμα τους να ΜΗΝ πετύχει.
    Να γράψουμε στα ΑΡΧΙΔΙΑ μας τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης.
    Να αφήσουμε τους κομματάρχες να σκοτώνονται μόνοι τους.
    Να σπάσουμε την τηλεόραση μας μια και καλή.
    Να ξεχάσουμε όλα όσα μας έμαθαν-για τους δικούς τους λόγους-αυτοί που τους συμφέρει να είμαστε “μετριοπαθείς”-κόμματα,σχολείο,πολιτικοί,όλοι οι υποτακτικοί-όργανα του υπάρχοντος συστήματος,ασχέτως αν τολμούν να αποκαλούν τους πλουτοκράτες εαυτούς  τους “αριστερούς”.
    —————————————————————————————
    ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ-ΑΝΥΠΑΚΟΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ.
    Γενικές απεργίες για διεκδίκηση των κεκτημένων-οκτάωρο παντού,συντάξεις,μισθοί.
    Καταλήψεις σχολείων-σχολών-παραγωγικών μονάδων παντού.
    —————————————————————————————
    Μέχρι να καμφθεί η νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση και,γιατί όχι,να αλλάξει η κοινωνία.
    —————————————————————————————
    Ενάντια στα “μέτρα λιτότητας” των κυβερνήσεων ανά το παγκόσμιο.
    Την κρίση να την πληρώσουν αυτοί που την δημιούργησαν-να μην μπορέσουν να την χρησιμοποιήσουν ως αφορμή για περαιτέρω αύξηση των κερδών τους σε βάρος όσων τους τα δημιουργούν -παίρνοντας σε αντάλλαγμα ψίχουλα…
    —————————————————————————————
    —————————————————————————————
    Έρχονται κοινωνικές εκρήξεις.
    Οι εξουσιαστές του συστήματος το ξέρουν.
    Επειδή ο πεινασμένος και  ο κατασκοτωμένος μισθωτός σκλάβος δεν μπορεί να καλμάρεται από την τιβί και την “στρογγυλή θεά” επ’άπειρον.
    —————————————————————————————
    Ήδη κάποιοι που αντιστέκονται χαρακτηρίζονται “τρομοκράτες”
    όπως ακριβώς οι τότε πρόδρομοι των σημερινών ΜΜΕξημέρωσης εβάφτιζαν τους απεργούς του Μάη.
    —————————————————————————————
    Η ιστορία επαναλαμβάνεται.
    ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΜΑΣ
     

    Κάλεσμα ελληνικού κινήματος για Περιεκτική Δημοκρατία σε γενική απεργία-αντίσταση-Ανατροπή.Να πληρώσουν για την «κρίση» τους αυτοί που την προκάλεσαν!

    Απρίλιος 7, 2010

    http://www.inclusivedemocracy.org/pd/

    (αναδημοσίευση από

    http://www.inclusivedemocracy.org/brochures/mprosoura_apergia__11.03.2010.htm)

    ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | ΜΑΡΤΗΣ 2010


    ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΛΗΣΤΡΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ  ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΝΕ –

    ΧΑΡΑΤΣΙ ΣΤΙΣ ΕΛΙΤ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΥΣ

    εκτύπωση

    Η επέλαση των πρωτοφανών ληστρικών μέτρων (με τον κατ’ ευφημισμόν τίτλο «Πρόγραμμα Σταθερότητας») που επέβαλε η υποτελής ντόπια ελίτ υπό τις διαταγές της ευρωπαϊκής και υπερεθνικής ελίτ του διεθνοποιημένου συστήματος της Οικονομίας της Αγοράς και της αντιπροσωπευτικής ψευτο-«δημοκρατίας», απομυζεί ανελέητα το ήδη πενιχρό εισόδημα των μισθωτών, των εργαζόμενων με μπλοκάκι, των ανέργων και των συνταξιούχων, σηματοδοτώντας την αρχή μιας νέας εποχής σοσιαλφασιστικής βαρβαρότητας, που καταδικάζει τη μεγάλη πλειονότητα του λαού στην φτώχεια, τη μαζική ανεργία και την ανασφάλεια, ενώ συνοδεύεται από την αδίστακτη βία των πραιτοριανών του υπουργείου του «Προστάτη του Πολίτη» που αναλαμβάνει πλέον το ρόλο του κρατικού τρομοκράτη για την εφαρμογή τους. Όλα αυτά με την πλήρη συνέργεια των καθεστωτικών ΜΜΕ (με τα κρατικά να παίζουν τον πρώτιστο προπαγανδιστικό ρόλο στο έγκλημα που συντελείται) που διαφημίζουν την περιοδεία επαιτείας του «πρωθανδρείκελου» του συστήματος στους υπερεθνικούς «ομολόγους» του, προς χάρη της «διάσωσης της πατρίδας». Την ίδια στιγμή, η πιθανή σύσταση ενός «Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου» που δρομολογείται και προβάλλεται από τα ίδια μέσα ως «θετικό βήμα» απλά θα παγιώσει και θεσμικά τα μέτρα αυτά!

    Όμως, μόνο τα όργανα του διεθνοποιημένου συστήματος της Οικονομίας της Αγοράς και της Αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» και οι εγχώριοι και διεθνείς απολογητές του μπορούν να διαδίδουν ότι για την επιδείνωση της δημοσιονομικής τωρινής κρίσης και της χρόνιας πολυδιάστατης κρίσης της «πατρίδας» ευθυνόμαστε «όλοι» και να μας επιβάλλουν σε όλους να πληρώσουμε γι’ αυτή, όταν αυτοί που ευθύνονται για την κρίση ήταν οι ίδιες οικονομικές και πολιτικές ελίτ που εγκατέστησαν και επέκτειναν –χρησιμοποιώντας συχνά κτηνώδη βία ενάντια σε λαούς, π.χ. Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, πιθανόν σύντομα Ιράν κλπ. – το σύστημα αυτό και στα καθ’ ημάς μέσω της ένταξης της Ελλάδας στην Ε.Ε. και τη συνακόλουθη εντατικοποίηση της αποσύνθεσης της (ήδη πενιχρής) παραγωγικής δομής της χώρας. Ήταν η ένταξη στον συστημικό θεσμό της Ε.Ε. που ολοκλήρωσε έναν εξαρτημένο ευρωπαϊκό καταμερισμό παραγωγής όπου η ελληνική βιομηχανική και αγροτική παραγωγή έγινε ένα ακόμα εξάρτημα/εργαλείο της αλυσίδας των ευρωπαϊκών πολυεθνικών και των μεγάλων «αγρομπίζνες» της Βόρειας Ευρώπης και η οποία επέτεινε την τεράστια ανισότητα μεταξύ Βορρά και Νότου. Σε αυτή την εξαρτημένη διαδικασία «Ανάπτυξης» ο λαός του Νότου παίζει το ρόλο φτηνής και ευέλικτης εργασίας από τη μία και μαζικής κατανάλωσης εισαγόμενων αγαθών πρώτης ανάγκης της Ε.Ε. από την άλλη, σε μια τεχνοοικονομική και αποδοτική (για τις ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα!) αλυσίδα παραγωγής και κατανάλωσης. Και αυτό, αφού πρώτα οι ξένες ελίτ χρύσωσαν το «χάπι» της ένταξης με μια τεχνητή ευμάρεια μέσω των επιδοτήσεων (που όλοι ήξεραν ότι έχουν ημερομηνία λήξης) και της δυνατότητας εύκολου δανεισμού που μας έδωσε το Ευρώ, τις οποίες μάλιστα οι ντόπιες ελίτ – ανδρείκελα του συστήματος εκμεταλλεύτηκαν για να φτιάξουν το γνωστό πελατειακό τους κράτος, οδηγώντας σε αστρονομικά ποσά το δημοσιονομικό χρέος και στην τωρινή κρίση.

    Έτσι, η Ελλάδα έφτασε να χρωστά σήμερα 300 δις ευρώ (κυρίως σε Γερμανούς και Γάλλους τραπεζίτες) και ήδη να δαπανάει πάνω από τα μισά συνολικά δημόσια έσοδα στην πληρωμή τοκοχρεολυσίων. Το λογαριασμό θα πληρώσουν —με εντολή των υπεύθυνων για την κρίση— τα λαϊκά στρώματα. Γιατί η επέλαση των ληστρικών αυτών μέτρων — με το πετσόκομμα των μισθών και επιδομάτων, την αύξηση των έμμεσων και άμεσων φόρων, το ξεχείλωμα των ορίων για συνταξιοδότηση— και η αύξηση της ανεργίας και της ευέλικτης «εργασίας» που νομιμοποιούνται τώρα επίσημα με τη νέα «εργασιακή μεταρρύθμιση» της σοσιαλφασιστικής κυβέρνησης, δεν βαρύνει βέβαια τα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα, αυτούς δηλαδή που έτρωγαν τη μερίδα του λέοντος επί σειρά ετών από τα «θαλασσοδάνεια» που τώρα μας επιβάλλουν να ξεπληρώσουμε για να μη βουλιάξει η χώρα, αλλά οδηγεί στην εξόντωση τα μη προνομιούχα! Να «βάλουμε όλοι πλάτη» λοιπόν; Εμείς δημιουργήσαμε την κρίση, ή το σύστημα της οικονομίας της αγοράς με τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς του (ΕΕ, ΔΝΤ κ.λπ.), καθώς  και τις  οικονομικές και πολιτικές ελίτ που διαχειρίζονται την οικονομία για το όφελος τους;

    Το έγκλημα λοιπόν είναι καθαρά συστημικό και δεν είναι πρόβλημα «κακής» πολιτικής του ενός ή του άλλου κόμματος (ή «κακών» κερδοσκόπων) και γι’ αυτό οι φαντασιοπληξίες όσων μιλάνε για αναστροφή του νεοφιλελευθερισμού κι επιστροφή του κοινωνικού κράτους είναι πέρα για πέρα εκτός πραγματικότητας. Κοινωνικό κράτος θα σήμαινε αύξηση των κοινωνικών δαπανών, δηλαδή υψηλό επιχειρηματικό κι επενδυτικό κόστος και άρα μείωση των επενδύσεων και φυγή κεφαλαίων (όπως ήδη συμβαίνει), δηλαδή ταχύτερη χρεωκοπία.

    Παρόμοια, η πολυφορεμένη «πράσινη ανάπτυξη» που δήθεν μπορεί να μας βγάλει από την κρίση, όπως διατυμπανίζουν τα συστημικά φερέφωνα, ανήκει εξ ίσου στη σφαίρα της φαντασίας. Η Ελλάδα δεν έχει τις απαραίτητες υποδομές για να παράξει και μπορεί μόνο να καταναλώσει «πράσινη ανάπτυξη», όπως κατανάλωνε και καταναλώνει σχεδόν τα πάντα εισαγόμενα εξαιτίας της αποσάρθρωσης της παραγωγικής της δομής στην Ε.Ε. Το συνολικό οικονομικό αποτέλεσμα, επομένως, θα ήταν η παραπέρα επιδείνωση των διαρθρωτικών προβλημάτων της Ελληνικής οικονομίας και ιδιαίτερα του ισοζυγίου πληρωμών και του εξωτερικού χρέους, με νέες φορολογικές επιδρομές και περιστολή των δημοσίων δαπανών στο μέλλον για να μειωθούν τα ελλείμματα και προσωρινό μόνο όφελος στο περιβάλλον, αφού η αιτία της οικολογικής κρίσης είναι η ίδια η Οικονομία Ανάπτυξης που δημιουργεί η Οικονομία της Αγοράς και όχι το χρώμα της Ανάπτυξης όπως παραπλανητικά ισχυρίζονται ΠΑΣΟΚ, Οικολόγοι – Πράσινοι κλπ.
    Η «λύση» που ήδη άρχισαν να επιβάλλουν οι ξένες ελίτ (δηλαδή οι δανειστές μας) και οι ντόπιες ελίτ κατ’ εντολή τους, μπορεί να αποδειχτεί καταδικαστική για τα λαϊκά στρώματα

    Τα ψέματα, λοιπόν, τελείωσαν. Κινδυνεύουμε να προσχωρήσουμε σε μια νέα μορφή πολυετούς συστημικής βαρβαρότητας, οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής που δεν θα έχει προηγούμενο, με τα εξαρτημένα από τα κόμματα εξουσίας, συνδικάτα, να παίζουν το ρόλο συναίνεσης με την εξουσία και την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» να χαρακτηρίζει «παράνομες και καταχρηστικές» τις απεργίες που δεν βολεύουν τις ελίτ οι οποίες θα καταπνίγουν με τη βία κάθε προσπάθεια κοινωνικής εξέγερσης, αν δεν συγκροτηθεί άμεσα ένα μαζικό αντισυστημικό κίνημα με συνολική στρατηγική για άμεσα μέτρα που θα αναστρέψουν τη σημερινή προσπάθεια βάρβαρης αποικιοποίησης και μεσο-μακροπρόθεσμα μέτρα για το χτίσιμο μιας νέας δημοκρατικής κοινωνίας από τα κάτω όπου θα είναι αδιανόητη κάθε κοινωνική κρίση.

     Η λύση που προκρίνει σημαντικό κομμάτι της αντισυστημικής αριστεράς με το Σύνθημα για «ανατροπή του Συμφώνου Σταθερότητας» είναι εντελώς ανεπαρκής και αποπροσανατολιστική, καθώς μεταθέτει το πρόβλημα μέσα στην Ευρωζώνη, που με τους τωρινούς συσχετισμούς δυνάμεων και τις διαφορετικές συνθήκες σε κάθε χώρα που δημιουργήθηκαν λόγω της ίδιας της λειτουργίας του συστήματος, παραπέμπει τη  λύση του στον …αιώνα τον άπαντα, ενώ ο λαός θα έχει γονατίσει από το νέο Μεσαίωνα που μας προετοιμάζουν οι ντόπιες και υπερεθνικές ελίτ. Άλλωστε είδαμε το πού έγραψαν τα δημοψηφίσματα απόρριψης της Συνθήκης της Λισαβόνας οι ελίτ στην Ιρλανδία, στην Ολλανδία και αλλού και το θέμα αυτό (όπως και άλλα) έχει ήδη ξεχαστεί. 

    Ο στόχος δεν μπορεί να είναι, λοιπόν, να ανατρέψουμε απλά το «Σύμφωνο Σταθερότητας», αφού είναι η εξαρτημένη οικονομία και πολιτική μας στην Ευρωζώνη και στην Ε.Ε. που σε συνδυασμό με το Σύμφωνο αυτό δημιουργούν την ανισότητα με το εκρηκτικό κοινωνικό μίγμα και, φυσικά, μέσα στο πλαίσιο της ΟΝΕ, στη θέση του «Συμφώνου Σταθερότητας» οι ελίτ μπορούν να θεσμίσουν άλλα παρεμφερή «Σύμφωνα» που δεν θα αλλάζουν την ουσία της σημερινής αποικιοποίησης. Το ίδιο, η προτροπή απλά για «ανυπακοή» και απειθαρχία στην Ε.Ε., τη στιγμή μάλιστα που τα συνδικάτα ελέγχονται αποφασιστικά από τα κόμματα εξουσίας είναι τουλάχιστον ουτοπική, πόσο μάλλον όταν δεν έχει οδηγήσει ποτέ σε συστημική αλλαγή!

    Υπάρχουν όμως άλλες λύσεις που θα μετέφεραν την πληρωμή του Χρέους σε αυτούς που το δημιούργησαν και ωφελήθηκαν βασικά από αυτό, ενώ συγχρόνως θα έβαζαν τις βάσεις για μια πραγματική τοπική αυτοδυναμία (όχι αυτάρκεια) που θα κάλυπτε τις βασικές ανάγκες όλων μας, χωρίς την καταστροφή του περιβάλλοντος. 

    Είναι λοιπόν ανάγκη να συσπειρωθούν όλες οι αντισυστημικές δυνάμεις γύρω από ένα μαζικό «αμυντικό» μέτωπο που θα πρέπει ως αρχικό βραχυπρόθεσμο στόχο, να πιέσει με τον αγώνα διαρκείας όλων των πολιτών (και όχι μόνο των εργαζομένων) σε αυτο-οργάνωση και μακροχρόνιες καταλήψεις πολιτικών, δημοτικών και εργασιακών χώρων που θα συντονίζουν συνομοσπονδιακά ανεξάρτητες από τα καθεστωτικά συνδικάτα απεργίες, με στόχο μια ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ που θα παραλύσει το σύστημα και θα παίξει ρόλο ρητής αντιπολίτευσης και αντιπληροφόρησης στις επιλογές των ελίτ και της συστημικής προπαγάνδας, και που θα έχει ως ΑΜΕΣΟ ΑΙΤΗΜΑ τη λήψη μέτρων:

     

    ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ «ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ» 

     •  ΑΜΕΣΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για την απόρριψη των ληστρικών μέτρων του αντιδραστικού «Προγράμματος Σταθερότητας» που επιβάλλουν οι ελίτ και ΕΓΚΡΙΣΗ ΝΕΩΝ ΜΕΤΡΩΝ για έξοδο από την κρίση που θα την πληρώσουν μόνο οι ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα, που τη δημιούργησαν. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν:

    1) την άμεση έξοδο από την Ευρωζώνη (ΟΝΕ) για να μη δεσμευόμαστε πια από το Μάαστριχτ και το Σύμφωνο Σταθερότητας και να μη μας διατάζει το Διευθυντήριο της ΕΕ,

    2) την επανεισαγωγή της δραχμής, σε ισοτιμία με το Ευρώ και τα άλλα νομίσματα που θα συμφέρει τη χώρα μας,

    3) την επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους ώστε να επιμηκυνθεί η εξόφληση του μέχρι να αποδώσουν τα μέτρα κατά των προνομιούχων στρωμάτων,

    4) την άμεση επιβολή φόρου μεγάλης περιουσίας (ακίνητης και κινητής) στις ελίτ και τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα (καθώς και της αμύθητης εκκλησιαστικής περιουσίας), που πρέπει να κληθούν να πληρώσουν για τη μακροχρόνια κρίση στην οποία έριξαν την χώρα (με το αζημίωτο φυσικά!), μετά από γενική απογραφή της ώστε να μην μπορούν να την κρύβουν, και στη συνέχεια την επιβολή ενός φόρου π.χ. 10%, με κατάσχεση ανάλογης αξίας από την καταγραφείσα περιουσία σε περίπτωση άρνησης πληρωμής του φόρου, ώστε να ξεπληρωθεί άμεσα όλο το Δημόσιο Χρέος,

    5) την εισαγωγή παράλληλων αυστηρών ελέγχων στη κίνηση κεφαλαίων για να μην μπλοκαριστούν τα παραπάνω μέτρα από τους κερδοσκόπους και τις ελίτ.

    • σε περίπτωση που οι ελίτ και η ΕΕ δεν δέχονται τα παραπάνω, ούτε δέχονται να κάνουν δημοψήφισμα τότε η πάλη του κινήματος θα έπρεπε να είναι:

    1)     για την άμεση έξοδο της χώρας από την Ε.Ε. και την κήρυξη χρεοκοπίας (δηλαδή την προσωρινή στάση πληρωμών των τοκοχρεολύσιων {ΚΑΙ ΜΟΝΟ}), ώστε να προχωρήσουμε στην αναδιαπραγμάτευση των όρων πληρωμής του Χρέους και

    2)     για την εθνικοποίηση των Τραπεζών που θησαύρισαν από τη σημερινή κρίση, ώστε να μην μπορούν να εκμεταλλευθούν την κήρυξη προσωρινής χρεοκοπίας του Κράτους.

    3)     για τη δημιουργία των προϋποθέσεων για μια αυτοδύναμη, άμεσα ελεγχόμενη από τους πολίτες οικονομία χωρίς καταναλωτισμό.

    ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ/ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

    Πέρα όμως από τα άμεσα μέτρα στα οποία θα έπρεπε να συμφωνήσουν όλες οι αντισυστημικές δυνάμεις της Αριστεράς, είναι επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας εδώ και τώρα ενός μαζικού, αντισυστημικού, αμεσοδημοκρατικού κινήματος, που παράλληλα με την πάλη για την άμεση έξοδο της χώρας από την ΕΕ θα άρχιζε να χτίζει «από τα κάτω» εναλλακτικούς πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς με βάση τις δημοτικές συνελεύσεις των πολιτών, ΕΞΩ από την Οικονομία της Αγοράς, τους «αντιπροσωπευτικούς» πολιτικούς και αλληλένδετους ιεραρχικούς θεσμούς (Κοινοβούλιο, Κράτος, Εκκλησία κλπ.) ενώ θα δημιουργούσε λαϊκά εκπαιδευτικά εργαστήρια σε κάθε Δήμο που θα διέδιδαν τις απελευθερωτικές δημοκρατικές αξίες σε αντίθεση με τις ετερόνομες κυρίαρχες, μέσω των αυτό-διαχειριζόμενων δημοτικών ΜΜΕ και της δημοκρατικής Παιδείας. Αυτό σημαίνει:

    Θεσμούς με:

    • Συλλογική λήψη όλων των σημαντικών αποφάσεων από συνελεύσεις άμεσης δημοκρατίας που συνέρχονται ανά Δήμο και συντονίζονται μεταξύ τους με εκλεγμένες επιτροπές (από εξουσιοδοτημένους με ειδικές εντολές και όχι «αντιπροσώπους»,) σε τοπικό επίπεδο και, σε περίπτωση συνομοσπονδιών παρομοίων δήμων, σε περιφερειακό, εθνικό, ή και σε διεθνές επίπεδο.

    • Συλλογική ιδιοκτησία και έλεγχο των μέσων παραγωγής και διανομής (που θα διαχειρίζονται οι «δημοτικές» επιχειρήσεις τις οποίες  θα ελέγχουν οι δήμοι μαζί με τους εργαζόμενους σε αυτές) ώστε να ικανοποιούνται για όλους οι βασικές ανάγκες (σίτιση, στέγαση, ιατρική κάλυψη, εκπαίδευση, συγκοινωνίες, πλήρης κοινωνική πρόνοια για όλους τους πολίτες κ.λπ.).

    • Αυτοδιεύθυνση στη δουλειά, στο Πανεπιστήμιο κ.λπ. και κατάργηση των διακρίσεων με βάση το φύλο, τη φυλή, την εθνικότητα, την πολιτιστική και σεξουαλική ταυτότητα.

    • Επανενσωμάτωση της κοινωνίας στη φύση, χωρίς την οικοκαταστροφική «Ανάπτυξη», με τη χρήση εναλλακτικών πηγών ενέργειας, την κατάργηση της καταναλωτικής κοινωνίας και την εξάλειψη όλων των δραστηριοτήτων που βλάπτουν το περιβάλλον και υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής και την ανθρώπινη υγεία.

    Μεσοπρόθεσμος στόχος του κινήματος θα έπρεπε να είναι η ανάληψη από το λαό, μέσα από τις δημοτικές εκλογές, όσο το δυνατόν περισσότερων Δήμων, με ένα πρόγραμμα Περιεκτικής Δημοκρατίας, που θα σήμαινε την εξάπλωση των νέων θεσμών ισοκατανομής της πολιτικής και οικονομικής δύναμης σε μεγάλη κλίμακα, με στόχο την ουσιαστική αντικατάσταση της σημερινής δημοτικής εξουσίας την επόμενη μέρα των εκλογών από τις δημοτικές συνελεύσεις των πολιτών και την έναρξη υλοποίησης της μεταβατικής στρατηγικής για μια Περιεκτική Δημοκρατία.

    ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΘΕΛΗΣΟΥΜΕ!

    ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΛΗΣΤΡΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ Ο.Ν.Ε./Ε.Ε. – ΧΑΡΑΤΣΙ ΣΤΙΣ ΕΛΙΤ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΥΣ

    ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ,
    ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

    [ΔΙΚΤΥΟ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ] 

     Δίκτυο για την Περιεκτική Δημοκρατία: www.inclusivedemocracy.org

    περιοδικό Περιεκτική Δημοκρατία: www.inclusivedemocracy.org/pd

    Eπικοινωνία: peridimok@gmail.com