Archive for the ‘Οικονομία’ Category

Νεοφιλελεύθερων «μαγικών» συνέχεια: Mείωση του κατώτατου μισθού θα μειώσει την ανεργία; Περί ανεργίας και μισθών

Νοέμβριος 3, 2013

Ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, ένα μεγάλο ποσοστό του λαού δεν έχει καν δουλειά και απειλείται για πολλούς ακόμη και η ίδια τους η επιβίωση. Εκμεταλλευόμενοι την απελπισία του λαού που οφείλεται στην κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν, οι μεγαλοεπιχειρηματίες επιμένουν ότι πρέπει να τιμωρηθούν οι εργαζόμενοι για τις συνέπειες της απληστείας των ιδίων- αν θέλουν να έχουν δουλειά και να μην πεθάνουν της πείνας…

Η κρίση οφείλεται, όπως αντιλαμβάνονται όλοι όσοι βλέπουν το θέμα λογικά χωρίς να επηρεάζονται από τη συνθηματολογία των κομμάτων κα των μίντια, στις τράπεζες. Εκείνες έπαιξαν και έχασαν δισεκατομμύρια στα ελληνικά ομόλογα και «χρειάστηκαν» τη στήριξη του κράτους με λεφτά του λαού (όπως γίνεται αντιληπτό, «ελεύθερη αγορά» δεν υπάρχει για τους καπιταλιστές και τις οικονομικές ελίτ, οι οποίες «δε μπορούν να χρεωκοπήσουν»). Για αυτούς χρειάστηκαν τα δάνεια και συνεπώς και τα μνημόνια. Τα αποτελέσματα και ποιος την πληρώνει τα ξέρουμε. «Κουρέματα»-αποκεφαλισμοί στα αποτελέσματα των μόχθων μιας ζωής για όσους δεν ήταν «μέσα στα πράγματα» και δεν μετακίνησαν τα χρήματα τους από την Κύπρο, συντόμως ιδιωτικοποιήσεις ημικρατικών με τα συνεπακόλουθα μονοπώλια, κατασχέσεις σπιτιών, συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, και οι τραπεζίτες στο απυρόβλητο.

Παρ’ όλα αυτά, οι εργαζόμενοι «έχουν χρέος» να τιμωρηθούν αντί των πραγματικών υπευθύνων. Επειδή «μαζί τα φάγαμε»!

Τόσα χρόνια, τους καιρούς της «ανάπτυξης», όσο αυξάνονταν τα κέρδη των εργοδοτών, δεν αυξάνονταν και οι μισθοί. Τώρα θέλουν να πληρώσουμε την κρίση τους, με την απειλή της απόλυσης λόγω «ασύμφορου κόστους εργοδότησης». Επειδή οι καημένοι εργοδότες τόσα χρόνια σε ακμή και αμέτρητα υπερκέρδη μέσω υπερκατανάλωσης, οικονομικής φούσκας και υπερεκμετάλλευσης του μόχθου των εργατών δεν έχουν μαζέψει υπέρ αρκετά για να αντέξουν να κρατήσουν την επιχείρηση τους και τάχα «κινδυνεύουν»! Προφανώς, πιστεύουν ότι τρώμε κουτόχορτο.

Πέρα από την οφθαλμοφανή υποκρισία τους, ακόμη και αν δεκτούμε ότι οι επιχειρήσεις όντως «έχουν πρόβλημα», πώς ακριβώς θα βοηθήσουν οι μειώσεις των μισθών, ειδικά των χαμηλόμισθων, στη μείωση της ανεργίας;

Κατ’ αρχήν για να υπάρχει ανεργία συνεπάγεται ότι υπάρχει εργατικό δυναμικό (άτομα που μπορούν και θέλουν να εργαστούν) τα οποία δεν εργοδοτούνται. Ποιος παίρνει τις αποφάσεις περί εργοδοτήσεων και με ποια κίνητρα; Ως επί το πλείστον οι επιχειρηματίες-κεφαλαιοκράτες, με κίνητρο την αύξηση της παραγωγής τους και μέσω αυτού την αύξηση των κερδών τους. Για να μπορέσει όμως μια αύξηση της παραγωγής να μεταφραστεί σε αύξηση των κερδών, πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα και άρα και οι πωλήσεις προιόντων/υπηρεσιών, και για να γίνει αυτό απαιτείται η ανάλογη ζήτηση προιόντων/υπηρεσιών.

Αυτή η ζήτηση από που έρχεται; Μα φυσικά από το σύνολο των καταναλωτών στην κοινωνία, αλλά όχι από όλους-από αυτούς που θέλουν και μπορούν να καταναλώσουν. Άρα για να μπορέσει να υπάρξει ζήτηση προιόντων και υπηρεσιών και άρα και να έχουν οι κεφαλαιοκράτες τα κίνητρα (αφού σκέφτονται μόνο τα κέρδη τους στα πλαίσια του καπιταλισμού) να προσλάβουν κόσμο, πρέπει οι υποψήφιοι καταναλωτές να θέλουν και να μπορούν να καταναλώσουν…

Στα πλαίσια του καπιταλισμού το “θέλουν” κανονίζεται μέσω της διαφήμισης. Μέσω των διαφημίσεων όχι μόνο προβάλλονται τα διαθέσιμα προς αγορά προιόντα και υπηρεσίες αλλά επίσης δημιουργούνται στον πολίτη-καταναλωτή νέες ανάγκες από το πουθενά τις οποίες σπεύδει (εφόσον μπορεί) να ικανοποιήσει (αλήθεια, πόσο χρειαζόμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το iPhone 5); Το θέμα είναι, με το “μπορούν” τι γίνεται;

Για να μπορεί ο μέσος πολίτης (ο οποίος δεν έχει τα ευρά του “κου” Σιακόλα) να καταναλώσει, πρέπει να έχει επαρκή οικονομικά μέσα, κυρίως (αν μιλάμε για την πλειοψηφία των ανθρώπων) επαρκή μισθό. Όταν, λοιπόν, οι μισθοί, τα κοινωνικά επιδόματα και γενικότερα τα εισοδήματα μειώνονται, δημιουργείται πρόβλημα ανεργίας λόγω μη επαρκούς ζήτησης προιόντων και υπηρεσιών. Αυτό το πρόβλημα εντείνεται όσο ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια. Μα γιατί όμως δεν αυξάνεται πχ η κατανάλωση των πλουσίων (που παίρνουν τον πλούτο) όσο μειώνεται η κατανάλωση των φτωχών;

Απάντηση: Το ποσοστό του εισοδήματος που κάποιος καταναλώνει εξαρτάται από το εισόδημα.

Ας εξετάσουμε δύο σενάρια, τα οποία είναι υπερβολικά απλοποιημένα αλλά παρ’όλα αυτά καταδεικνύουν το πρόβλημα. Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Α 5000 ευρώ τα οποία μοιράζονται εξίσου σε δύο άτομα. Το κάθε ένα από τα δύο αυτά άτομα θα δαπανήσει στην κατανάλωση το μεγαλύτερο μέρος των 2500 ευρώ τα οποία έχει, αν λάβουμε υπόψη τις τιμές και μέχρι ποιου σημείου “κορέζεται” σε μεγάλο βαθμό η αύξηση της ικανοποίησης που προέρχεται από την αύξηση της κατανάλωσης. Έστω ότι μιλάμε για κατανάλωση 2250 ευρώ ανά άτομο. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο άτομα θα καταναλώσουν συνολικά προιόντα και υπηρεσίες αξίας 4500 ευρώ (αν αυτά τα 4500 ευρώ αντιστοιχούν πραγματικά σε μια “αντικειμενική” αξία η όχι είναι μια άλλη υπόθεση, εδώ έχει σημασία το πόσο χρήμα “κυκλοφορά” σε σχέση με πόσο είναι παγιδευμένο).

Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Β το ένα από τα δύο άτομα να παίρνει 500 ευρώ και το άλλο 4500. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι το “προνομιούχο” άτομο θα ξοδέψει 3000 από τα 4500 και το δεύτερο 500, η συνολική κατανάλωση είναι 3500 αντί 4500. Τα 1000 διαφορά θα…αποθηκευθούν από το “προνομιούχο” άτομο σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ομόλογα, “σύνθετα” χρηματοοικονομικά “προιόντα” και διάφορες άλλες σπέκουλες και αφορολόγητους λογαριασμούς σε φορολογικούς παραδείσους, και δεν θα κινηθούν στην αγορά. Έτσι, θα υπάρχει ζήτηση μόνο για 3500 και όχι για 4500, με την ανάλογη αύξηση στην ανεργία.

Μα είναι δυνατό οι «φωστήρες» της Τρόικας, οι «ευεργέτες» του ΚΕΒΕ και οι «νομπελίστες» να μην σκέφτηκαν αυτό το απλό επιχείρημα; Όχι. Το σκέφτονται συνεχώς, και γι’αυτό προετοιμάζονται μέσω αύξησης της καταστολής και πλήρους αναδιοργάνωσης των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους για κοινωνικές εξεγέρσεις. Απλά δεν τους συμφέρει να το αναφέρουν.

Ίσως ο τελικός τους στόχος να μην είναι καν τα κέρδη, αλλά ο απόλυτος έλεγχος των λαών, αφού για αυτούς στην κορυφή της ζούγκλας του καπιταλισμού η εξουσία είναι όπως την πρέζα.

Όπως και να ‘χει, πρέπει να τους κοπεί η φόρα άμεσα. Οι πουλημένες κομματικά ελεγχόμενες συντεχνίες δεν μπορούν όμως να δώσουν λύση. Η μόνη λύση θα έρθει μέσω της άμεσης και μέχρι τέλους και χωρίς καμία αυταπάτη σύγκρουσης εργαζομένων με το κεφάλαιο. Η πλήρης διάσταση συμφερόντων με τους υφαρπακτές του ανθρώπινου μόχθου δεν αφήνει άλλα περιθώρια.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανωθούν μόνοι τους σε μαχητικά συνδικάτα βάσης ελεγχόμενα αμεσοδημοκρατικά από αυτούς. Πρέπει να ληφθούν αποφάσεις για γενική επ’ αόριστον απεργία ΠΑΝΤΟΥ μέχρι την απόσυρση αυτού του μέτρου και την διεκδίκηση αξιοπρεπών μισθών και όρων εργοδότησης ως πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση της μνημονιακής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Απεργιακά ταμεία αλληλεγγύης, ενισχυόμενα από όλους τους εργαζόμενους, είναι εδώ αναγκαία.

Με τις γενικές, ανυποχώρητες επ’ αόριστον απεργίες σε όλους τους τομείς της οικονομίας, μετά από μόλις ελάχιστες μέρες όλοι, καπιταλιστές, τροικανοί, δανειστές, οι πάντες θα σκάσουν και θα κερδίσουμε, αφού απλά το σύστημα τους δεν αντέχει ούτε στο ελάχιστο πλήρη διακοπή κάθε δραστηριότητας. Ούτε εργασία, αλλά ούτε αγορές και οικονομικές δραστηριότητες από ΚΑΝΕΝΑΝ. Κοινωνική γενική απεργία. Ειδικά έτσι που τα έμπλεξαν στο παγκοσμιοποιημένο τους σύστημα σήμερα, ελάχιστα θα αντέξουν σε «αναταραχές» πριν να καταρρεύσει ο ετοιμόρροπος πύργος του διεθνούς τους συστήματος. Αναγκαστικά θα υποκύψουν, αρκεί να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας και να ενωθούμε.

Ούτε η καταστολή, ούτε οι φυλακές, ούτε οι απολύσεις δε θα μπορέσουν να μας σταματήσουν. Απλά προσθέτουμε την ακύρωση όλων τους στα αιτήματα μας, τα οποία δε θα μπορέσουν να μη δεκτούν εντός ελάχιστου χρόνου, αν δε δουλεύει ΤΙΠΟΤΑ. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι πριν λίγο καιρό απείλησαν με επ’ αόριστο απεργία (ΜΟΝΟ οι τραπεζικοί) και η συντεχνία τους και το κράτος αναγκάστηκε να τους εξαπατήσει σχετικά με τα ταμεία προνοίας τους και τα κουρέματα που τάχα δε θα γίνονταν για να τους σταματήσει. Ας σκεφτούμε πόσο θα τρέχουν αν όλοι απλά έστω για λίγες μέρες δεν πάνε δουλειά.

Προυπόθεση για οργάνωση και επιτυχία των πιο πάνω είναι, φυσικά, ο απεγκλωβισμός των εργαζομένων από τις πουλημένες συντεχνίες και η δημιουργία νέων, αμεσοδημοκρατικών (και άρα εξ ορισμού αδιάφθορων αφού δε θα υπάρχουν καπελωτές να διεφθαρούν) που θα αγωνιστούν μέχρι τέλους για αξιοπρέπεια, δίκαιο και έχοντας ως τελικό αταλάντευτο στόχο την καταστροφή του άδικου και δολοφονικού συστήματος που ονομάζεται καπιταλισμός.

 

H «θεωρία των δύο άκρων»

Οκτώβριος 10, 2013

Στον κόσμο γύρω μας υπάρχουν πολλά παραδείγματα «διπολισμού»: Ζέστη-κρύο.  Άσπρο-Μαύρο. Σκοτάδι-Φως. Ζωή-Θάνατος. Για κάποια από αυτά (πχ όλα τα προηγούμενα) το ένα από τα δύο δεν εκφράζει παρά την απουσία του άλλου, δηλαδή μιλάμε βασικά για δύο άκρα σε μια συνεχόμενη κλίμακα. Κάποια άλλα εκφράζουν απλά δίτιμα χαρακτηριστικά. Άνδρας-γυναίκα (σημ. μιλώ για βιολογικό φύλο εδώ, όχι για σεξουαλικό προσανατολισμό). 0-1 στους υπολογιστές. Κλειστό-ανοικτό ηλεκτρικό κύκλωμα.

Όπως και να ‘χει, ο κόσμος είναι γεμάτος «άκρα». Τι είναι αυτό που φοβίζει τους περισσότερους σχετικά με τα «άκρα»? Γιατί μόνο και μόνο η αναφορά του «ο τάδε είναι ακραίος» αμέσως συνεπάγεται ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται με τουλάχιστο επιφύλαξη?

Εδώ θα μιλήσω για τα άκρα σε κλίμακες, αφού οι δίτιμες καταστάσεις δεν επιδέχονται (και γι’αυτές δεν μπορεί να οριστεί) «μέσο».

Η απάντηση είναι ότι μας έχουν συνηθίσει στο «μέσο». Τουτέστιν, στην ενδιάμεση κατάσταση σε οτιδήποτε, όπως την αντιλαμβανόμαστε. Τι σημαίνει όμως «μέσο»? Για έναν εσκιμώο, ποια είναι η «μέση» θερμοκρασία που αντιμετωπίζει? Για έναν βεδουίνο? Το «μέσο» δεν είναι κάτι αντικειμενικό, αλλά κάτι εντελώς υποκειμενικό, που η θέση του στην κλίμακα εξαρτάται από τη θέση του παρατηρητή.

Το ίδιο και στην πολιτική. Πχ στη ναζιστική Γερμανία τι θα θεωρείτο «κέντρο»? Στις απελευθερωμένες περιοχές της Ισπανίας του 36?

http://en.wikipedia.org/wiki/Revolutionary_Catalonia

Στην ΕΣΣΔ?

Οπότε, όταν κάποιος μιλά για «άκρα», ουσιαστικά εννοεί απόψεις, θέσεις, πιστεύω που απέχουν από ότι ο ίδιος θεωρεί ως «κέντρο», δηλαδή από ότι θεωρεί ως «πρέπον» στη σκέψη του- βασικά μιλά για ότι διαφωνεί μαζί του…

Όταν οι καθεστωτικοί πολιτικοί και θεσμοί μιλούν για «μέσο», εννοούν απλά την υπάρχουσα κατάσταση, την οποία αποδέχονται και συντηρούν επειδή τους βολεύει, αυτούς και τους χρηματοδότες τους- και άρα δε βολεύει τη μεγάλη πλειοψηφία, αφού μεγαλύτερο μερίδιο της «πίτας» στους ισχυρούς συνεπάγεται μικρότερο μερίδιο (πρόσφατα με την κρίση μέχρι λιμοκτονίας…) στους υπόλοιπους!

Επομένως, θα πρέπει να θεωρείται τιμή για κάποιο άτομο, οργανισμό κοκ να τον αποκηρύσσει ειλικρινά το σύστημα της διαπλοκής ως «ακραίο».

Η παραφιλολογία της «θεωρίας των δύο άκρων» προωθείται στην Ελλάδα ευρύτατα από ΜΜΕ, πολιτικούς κοκ οι οποίοι είναι οι ίδιοι που υποστηρίζουν με κάθε μέσο τα μνημόνια που καταστρέφουν τον ελληνικό λαό. Εκείνοι και η εξαθλίωση που φέρνουν τα σχέδια τους βολεύουν τους ισχυρούς, αφού ανεργία και μειώσεις μισθών και φτώχεια και απόγνωση αναγκάζουν τους πάντες πλην αυτών να δουλεύουν σαν τα σκυλιά για ψίχουλα. Η «θεωρία» αυτή δημιουργήθηκε κυρίως για να αναγκάσει κόμματα όπως το ΚΚΕ και κυρίως το ΣΥΡΙΖΑ (που παρολίγο να βρεθεί στην εξουσία στις τελευταίες εκλογές και τώρα βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής για τις επόμενες) είτε να κινηθούν προς το «κέντρο», είτε να λοιδορηθούν το λιγότερο και να διωχθούν ποινικά το περισσότερο. Ο ΣΥΡΙΖΑ (ως γνωστόν από όλους) επέλεξε (τουλάχιστο όπως αφήνει να φανεί, ελπίζω να κάνω λάθος) το πρώτο.

Μεγάλες μερίδες λαού που αντιστέκονται (Σκουριές, Ιερισσός, απεργοί) επέλεξαν να μη τσιμπήσουν. Το κατεστημένο ήλπιζε να χρησιμοποιήσει την «θεωρία» στον λαό για να αποκτήσει νομιμοποίηση για την καταστολή τους και αποτροπή του λαού από την στήριξη και συμμετοχή σε τέτοια εγχειρήματα που μπορούν να αποτελέσουν σπίθα στην μπαρουταποθήκη της μνημονιακής ελληνικής οργισμένης κοινωνίας. Μέχρι τώρα φαίνεται να μην τα καταφέρνει, αφού μόνο οι έτσι κι αλλιώς αμετανόητοι συνεχείς υποστηρικτές του «κέντρου» πιστεύουν στη «θεωρία».

Ένας από τους λόγους που το «κέντρο» αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δεν πείθει είναι ότι δεν κτύπησε τα δύο «άκρα» εξίσου. Πόσες φορές αναρχικοί συνελήφθησαν και τους φορτώθηκαν βαρύτατες κατηγορίες απλά λόγω της κατάληψης ενός άδειου κτιρίου? Πόσοι βασανίστηκαν?

Από την άλλη, μέχρι και πρόσφατα, όλοι στο «κέντρο» υποστήριζαν φανερά το δεξιό άκρο.

http://www.koolnews.gr/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1/salos-me-tin-simvouli-portosalte-se-kasidiari-vreite-tropo-na-mi-sas-pianoun-sto-stoma-tous/

 

 

 

Και πως να μην το κάνουν, αφού οι ναζί υποστήριζαν και υποστηρίζουν αυτούς που πληρώνουν το «κέντρο»…

 

 

 

http://left.gr/news/oi-voyleytes-sygkyvernisis-kai-hrysis-aygis-mplokaroyn-ti-sygklisi-tis-epitropis-oikypotheseon

και βέβαια μπορούν να βροντοφωνάξουν μαζί

«ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ»…

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63746925

Αν ακόμη κάποιοι έχουν ακροφοβία, δεν πειράζει, μετά από ακόμη 5-6 μνημόνια θα τους περάσει!

Από την εξ ανάγκης εργασιακή εκμετάλλευση στην καταναγκαστική εργασία: Ειδικές οικονομικές ζώνες, στρατόπεδα συγκέντρωσης(!) για ανέργους, φυλακοβιομηχανικό σύμπλεγμα.

Οκτώβριος 3, 2013

Για τους πλουτοκράτες εκμεταλλευτές του μόχθου όσων εργάζονται (η θα μπορούσαν να εργαστούν αν δεν διέλυαν τις οικονομίες με τις κρίσεις που δημιούργησαν λόγω των ρίσκων και της απληστίας τους οι ίδιοι οι εκμεταλλευτές) δεν υπάρχει κανένα όριο. Μετά τις περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικής πρόνοιας, παιδείας, υγείας, τα κουρέματα καταθέσεων μιας ζωής, τα μνημόνια κλπ (με ντεκόρ φασισμού και μαχαιρωμάτων όσων διαφωνούν) προχωρούν στα επόμενα επίπεδα. Βλέπετε, κάτι άβολες απεργίες και αντιδράσεις όσων προσπαθούν να επιβιώσουν αξιοπρεπώς δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές αν θέλουμε «ανάπτυξη»…

Εξ ου και βρέθηκαν μαγικές λύσεις.

Λύση 1η: Σε ταλαιπωρεί η εργασιακή νομοθεσία που δε σου επιτρέπει να δίνεις στους εργαζόμενους λιγότερα από όσα χρειάζονται για να ζήσουν σαν άνθρωποι? Αντιδρούν ζητώντας τα αυτονόητα? Κανένα πρόβλημα! Ειδικές ζώνες καθεστώτος εξαίρεσης, χωρίς καμία προστασία των εργαζομένων, κανένα δικαίωμα!

http://left.gr/news/i-anaptyxi-pro-ton-pylon-eidikes-oikonomikes-zones-gia-tin-apoikia-hreoys-proteinei-germaniko

Ώστε σιγά σιγά να μην υπάρχουν άλλες δουλειές πλην αυτών στις «ζώνες»…βλέπετε, η «ανάπτυξη» έλκεται από την δουλεία!

Επιπλέον μπόνους η ευκολότερη γεωγραφικά καταστολή των διαφωνούντων, απεργών κοκ.

Λύση 2η (αν δεν επαρκεί η πρώτη, η δε σε καβλώνει/ικανοποιεί το σύμπλεγμα κατωτερότητας σου αρκετά): Οι σκατοάνεργοι επιμένουν να μη γίνονται τελείως δούλοι? Κανένα πρόβλημα! Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του 30-40, που οι υποστηρικτές των εφοπλιστών στο Μαύρο Σκότος

υποστηρίζουν

http://en.wikipedia.org/wiki/Arbeit_macht_frei

Ναι…

http://classwar.espiv.net/?p=1516

καλά ακούσατε! Αυτές είναι οι νέες «θέσεις εργασίας» που μας υπόσχονται οι πολιτικάντηδες της «Ανάπτυξης», εδώ οδηγούν τα δόγματα τους! Επειδή δεν έχουν κανένα όριο.

Aλλά και για την περίπτωση που κάποιους δεν τους χωρούν τα στρατόπεδα, η προτιμούν να ζήσουν όπως μπορούν χωρίς να γίνουν δούλοι, αφού δεν τους αφήνουν άλλη επιλογή («έγκλημα») υπάρχει και εδώ η λύση…

http://rioters.espivblogs.net/2013/06/09/prisonindustrial/

Φυλακή, με υποχρεωτική εργασία για το κέρδος των μεγαλοεταιρειών, χωρίς κανένα δικαίωμα και με 10 τυφέκια πάνω από το κρανίο σου… δεν δουλεύεις αρκετά γρήγορα? Παραπονιέσαι? Λίγοι μήνες στην απομόνωση αρκούν να σου τονώσουν την «εργασιακή ηθική»…κάνεις απεργία πείνας/αρνείσαι να δουλέψεις? Συλλογική τιμωρία των συγκρατουμένων σου μέχρι να βρεθεί κάποιος (πιθανό βαλτός) να σε ξεπαστρέψει, η να «επιχειρήσεις να δραπετεύσεις»/»αυτοκτονήσεις»…

http://www.prisonexp.org/

Επειδή πάντα, το τελευταίο απόλυτο όπλο του συστήματος είναι…τα όπλα.

ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ???

Αυτοοργάνωση όλων των εργαζομένων, ανεξάρτητες αμεσοδημοκρατικές αγωνιστικές συντεχνίες χωρίς καμία υποχωρητικότητα, απεργιακά ταμεία, οργανωμένες δομές, δικτύωση εργαζομένων σε όλους τους βιομηχανικούς τομείς, επ’ αόριστο γενική απεργία μέχρι να καταλάβουν για τα καλά ότι δε θα τους περάσει…

 

 

 

επειδή στα κελιά δε γίνεται εύκολα απεργία.

Ποιος θα μας σώσει;

Σεπτεμβρίου 20, 2013

(σημείωση: Πριν από οτιδήποτε άλλο, τα χειρότερα στους φασίστες καθάρματα δολοφόνους, οι «ήρωες της πατρίδος» έδειξαν-ξανά- το πραγματικό τους μαφιόζικο δολοφονικό πρόσωπο. Ο ΦΥΣΣΑΣ ΖΕΙ! Συνεχίζω με αυτό το άρθρο και το επόμενο θα αναφέρεται στο βόθρο που λέγεται χρυσή(μαύρο) αυγή(σκότος), μόνο επειδή αυτό το άρθρο το είχα ήδη αρχίσει πριν να γίνει ότι έγινε, και δε μ’ αρέσει να αφήνω πράγματα στη μέση…)

Τελικά τι κάνει τους κυπραίους να μην αντιδρούν παρόλο που μας έφεραν στο αμήν? Τι άλλο θέλουμε?

Τα τελευταία χρόνια όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά σε ολόκληρη την νότια Ευρώπη, οι οικονομικές ελίτ και οι κυβερνήσεις τις οποίες ελέγχουν μέσω των κομματικών επιχορηγήσεων και διάφορων άλλων μέσων, όπως αναλύω σε αυτό που έγραψα το 2009,

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

αποθρασύνονται κατά των λαών.

Δικαιώματα κερδισμένα με αίμα ενάμισι και αιώνα χάνονται μπροστά στα μάτια μας με πρόσχημα την κρίση-δημιούργημα των τζογαδόρων τοκογλύφων τραπεζιτών οι οποίοι είναι υπέρ της «ατομικής ευθύνης» μόνο όταν έχουν «κέρδη»…

Βαφτίζουν την εξαθλίωση, μέχρι και την πείνα, την ανεργία, τη διάλυση κάθε δικαιώματος και έννοιας αξιοπρεπούς διαβίωσης μέχρι και απλά επιβίωσης των πολλών, «μεταρρύθμιση», «ανάπτυξη», «δημοσιονομική πειθαρχία», «επανεκκίνηση της οικονομίας» και άλλα όμορφα…

Κάποτε, θα ανέλυα εδώ γιατί όλα αυτά δεν ισχύουν.

Δυστυχώς, σήμερα δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο αφού πλέον εδώ που τους αφήσαμε να μας φέρουν τα ζούμε πια στο πετσί μας.

Σε Ελλάδα, Τουρκία, Ισπανία, Πορτογαλία, ακόμη και το κεντρικό καρκινικό κύτταρο, τις ΗΠΑ, ο κόσμος αντιστάθηκε και αντιστέκεται μαζικά στην επιβαλλόμενη εξαθλίωση και υποδούλωση η οποία εξυπηρετεί μόνο τους οικονομικά πανίσχυρους.

Eδώ ακόμη περιμένουμε να μας σώσουν ο Λιλλήκας, τα «κάζια», οι Ρώσοι κλπ την ίδια ώρα που κλαίμε τη μοίρα μας…

ακόμη και ο Αναστασιάδης δήλωσε δημόσια ότι η απραξία των κυπρίων («υπευθυνότητα»…) κάνει τη δουλειά τους εδώ εύκολη…

Φταίει το ότι από την αρχή της Ιστορίας μάθαμε να έχουμε κατοχή?

Φταίει το ότι πολλοί (για πόσο ακόμη?) έχουν να φάνε?

Φταίει το ότι δεν έχουμε κινηματική ιστορία αγώνων όπως στην Ελλάδα?

Φταίει το ότι το «Α» Κ «Ε» «Λ» ελέγχει και ποδηγετεί πλήρως τη μεγάλη πλειοψηφία όσων θεωρούν εαυτούς αριστερούς και καταφέρνει να διατηρεί έστω και τα ποσοστά που διατηρεί ακόμη και μετά που έφερε το ίδιο την Τρόικα?

Φταίει το ότι μάθαμε να φταίμε τους «άλλους» (μετανάστες, δημοσίους υπαλλήλους, αριστερούς, γερμανούς, (μόνο) συναγερμικούς, διαλέξτε και πάρετε) για ότι μας φταίει?

Αν δεν οργανωθούμε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ (κανένας διεφθαρμένος πολιτικός τακτικός στις δεξιώσεις των τραπεζιτών και πλουσίων δε θα μας σώσει από αυτούς και κανένα κώμα που παίρνει μίζες από αυτούς…) ΕΜΕΙΣ θα φταίμε για ότι πάθουμε.

Η κρίση ίσως και να μην είναι στημένη. Πράγματι, οι τραπεζίτες, τυφλωμένοι από τα «τρελά» κέρδη-αέρα-χρέος με τις φίσες του καζίνο ελληνικά ομόλογα

https://m4trix87.wordpress.com/2012/10/29/%CE%B7-%CF%84%CF%81%CF%8C%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CF%87%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CF%8E-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BD%CE%AD%CE%BF%CF%85%CF%82/

μας έφεραν εδώ, και τώρα πληρώνουμε (και κυριολεκτικά, με τα κουρέματα) την κρίση τους! Πάντως, οι κεφαλαιοκράτες δεν έφτασαν στη ζούγκλα του καπιταλισμού «εκεί ψηλά» με το να μην ξέρουν να εκμεταλλεύονται στο έπακρο μια κρίση, εις βάρος όλων μας στην προκειμένη περίπτωση.

Πλην κάποιων αρχικών σπασμωδικών αντιδράσεων, τίποτα.

Λύσεις, ακόμη και βραχυπρόθεσμες, υπάρχουν.

Δυστυχώς, σε επίπεδο κράτους, χλωμό, αφού οποιαδήποτε χώρα αντισταθεί μόνη της στην κρίση θα απομονωθεί, δεχτεί κάθε είδους επιθέσεις και κατατροπωθεί με συνέπεια ένα οικονομικό «Ιράκ» στην Ευρώπη (όχι πως αυτό δε γίνεται ήδη, απλά θα μιλάμε ίσως για καθαρή ξενοκίνητη κατάλυση ακόμη και της «δημοκρατίας», όπως έκαναν οι αμερικάνοι το 67 στην Ελλάδα). Για απαγκίστρωση μια και καλή από την Τρόικα σε τέτοιο επίπεδο πρέπει να ανατραπούν οι πουλημένες κυβερνήσεις όλων των χωρών του ευρωπαικού νότου, πράγμα δύσκολο αλλά όχι αδύνατο, η Αραβική Άνοιξη εξαπλώθηκε ραγδαία σε όλη τη Μέση Ανατολή σε διάστημα λίγων εβδομάδων, θυμάστε? Οργάνωση και εναλλακτικό σχέδιο θέλει.

Τώρα, για το τώρα. Πρώτο μέλημα θα πρέπει να είναι η επιβίωση όλων μας και η αξιοπρεπής διαβίωση. Το σύστημα πλέον θεωρεί τεράστιους όγκους πληθυσμού ως «πλεονάζον», «άχρηστους», που αν δεν φοβόταν τις αντιδράσεις θα ξεπάστρευε. Τώρα, απλά θα τους αφήσει να πεθάνουν της πείνας η να ζουν και να μη ζουν ενώ προσποιείται ότι ενδιαφέρεται. Το πρώτο, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σε όσους από μας την έχουν χειρότερα, άμεση βοήθεια. Παράλληλα, κατασκευή δομών αυτοδιαχείρισης που θα φροντίζουν σε τοπικό επίπεδο (γειτονιές, δήμοι) για την εξασφάλιση κατά το δυνατό των απαραίτητων για όλους. ΚΑΝΕΝΑΣ να μην πεινάσει αν γίνεται. Όσοι έχουν λίγα παραπάνω να τα μοιραστούν. Μέσω γενικών συνελεύσεων να δημιουργηθούν συνεταιρισμοί που να αρχίσουν με όσο κεφάλαιο μπορεί με κάθε τρόπο να βρεθεί, αλλά και εκμεταλλευόμενοι νέους τομείς που δεν χρειάζονται πολύ αρχικό κεφάλαιο (πχ ένα παράδειγμα, προγραμματισμός λογισμικού). Το καλό της Κύπρου είναι ότι οι περισσότεροι από μας δεν έχουμε ίσως κεφάλαιο, αλλά έχουμε γνώσεις και εξειδίκευση. Μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε! Παράλληλα, κατά το δυνατό καταλήψεις και απαλλοτρίωση των βιομηχανικών και άλλων μέσων παραγωγής η/και συγκέντρωση πόρων για αγορά συνεταιριστικού κεφαλαίου. Δικτύωση των συνεταιρισμών και ανταλλαγές και αλληλουποστήριξη μεταξύ τους. Κάτι όπως αυτό

η αν σας αρέσει η βαριά βιομηχανία, αυτά

http://en.wikipedia.org/wiki/Workers%27_self-management

http://libcom.org/library/anarchist-collectives-workers-self-management-spanish-revolution-1936-1939-sam-dolgoff

http://en.wikipedia.org/wiki/FaSinPat

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_worker_cooperatives

(ναι, τα αφήνουν και στο wikipedia,τόσο δεν μας υπολογίζουν, ας τους δείξουμε πόσο λάθος έχουν!)

Αυτά μπορούν να αποτελέσουν τη βάση μιας νέας οικονομίας, ενός νέου οικονομικού μοντέλου.

Από αυτά, από τη βάση, θα έρθει η ανατροπή, από τον κόσμο και την αυτοοργάνωση χωρίς αφεντικά και μεσσίες-σωτήρες.

Δε θα μας σώσει ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Λιλλήκας, ούτε φυσικά τα δολοφονικά μαφιόζικα καθάρματα του Μαύρου Σκότους.

ΕΜΕΙΣ θα μας σώσουμε.

Ατομικά δικαιώματα FOR SALE: To ρουφιανοfacebook ξανακτυπά!

Ιανουαρίου 6, 2013

Το Facebook μπορεί να χρησιμοποιηθεί όντως για «καλούς» σκοπούς (οργάνωση κοινωνικών κινημάτων, ανάπτυξη δεσμών φιλίας μεταξύ ανθρώπων ακόμη και σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη και από διαφορετικές φυλές-έστω και με κάπως σχετικά «απρόσωπο» τρόπο, ανταλλαγή ιδεών κοκ). Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορεί παρά να επισημανθεί και να καυτηριαστεί η νοοτροπία όσων ελέγχουν το εν λόγω μέσο και οι πραγματικοί στόχοι για τους οποίους το ελέγχουν (πέραν του οικονομικού κέρδους).

https://m4trix87.files.wordpress.com/2010/10/facebook2010.pdf

https://m4trix87.files.wordpress.com/2010/10/facebook2009.pdf

https://m4trix87.files.wordpress.com/2010/10/facebook2008.pdf

https://m4trix87.files.wordpress.com/2010/10/facebook2007.pdf

Επειδή ακριβώς οι μεγαλοκεφαλαιοκράτες που ελέγχουν το Facebook ενδιαφέρονται περισσότερο για το χρήμα παρά για τα ατομικά δικαιώματα, τώρα έχουμε και αυτό.

(αναδημοσίευση από

http://www.pcworld.com/article/2022925/facebooks-1-message-test-opens-inboxes-to-strangers.html

)

———————————————

Facebook’s $1 message test opens inboxes to strangers

facebuck-100018913-large

For a small number of Facebook users, a buck is now all it takes to get a message into someone’s inbox, even if the recipient isn’t a friend.

The experiment seems enabled in part by Facebook’s new policies, which remove the capability to block messages from people you aren’t friends with. Under this policy, the main Inbox is reserved for messages from friends, or for other messages that Facebook’s algorithms deem important. Everything else is routed to an “Other” section.

In the test, users can pay $1 to make sure their messages land in the Inbox, rather than the Other section. Facebook thinks this could be the best way to deliver important messages from non-friends while keeping spam out of the Inbox.

“For example, if you want to send a message to someone you heard speak at an event but are not friends with, or if you want to message someone about a job opportunity, you can use this feature to reach their Inbox,” Facebook wrote in a press release. “For the receiver, this test allows them to hear from people who have an important message to send them.”

Facebook says the test only works between individual users in the U.S., and users will have no more than one message per week routed from their Other folder to the Inbox.

Where’s the benefit to Facebook?

The timing of the experiment is certainly odd, given that Facebook is already dealing with blowback from its own privacy policy changes, as well as Instagram’s new terms of service (which have now been rescinded in response to user backlash).

While this doesn’t sound like it would be a huge revenue source for Facebook, as a way to solve messaging it seems like a kludge. Besides, regular email has worked just fine for the scenarios Facebook describes—no dollar required.

The immediate concern with $1 messages is that it could open the door to spam or other unwanted messages—for instance, harassment from an ex-boyfriend or bullying students—even if that’s not Facebook’s intent. And now that there’s no way to prevent non-friends from sending messages, there’s no way for users to opt out of getting paid messages.

The experiment reminds me of Facebook’s promoted posts, which let users pay $7 to send their status updates to the top of friends’ news feeds. It’s a quick-and-dirty solution, rather than one that users will love.

———————————————-

Το Facebook δίδει πρόσβαση σε οποιονδήποτε στο Inbox των χρηστών χωρίς την άδεια τους για 1 δολάριο!

Ναι, μάλιστα.

Για ένα (1) δολάριο, τώρα οποιοσδήποτε μπορεί να στείλει στο Inbox του χρήστη οποιοσδήποτε μήνυμα, ακόμη κι αν δεν του έχει δώσει ο χρήστης πρόσβαση καθιστώντας τον «φίλο».

Ακόμη κι ένας βιαστής, παιδεραστής η παρενοχλητής (η φασίστας) στο (υποψήφιο) θύμα του…

Στον καπιταλισμό, που όλα πωλούνται κι αγοράζονται, τόσο αξίζουν τα ατομικά σου δικαιώματα , οι ελευθερίες και η προσωπική σου ασφάλεια. Ένα δολάριο.

 

Αν δεν αντισταθούμε έτσι θα μας καταντήσουν! Γράμμα απόγνωσης από κινέζο εργάτη.

Δεκέμβριος 29, 2012

Ένα από τα βασικά «μελήματα» της Τρόικας, του ΔΝΤ και των ντόπιων εντολοδόχων τους είναι να γίνουν οι ευρωπαικές και οι υπόλοιπες οικονομίες ανά το παγκόσμιο πιο «ανταγωνιστικές» ως προς χώρες όπως Βιετνάμ, Κίνα κοκ. Όχι με αύξηση της ποιότητας των παραγόμενων προιόντων και υπηρεσιών που θα μπορούσε να ήταν ένας τρόπος ,αφού αυτό απαιτεί επενδύσεις που το κεφάλαιο ειδικά σε περιόδους «κρίσης» αλλά και γενικότερα δεν κάνει, αφού αποτελεί «αμάρτημα» για αυτούς η δαπάνη λίγων από τα τεράστια κέρδη τους παρά να καταλήξουν στις τσέπες τους σε φορολογικούς παραδείσους. Αντίθετα, προτιμούν (αφού οι κεφαλαιοκράτες που βρίσκονται πίσω από τις διεθνείς τράπεζες όμως το ΔΝΤ και την ίδια την ΕΕ προτιμούν) να προσπαθήσουν να το πετύχουν αυτό μέσω της μείωσης των μισθών και των εργατικών δικαιωμάτων σε επίπεδα Κίνας. Αυτός είναι και ο τελικός στόχος των μνημονιακών και των (νεο)»φιλελεύθερων» γενικά όταν μιλούν για ανταγωνιστικότητα.

Το παρακάτω γράμμα το βρήκε «τυχαία» μια αμερικανίδα σε ένα παιχνίδι που είχε αγοράσει (σε τιμή ασύγκριτα μεγαλύτερη του πόσο πληρώνεται ο εργάτης που το παράγει, πολλά παράσιτα όπως αφεντικά και μεσάζοντες τρώνε…) για τo Ηalloween (αμερικάνικη γιορτή). Περιγράφει ευθέως το τι περνάνε  οι κινέζοι εργάτες για να έχουν οι καπιταλιστές «ιδιοκτήτες» των μεγαλοεταιρειών που παράγουν αυτά τα προιόντα αμύθητα κέρδη εκμεταλλευόμενοι τον εργασιακό μεσαίωνα της Κίνας σήμερα.

(σημείωση: Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, η Κίνα έπαψε να είναι σοσιαλιστικό κράτος,  ασχέτως ονόματος, από τις «μεταρρυθμίσεις» του Ντενγκ Ξιαοπίνγκ και μετέπειτα και σήμερα είναι ίσως το πιο καπιταλιστικό κράτος του πλανήτη, προσφέροντας κάθε διευκόλυνση στις πολυεθνικές που ελάχιστο εισόδημα αφήνουν στη χώρα παρόλο που έχουν τα εργοστάσια τους εκεί και καταστέλλοντας με τον σκληρότερο τρόπο απεργίες και εργατικούς αγώνες για έστω τα στοιχειώδη δικαιώματα)

Πηγή: Yahoo! News

Letter from Chinese Laborer Pleading for Help found in Halloween Decorations

slavecamp

Julie Keith was unpacking some of last year’s Halloween decorations when she stumbled upon an upsetting letter wedged into the packaging.

Tucked in between two novelty headstones that she had purchased at Kmart, she found what appeared to be a letter from the Chinese laborer, who had made the decoration, pleading for help.

Samsung in hot seat over abusing Chinese workers

The letter reads: «Sir, if you occasionally buy this product, please kindly resend this letter to the World Human Right Organization. Thousands people here who are under the persecution of the Chinese Communist Party Government will thank and remember you forever.»

«I was so frustrated that this letter had been sitting in storage for over a year, that this person had written this plea for help and nothing had come of it.» Julie Keith told Yahoo! Shine. «Then I was shocked. This person had probably risked their life to get this letter in this package.»

The letter describes the conditions at the factory: «People who work here have to work 15 hours a day without Saturday, Sunday break and any holidays. Otherwise, they will suffer torturement, beat and rude remark. Nearly no payment (10 yuan/1 month).» That translates to about $1.61 a month.

Keith, a mom who works at the Goodwill in Portland, Oregon, did some research into the letter. «I looked up this labor camp on the internet. Some horrific images popped up, and there were also testimonials about people who had lived through this camp. It was just awful.»

Horrified, Keith took to Facebook. She posted an image of the letter to ask friends for advice. One responded with a contact at Amnesty International. Keith made several attempts to alert them about the letter, but the organization never responded.

With no response from various human rights organizations, Keith took her story to The Oregonian. «The reporter, Rachel Stark, got through to Human Rights Watch, but I had no luck.»

This is not the first time a letter like this has turned up. Just this week, another plea was found written in Chinese on a toilet seat and posted on Reddit. Commenters on the website have questioned the letters’ authenticity.

Though the letter lists the address of the specific camp, officials at Human Rights Watch were unable to verify the authenticity of the letter. However, Sophie Richardson, China director at Human Rights Watch, told The Oregonian that the description was consistent with their research. «I think it is fair to say the conditions described in the letter certainly conform to what we know about conditions in re-education through labor camps.»

The concern over the conditions laborers must endure in China and other countries first came to the public eye in the 1980s with the use of sweatshops to make Nike sneakers. Since then, according to an article recently published in The New York Times, Nike «has convened public meetings of labor, human rights, environmental and business leaders to discuss how to improve overseas factories.»

Tech companies, like Apple and Hewlett Packard, are being made to be accountable for their labor practices. After receiving a great deal of criticism, Apple is now making public statements that they are aware of the harsh conditions in China and are taking steps to improve them.

As for Julie Keith, she had a general idea about the conditions in Chinese labor camps, but this letter has been a dramatic eye-opener into the stark reality of the issue. «I was aware of labor camps. I knew they had factories but I had no idea of the gravity of the situation. I didn’t realize how bad it could be for people.»

Finding the letter has made Keith more aware of the origin of many products sold in the United States. «As I was doing my Christmas shopping this year, I checked every label. It’s virtually impossible to avoid purchasing things made in China as over 90 percent of our goods are made there. But if I saw ‘made in China,’ this year I asked myself, ‘do I really need this?'»

 

Αύριο μπορεί να είμαστε ΕΜΕΙΣ που θα στέλλουμε αυτά τα γράμματα.

Αν τους αφήσουμε.

Οι πραγματικές αιτίες της ανεργίας-(καπιταλιστικά)Οικονομικά 101

Δεκέμβριος 6, 2012

Σίγουρα ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι λαοί σήμερα, ειδικά οι νέες γενιές. Ένα πρόβλημα με πολυδιάστατες συνέπειες , τις οποίες πάνω-κάτω όλοι μπορούν να φανταστούν, ακόμη και όσοι δεν είχαν (ακόμη?) την ατυχία να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση προσωπικά. Συνέπειες οικονομικές (αδύνατη πλέον η αξιοπρεπής διαβίωση ατόμων και οικογενειών χωρίς σημαντικά οικονομικά αποθέματα), ψυχολογικές (αισθήματα απόρριψης και κοινωνικού αποκλεισμού, καταθλίψεις, αυτοκτονίες), κοινωνικές (ενίσχυση της κοινωνικής τάσης προς τον κοινωνικό κανιβαλισμό-«αλληλοφάγωμα»- η οποία δυστυχώς υπάρχει και καλλιεργείται από τους οικονομικά ισχυρούς, «έγκλημα»), πολιτικές (ενίσχυση και στις χειρότερες περιπτώσεις κυριαρχία ακροδεξιών στοιχείων όπως στη Γερμανία του 30 με τις γνωστές συνέπειες) και πολλά άλλα.

Αλλά ποια είναι η αιτία της ανεργίας? Κατ’ αρχήν για να υπάρχει ανεργία συνεπάγεται ότι υπάρχει εργατικό δυναμικό (άτομα που μπορούν και θέλουν να εργαστούν) τα οποία δεν εργοδοτούνται. Ποιος παίρνει τις αποφάσεις περί εργοδοτήσεων και με ποια κίνητρα? Ως επί το πλείστον οι επιχειρηματίες-κεφαλαιοκράτες, με κίνητρο την αύξηση της παραγωγής τους και μέσω αυτού την αύξηση των κερδών τους. Για να μπορέσει όμως μια αύξηση της παραγωγής να μεταφραστεί σε αύξηση των κερδών, πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα και άρα και οι πωλήσεις προιόντων/υπηρεσιών, και για να γίνει αυτό απαιτείται η ανάλογη ζήτηση προιόντων/υπηρεσιών.

Αυτή η ζήτηση από που έρχεται? Μα φυσικά από το σύνολο των καταναλωτών στην κοινωνία, αλλά όχι από όλους-από αυτούς που θέλουν και μπορούν να καταναλώσουν. Άρα για να μπορέσει να υπάρξει ζήτηση προιόντων και υπηρεσιών και άρα και να έχουν οι κεφαλαιοκράτες τα κίνητρα (αφού σκέφτονται μόνο τα κέρδη τους στα πλαίσια του καπιταλισμού) να προσλάβουν κόσμο, πρέπει οι υποψήφιοι καταναλωτές να θέλουν και να μπορούν να καταναλώσουν…

Στα πλαίσια του καπιταλισμού το «θέλουν» κανονίζεται μέσω της διαφήμισης. Μέσω των διαφημίσεων όχι μόνο προβάλλονται τα διαθέσιμα προς αγορά προιόντα και υπηρεσίες αλλά επίσης δημιουργούνται στον πολίτη-καταναλωτή νέες ανάγκες από το πουθενά τις οποίες σπεύδει (εφόσον μπορεί) να ικανοποιήσει (αλήθεια, πόσο χρειαζόμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το iPhone 5)? Το θέμα είναι, με το «μπορούν» τι γίνεται?

Για να μπορεί ο μέσος πολίτης (ο οποίος δεν έχει τα ευρά του «κου» Σιακόλα) να καταναλώσει, πρέπει να έχει επαρκή οικονομικά μέσα, κυρίως (αν μιλάμε για την πλειοψηφία των ανθρώπων) επαρκή μισθό. Όταν, λοιπόν, οι μισθοί, τα κοινωνικά επιδόματα και γενικότερα τα εισοδήματα μειώνονται, δημιουργείται πρόβλημα ανεργίας λόγω μη επαρκούς ζήτησης προιόντων και υπηρεσιών. Αυτό το πρόβλημα εντείνεται όσο ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια. Μα γιατί όμως δεν αυξάνεται πχ η κατανάλωση των πλουσίων (που παίρνουν τον πλούτο) όσο μειώνεται η κατανάλωση των φτωχών?

Απάντηση: Το ποσοστό του εισοδήματος που κάποιος καταναλώνει εξαρτάται από το εισόδημα.

Ας εξετάσουμε δύο σενάρια, τα οποία είναι υπερβολικά απλοποιημένα αλλά παρ’όλα αυτά καταδεικνύουν το πρόβλημα. Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Α 5000 ευρώ τα οποία μοιράζονται εξίσου σε δύο άτομα. Το κάθε ένα από τα δύο αυτά άτομα θα δαπανήσει στην κατανάλωση το μεγαλύτερο μέρος των 2500 ευρώ τα οποία έχει, αν λάβουμε υπόψη τις τιμές και μέχρι ποιου σημείου «κορέζεται» σε μεγάλο βαθμό η αύξηση της ικανοποίησης που προέρχεται από την αύξηση της κατανάλωσης. Έστω ότι μιλάμε για κατανάλωση 2250 ευρώ ανά άτομο. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο άτομα θα καταναλώσουν συνολικά προιόντα και υπηρεσίες αξίας 4500 ευρώ (αν αυτά τα 4500 ευρώ αντιστοιχούν πραγματικά σε μια «αντικειμενική» αξία η όχι είναι μια άλλη υπόθεση, εδώ έχει σημασία το πόσο χρήμα «κυκλοφορά» σε σχέση με πόσο είναι παγιδευμένο).

Έστω ότι έχουμε στο σενάριο Β το ένα από τα δύο άτομα να παίρνει 500 ευρώ και το άλλο 4500. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι το «προνομιούχο» άτομο θα ξοδέψει 3000 από τα 4500 και το δεύτερο 500, η συνολική κατανάλωση είναι 3500 αντί 4500. Τα 1000 διαφορά θα…αποθηκευθούν από το «προνομιούχο» άτομο σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ομόλογα, «σύνθετα» χρηματοοικονομικά «προιόντα» και διάφορες άλλες σπέκουλες και αφορολόγητους λογαριασμούς σε φορολογικούς παραδείσους, και δεν θα κινηθούν στην αγορά. Έτσι, θα υπάρχει ζήτηση μόνο για 3500 και όχι για 4500, με την ανάλογη αύξηση στην ανεργία.

Τα πιο πάνω συνεπάγονται ότι για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η ανεργία (έστω και βραχυπρόθεσμα) πρέπει να αναδιανεμηθεί πιο δίκαια το «εθνικό» εισόδημα, ώστε να αυξηθεί η κατανάλωση. Αντίθετα, υφεσιακές συνταγές λιτότητας όπως αυτές που προωθεί η τρόικα και οι ντόπιοι υποστηρικτές της (μειώσεις μισθών, συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων, ιδιωτικοποίηση του εθνικού πλούτου) το αναδιανέμουν προς τους οικονομικά ισχυρότερους, οδηγώντας την αγορά σε «ασφυξία».

Αυτά όμως τους είναι γνωστά- και γι’ αυτό τα εφαρμόζουν, επειδή οι διαπλεκόμενοι με τα κώματα, τα ΜΜΕ και τις κυβερνήσεις που φέρνουν το ΔΝΤ μεγαλοκεφαλαιοκράτες (όπως πχ αυτοί)

https://m4trix87.wordpress.com/2011/10/15/%CF%84%CE%B1-%CE%AD%CF%83%CE%BF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B5%CF%80%CE%B9/

έχουν συμφέρον να αυξηθεί η ανεργία, αφού έτσι θα μειωθούν οι μισθοί (προσφορά-ζήτηση, όταν μειώνεται η ζήτηση εργασίας, μειώνεται η αμοιβή της). Ένα ακόμη μέρος του «δόγματος του σοκ» όπως εφαρμόζεται (και) στην Κύπρο με αφορμή την κρίση τους και μέσω του οργάνου τους, της Τρόικας…

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Shock_Doctrine

ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

Ιανουαρίου 6, 2012

Παραθέτω άρθρο της «Σημερινής» που δείχνει την πραγματικότητα σχετικά με την «οικονομική ευημερία» της Κύπρου, που την στιγμή που κάποιοι ανοίγουν σαμπάνιες για τα φυσικά αέρια αφήνει τους πολίτες της, ακόμη και παιδιά, να μην έχουν να φάνε!

 

Λιποθύμησαν στην τάξη από πείνα δύο αδέλφια

Συγκλονιστικές περιπτώσεις σε σχολεία της Πάφου

Πολλαπλασιάζονται οι μαθητές που δεν έχουν να φάνε, λόγω ανεργίας των γονέων τους, λένε οι σύνδεσμοι γονέων, οι οποίοι καθημερινά οργανώνουν συσσίτια σε σχολεία.

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΠΙΕΡΗ
«Υπάρχουν μαθητές που δεν έχουν ούτε να φάνε»

Τα συγκλονιστικά περιστατικά μαθητών που λιποθυμούν λόγω ασιτίας στην Ελλάδα, φαίνεται να κάνουν την εμφάνισή τους και σε σχολεία της Κύπρου. Ο Άρης -μαθητής πρώτης γυμνασίου και η αδελφή του Ελένη, τρίτης γυμνασίου- λιποθύμησαν εν ώρα μαθήματος λόγω ασιτίας σε σχολείο της Πάφου τον περασμένο μήνα. Και οι δύο τους γονείς, Ανδρέας και Ζωή, έχασαν τη δουλειά τους κατά το 2011, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να στηρίξουν οικονομικά την πενταμελή οικογένειά τους. Ο Σύνδεσμος Πολυτέκνων Πάφου, ο Σύνδεσμος Τρίτεκνων Πάφου και η Ομοσπονδία Συνδέσμου Γονέων Πάφου κινητοποιήθηκαν άμεσα κάνοντας έκκληση προς τους Κύπριους πολίτες για ευαισθητοποίηση και παροχή βοήθειας προς την οικογένεια.

Καλάθια προσφοράς

Ιδιαίτερα συγκινητικό είναι το μήνυμα που απευθύνουν προς τους αντιπροσώπους των υπεραγορών. «Θα περάσουν τα φετινά Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, με το ψυγείο τους άδειο. Τα συρτάρια της κουζίνας τους που άλλοτε ήταν γεμάτα τρόφιμα, αυτήν τη χρονιά είναι άδεια. Δεν θα υπάρξει γαλοπούλα ούτε κυπριακή σούβλα στο τραπέζι παρά μόνο σαν ανάμνηση περασμένων, καλύτερων χρόνων», αναφέρουν στο μήνυμα.

Στη συνέχεια καλούν τις υπεραγορές να τοποθετήσουν καλάθια κοινωνικής προσφοράς σε κεντρικά σημεία στα ταμεία των υπεραγορών, έτσι ώστε ο κάθε πελάτης, παράλληλα με τα δικά του ψώνια, να αγοράζει τρόφιμα ή άλλα και να τα τοποθετεί στα καλάθια. Ακολούθως, προσθέτουν, οι οργανωμένοι φορείς θα περισυλλέγουν τα προϊόντα κοινωνικής προσφοράς και θα τα διανέμουν στις οικογένειες που έχουν ανάγκη.

«Το κοινό όλων εμάς είναι ότι είμαστε όλοι άνθρωποι και σαν άνθρωποι μπορούμε να βοηθήσουμε. Σήμερα. Όχι αύριο, όχι μεθαύριο, όχι σε μια βδομάδα ούτε σε ένα μήνα. Ας ξεκινήσουμε σήμερα κιόλας. Γιατί για τα άτομα που χρειάζονται τη βοήθειά μας, το αύριο, το μεθαύριο και ο επόμενος μήνας δεν είναι πλέον τόσο σίγουρα», αναφέρεται στο μήνυμα.

Η κατάσταση είναι δύσκολη. Κι όμως μπορείτε να βοηθήσετε επικοινωνώντας με:

(α) Σύνδεσμο Πολυτέκνων Πάφου στο τηλέφωνο: 26 945531
(β) Σύνδεσμο Τρίτεκνων Πάφου στο τηλέφωνο: 26937414
(γ) Ομοσπονδία Συνδέσμου Γονέων Πάφου: 26923973
(δ) Με οποιαδήποτε εγγεγραμμένη φιλανθρωπική οργάνωση ή άτομα που γνωρίζετε ότι έχουν ανάγκη.

Επισημαίνεται ότι η προσπάθεια κινητοποίησης είναι μια προσωπική πρωτοβουλία και δεν υποστηρίζεται από καμία οργάνωση/κίνημα.

Πολλαπλασιάζονται οι άποροι μαθητές

Οι περιπτώσεις λιποθυμίας μαθητών σε σχολεία λόγω ασιτίας έχουν αυξηθεί δραματικά τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με τους συνδέσμους γονέων.

Υποστηρίζουν ότι πληθαίνουν κατακόρυφα οι οικογένειες, οι οποίες άλλοτε είχαν εργασία, εισόδημα και πλέον βασίζονται εξολοκλήρου στη φιλανθρωπία των συνανθρώπων τους για να επιβιώσουν.

«Τα τελευταία δύο χρόνια οι άποροι μαθητές στα δημοτικά σχολεία αυξήθηκαν κατά 25%», δήλωσε στη «Σ» ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Συνδέσμων Γονέων Δημοτικής
Εκπαίδευση Χρύσανθος Πιερή. Ανέφερε στη συνέχεια ότι το «συγκεκριμένο ποσοστό της αύξησης ανησυχεί πολύ τους γονείς», προσθέτοντας ότι «δυστυχώς ορισμένοι από τους άπορους μαθητές δεν έχουν να φάνε». Ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Γονέων ανέφερε ότι οι άποροι μαθητές προέρχονται κυρίως από πολύτεκνες και μονογονεϊκές οικογένειες.

Συσσίτια στα σχολεία

Ο Χρύσανθος Πιερή ανέφερε ότι η βοήθεια που προσφέρουν οι σύνδεσμοι γονέων είναι δωρεάν σίτιση στα ολοήμερα και στην καντίνα, δωρεάν ασφάλεια και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καθώς και η παραχώρηση κουπονιών για ένδυση και υπόδηση από επιλεγμένα καταστήματα. Πρόσθεσε ότι τα χρήματα προέρχονται κυρίως από τη χορηγία που δίνεται από το Υπουργείο Παιδείας, από την Εκκλησία, και από τις διάφορες εκδηλώσεις που διοργανώνουν οι Σύνδεσμοι Γονέων.

Ζητούν μεγαλύτερο κονδύλι

Λόγω των αυξημένων αναγκών, ο κ. Πιερή ζητεί την αύξηση της κρατικής χορηγίας, η οποία, όπως είπε, δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών. Ανέφερε ότι το συγκεκριμένο αίτημα έχει σταλεί γραπτώς στον Υπουργό Παιδείας, από τον οποίο αναμένουν απάντηση. «Από πέρσι ζητούμε την αύξηση του κονδυλίου, για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στα νέα δεδομένα, αλλά δυστυχώς δεν βρίσκουμε ανταπόκριση», τόνισε. Το κράτος σήμερα δίνει στη Συνομοσπονδία το ποσό των 5.500 ευρώ και στις έξι Ομοσπονδίες από 1700 ευρώ.

Ο Χρύσανθος Πιερή ανέφερε ότι πέρσι τα λεφτά που εισπράχθηκαν από τη χοροεσπερίδα της Συνομοσπονδίας διατέθηκαν εξολοκλήρου για τη θεραπεία δύο παιδιών της ίδιας οικογένειας.

Μεγάλο πρόβλημα στην Πάφο

Όπως ανέφερε στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνδέσμου Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης Πάφου, Ανδρέας Μιχαηλίδης, πέρσι οι μαθητές που λάμβαναν οικονομική βοήθεια σε γυμνάσια και λύκεια της Πάφου ήταν 35 με 40, ενώ φέτος αυξήθηκαν σε 60 – 65. «Ο λόγος είναι σχεδόν πρωτοφανής, αφού πρόκειται για παιδιά των οποίων οι γονείς τους έχασαν τις εργασίες τους», είπε ο κ. Μιχαηλίδης.

Πρόσθεσε ότι ο αριθμός των μαθητών που χρήζουν οικονομικής βοήθειας δίνεται στους συνδέσμους γονέων από τη διεύθυνση του κάθε σχολείου και τα χρήματα που δίνονται στους μαθητές προέρχονται από το ταμείο του συνδέσμου γονέων, το οποίο ενισχύεται με τις μόνιμες και έκτακτες εισφορές.

24/12/2011 | Του Κυριάκου Πενηνταέξ

 

Και αυτά ενώ πριν λίγα χρόνια ο «κομμουνιστής» (χαχαχα) Χριστόφιας υπόσχετο «Δίκαιη Κοινωνία» στην προεκλογική του. Βέβαια δείγμα γραφής αποτελεί και η πρόσφατη συμψήφιση των νέων παγώματων και μειώσεων μισθών των ιδιωτικών και δημοσίων υπαλλήλων από το ΑΚΕΛ και η χαρακτήριση της ΠΑΣΥΔΥ από τον ίδιο τον Άντρο Κυπριανού ως «ανεύθυνης» επειδή η βάση της συντεχνίας προχώρησε σε κάποια περιορισμένης εμβέλειας μέτρα αντίδρασης.

Πλέον βλέπουμε στην πράξη την υποκρισία ΟΛΩΝ ΤΟΥΣ.

Οι οποίοι όλοι συνεργάζονται με τον πραγματικό εχθρό του απλού ανθρώπου, που είναι όχι μόνο το ΔΗΣΥ, όχι μόνο το ΑΚΕΛ, όχι μόνο πανηγύρια όπως το ΕΛΑΜ (όπως κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν) αλλά το μεγάλο κεφάλαιο, οι έχοντες και κατέχοντες, όλοι αυτοί που μέσω των χρηματοδοτήσεων και των διασυνδέσεων τους ελέγχουν με αυτό τον τρόπο

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

την πολιτική στο σύστημα της αντιπροσωπευτικής ψευτοδημοκρατίας…

«Άνθρωποι» όπως αυτούς

https://m4trix87.wordpress.com/2011/10/15/%CF%84%CE%B1-%CE%AD%CF%83%CE%BF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B5%CF%80%CE%B9/

 

Το κίνημα καταλήψεων πλατειών: Μερικές σκέψεις

Νοέμβριος 22, 2011

Τελευταία, κυρίως λόγω και της εντεινόμενης αντεπίθεσης των οικονομικών και πολιτικών ελίτ ενάντια στις κατακτήσεις των λαών που κερδήθηκαν με αίμα και θυσίες των τελευταίων δύο αιώνων παρουσιάζεται μια ευρεία και παγκόσμια αμφισβήτηση του υπάρχοντος οικονομικού/πολιτικού/κοινωνικού μοντέλου, δηλαδή του νεοφιλελεύθερου, ανεξέλεγκτου καπιταλισμού.

Ένα μοντέλο το οποίο επροωθείτο από τους διάφορους πριμοδοτούμενους πολιτικάντηδες της Δύσης αλλά και τους παρατρεχάμενους τους βαλτούς δικτατορίσκους του Τρίτου Κόσμου από την δεκαετία του 70 και μετά, όταν είδαν ότι μετά και τα τεράστια κοινωνικά και πολιτικά κινήματα των 60, με αποκορύφωμα το αντιπολεμικό κίνημα και το κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών και των νέγρων στις ΗΠΑ, έτριζαν πλέον επικίνδυνα οι καρέκλες τους. Ήδη οι λαοί και οι «κατώτερες» τάξεις είχαν κερδίσει πολλούς αγώνες, πολλά δικαιώματα σε σχέση με την δεκαετία του 20 και παλαιότερα (όταν ο μέσος εργάτης δούλευε δωδεκάωρο, εξαήμερο και δεν είχε να φάει) και διεκδικούσαν με όλο και πιο δυναμικούς τρόπους όλο και περισσότερα.

(στατιστικές για ΗΠΑ, η μείωση του μεριδίου των ελίτ-και η συνεπαγόμενη αύξηση του μεριδίου των υπολοίπων- από την δεκαετία του 20 μέχρι το 70, ενόσω υπήρχαν ισχυρά και οργανωμένα λαικά κινήματα και αγώνες φανερή, σε αντίθεση με το τι ακολούθησε λόγω της αποδυνάμωσης των τελευταίων)

http://elsa.berkeley.edu/~saez/saez-UStopincomes-2006prel.pdf

Πληρωμένοι από τις μεγαλοεταιρείες πολιτικοί όπως ο πρώην ηθοποιός Ρόναλντ Ρέγκαν στις ΗΠΑ και η Θάτσερ στην Αγγλία κατάφεραν να βγουν στην εξουσία μετά από ένα τεράστιο όγκο προπαγάνδας των ΜΜΕ, δημαγωγίας, εκμετάλλευσης των πιο συντηρητικών κομματιών/ενστίνκτων της κοινωνίας και μια επανάπαυση των κατώτερων στρωμάτων. Από τότε μέχρι σήμερα το μέτωπο των ελίτ προελαύνει συνεχώς, διαλύοντας συνεχώς, μεθοδικά, τις κατακτήσεις της πλειοψηφίας η οποία απαιτούσε και απαιτεί το αυτονόητο: Το μερίδιο του πλούτου σε αυτούς που εργάζονται για να τον παράξουν.

Παράλληλα, λόγω της μείωσης της καταναλωτικής ισχύς της πλειοψηφίας λόγω της πιο πάνω αύξησης της ανισοκατανομής του πλούτου οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των ελίτ οι οποίες βασίζονταν σε παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών για ευρεία κατανάλωση δεν ήταν πλέον επικερδείς. Έτσι στράφηκαν στα διάφορα στημένα χρηματοοικονομικά/επενδυτικά/τραπεζικά παιχνίδια, ούτως ώστε να μπορούν να «παίζουν» με το χρήμα-αέρα τους

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/19/%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CF%85%CE%BD/

ενώ ο κόσμος εξαθλιώνεται όλο και περισσότερο.

Το χρέος λοιπόν, τόσο οργανισμών/εταιρειών/πολιτών όσο και ολόκληρων κρατών, ολοένα και πολλαπλασιαζόταν, μέχρι που η μη δυνατότητα αποπληρωμής στεγαστικών δανείων έγινε η θρυαλλίδα που ανατίναξε ολόκληρη την βόμβα του συσσωρευμένου χρέους. Αποτέλεσμα η κρίση του 2008, που παρόλο που υποτίθεται είχε μπει «υπό έλεγχο» -μετά από θυσίες (ποιου άλλου) του μαλάκα πολίτη πο κλήθηκε να πληρώσει για την «διάσωση» των τραπεζών πληρώνοντας σε αυτές λεφτά που αυτές ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ευθύς εξαρχής δεν τελείωσε εκεί.

Το πρόβλημα μεταφέρθηκε στο κρατικό χρέος, το οποίο είναι η αιτία της σημερινής κρίσης που τίναξε στον αέρα την όποια οικονομία της Ελλάδας και πήρε μαζί του και την κυβέρνηση του Γιωργάκη, και τώρα απειλεί όλη την υπόλοιπη ευρωζώνη, με το μέλλον του ευρώ να είναι αβέβαιο (άντε και στο διάολο).  Οι κυβερνήσεις, σε μια προσπάθεια να διασώσουν τις τράπεζες από την βλακεία τους (αντίθετα σε όσα υποτίθεται ότι λέει η ιδεολογία της «ελεύθερης αγοράς») αφαιμάσσουν τους λαούς διαλύοντας και οικονομικά δικαιώματα με πολύ γοργότερους ρυθμούς, τέτοιους που οι λαοί αναμενόμενο ήταν να αντιδράσουν.

Στην Ελλάδα το καζάνι έβραζε από το 2009, έχοντας και πίσω του την κληρονομιά του Δεκέμβρη του 2008, τότε όταν η δολοφονία του Αλέξη έγινε η σπίθα και το κίνητρο για δημιουργία πολλών εναλλακτικών δομών και το ξύπνημα πολλών συνειδήσεων. Μη μπορώντας να ανεκτεί αυτή την κατάσταση, ο ελληνικός λαός έκανε αμέτρητες μεγάλες διαμαρτυρίες και δράσεις κατά αυτών των μέτρων, μερικές πολύ δυναμικές. Οι Αγανακτισμένοι του συντάγματος ήταν μια από αυτές.

Στον υπόλοιπο κόσμο, η Αραβική Άνοιξη (ασχέτως του πως κατέληξε τελικά η ίδια) έδειξε στους λαούς της «ανεπτυγμένης» δύσης ότι αφού κατάφεραν οι αραβικοί λαοί να εκθρονίσουν τέτοιους στυγνούς δικτάτορες παρά την τεράστια υπεροπλία τους (κρατικό μονοπώλιο της βίας) μπορούμε κι εμείς ν’ αλλάξουμε τα πράγματα.

Έτσι δημιουργήθηκε το κίνημα των Αγανακτισμένων ανά το παγκόσμιο, το οποίο αποτέλεσε και την έμπνευση για το τελευταίο μεγάλο κύμα δράσεων: Μακροχρόνιες καταλήψεις κοντά στα κέντρα όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για διάλυση της κοινωνίας (χρηματιστήρια, κοινοβούλια κοκ).

Μια προσπάθεια γεννημένη στο Διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα φόρουμ, ίσως τον μόνο τόπο που έχει παραμείνει (κάπως) ελεύθερος λόγω και της προσπάθειας ανθρώπων όπως οι Anonymous.

http://anonops.blogspot.com/

Μετά την κατάληψη στο πάρκο Zuccoti, κοντά στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, η οποία είχε μια για τους περισσότερους ανέλπιστη επιτυχία, ακολούθησαν καταλήψεις σε πάρκα και πλατείες κοντά σε οικονομικά κέντρα και κέντρα λήψης αποφάσεων ανά το παγκόσμιο. Παρόλη την αρχική ομολογουμένως έλλειψη σαφών αιτημάτων από αυτό το νέο κίνημα, έδειξε από την αρχή ότι δεν αποτελούσε ακόμη ένα ξέσπασμα. Αποφάσεις λαμβανόμενες πάντα αμεσοδημοκρατικά, ομάδες εργασίας, οργάνωση, σωστή αντιμετώπιση των διάφορων προκλήσεων από τα όργανα καταστολής, τα ΜΜΕ και γενικότερα τα καθεστώτα των ελίτ.

Παρόλες τις προσπάθειες οικειοποίησης και ελέγχου του κινήματος από διάφορες ομάδες από τον χώρο της εξουσιαστικής «άκρας Αριστεράς» μέχρι την άκρα δεξιά και διάφορους συνωμοσιολόγους, κατάφερε μέχρι και σήμερα να ελέγχεται μόνο από τον κόσμο του. Παρόλη την αρχική δυσκολία οργάνωσης τέτοιων σχετικά μακροχρόνιων εγχειρημάτων σε συνδυασμό με την απειρία των περισσότερων (πολλοί από τους οποίους σηκώνονταν από τον καναπέ τους για πρώτη φορά) σε αμεσοδημοκρατικές δομές και λήψη αποφάσεων από τους ιδίους σε συνδυασμό με τις συνεχείς προκλήσεις και επιθέσεις από τα ΜΜΕ στο πεδίο της προπαγάνδας και τις δυνάμεις (αν)ασφαλείας στο δρόμο, κατάφερε να αντέξει μέχρι σήμερα και να εξαπλωθεί.

Αρχίζοντας με τις καταλήψεις/φυσική παρουσία, την μετάδοση απόψεων και γεγονότων σε εναλλακτικά μέσα (κυρίως στο Διαδίκτυο) και τις ανακοινώσεις τύπου και τα καλέσματα, σύντομα το κίνημα αυτό προχώρησε στο κάλεσμα γενικών απεργιών, μπλοκάρισμα της «ομαλής» λειτουργίας του σαπισμένου αυτού συστήματος (πχ κλείσιμο κύριων οδικών αρτηριών και απόφραξη περιοχών σημαντικών για τα κέρδη των λίγων όπως της πρόσβασης στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης) και κάλεσμα για ευρύτερη επέκταση, μέσω καταλήψεων ακόμη και σε επίπεδο γειτονιών και δημιουργία εναλλακτικών αμεσοδημοκρατικών δομών αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης παντού.

Τα κομμάτια της κοινωνίας που πλήττονται άμεσα από τις τελευταίες επελάσεις του κεφαλαίου υποστηρίζουν και συμμετέχουν όλο και περισσότερο.  Πλέον μιλάμε για εκατόν και πλέον χιλιάδες συμμετέχοντες απευθείας στις καταλήψεις ανά το παγκόσμιο, εκατοντάδες χιλιάδες στα γεγονότα που προκάλεσε, και σίγουρα πολλά εκατομμύρια αφυπνισμένες συνειδήσεις. Χιλιάδες τοποθεσίες ανά το παγκόσμιο είναι αυτή την στιγμή κατελειμμένες, και οι προσπάθειες του συστήματος να αντιδράσει μέχρι τώρα δεν το ωφελούν.

Οι προσπάθειες των «mainstream» μέσων μαζικής αποβλάκωσης να τους συκοφαντήσουν έπεσαν στο κενό, αφού τα ψέματα τους αντικρούονται εύκολα από τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, τους ανεξάρτητους δημοσιογράφους στα γεγονότα, αλλά κυρίως την δύναμη του Διαδικτύου, όπου κάθε μέρα χιλιάδες βίντεο δείχνουν την αλήθεια γι’αυτό το κίνημα και την καταστολή που δέχεται. Οπότε τελικά τα ΜΜΕ δεν επιτυγχάνουν μέχρι τώρα τίποτα παρά να πλήττουν την έτσι κι αλλιώς καταρρακωμένη τελευταία αξιοπιστία τους, και κάποια γι’αυτό το λόγο ελάφρυναν κάπως την στάση τους. Η νομιμοποίηση του διεφθαρμένου σημερινού συστήματος στις συνειδήσεις των λαών φθίνει μέρα με τη μέρα, ως αποτέλεσμα και αυτού του κινήματος.

Ταυτόχρονα, οι προσπάθειες βίαιης καταστολής ενός ειρηνικού κινήματος, λόγω ακριβώς αυτού του χαρακτήρα του σε αντίθεση με την βίαιη καταστολή που δέχεται, τελικά δεν καταφέρνει παρά να συσπειρώνει τον κόσμο περισσότερο γύρω από αυτό και να ριζοσπαστικοποιεί περισσότερο τον χαρακτήρα του.

Τα δύο μεγαλύτερα όπλα των ελίτ και των κυβερνήσεων κατά των λαών, η προπαγάνδα/νομιμοποίηση και το μονοπώλιο της βίας (τα οποία αποτελούν και τους κύριους πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται η ίδια η επιβίωση και η ύπαρξη ενός κράτους) αποτυγχάνουν μέχρι τώρα να σταματήσουν αυτό το κίνημα και μάλιστα δέχονται και συνεχώς πλήγματα στην αξιοπιστία τους.

Είναι επόμενο αυτό το κίνημα να αποτελεί για μένα την μεγαλύτερη ίσως ελπίδα για αντίσταση των λαών σε αυτό το άδικο σύστημα τα τελευταία χρόνια η οποία έχει παρουσιαστεί, ιδιαίτερα από την στιγμή που δεν είναι μόνοι- οργανώσεις υπεράσπισης των συμφερόντων της κοινωνίας έναντι στο 1% των καρκινικών κυττάρων που εκμεταλλεύονται όλο τον παραγόμενο πλούτο προς ίδιο ώφελος στέκονται αλληλέγγυες με το κίνημα.

Οργανώσεις ατομικών/κοινωνικών/πολιτικών δικαιωμάτων, ΜΚΟ, εναλλακτικές πολιτικές ομάδες, νομικοί υποστηρικτές, και ίσως το πιο σημαντικό-συντεχνίες. Στην γενική απεργία που καλέστηκε από την κατάληψη του Ώκλαντ στις ΗΠΑ στις 2/11, λίγες μέρες μετά την άγρια καταστολή και «εκκαθάριση» του από τα σκυλιά της εξουσίας (που ακολουθήθηκε από την ισχυρότερη επανακατάληψη του με τα πιο πάνω σκυλιά τώρα αδύναμα να αντιδράσουν) συμμετείχε ένα μεγάλο μέρος των εργαζόμενων στην πόλη, κλείνοντας το λιμάνι της πόλης διαταράσσοντας την «εμπορική»-καπιταλιστική δραστηριότητα.

Αυτά ήταν μόνο η αρχή. Οι εξουσιαστές παντού προσπαθούν με κάθε βίαιο μέσο να διαλύσουν ειρηνικές συγκεντρώσεις, καταφέρνοντας μόνο να προκαλέσουν, ώστε οι διαδηλωτές να επιστρέψουν ενισχυμένοι, περισσότεροι,δριμύτεροι, πιο προετοιμασμένοι, πιο αποφασισμένοι. Όπως και γίνεται. Μετά την μεγάλη νυκτερινή καταστολή της κατάληψης της Γουώλ Στρητ, την επόμενη μέρα μετά από μια μεγάλη πορεία η πλατεία επανακαταλήφθηκε, το ίδιο και στο Ώκλαντ. Απειλές για διάλυση της κατάληψης στην πλατεία Αγίου Παύλου στο Λονδίνο προκάλεσαν την κατάληψη δεύτερης πλατείας! Τώρα οι διαμαρτυρόμενοι καταλαμβάνουν εγκαταλειμμένα κτίρια τραπεζών, μετατρέποντας τα σε τράπεζες ιδεών.

http://occupywallst.org/article/occupy-vacant-buildings-99/

http://occupylsx.org/?p=1269

Επόμενο βήμα…κατάληψη εργοστασίων?

ΜΑΚΑΡΙ!

Τώρα καλούν σε κλείσιμο ΟΛΩΝ των λιμανιών της Δυτικής ακτής των ΗΠΑ στις 12/12, κάτι που σίγουρα θα αποτελέσει ηχηρή προειδοποίηση και χαστούκι στο 1% που ρημάζει τον κόσμο, αφού εκείνη την μέρα εκατομμύρια από τα πολύτιμα κερδάκια τους θα χαθούν.

Και συνεχίζουμε.

ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ,ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!

Αφιερωμένο

Τα έσοδα των τραπεζιτών και μεγαλοεπιχειρηματιών της Κύπρου ετησίως

Οκτώβριος 15, 2011

Για να ξέρουμε πόσα παίρνουν όσοι δεν δουλεύουν οι ίδιοι λεπτό, σε σχέση με τους εργαζόμενους τους που δέχονται συνεχώς μειώσεις μισθών με την παραμικρή αφορμή.

 

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ

Ανδρέας Ηλιάδης (Γενικός Διευθυντής) 890 000 ευρώ

Γιάννης Κυπρή (υπεύθυνος για τις περισσότερες εγχώριες και διεθνείς λειτουργίες)    514 000 ευρώ

Γιάννης Πεχλιβανίδης  334 000 ευρώ

Μέλη διοικητικού συμβουλίου συνολικά  813 000 ευρώ

Πρόεδρος διοικητικού συμβουλίου Θεόδωρος Αριστοδήμου  171 000 ευρώ

Αντιπρόεδρος διοικητικού συμβουλίου Ανδρέας Αρτέμη    85 000 ευρώ

 

ΜΑΡΦΙΝ

Ευθύμιος Βουλούτας (Γενικός Διευθυντής) 586 000 ευρώ

Μέλη ΔΣ

Παναγιώτης Κουννής 336 000 ευρώ

Χρίστος Στυλιανίδης   334 000 ευρώ

Ελευθέριος Ηλιαδάκης 151 000 ευρώ

Ανδρέας Βγενόπουλος (εκτελεστικός πρόεδρος, ιδιοκτήτης πλειοψηφικού πακέτου μετοχών) 215 000 ευρώ

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

Μάκης Κεραυνός (Γενικός Διευθυντής) 283 283 ευρώ

Γλαύκος Μαύρος (Γενικός Διευθυντής συγκροτήματος) 131 096 ευρώ

 

ΤΡΑΠΕΖΑ USB

Ανδρέας Θεοδωρίδης (εκτελεστικός διευθυντής) 121 000 ευρώ

Δέσπω Πολυκάρπου (μέλος διευθυντικής ομάδας) 108 000 ευρώ

 

LOUIS PLC

Ιάσων Πέρδιος (εκτελεστικός διευθυντής) 340 867 ευρώ

Κωστάκης Λοίζου (εκτελεστικός πρόεδρος)  250 000 ευρώ

Λούης Λοίζου (διευθυντής) 145 231 ευρώ

 

ORPHANIDES SUPERMARKETS

Χρίστος Ορφανίδης 445 000 ευρώ

 

PETROLINA HOLDINGS

Κίκης Λευκαρίτης (διευθυντής συγκροτήματος)  152 087 ευρώ

Κωστάκης, Ντίνος και Άκης Λευκαρίτης (διευθυντές και κανακάρηδες του πιο πάνω)  135 000 ο καθένας

Χρίστος Λευκαρίτης 45 621 ευρώ (ήταν άτακτος…)

 

ATHIENITIS CONTRACTORS

Παναγιώτης και Μιχάλης Αθηαινίτης (εκτελεστικοί διευθυντές) 150 000 ο καθένας

 

A ZORBAS & SONS

Τάσος Ζορμπάς (εκτελεστικός διευθυντής) 176 353 ευρώ

Κώστας Ζορμπάς (εκτελεστικός πρόεδρος)  173 431 ευρώ

Δημήτρης Ζορμπάς 164 532 ευρώ

Ανδρέας Ζορμπάς 50 256 ευρώ

 

SFS GROUP

Χριστόδουλος Έλληνας (εκτελεστικός πρόεδρος) 230 000 ευρώ

Φίλιππος Λάρκος (εκτελεστικός αντιπρόεδρος) 220 000 ευρώ

Εκτελεστική ομάδα

Ιωάννης Πίτσιλλος 205 000 ευρώ

Κώστας Κίρκος 180 000 ευρώ

Λοίζος Λοίζου 80 000 ευρώ

 

LOGICOM

Βαρνάβας Ειρίναρχος (γενικός διευθυντής)  158 900 ευρώ

Αριστόδημος Αναστασιάδης (εκτελεστικός διευθυντής) 223 175 ευρώ

εκ των οποίων οι 100 000 μπόνους  για απόδοση θυγατρικών(ίσως  ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ και όχι ο ίδιος δούλευαν σκληρά για αυτή την απόδοση? – παίρνουν όλα τα μπόνους στην κερδοφορία, στην κρίση θέλουν να πληρώσουμε μόνο ΕΜΕΙΣ τις ζημιές τους)

 

ΚΕΟ

Κώστας Κουτσός (εκτελεστικός διευθυντής) 152 000 ευρώ

 

A TSOKKOS HOTELS

Αντρέας Τσόκκος (εκτελεστικός διευθυντής) 106 292 ευρώ

Αναστασία Τσόκκου (εκτελεστική πρόεδρος) 90 921 ευρώ

Γιώργος Τσόκκου (ο  κακομαθημένος κανακάρης των πιο πάνω) 47 077 ευρώ

 

Δική μου σημείωση: Τα πιο πάνω είναι ΟΣΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ.

 

Ενώ εμείς σκοτωνόμαστε στην δουλειά ώστε να βγάζουν τα κέρδη τους και παίρνουμε 1000 ευρώ , αυτοί παίρνουν εκατοντάδες χιλιάδες μόνο  για να δίνουν διαταγές.

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ!

(πηγή πρόσφατο άρθρο της Financial Mirror)