Archive for the ‘διαφθορά’ Category

H «θεωρία των δύο άκρων»

Οκτώβριος 10, 2013

Στον κόσμο γύρω μας υπάρχουν πολλά παραδείγματα «διπολισμού»: Ζέστη-κρύο.  Άσπρο-Μαύρο. Σκοτάδι-Φως. Ζωή-Θάνατος. Για κάποια από αυτά (πχ όλα τα προηγούμενα) το ένα από τα δύο δεν εκφράζει παρά την απουσία του άλλου, δηλαδή μιλάμε βασικά για δύο άκρα σε μια συνεχόμενη κλίμακα. Κάποια άλλα εκφράζουν απλά δίτιμα χαρακτηριστικά. Άνδρας-γυναίκα (σημ. μιλώ για βιολογικό φύλο εδώ, όχι για σεξουαλικό προσανατολισμό). 0-1 στους υπολογιστές. Κλειστό-ανοικτό ηλεκτρικό κύκλωμα.

Όπως και να ‘χει, ο κόσμος είναι γεμάτος «άκρα». Τι είναι αυτό που φοβίζει τους περισσότερους σχετικά με τα «άκρα»? Γιατί μόνο και μόνο η αναφορά του «ο τάδε είναι ακραίος» αμέσως συνεπάγεται ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται με τουλάχιστο επιφύλαξη?

Εδώ θα μιλήσω για τα άκρα σε κλίμακες, αφού οι δίτιμες καταστάσεις δεν επιδέχονται (και γι’αυτές δεν μπορεί να οριστεί) «μέσο».

Η απάντηση είναι ότι μας έχουν συνηθίσει στο «μέσο». Τουτέστιν, στην ενδιάμεση κατάσταση σε οτιδήποτε, όπως την αντιλαμβανόμαστε. Τι σημαίνει όμως «μέσο»? Για έναν εσκιμώο, ποια είναι η «μέση» θερμοκρασία που αντιμετωπίζει? Για έναν βεδουίνο? Το «μέσο» δεν είναι κάτι αντικειμενικό, αλλά κάτι εντελώς υποκειμενικό, που η θέση του στην κλίμακα εξαρτάται από τη θέση του παρατηρητή.

Το ίδιο και στην πολιτική. Πχ στη ναζιστική Γερμανία τι θα θεωρείτο «κέντρο»? Στις απελευθερωμένες περιοχές της Ισπανίας του 36?

http://en.wikipedia.org/wiki/Revolutionary_Catalonia

Στην ΕΣΣΔ?

Οπότε, όταν κάποιος μιλά για «άκρα», ουσιαστικά εννοεί απόψεις, θέσεις, πιστεύω που απέχουν από ότι ο ίδιος θεωρεί ως «κέντρο», δηλαδή από ότι θεωρεί ως «πρέπον» στη σκέψη του- βασικά μιλά για ότι διαφωνεί μαζί του…

Όταν οι καθεστωτικοί πολιτικοί και θεσμοί μιλούν για «μέσο», εννοούν απλά την υπάρχουσα κατάσταση, την οποία αποδέχονται και συντηρούν επειδή τους βολεύει, αυτούς και τους χρηματοδότες τους- και άρα δε βολεύει τη μεγάλη πλειοψηφία, αφού μεγαλύτερο μερίδιο της «πίτας» στους ισχυρούς συνεπάγεται μικρότερο μερίδιο (πρόσφατα με την κρίση μέχρι λιμοκτονίας…) στους υπόλοιπους!

Επομένως, θα πρέπει να θεωρείται τιμή για κάποιο άτομο, οργανισμό κοκ να τον αποκηρύσσει ειλικρινά το σύστημα της διαπλοκής ως «ακραίο».

Η παραφιλολογία της «θεωρίας των δύο άκρων» προωθείται στην Ελλάδα ευρύτατα από ΜΜΕ, πολιτικούς κοκ οι οποίοι είναι οι ίδιοι που υποστηρίζουν με κάθε μέσο τα μνημόνια που καταστρέφουν τον ελληνικό λαό. Εκείνοι και η εξαθλίωση που φέρνουν τα σχέδια τους βολεύουν τους ισχυρούς, αφού ανεργία και μειώσεις μισθών και φτώχεια και απόγνωση αναγκάζουν τους πάντες πλην αυτών να δουλεύουν σαν τα σκυλιά για ψίχουλα. Η «θεωρία» αυτή δημιουργήθηκε κυρίως για να αναγκάσει κόμματα όπως το ΚΚΕ και κυρίως το ΣΥΡΙΖΑ (που παρολίγο να βρεθεί στην εξουσία στις τελευταίες εκλογές και τώρα βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής για τις επόμενες) είτε να κινηθούν προς το «κέντρο», είτε να λοιδορηθούν το λιγότερο και να διωχθούν ποινικά το περισσότερο. Ο ΣΥΡΙΖΑ (ως γνωστόν από όλους) επέλεξε (τουλάχιστο όπως αφήνει να φανεί, ελπίζω να κάνω λάθος) το πρώτο.

Μεγάλες μερίδες λαού που αντιστέκονται (Σκουριές, Ιερισσός, απεργοί) επέλεξαν να μη τσιμπήσουν. Το κατεστημένο ήλπιζε να χρησιμοποιήσει την «θεωρία» στον λαό για να αποκτήσει νομιμοποίηση για την καταστολή τους και αποτροπή του λαού από την στήριξη και συμμετοχή σε τέτοια εγχειρήματα που μπορούν να αποτελέσουν σπίθα στην μπαρουταποθήκη της μνημονιακής ελληνικής οργισμένης κοινωνίας. Μέχρι τώρα φαίνεται να μην τα καταφέρνει, αφού μόνο οι έτσι κι αλλιώς αμετανόητοι συνεχείς υποστηρικτές του «κέντρου» πιστεύουν στη «θεωρία».

Ένας από τους λόγους που το «κέντρο» αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δεν πείθει είναι ότι δεν κτύπησε τα δύο «άκρα» εξίσου. Πόσες φορές αναρχικοί συνελήφθησαν και τους φορτώθηκαν βαρύτατες κατηγορίες απλά λόγω της κατάληψης ενός άδειου κτιρίου? Πόσοι βασανίστηκαν?

Από την άλλη, μέχρι και πρόσφατα, όλοι στο «κέντρο» υποστήριζαν φανερά το δεξιό άκρο.

http://www.koolnews.gr/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1/salos-me-tin-simvouli-portosalte-se-kasidiari-vreite-tropo-na-mi-sas-pianoun-sto-stoma-tous/

 

 

 

Και πως να μην το κάνουν, αφού οι ναζί υποστήριζαν και υποστηρίζουν αυτούς που πληρώνουν το «κέντρο»…

 

 

 

http://left.gr/news/oi-voyleytes-sygkyvernisis-kai-hrysis-aygis-mplokaroyn-ti-sygklisi-tis-epitropis-oikypotheseon

και βέβαια μπορούν να βροντοφωνάξουν μαζί

«ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ»…

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63746925

Αν ακόμη κάποιοι έχουν ακροφοβία, δεν πειράζει, μετά από ακόμη 5-6 μνημόνια θα τους περάσει!

Ατομικά δικαιώματα FOR SALE: To ρουφιανοfacebook ξανακτυπά!

Ιανουαρίου 6, 2013

Το Facebook μπορεί να χρησιμοποιηθεί όντως για «καλούς» σκοπούς (οργάνωση κοινωνικών κινημάτων, ανάπτυξη δεσμών φιλίας μεταξύ ανθρώπων ακόμη και σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη και από διαφορετικές φυλές-έστω και με κάπως σχετικά «απρόσωπο» τρόπο, ανταλλαγή ιδεών κοκ). Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορεί παρά να επισημανθεί και να καυτηριαστεί η νοοτροπία όσων ελέγχουν το εν λόγω μέσο και οι πραγματικοί στόχοι για τους οποίους το ελέγχουν (πέραν του οικονομικού κέρδους).

https://m4trix87.files.wordpress.com/2010/10/facebook2010.pdf

https://m4trix87.files.wordpress.com/2010/10/facebook2009.pdf

https://m4trix87.files.wordpress.com/2010/10/facebook2008.pdf

https://m4trix87.files.wordpress.com/2010/10/facebook2007.pdf

Επειδή ακριβώς οι μεγαλοκεφαλαιοκράτες που ελέγχουν το Facebook ενδιαφέρονται περισσότερο για το χρήμα παρά για τα ατομικά δικαιώματα, τώρα έχουμε και αυτό.

(αναδημοσίευση από

http://www.pcworld.com/article/2022925/facebooks-1-message-test-opens-inboxes-to-strangers.html

)

———————————————

Facebook’s $1 message test opens inboxes to strangers

facebuck-100018913-large

For a small number of Facebook users, a buck is now all it takes to get a message into someone’s inbox, even if the recipient isn’t a friend.

The experiment seems enabled in part by Facebook’s new policies, which remove the capability to block messages from people you aren’t friends with. Under this policy, the main Inbox is reserved for messages from friends, or for other messages that Facebook’s algorithms deem important. Everything else is routed to an “Other” section.

In the test, users can pay $1 to make sure their messages land in the Inbox, rather than the Other section. Facebook thinks this could be the best way to deliver important messages from non-friends while keeping spam out of the Inbox.

“For example, if you want to send a message to someone you heard speak at an event but are not friends with, or if you want to message someone about a job opportunity, you can use this feature to reach their Inbox,” Facebook wrote in a press release. “For the receiver, this test allows them to hear from people who have an important message to send them.”

Facebook says the test only works between individual users in the U.S., and users will have no more than one message per week routed from their Other folder to the Inbox.

Where’s the benefit to Facebook?

The timing of the experiment is certainly odd, given that Facebook is already dealing with blowback from its own privacy policy changes, as well as Instagram’s new terms of service (which have now been rescinded in response to user backlash).

While this doesn’t sound like it would be a huge revenue source for Facebook, as a way to solve messaging it seems like a kludge. Besides, regular email has worked just fine for the scenarios Facebook describes—no dollar required.

The immediate concern with $1 messages is that it could open the door to spam or other unwanted messages—for instance, harassment from an ex-boyfriend or bullying students—even if that’s not Facebook’s intent. And now that there’s no way to prevent non-friends from sending messages, there’s no way for users to opt out of getting paid messages.

The experiment reminds me of Facebook’s promoted posts, which let users pay $7 to send their status updates to the top of friends’ news feeds. It’s a quick-and-dirty solution, rather than one that users will love.

———————————————-

Το Facebook δίδει πρόσβαση σε οποιονδήποτε στο Inbox των χρηστών χωρίς την άδεια τους για 1 δολάριο!

Ναι, μάλιστα.

Για ένα (1) δολάριο, τώρα οποιοσδήποτε μπορεί να στείλει στο Inbox του χρήστη οποιοσδήποτε μήνυμα, ακόμη κι αν δεν του έχει δώσει ο χρήστης πρόσβαση καθιστώντας τον «φίλο».

Ακόμη κι ένας βιαστής, παιδεραστής η παρενοχλητής (η φασίστας) στο (υποψήφιο) θύμα του…

Στον καπιταλισμό, που όλα πωλούνται κι αγοράζονται, τόσο αξίζουν τα ατομικά σου δικαιώματα , οι ελευθερίες και η προσωπική σου ασφάλεια. Ένα δολάριο.

 

ΑΥΤΟΙ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ! Το βαθύ κράτος της καπιταλιστικής διαπλοκής στην Ελλάδα

Δεκέμβριος 27, 2012

Αναδημοσιεύω το παρακάτω άρθρο από την εφημερίδα LIFO χωρίς πολλά σχόλια- δεν χρειάζεται εξάλλου…

———————————

Stern: Mετωπική επίθεση στους Έλληνες πλουτοκράτες
Άρθρο με τίτλο: «Το Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων»
diaploki
Εκτενές άρθρο για τα «πανίσχυρα οικονομικά τζάκια» περιλαμβάνει το γερμανικό περιοδικό Stern στο τεύχος που κυκλοφορεί με τίτλο « Το Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων» και ισχυρίζεται ότι εδώ και πολλές γενιές 2.000 οικογένειες διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα και αποκόμισαν τεράστια κέρδη.
Η επίθεση αυτή στο ελληνικό επιχειρηματικό κατεστημένο ενισχύει τα σενάρια που φέρουν τους δανειστές και την Τρόικα να βρίσκονται σε μετωπική σύγκρουση με τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα που οικοδομήθηκαν στη Μεταπολίτευση.
Το δημοσίευμα ξεκινάει από τον Φώτη Μπόμπολα, τον οποίο οι συντάκτες του άρθρου επισκέπτονται στο γραφείο του:
«Ο Φώτης Μπόμπολας έχει μπροστά από το γραφείο του τέσσερεις οθόνες υπολογιστών εγκατεστημένες στον απέναντι τοίχο, ο οποίος φέρει μια ξύλινη επένδυση. Έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεται στα κεντρικά ενός αρχηγείου. Η γραμματέας του Λυδία του φέρνει φραπέ. Ο Μπόμπολας, ετών 52, με κοντοξυρισμένα μαλλιά, στρίβει ένα τσιγάρο. Καπνίζει Ολντ Χόλμπορν. Το πουκάμισό του είναι ανοιχτό στο στήθος, στο καρπό του χεριού του δεν φέρει κανένα ρολόι. «Προτιμώ να κρατώ χαμηλό προφίλ», διατείνεται ο ίδιος. Ο Μπόμπολας είναι ένας από τους πιο πλούσιους άνδρες στην Ελλάδα. Στην οικογενειακή αυτοκρατορία ανήκουν ο εκδοτικός κολοσσός Πήγασος, η μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρία της χώρας, εταιρίες ανακύκλωσης, ορυχεία χρυσού, ακίνητα. Συνολική αξία: μερικά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ο Μπόμπολας δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις. Ακόμη και τώρα αισθάνεται άβολα: «Δεν βλέπετε; Η χώρα εκρήγνυται».
Η οικογένεια του αισθάνεται έντονα τη λαϊκή οργή. Και αυτό γιατί η πολυεθνική εταιρία Ελλάκτωρ απαιτεί για τη διέλευση των αυτοκινητοδρόμων της υψηλά διόδια, παρότι το ελληνικό κράτος έχει επιχορηγήσει το έργο ως επί το πλείστον με χρήματα των φορολογημένων. Η Αττική Οδός κοστίζει 2.80 ευρώ, ενώ γύρω στα 250.000 αυτοκίνητα τη διασχίζουν καθημερινά. Όποιος θέλει να ταξιδέψει με αυτοκίνητο για Θεσσαλονίκη χρειάζεται ολόκληρα 25 ευρώ. Μια πρωτοβουλία πολιτών με το όνομα «Δεν πληρώνω διόδια» πριονίζει κάθε τόσο τις μπάρες των διοδίων. «Είναι αναρχικοί», βρίζει ο Μπόμπολας».
Πανίσχυρα τζάκια
«Η οικογένειά του ανήκει σε μια χούφτα από σχεδόν πανίσχυρα ελληνικά τζάκια, τα οποία εδώ και πολλές γενιές διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Τώρα όμως που η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αντ’ αυτού, επιχειρηματίες όπως ο Μπόμπολας, σπεκουλάρουν με νέες κρατικές αναθέσεις έργων, ενώ άλλοι παραμονεύουν για ευκαιρίες που θα προκύψουν από τις ιδιωτικοποιήσεις της κρατικής περιουσίας. Ήδη ο μεγαλοεπιχειρηματίας Σπύρος Λάτσης νοίκιασε για το ευτελές ποσό των 50 σεντ ανά τ.μ. και για 90 χρόνια το πιο πολυτελές Shopping-Mall στην Αθήνα».
Τι λέει για την Γιάννα Αγγελοπούλου
Άλλοι πάλι επιχειρηματίες εξαφανίζονται στο εξωτερικό, όπως, λόγου χάριν, η διαβόητη Άννα Αγγελοπούλου, η πρώην πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών αγώνων, η οποία ακούει στο όνομα Lady G, όνoμα που της έδωσε ο ελληνικός κίτρινος τύπος» γράφει το περιοδικό για την πρώην ισχυρή κυρία των Ολυμπιακών Αγώνων. Αναφέρει μάλιστα ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου «ίδρυσε το Ίδρυμα Αγγελόπουλος, με τη βοήθεια του οποίου θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να διασφαλίσει τη περιουσία της. Έτσι, εξ αποστάσεως μπορούσε πλέον να παρακολουθεί γαλήνια, πως η ελληνική Βουλή ψήφισε ένα από τα σκληρότερα πακέτα λιτότητας ύψους 13,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μετά από την επιβολή των νέων μέτρων ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται σε λιγότερο από 1000 ευρώ το μήνα, ενώ σε οικογένειες με εισόδημα άνω των 18.000 ευρώ ετησίως κόπηκαν τα επιδόματα παιδιών.
Τι λέει για τον Μπόμπολα
Και το άρθρο συνεχίζει για τον Φώτη Μπόμπολα:
«Στο ερώτημα αν έχει έλθει η ώρα για τους ζάμπλουτους Έλληνες να δείξουν αλληλεγγύη, ο Μπόμπολας αντιδρά εκνευρισμένος: «Μα τι θέλετε; Οι μετοχές μας είναι στο πάτο. Οι επιχειρήσεις μας πάσχουν ακριβώς το ίδιο όπως και η υπόλοιπη χώρα». Τι θα λέγατε με την φορολόγηση των πλουσίων; «Τι αφελής σκέψη. Το μεγάλο κεφάλαιο βρίσκει πάντα τρόπους να αποφύγει τους φόρους. Αυτό είναι το τίμημα της παγκοσμιοποίησης».
Ο Μπόμπολας διευθύνει επισήμως την οικογενειακή του πολυεθνική εταιρεία μαζί με τον αδελφό του. Όμως ο πραγματικός πατριάρχης είναι ο πατέρας Γεώργιος, η φωτογραφία του οποίου φιγουράρει σε ασημένιο πλαίσιο πάνω στο κομοδίνο. Λέγεται ότι ο Γεώργιος Μπόμπολας κατάφερε να πάρει τη πρώτη κρατική ανάθεση έργου όταν η κατασκευαστική του εταιρεία δεν κατείχε ακόμη ούτε καν μπουλντόζα. Η μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία γι’ αυτόν ήταν η Ολυμπιάδα του 2004. Τότε η Ελλάκτωρ κατασκεύασε το μεγαλύτερο μέρος του αθηναϊκού μετρό, χωρίς να υπάρξει καμία δημόσια προκήρυξη επί του έργου. Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε την κατασκευή τεσσάρων αυτοκινητοδρόμων, ο Μπόμπολας ήταν και πάλι μέσα στο παιχνίδι. Ένα από τα μεγαλύτερα «χτυπήματα» της οικογένειας είναι η αγορά των κρατικών ορυχείων χρυσού στη Χαλκιδική για 11 εκατομμύρια ευρώ. Η αξία των κοιτασμάτων χρυσού ανέρχεται στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ».
Τι λέει για τη λίστα Λαγκάρντ και τον Αντώνη Σαμαρά
«Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα, απλώς η κατανομή του πλούτου είναι άνιση. Τα 80 τις εκατό του ιδιωτικού κεφαλαίου βρίσκεται στα χέρια μόνον 2.000 οικογενειών. Γύρω στα 200 δισεκατομμύρια ευρώ αυτού του κεφαλαίου βρίσκεται σε ξένες τράπεζες. Επισήμως μόνον εννέα πρόσωπα δηλώνουν στην Ελλάδα εισόδημα άνω των 700.000 ευρώ το έτος.
Η επονομαζόμενη Λίστα-Λαγκάρντ, με τα ονόματα 2059 Ελλήνων που κατέχουν λογαριασμούς στην Ελβετία, κρατήθηκε για πάνω από δύο χρόνια μυστική. Στη λίστα αυτή υπάρχουν ονόματα που θεωρούνται έμπιστα πρόσωπα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Μεταξύ αυτών βρίσκεται ο δικηγόρος Σταύρος Παπασταύρου, ένα από τα δέκα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.
Η εν λόγω λίστα δεν είχε καμία συνέπεια για τους πλουσίους, εκτός ενός δημοσιογράφου που αντιμετώπισε δυσκολίες. Επειδή δημοσίευσε όλα τα ονόματα της λίστας στο περιοδικό Hot Doc, συνελήφθη από μια ομάδα άμεσης δράσης 50 αστυνομικών και απειλείται με διετή φυλάκιση λόγω παραβίασης δικαιωμάτων της ιδιωτικής σφαίρας».
Τι λέει για τον Λαυρεντιάδη
«Είναι αναμενόμενο ότι με τη πίεση που ασκείται από τη πλευρά της Ευρώπης βαθμιαία κάτι αρχίζει να αλλάζει: τη τελευταία βδομάδα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έδωσε εντολή για τη σύλληψη του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος διατηρούσε 31 τις εκατό της Pronton-Bank και η οποία διασώθηκε από το ελληνικό κράτος με τη βοήθεια 900 εκατομμυρίων ευρώ. Λέγεται ότι ο ίδιος μεταβίβασε εν τω μεταξύ στο εξωτερικό 700 εκατομμύρια ευρώ.
Ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Σεραφείμ Σεφεριάδης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο συγκρίνει την αθηναϊκή ολιγαρχία με την ιταλική μαφία: «έχει παντού τους ανθρώπους της: έναν αδελφό στην Αριστερά, έναν στη Δεξιά, έναν στο δημαρχείο και έναν εντός της εκκλησίας. Οι ζάμπλουτοι Έλληνες εξαγοράζουν τους πολιτικούς μέσω της χρηματοδότησης των εκλογικών τους αγώνων. Η εξουσία που ασκούν μέσω των μίντια τούς καθιστά απρόσβλητους». Στο τηλεοπτικό κανάλι Mega, που έχει τεράστια επιρροή, συμμετέχουν δύο τζάκια: Ο Μπόμπολας και η εκδοτική δυναστεία του Λαμπράκη. Ο γιος του μεγαλύτερου μετόχου της τελευταίας έγινε ο προσωπικός σύμβουλος του Σαμαρά.
Αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks
Tο άρθρο κάνει αναφορά και στις αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks που έκανε επίσης αναφορά σε ομάδα Ελλήνων μεγιστάνων:
«Μια τηλεγραφική είδηση που έφτασε σε μας από την Αμερική μέσω του Wikileaks, αναφέρει ότι «μια μικρή ομάδα επιχειρηματικών μεγιστάνων έχει συνδεθεί με την πολιτική μέσω βαθμών συγγενείας, γάμων ή και διαζυγίων. Οι σχέσεις αυτές είναι πολυπλοκότερες από τις αντίστοιχες σχέσεις μεταξύ των θεών στην ελληνική μυθολογία». Ακόμη πιο δραστικά το εξέφρασε ο Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας, όταν εξαπέλυσε ύβρεις κατά της διαφθοράς ενώπιον φίλων του κόμματος του: «Το πρόβλημα αυτής της χώρας είναι αυτοί οι νταβατζήδες και οι πολυεθνικές τους που ελέγχουν το σύνολο του πολιτικού βίου».
Τι λέει για τον Σπύρο Λάτση
«Ο Σπύρος Λάτσης είναι ο αυτός που κατέχει αδιαφιλονίκητα τη πρώτη θέση μεταξύ των εν λόγω μεγιστάνων. Ο ελληνικός τύπος τον αποκαλεί «σιωπηλό Κροίσο». Στην αυτοκρατορία του Λάτση ανήκουν τράπεζες, συμπλοιοκτησίες και διυλιστήρια. Ιδρύθηκε από τον πατέρα του Γιάννη, έναν σύντροφο του περιώνυμου Αριστοτέλη Ωνάση. Ο Γιάννης Λάτσης, γνωστός με το παρατσούκλι «Καπετάν Γιάννης», εμφανίστηκε κατά την υποδοχή της Βασίλισσας της Αγγλίας με λευκό ναυτικό καπέλο. Όταν ο γιος του Σπύρος μετέβη στο Λονδίνο για να σπουδάσει φιλοσοφία, ο Καπετάνιος τον περιγελούσε. Όμως το βλαστάρι του πολλαπλασίασε πριν από τη οικονομική κρίση την αξία της οικογενειακής επιχείρησης κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Ζει ως επί το πλείστον στην Ελβετία. Η θαλαμηγός του «Αλέξανδρος» είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Πάνω σε αυτή χαλάρωσαν ήδη ο Τζωρτζ Μπους, ο πρίγκιπας Κάρολος και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής επιτροπής Μπαρόζο. Επειδή ο τελευταίος έκανε διακοπές με την οικογένεια του στην εν λόγω θαλαμηγό, η Ευρωβουλή τον τιμώρησε τότε με ψήφο δυσπιστίας.
Η τράπεζα Eurobank του Λάτση κατείχε μέχρι πρότινος τα μεγαλύτερα μερίδια των ελληνικών κρατικών ομολόγων: δώδεκα δισεκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα ο Λάτσης προσπάθησε να κομίσει κέρδη από την ήδη λεηλατημένη χώρα του με το να τοποθετήσει τους ανθρώπους του στις σωστές θέσεις. Η εταιρία καταπιστεύσεων, η οποία αποφασίζει για τις ιδιωτικοποιήσεις της ελληνικής κρατικής περιουσίας, επανδρώθηκε με πρώην μάνατζερ της αυτοκρατορίας του. Εκτός από το «χτύπημα» που αφορά το πολυτελές ακίνητο Shopping-Mall στο Μαρούσι, είναι πολύ πιθανό ότι ο Λάτσης να αγοράσει και την κρατική επιχείρηση Hellenic Petrolium σε ποσοστό εκατό τις εκατό. Για το «Helliniko Project», μια περιοχή περίπου 600 στρεμμάτων στο παλαιό αεροδρόμιο της Αθήνας, ο Λάτσης είναι επίσης φαβορί. Το ακίνητο, το οποίο βρίσκεται κοντά στη παραλία του Αγίου Κοσμά, θεωρείται ένα από τα πολυτιμότερα της Ευρώπης. Εκεί μέλλεται να κτιστούν κυρίως γραφεία, κατοικίες και να διαμορφωθεί ένα γιγάντιο πάρκο αναψυχής. Μια «Ντίσνευλαντ της Μεσογείου», υπόσχεται το διαφημιστικό».
Τι λέει για τον Σωκράτη Κόκκαλη
«Η ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας είναι μια από τις βασικές αξιώσεις των χρηματοδοτών της Ελλάδας. «Έτσι όμως όπως αυτή λαμβάνει χώρα, είναι παράλογη», διατείνεται ο Αλέξανδρος Μωραιτάκης, πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Χρηματιστηρίου Αθηνών (ΣΜΕΧΑ). «Μερικοί επιλεγμένοι επενδυτές αγοράζουν κρατική περιουσία και εμφανίζονται ως εθνοσωτήρες». Για την πλέον επικερδή κρατική επιχείρηση του ΟΠΑΠ, μια από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρίες τυχερών παιχνιδιών στην Ευρώπη, ενδιαφέρεται ο Σωκράτης Κόκκαλης. Η Intralot είναι μια από τις ηγετικές εταιρίες στην ανάπτυξη των συστημάτων λόττο.
Ο Κόκκαλης, μια από τις πλέον αμφισβητούμενες ολιγαρχικές προσωπικότητες στην Ελλάδα, υπήρξε συνεργάτης της ανατολικογερμανικής Στάζι με τα ψευδώνυμα κρόκους και κασκάντε (σημείωση συντάκτη ιστολογίου: εδώ βλέπουμε πως κάθε εξουσίες,  καπιταλιστικές η «σοσιαλιστικές», τα βρίσκουν…που ‘σαι ρε Όργουελ!). Μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία όπου η οικογένειά του προσέφυγε το 1949 μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου στη Ελλάδα. Η περιουσία του έχει υπολογιστεί στα 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι φήμες γύρω από το πρόσωπό του θα μπορούσαν να προέρχονται από κάποιο μυθιστόρημα με σπιούνους. Όταν έγινε δημοσίως γνωστό ότι η Siemens λάδωσε, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, με 100 εκατομμύρια ευρώ Έλληνες πολιτικούς και αξιωματούχους, η γερμανική εισαγγελική αρχή, ερευνώντας τα αρχεία της εταιρίας, προσέκρουσε σε ένα αμφίβολο όνομα με το κωδικό «Κύριο Κ.». Υποθέτει ότι πρόκειται για τον Σωκράτη Κόκκαλη».
Τι λέει για τους εφοπλιστές
«Όπως όμως ισχυρίζεται ο Σάββας Ρομπόλης, καθηγητής οικονομικών κοινωνικής πολιτικής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο «είναι σχεδόν αδύνατον να αποδειχτούν οι παράνομες ραδιουργίες των ολιγαρχικών δυνάμεων […] Δεν είναι μόνον που έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Οι νόμοι έχουν γραφτεί εδώ και πολλές γενιές γι’ αυτούς. Δεν χρειάζεται καν να εξαπατήσουν την εφορία αφού απαλλάσσονται ούτως ή άλλως από τους φόρους». Κάθε χρόνο η Βουλή ανακοινώνει -όπως άλλωστε και το 2012- φοροαπαλλαγές για τους μεγαλοεφοπλιστές. Διότι αυτοί απειλούν με απόσυρση του στόλου τους και τη διακίνησή του κάτω από άλλη σημαία. Βέβαια, επισήμως δεν υπάρχουν κανενός είδους συνδέσεις μεταξύ των ολιγαρχικών και των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, ούτε συναντήσεις και αποδεικτικές φωτογραφίες. Στη μαρίνα του Φλοίσβου όμως, τη μεγαλύτερη της Αθήνας, όπου αγκυροβολούν ακόμη και θαλαμηγοί 100 μέτρων «μπορεί κανείς να δει όλους τους πολιτικού μας», όπως αφηγείται ο πρώην φύλακας του λιμανιού Μάκης Νάστατος, ιδίως «όταν κατά τα Σαββατοκύριακα τα μεγάλα πάρτυ ανάβουν για τα καλά».
Για το πόσο μακριά φτάνει εν τέλει η επιρροή αυτής της ελληνικής ολιγαρχίας, γνωρίζει καλά ο Γιάννης Δερμιτζάκης ο οποίος κατέχει Διυλιστηρίο ανακύκλωσης παλαιού ορυκτελαίου στη Θεσσαλονίκη. Ο Δερμιτζάκης είναι ένας ηλικιωμένος κύριος χαμηλών τόνων που φέρει το κινητό σε μια δερμάτινη θήκη πάνω στη ζώνη του παντελονιού του. Έως το 2004 οι δουλειές του πήγαιναν καλά. Μετά ψηφίστηκε ένας νέος νόμος που απαιτούσε άδεια για τη συλλογή χρησιμοποιημένων ορυκτέλαιων. Ο Δερμιτζάκης έκανε αμέσως αίτηση, όμως ματαίως περίμενε: «Πρώτα μου είπαν ότι τα χαρτιά μου ξεχάστηκαν στη γραμματεία του υπουργού προστασίας του περιβάλλοντος. Μετά μου είπαν ότι το διυλιστήριο θα έπρεπε να επανεξεταστεί. Βέβαια αυτό ήταν τελείως καινούργιο. Τελικά απευθύνθηκα σε έναν φίλο του υπουργού, ο οποίος μου διαμήνυσε: πρόκειται για σκοτεινή υπόθεση και θα κάνω καλά να την ξεχάσω». Εν τω μεταξύ η αγορά απόβλητων ορυκτέλαιων –μιλάμε για 35.000 τόνους ετησίως- καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά από το ολιγαρχικό τζάκι του Βαρδινογιάννη. Ο Δερμιτζάκης στέκεται στο κατώφλι της πτώχευσης.
Ακόμη και η παγκόσμια πολυεθνική εταιρία Shell γονάτισε μπροστά στον Βαρδινογιάννη. Από το 2015, στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν πρατήρια βενζίνης της Shell. Η οικογενειακή πολυεθνική την αγόρασε για 219 εκατομμύρια ευρώ. Συνεχώς νέοι, εν μέρει συζητήσιμοι νόμοι, κατέστησαν τη δουλειά μη αποδοτική για τη Shell.
Στην αρχή απαγόρευσαν στην Shell να εισάγει δική της βενζίνη. Όταν αυτή η ρύθμιση άλλαξε κατόπιν πίεσης από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήλθε ένας νέος νόμος που εξανάγκαζε την Shell να διατηρεί σε ντεπό μεγάλες ποσότητες βενζίνης ως «εθνικό απόθεμα ασφαλείας». Η Shell παραιτήθηκε.
Τι λέει για την οικογένεια Βαρδινογιάννη
«Ο αρχηγός της οικογένειας Βαρδινογιάννη, Βαρδής, κατοικεί σε μια μεσογειακή βίλα στο αθηναϊκό αριστοκρατικό προάστιο Εκάλη. Μπροστά στη πύλη στέκεται ένας φύλακας. Στην ερώτηση αν ο Κύριος είναι διαθέσιμος για μια συνέντευξη, τραβάει το πιστόλι του και το απασφαλίζει. Ο Βαρδινογιάννης διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Αιγύπτιο πρώην δικτάτορα Μουμπάρακ. Η οικογενειακή επιχείρηση «Avin Oil» πλήρωσε στον δικτάτορα Σαντάμ Χουσείν υψηλά ποσά για να έχει πρόσβαση σε καλές τιμές ακατέργαστου πετρελαίου που το Ιράκ μπορούσε να πουλήσει κατά τη διάρκεια του εμπάργκο μόνον στα πλαίσια του προγράμματος «Oil for food». Το θέμα αποκαλύφτηκε όταν ελεγκτές των Ηνωμένων Εθνών βρήκαν να μεταφέρονται δέσμες δολαρίων με τις ταξιδιωτικές βαλίτσες διπλωματών. Το γεγονός δεν είχε καμία επίπτωση στον Βαρδινογιάννη, ούτε στις δουλειές του ούτε στη φήμη του. Τον Ιανουάριο επαινέθηκε δημόσια για τη χρηματική του δωρεά στην αστυνομία.
Τι λέει για την ελληνική «ολιγαρχία»
«Όλες οι προσπάθειες που έγιναν για να φέρουν την ελληνική ολιγαρχία στο τραπέζι της συζήτησης για τη σωτηρία της χώρας, απέτυχαν. «Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν χρήμα, εξουσία ή τα μίντια με το μέρος τους, αμύνονται κατά των μεταρρυθμίσεων», παραπονιόταν ο πρώην πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου (σημείωση συντάκτη ιστολογίου: Ένας ακόμη λόγος που τα μνημόνια που πέρασαν τελικά είναι τόσο ετεροβαρή κατά των οικονομικά αδυνάτων!).
Κάποτε επισκέφθηκε μια αποστολή μεγάλων εφοπλιστών το γραφείο της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα. «Σκεφτήκαμε ότι θέλουν να βοηθήσουν», αφηγούνταν ένας δημόσιος υπάλληλος. Όμως αυτοί έκαναν μόνον παράπονα για την υψηλή φορολόγηση και την υπερβολική νομική ρύθμιση. Αισθάνονταν ότι καταδιώκονται από το κράτος. Συμπεριφερόντουσαν σαν δωρητές που ζητούσαν πίσω ότι είχαν χαρίσει λόγω πτωχισμού»
———————————————————————————–
Μαφία, Ομερτά, Αλ Καπόνε…Λάτσης, Βαρδινογιάννης!
ΠΟΣΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ;;;

Τι κάνει τους ανθρώπους «τέρατα»

Δεκέμβριος 23, 2012

Πολλές φορές ακούμε για συνταρακτικά γεγονότα όπου άτομα η ομάδες συμπεριφέρονται με άκρως αντικοινωνικό και πολλές φορές και απειλητικό για τους συνανθρώπους τους τρόπο. Η συνηθισμένη αντίδραση της πλειοψηφίας σε τέτοιες περιστάσεις είναι (πέρα από το αρχικό σοκ) μια αυτόματη καταδίκη του «υπαίτιου» και υποβιβασμός της ανθρώπινης υπόστασης του. Εκείνο που πολλοί έχουν την τάση να αγνοούν (επειδή έτσι μας μαθαίνει ο κοινωνικός περίγυρος ο οποίος φυσικά ελέγχεται από τα ελεγχόμενα από διάφορα διαπλεκόμενα συμφέροντα μίντια, το διαπλεκόμενο κράτος κοκ) είναι οι αιτίες που οδηγούν σε τέτοια φαινόμενα.

Εκτός από την αναπαραγωγή στην κοινωνία αυτής της αντίληψης για αποκλειστική ευθύνη του «υπαιτίου» για τις πράξεις του από τα ίδια τα μέλη της, τα ίδια τα ΜΜΕ και οι νόμοι δείχνουν την προώθηση και την επιβολή αυτής της αντίληψης από τις εκάστοτε εξουσίες. Πχ γιατί, παρόλο που ληστείες και φόνοι γίνονται καθημερινά, μέχρι τώρα δεν έγιναν σημαντικές προσπάθειες για αντιμετώπιση των κοινωνικών αιτίων της «εγκληματικότητας» ,δηλαδή της εξαθλίωσης και της περιθωριοποίησης των οικονομικά αδυνάτων; Την απάντηση την ξέρουμε όλοι, για να φάει ο νηστικός πρέπει όσοι τρώνε με χρυσά κουτάλια στις πλάτες του λαού να πάρουνε, αν όχι σιδερένια… ασημένια!.

Στις ΗΠΑ τα δίδακτρα για σπουδές είναι στα ύψη και πάρα πολλοί αναγκάζονται να καταχρεωθούν και να γίνουν σκλάβοι των χρεών των φοιτητικών δανείων μια ζωή για να σπουδάσουν.  Ο στρατός είναι από τους λίγους που δίνουν οικονομικές διευκολύνσεις για σπουδές (veteran «benefits») σε όσους δεκτούν να σκοτώνουν και να πεθαίνουν στο Αφγανιστάν, το Ιράκ κοκ για τα συμφέροντα των πολυεθνικών των ΗΠΑ, εκμεταλλευόμενοι έτσι στο έπακρο την ανάγκη των ανθρώπων για μόρφωση και αξιοπρεπή διαβίωση.

Ακολουθεί ένα παράδειγμα του πως ένας απλός άνθρωπος, στην προσπάθεια του να μπορέσει να σπουδάσει σε μια χώρα (ΗΠΑ) που δεν υπάρχει δωρεάν παιδεία για τους οικονομικά ασθενέστερους και να αποκτήσει κάποιες παραπάνω πιθανότητες για μια κάπως αξιοπρεπή ζωή, αναγκάστηκε να καταταχθεί στον αμερικάνικο στρατό και να ανεχτεί να σκοτώνει αθώα παιδιά…μέχρι που είπε ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.

——————————————————————————-

Ενας ηλεκτρονικός φονιάς εξομολογείται!

USAF

Ακούγεται σαν μια από τις γνωστές «μαύρες ιστορίες» που κυκλοφορούν στις παρέες: ένας άντρας πατάει ένα κουμπί στο Νέο Μεξικό κι ένας άλλος άνθρωπος πέφτει, δευτερόλεπτα μετά, νεκρός στην άλλη άκρη του κόσμου. Δεν είναι όμως αποκύημα φαντασίας: είναι πραγματικότητα και συνέβη σε έναν αμερικανό στρατιώτη.
Ο 27χρονος Μπράντον Μπράιαντ από τη Μοντάνα υπηρέτησε για έξι χρόνια στην Αεροπορία των ΗΠΑ (USAF), με ειδικότητα χειριστή UAV Predator, τα γνωστά μη-επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) που πετάνε επί 24ώρους βάσεως πάνω από «ευαίσθητες» γεωπολιτικά περιοχές, όπως το Αφγανιστάν.
Κλεισμένος μέσα στα σκοτεινά κοντέινερ στο Νέο Μεξικό, απ’ όπου διεξάγεται ο χειρισμός των UAV, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πραγματική περιοχή επιχειρήσεων, ο Μπράιαντ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των έξι αυτών ετών, μεταξύ 2005-2011, βλέποντας στον υπολογιστή του ανθρώπινους στόχους που είχαν εστιάσει πάνω τους τα υπέρυθρα «μάτια» των ιπτάμενων drones -και κατόπιν, πατώντας ένα απλό κουμπί που θα σήμανε και την εξολόθρευσή τους. Επαθε νευρικό κλονισμό, παραιτήθηκε και σήμερα ζει στο πατρικό του στη Μοντάνα αγωνιζόμενος να συνέλθει με τη βοήθεια ψυχιατρικής αγωγής.
 
«Είδα άνδρες, γυναίκες και παιδιά να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια μου όλο αυτό το διάστημα» ανέφερε ο Μπράιαντ σε συνέντευξη του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel.«Ποτέ δε πίστευα ότι θα μπορούσα να σκοτώσω τόσο πολύ κόσμο. Για την ακρίβεια, πίστευα ότι δεν μπορούσα να σκοτώσω κανέναν!», εξομολογείται ενθυμούμενος την πρώτη φορά που έγινε δολοφόνος, όταν εκτόξευσε ένα βλήμα Hellfire σκοτώνοντας δύο ανυποψίαστους ανθρώπους στο Αφγανιστάν.
 
«Είδα δυο αντρες να πέφτουν νεκροί κι έναν άλλον, με κομμένο το ένα του πόδι, να σφαδάζει στο έδαφος, την ώρα που πίδακες αίματος έπεφταν στην άσφαλτο» λέει προσθέτοντας πως «έκλαψα στο δρόμο όταν γύριζα σπίτι εκείνη την ημέρα και πήρα τηλέφωνο να μιλήσω στη μητέρα μου. Ένιωθα αποκομμένος από την ανθρωπότητα για περισσότερο από μια εβδομάδα».
Κατατάχτηκε στην Αεροπορία τυχαία, μόλις άκουσε ότι τα δίδακτρα για φοίτηση στο Πανεπιστήμιο ήταν δωρεάν. Βγήκε πρώτος στη τάξη του και τοποθετήθηκε σε μια στρατιωτική μονάδα συλλογής πληροφοριών, μαθαίνοντας να αναλύει δεδομένα από αεροφωτογραφίες και μετεωρολογικά δεδομένα ενώ στη συνέχεια, σε ηλικία 20 ετών, αναβαθμίστηκε σε χειριστή αισθητήρων (δηλαδή Β’ κυβερνήτη) που διαθέτουν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη UAV Predator.
Μια όμως αποστολή πάνω από το Αφγανιστάν είναι καρφωμένη στο κεφάλι του και δεν θα την ξεχάσει μέχρι να πεθάνει. Στόχος ήταν ένα οίκημα σε απόσταση 10.000 χλμ. από αυτόν, στο ορεινό Αφγανιστάν, που οι ντόπιοι το χρησιμοποιούσαν ως στάνη για πρόβατα και κατσίκες.Ο χειριστής που καθόταν δίπλα του εκτόξευσε τον πύραυλο πιέζοντας ένα κουμπί και οι επόμενες στιγμές του φάνηκαν αιώνας ολόκληρος. «Συνολικά πέρασαν 16 δευτερόλεπτα μέχρι να φτάσει το στόχο του, αλλά μου φάνηκε σαν αργή κίνηση. Μέχρι και τη τελευταία στιγμή θα μπορούσα να αστοχήσω αν ήθελα, να στρέψω αλλού τον πύραυλο», διηγείται ο 27χρονος χειριστής, συνεχίζοντας «όμως, 3 δεύτερα πριν ο πύραυλος ανατινάξει το σπίτι, ένα παιδί εμφανίστηκε στη γωνία του δρόμου. Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι είναι μια λάμψη, το σπίτι να καταρρέει και το παιδί να εξαφανίζεται. Μου ήρθε εμετός. Ρώτησα τον διπλανό μου: «μόλις σκοτώσαμε ένα μικρό παιδί;» για να πάρω απάντηση, από τα μικρόφωνα, από κάποιον ανώτερο στρατιωτικό «όχι, αυτό που σκοτώσατε ήταν ένας σκύλος». «Ένας σκύλος σε δυο πόδια;», αναρωτήθηκα».
Έπειτα από την αποστολή αυτή, ο Μπράιαντ αποξενώθηκε πλήρως από φίλους, οικογένεια, ακόμη και την κοπέλα του και υπέφερε από συστηματική έλλειψη ύπνου βρίσκοντας διέξοδο στη γυμναστική. Μέχρι που μια μέρα, εν ώρα υπηρεσίας, άρχισε να φτύνει κυριολεκτικά αίμα πάνω στα μόνιτορ, κατέρρευσε σωματικά και μεταφέρθηκε επειγόντως σε στρατιωτικό νοσοκομείο. Μπορεί να μην είχε ρίξει ούτε μία σφαίρα αλλά η διάγνωση των στρατιωτικών γιατρών ήταν σαφής: διαταραχή μετα-τραυματικού στρες μάχης.
Λίγο μετά κατάλαβε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει αυτό που κάνει με αποτέλεσμα τελικά να παραιτηθεί από την Αεροπορία και να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής του προσπαθώντας να ξεχάσει τι έζησε για έξι χρόνια. Και θυμάται τη στιγμή που αποφάσισε να τα αφήσει όλα πίσω του και να αρχίσει μια καινούργια ζωή: «Ηταν η μέρα που έπρεπε να πάω και να υπογράψω την επόμενη σύμβαση εργασίας μου. Δεν μπόρεσα να το κάνω. Ήταν η μέρα που, μπαίνοντας στο θάλαμο επιχειρήσεων, έπιασα τον εαυτό μου να ρωτάει τους συνάδελφους μου «μάγκες, ποιους γαμ… θα σκοτώσουμε σήμερα;»».
Η ψυχική του υγεία δεν έχει αποκατασταθεί. Καθημερινά παλεύει, με τη βοήθεια ειδικών, για να διαχειριστεί τις ενοχές και την αδυναμία του να αναγνωρίσει ελαφρυντικά στον εαυτό του για την εξ αποστάσεως φονική εργασία που έκανε επί έξι ολόκληρα χρόνια.
(πηγή: Πολίτης)
——————————————————————————-
Έτσι λοιπόν οι εξουσίες (κράτος, μεγαλοεταιρείες κοκ) μετατρέπουν συνηθισμένους ανθρώπους σε φονιάδες- αρχικά εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη, έπειτα δημιουργώντας τους ψυχολογικά μέσω των κτηνωδιών στους οποίους τους αναγκάζουν.
Ο Στάλιν και ο Χίτλερ ανάγκαζαν τους ανθρώπους σε κτηνωδίες με το πιστόλι στον κρόταφο.  Στον πιο «φιλελεύθερο» καπιταλισμό, αυτό γίνεται με την υποθήκη στο σπίτι.

Ελευθερία της έκφρασης;Ποια ελευθερία;

Νοέμβριος 11, 2012

Σε όλες τις χώρες όπου δοκιμάστηκε προς ώφελος των οικονομικά ισχυρών/εργοδοτών/επιχειρηματιών η επιβολή με χρήση διάφορων προφάσεων μέτρων που καταστρέφουν τον λαό και τους εργαζόμενους (μειώσεις μισθών/συντάξεων/κοινωνικών παροχών, ιδιωτικοποιήσεις βασικών και ουσιαστικών κρατικών υπηρεσιών, διάλυση των εργατικών νομοθεσιών που προστατεύουν τους εργαζόμενους) πάντα υπήρχαν τεράστια κύματα προπαγάνδας από τα (ελεγχόμενα από τους διαφημιστές τους κεφαλαιοκράτες, ειδικότερα τους μεγαλύτερους εξ αυτών, τις τράπεζες) ιδιωτικά μίντια, αλλά και από τα κρατικά, αφού με παρόμοιους τρόπους ελέγχονται και τα κώματα.

https://m4trix87.wordpress.com/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

Αυτά τα κύματα ακολουθούν πάντα δημιουργημένες/σκηνοθετημένες η και ανύπαρκτες ‘κρίσεις», και έχουν ως στόχο την κατατρομοκράτηση του κόσμου ώστε να δεκτεί τα νέα μέτρα ως «απαραίτητα» (δες Δόγμα του Σοκ).

http://www.youtube.com/watch?v=wpJZM-2LroE

Πολλές φορές, μετά πολλών μέτρων εξαθλίσης, ο κόσμος, αρχικά ένα «ανήσυχο» (που φυσικά δεν είναι πίθηκοι) μέρος του καταλαβαίνει τι γίνεται, και αρχίζει να διαδίδει τις ανησυχίες του στους υπόλοιπους. Εκεί γίνεται προσπάθεια από τους δοσίλογους στο κεφάλαιο κυβερνώντες να «περιοριστεί η ζημιά» μέσω απομόνωσης των «ανήσυχων πνευμάτων» από την υπόλοιπη κοινωνία, ώστε αυτοί σε πρώτη φάση να μην μπορέσουν να διαδώσουν το μήνυμα πάρακατω και σε δεύτερη φάση να είνα πολύ πιο εύκολη και χωρίς πολιτικό κόστος η εξουδετέρωση τους με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο. Κάποιοι από αυτούς τους τρόπους είναι οι πιο κάτω:

1)Χαρακτηρισμός των ιδεών τους ως περιθωριακές, «ουτοπικές» χωρίς βάση στην πραγματικότητα και οιωνεί επικίνδυνες, μέσω της ταύτισης του mainstream και του ισχύοντος με το «σωστό» (διαστρεβλώνοντας και την έννοια της Δημοκρατίας, αφού η πλειοψηφία δεν έχει πάντα δίκαιο).

2)Χαρακτηρισμός των ιδίων ως υποκριτών αφού μέρη του τρόπου ζωής τους δεν συνάδουν με τα πιστεύω τους (κάτι αναπόφευκτο για αυτούς αφού το παρόν σύστημα, λόγω της τεράστιας δυστυχώς απόστασης από το κατ’ αυτούς ιδεατό δεν τους αφήνει και πολλά περιθώρια).

3)Χαρακτηρισμός τους με διάφορα επίθετα τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με τις ιδέες τους (παράδειγμα του 3 αποτελεί και το 2).

4)Χαρακτηρισμός τους ως «τρελών»

https://m4trix87.wordpress.com/2012/03/13/%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B4-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%B2%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7/

και πολλά άλλα.

Αυτά γίνονταν ενώ υπήρχε ακόμη οικονομική «ανάπτυξη» και ο κόσμος δεν είχε λόγο να σκεφτεί και να τους πιστέψει, κάτι που με τις κρίσεις τους άρχισε να αλλάζει…μέχρι τότε, ενόσω μπορούσαν να «πνίξουν» στην καθοδηγούμενη «σοφρωσύνη» τις φωνές διαφωνίας, μια ψευδεπίγραφη, οπορτουνιστική ελευθερία του λόγου τους εσύμφερε.

Όταν ακόμη δεν μπορούν να τους σταματήσουν και ο κόσμος πλέον συμφωνεί μαζί τους δεν τους μένει παρά να επιστρέψουν σε εκείνο που χρησιμοποιούσαν πριν να έρθει η τιβί και η ψεύτικη δανεική ευμάρεια (άρτος και θεάματα), τότε που ο κόσμος συγκρουόταν στο Σικάγο για οκτάωρο: Η βία και η καταστολή.

Στην Ελλάδα του ΔΝΤ, όπου ο κόσμος είναι εδώ και δύο και χρόνια ένα καζάνι που βράζει, άρχισε με την κυβέρνηση Σαμαρά που ψηφίστηκε εν μέσω μιας τεράστιας εκστρατείας τρομοκράτησης τον Μάιο-Ιούνιο και τώρα δεν έχει πλέον νομιμοποίηση, η δίωξη αντιφρονούντων.

Ένας από αυτούς είναι ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης, ένας δημοσιογράφος-πολεμικός ανταποκριτής με «περγαμηνές» ο οποίος προτίμησε (όπως μας συνήθισε να κάνει) να λέει τα πράγματα με το όνομα τους και όχι όπως του λένε να τα πει.

http://www.ishow.gr/personBio.asp?guid=20E8E5ED-3CC6-4312-AC91-C40057608021

Στα πλαίσια των προσπαθειών του για αποκάλυψη της αλήθειας ίδρυσε και το ενημερωτικό περιοδικό Hot Doc.

Η φοροδιαφυγή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ελλάδας και καμία κυβέρνηση δεν προέβη σε σοβαρές προσπάθειες πάταξης της (και πως, αφού οι φοροφυγάδες είναι αυτοί που πριμοδοτούν η και βρίσκονται σε κυβερνήσεις?). Ένας υπάλληλος της τράπεζας HSBC, έχοντας πρόσβαση σε «ύποπτους» λογαριασμούς, παρέδωσε μια λίστα των ονομάτων αυτών στις γαλλικές αρχές. Αντί να του δοθεί αναγνώριση και σεβασμός που διακινδύνευσε την δουλειά του για να βοηθήσει στην απόδοση δικαιοσύνης, κατέληξε στη φυλακή. Η λίστα αυτή τελικά βρέθηκε στα χέρις του ΔΝΤ, του οποίου η διευθυντής την παρέδωσε στο ελληνικό κράτος δίδοντας σε ένα CD στοιχεία ελλήνων φοροφυγάδων. Αυτή η λίστα, αντί να χρησιμοποιηθεί ως νομικό εργαλείο, αρχικά αποθηκεύθηκε κάπου που πιθανό και οι ίδιοι οι βολευτές να μην θυμούνται και στην συνέχεια πιθανό καταστράφηκε…έτσι δεν πλήττονται τα ρουσφέτια και οι μίζες.

Ο Βαξεβάνης απόκτησε μέσω των πηγών του αυτή τη λίστα. Αφού λοιπόν το ελληνικό κράτος δεν προχωρούσε σε δίωξη των υπευθύνων για λόγους συμφερόντων, αποφάσισε να παραδόσει ο ίδιος τη λίστα στην κρίση του λαού. Η απάντηση του κράτους ήταν η σύλληψη του άρον-άρον μετά από άμεση εντολή του γενικού εισαγγελέα για υποτίθεται παραβίαση προσωπικών δεδομένων- κάτι που αποτελεί τουλάχιστο υποκρισία την στιγμή που όσο αφορά διαδηλωτές και οροθετικές εξαναγκασμένες σε πορνεία και γενικότερα τους οικονομικά ανίσχυρους και καταπιεσμένους και όσους αντιστέκονται στο ξεπούλημα του ελληνικού δημοσίου και την διάλυση των δικαιωμάτων του ελληνικού λαού η ίδια η κρατική υπηρεσία καταστολής ανακοινώνει ονόματα και φωτογραφίες δημόσια.

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1397049

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1429785

(σημείωση ότι, όπως υποδείχθηκε στην δίκη του Βαξεβάνη, η δημοσίευση ΜΟΝΟ των ονομάτων και κάποιων επαγγελμάτων όσων έχουν τραπεζικό λογαριασμό, αφού το Hot Doc δεν δημοσίευε παρά μόνο τα ονόματα τους και τα επαγγέλματα κάποιων, δεν αποτελεί παραβίαση προσωπικών δεδομένων, κάτι που σίγουρα διαφέρει από την δημοσίευση φωτογραφιών όπως κάνει η ίδια η μνημονιακή κυβέρνηση της Ελλάδας)

Μετά από τεράστια κοινωνική κατακραυγή, οι συγκεκριμένοι δικαστές, κάτω και από το παράλογο της δίωξης, αναγκάστηκαν να κρίνουν αθώο τον Βαξεβάνη, αφού πρώτα τον διαπόμπευσαν και τον τραμπούκισαν, στέλλοντας μηνύματα και σε όσους υπόλοιπους αντιστέκονται.

http://news247.gr/eidiseis/psixagogia/media/athwos_o_kwstas_vaksevanhs.1992485.html

(ιδού και η λίστα εν τω μεταξύ, τώρα μπορείτε να με πάρετε μέσα, μαζί με το μισό Διαδίκτυο)

http://www.left.gr/article.php?id=11158

Ένα άλλο κρούσμα «δημοκρατίας» στην υπέροχη ελληνική ΔΝΤοκρατία είναι η απόλυση από την ΕΡΤ δύο δημοσιογράφων οι οποίοι τόλμησαν να επικρίνουν τον υπουργό «δικαιοσύνης» της κυβέρνησης σε πρωινή εκπομπή.

Ο Κώστας Αρβανίτης και η Μαριλένα Κατσίμη ήταν παρουσιαστές της εκπομπής «Πρωινή Ενημέρωση» στην ΕΡΤ. Απολύθηκαν όταν τόλμησαν να φέρουν στην επικαιρότητα μέσω της πρωινής τους εκπομπής τους βασανισμούς αντιφασιστών από την αστυνομία, καθώς και την αναγνώριση του βασανισμού τους από ιατροδικαστές ενώ ο υπουργός Αδικίας Δένδιας ισχυριζόταν παρά τις αποδείξεις περί του εναντίου ότι «δεν έγινε τίποτα» και μάλιστα είχε το θράσος να μηνύσει και τα ξένα ΜΜΕ που επρόβαλαν το θέμα.

http://www.athensvoice.gr/article/news-flash/%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%81%CF%84-%CE%B1%CF%81%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%E2%80%93-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%AF%CE%BC%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BC%CE%AE-%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B4%CE%AD%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%B1

http://mao.gr/liatsosgate/

Εδώ για τους βασανισμούς των αντιφασιστών

http://www.alfavita.gr/arthra/%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CF%89%CE%BD-15-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82

http://antifathess.blogspot.com/2012/10/bbc-leftgr.html

http://www.guardian.co.uk/world/2012/oct/09/greek-antifascist-protesters-torture-police

Για το κράτος, όταν οι τραπεζίτες, οι δανειστές και οι καπιταλιστές μιλούν, οι λαοί και οι πολίτες πρέπει να σιωπούν.

OR ELSE…

Η Τρόικα στην Κύπρο: Χαιρετώ τους νέους μας δυνάστες!

Οκτώβριος 29, 2012

Παρά τις προβλέψεις αυτόκλητων περισπούδαστων οικονομολόγων/προφητών, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας και της Κύπρου, βρίσκεται ακόμη σε κρίση και τα «μέτρα» διάσωσης δείχνουν να μην είναι παρά οι απελπισμένοι παφλασμοί κάποιου πνιγμένου που δεν ξέρει κολύμπι, ίσως επειδή πίστεψε πως το σωσίβιο του δεν θα ξεφούσκωνε.

Το «σωσίβιο» αυτό είναι το παγκόσμιο χρέος. Από το 70 και μετά, με αποκορύφωμα την Θατσερική-ρεγκανική δεκαετία του 80, η ολοκληρωτική στην ουσία απορύθμιση του καπιταλισμού σε μια προσπάθεια να αμβλυνθούν οι αντιφάσεις του (προσπάθεια αύξησης των κερδών των εταιρειών χωρίς αύξηση της ζήτησης λόγω καθηλωμένων μισθών κοκ) οδήγησε σε μια τεράστια φούσκα κερδών-χρέους, που κάποτε θα έσπαγε, που αλλού, στις φάτσες όσων δεν έχουν την πολιτική και οικονομική ισχύ για να προστατευτούν, του (μαλάκα?) εργαζόμενου και πολίτη.

https://m4trix87.wordpress.com/2011/11/22/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B5%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AD/

Η κρίση αυτή, η τυχοδιωκτική εκμετάλλευση της κρίσης που οι ίδιοι οι κεφαλαιοκράτες προκάλεσαν για προώθηση μέτρων ισοπέδωσης των λαών και των εργαζομένων με την αφορμή της «επίλυσης» των προβλημάτων και ο βαθύς ύπνος των αριστερών και «αριστερών» κωμάτων μας που μας οδήγησαν εδώ, καθώς και οι αντιστάσεις των λαών μέχρι λίγο πιο παλιά (έχουν συμβεί πολλά από τότε, Ισπανία, Ελλάδα, ΗΠΑ, Αργεντινή,…) περιγράφονται σε πιο παλιά άρθρα εδώ αλλά και παντού στο Διαδίκτυο (για όποιον θέλει να ψάξει). Εδώ θα μιλήσω λίγο για την άποψη μου όσο αφορά την τωρινή κατάσταση στην Κύπρο.

Οι τραπεζίτες της Κύπρου  ήξεραν τους κινδύνους των επενδύσεων σε ελληνικά ομόλογα από τότε που επένδυαν. Ακόμη και οι «φίλοι» τους στους οίκους αξιολόγησης είχαν ήδη αξιολογήσει με Β, δηλαδή speculative, συνώνυμο του φισιών ρουλέτας στην επενδυτική αργκό, τα εν λόγω ομόλογα. Παρ’ όλ αυτά, επένδυσαν δισεκατομμύρια σε αυτά σε μια προσπάθεια περαιτέρω αύξησης των κερδών τους. Εξάλλου, ήξεραν ότι το κράτος δεν θα άφηνε τις τράπεζες να χρεωκοπήσουν, όχι επειδή ενδιαφέρονται οι «κύριοι» πωλητικοί για τον λαό που τους ψήφισε, αλλά για τους λόγους που περιγράφονται εδώ.

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

Τώρα λοιπόν που ο τζόγος των τραπεζιτών της Κύπρου δεν απέδωσε, ακολουθούν την τακτική του οποιουδήποτε χαρτοπαίκτη: Δανεικά και αγύριστα από δικαίους και αδίκους.

Επειδή όμως θα ήταν αδιανόητο να δαγκώσουν οι πολιτικοί το χέρι που τους ταϊζει (κεφαλαιοκράτες, μίντια τα οποία τους διαφημίζουν στις προεκλογικές και τα οποία ελέγχονται από τους διαφημιστές τους κοκ) το τίμημα απαιτούν να πληρώσει ακόμη μια φορά ο λαός, ο πολίτης, αυτός που όταν οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις είχαν κέρδη, τον καιρό της φούσκας, δεν έβλεπε τίποτα από αυτά.

Έτσι λοιπόν, λόγω της ανάγκης «ξελασπώματος» των 12 και πλέον δις των απωλειών των τραπεζών μετά το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, αλλά και των 5 και πλέον δις των κρατικών ελειμμάτων λόγω του ότι δεν εφορολογείτο ο πλούτος (ακόμη και ο αδρανής, όπως τα δις των κεφαλαίων στις τράπεζες, η μεγάλη ακίνητη ιδιοκτησία) πέραν του 10% και δεν μπορούσε έτσι να συντηρηθεί κράτος πρόνοιας χωρίς δάνεια, φτάσαμε στο σημείο να παρακαλάμε την Τρόικα. Η Τρόικα ουσιαστικά επιβάλλει συνταγές διάλυσης, όπως ιδιωτικοποιήσεις των πάντων/ξεπούλημα του Δημοσίου (ακόμη και κερδοφόρων εταιρειών!), μείωση των κρατικών εσόδων (από τα οποία μειούμενα έσοδα υποτίθεται θα ξεπληρωθούν τα χρέη στην Τρόικα!), απορύθμιση των εργασιακών (ώστε να δουλεύουμε 6ήμερο 13ωρο όπως επιβάλλουν τώρα στην Ελλάδα, καλό πράγμα η εξόντωση στην εργασία, Arbeit Macht Frei) και διάφορα άλλα όμορφα.

Το ΔΝΤ από όπου πέρασε δεν έφερε παρά ύφεση, πείνα, ανεργία, ασθένειες, υπανάπτυξη, πολέμους και διάφορα άλλα καλά της «ελεύθερης αγοράς» (που αλήθεια, πόσο «ελεύθερη» είναι όταν ξένα, υπερεθνικά, μη ψηφισμένα, κεντρικά κέντρα λήψης αποφάσεων ελέγχουν ολόκληρη την οικονομία μιας χώρας , ολόκληρη την διαβίωση ενός λαού?). Αργεντινή, Χιλή, Ζαϊρ, Ρουμανία, Ινδονησία, Βραζιλία, Λετονία…Ελλάδα.

Για τις συνέπειες των «μέτρων» του ΔΝΤ μιλά το παρακάτω κείμενο της ομάδας ΑΝΤΑΡΤΕΣ

http://antartescy.blogspot.com/2012/10/h.html

Απόσπασμα

Ρουμανία: Zήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ τον Μάρτιο του 2009. Χορηγήθηκε δάνειο ύψους 12,9 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση της χώρας προέβη σε 137.000 απολύσεις στο Δημόσιο, μείωσε τις συντάξεις και τους μισθούς και αύξησε τους φόρους. Το 2009 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 7,1%.
 
Ουγγαρία: Προσέφυγε στο ΔΝΤ στα τέλη του 2008. Της χορηγήθηκε δάνειο ύψους 12,5 δισ. ευρώ. Η ουγγρική κυβέρνηση προχώρησε στην κατάργηση του 13ου μισθού, της 13ης σύνταξης και στην περικοπή κατά 20%- 30% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε το 2009 κατά 6,3%.
 
Λετονία: Το ΔΝΤ χορήγησε δάνειο ύψους 1,7 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση της χώρας προχώρησε σε μείωση κατά 30% των μισθών του δημοσίου, σε περικοπή δαπανών κατά 4,5%, σε πάγωμα συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ. Το 2009 η ανεργία στη χώρα εκτινάχθηκε στο 16,6%.
 
Αργεντινή: Στην Αργεντινή το ΔΝΤ χορήγησε δάνεια ύψους 7,2 δισ. δολαρίων το 1999 και 39,7 δισ. δολαρίων το 2000. Τον Δεκέμβριο του 2001 η κυβέρνηση της Αργεντινής ανακοίνωσε νέα μέτρα όπως μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% και πάγωμα των καταθέσεων. Η ανεργία της χώρας εκτοξεύθηκε στα ύψη, φτάνοντας έως και το 40% .
Το 48% του πληθυσμού έμεινε εκτός ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άρα χωρίς φάρμακα λόγω των πολιτικών που επιβλήθηκαν. Τα μέτρα προκάλεσαν κοινωνική αναταραχή και ακολούθησε παραίτηση της κυβέρνησης. Η νέα κυβέρνηση που ανέλαβε την εξουσία κήρυξε πτώχευση.
 
Μεξικό: Το Μεξικό ζήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ το 1995. Χορηγήθηκε δάνειο ύψους 30 δισ. δολαρίων. Μετά τα νέα μέτρα που επιβλήθηκαν στη χώρα, οι πολίτες που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας ξεπέρασαν το 50% και ο κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 20%.
Βραζιλία: Το δάνειο 41 δισεκατομμύρια δολάρια υπό την προϋπόθεση της περικοπής των κυβερνητικών δαπανών κατά 28 δις (με απόλυση δημοσίων υπαλλήλων και ιδιωτικοποιήσεις). Αποτέλεσμα ήταν να ανεβούν τα καταναλωτικά δάνεια κατά 250% και να υπάρχουν μαζικές πτωχεύσεις επιχειρήσεων και τραπεζών. Η ανεργία ξεπέρασε το 17%.
 
Ινδονησία: Η επιβολή των πολιτικών του ΔΝΤ εκεί οδήγησε σε πτώση του παραγόμενου πλούτου κατά 45%. Αποτέλεσμα: Βίαιη κοινωνική εξέγερση με εκατοντάδες νεκρούς.
 
Τουρκία: Πήρε δάνειο των 20,4 δις ευρώ μείωσε τους μισθούς κατά 20% και αύξησε κατακόρυφα τα επιτόκια.
 
Ελλάδα: Πήρε από το 2010 μέχρι σήμερα 145 δις ευρώ. Μείωση κατώτατου μισθού σε όλους 25% και 32% στους νεοεισερχόμενους μέχρι 25 ετών! Αύξηση ΦΠΑ μέχρι 25%. Αύξηση των εισιτηρίων στις συγκοινωνίες κατά 25%.  Κατάργηση 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης. Περικοπές συντάξεων, επιδομάτων, δαπανών υγείας και παιδείας. 150 χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο θα γίνουν μέχρι το 2015. Η ανεργία ήδη ξεπέρασε το 25%. Αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες κατά 40%, 3 χιλιάδες μόνο από το 2009 μέχρι σήμερα.  
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες υπάρχει μείωση του προσδόκιμου ζωής κατά 6 με 7 χρόνια στις χώρες που επεμβαίνει το ΔΝΤ.

Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι ΠΟΥΘΕΝΑ το ΔΝΤ δεν κατάφερε να επιβληθεί «δικαίως» και με την σύμφωνη γνώμη των λαών.

Πχ
Ινδονησία- Δικτατορία Σουχάρτο
Χιλή- Δικτατορία Πινοσέτ (την οποία ο νεοφιλελεύθερος οπαδός της ιδιωτικοποίησης των πάντων Μίλτον Φρίντμαν εθαύμαζε)
Πρώην ΕΣΣΔ- Το σοκ της κατάρρευσης του ψευδεπίγραφου σοσιαλισμού(κρατικού καπιταλισμού) των εν λόγω χωρών (σημειωτέο ότι το ΔΝΤ και η υπόλοιπη διάλυση των εν λόγω χωρών ήρθε ΜΕΤΑ την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού»).
Τουρκία- Μόνιμο φασιστικό καθεστώς από τον καιρό του Κεμάλ μέχρι σήμερα, 4 πραξικοπήματα και παρ ολίγον 5.

Τώρα, μια εξέταση του γιατί τα μέτρα της Τρόικας και μέτρα «ελεύθερης αγοράς» γενικά όχι μόνο διαλύουν τους πιο ανίσχυρους οικονομικά οι οποίοι αφήνονται έρμαιο των κεφαλαιοκρατών (πχ αγορά εργασίας) το οποίο είναι αυτονόητο, σε μια ζούγκλα επικρατεί και ο αντίστοιχος νόμος, αλλά και δεν φέρνουν «ανάπτυξη».

Ιδιωτικοποίηση δημόσιων υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες που απαιτείται από την Τρόικα να ιδιωτικοποιηθούν είναι ΠΑΝΤΑ οι κερδοφόρες η με δυνατότητες κερδοφορίας. Αντί αυτά τα κέρδη να πηγαίνουν πλέον στο κράτος (το οποίο να μπορεί είτε να ξεπληρώνει το έτσι κι αλλιώς κατασκευασμένο χρέος, είτε πιο σημαντικό να κάνει έργα υποδομής που βοηθούν την ανάπτυξη και δημιουργούν θέσεις εργασίας, είτε να τα δίδει υπό μορφή κοινωνικής πρόνοιας, αυξάνοντας έτσι την κατανάλωση, την ζήτηση, την προσφορά και τις επενδύσεις και τις θέσεις εργασίας) πηγαίνουν πλέον στους κεφαλαιοκράτες που τα αποθηκεύουν σε offshore στην Ελβετία, τα Κέυμαν κοκ.

Μείωση μισθών, συντάξεων, επιδομάτων κοκ. Προκαλούν μείωση της κατανάλωσης της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού, προκαλώντας μείωση της ζήτησης και κλείσιμο επιχειρήσεων, άρα και ανεργία.

Απορύθμιση και καταστροφή των εργασιακών δικαιωμάτων (πχ ΑΤΑ, κοκ). Από τη μία οι μειώσεις μισθών λόγω της ευχέρειας των εργοδοτών να το κάνουν προκαλούν αύξηση της ανεργίας λόγω μείωσης της κατανάλωσης και της ζήτησης. Από την άλλη η αύξηση των ωραρίων (με τον ίδιο-μειωμένο-μισθό) συνεπάγεται ότι κάθε εργοδότης χρειάζεται λιγότερο εργατικό δυναμικό, άρα αύξηση της ανεργίας.

Ακόμη και οι ίδιοι οι προφητοοικονομολόγοι του ΔΝΤ αναγνώριζαν το λανθασμένο των στρατηγικών τους αν όντως είχαν ως στόχο την αποπληρωμή των χρεών και την οικονομική «ανάπτυξη».

http://digitaljournal.com/article/329376

Οπότε γιατί επιλέγουν να συνεχίζουν να επιβάλλουν αυτές τις πολιτικές?

(κάτι ακόμη που δείχνει τις πραγματικές τους προθέσεις είναι ότι όταν κάποια κυβέρνηση, έστω και για το θεαθήναι,  αντιπροτείνει μη οριζόντιες περικοπές, δηλαδή να περικοπούν μισθοί, επιδόματα κοκ πρώτα από τους πιο υψηλά αμειβόμενους, κάτι που δημοσιονομικά θα είχε ως αποτέλεσμα την ίδια «μείωση εξόδων» που τόσο προωθούν οι τροικανοί με μια οριζόντια μείωση δηλαδή για όλους το ίδιο, η τρόικα δεν το δέχεται!Πχ Κύπρος τώρα, αφού η κυβέρνηση είχε θέσει μια τέτοια αντιπρόταση)

Η Τρόικα (ΔΝΤ,ΕΕ,ΕΚΤ) δεν είναι μόνο οικονομικό τεχνοκρατικό εργαλείο, αλλά ένα πολιτικό εργαλείο των ισχυρών (κεφαλαιοκρατών) οι οποίοι εφαρμόζοντας το «δόγμα του σοκ»

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Shock_Doctrine

θέλουν πρώτα να δημιουργήσουν (η αν υπάρχει ήδη να εντείνουν) μια σοβαρή κρίση που αγγίζει σοβαρά την καθημερινότητα του μέσου ανθρώπου, ώστε μετά να προτείνουν «λύσεις», των οποίων οι «παράπλευρες» συνέπειες είναι ουσιαστικά το ζητούμενο.

Σε αυτά τα πλαίσια, το ζητούμενο από τα μνημόνια και τα μέτρα είναι να μπορέσουν να περάσουν ως «απαραίτητα» μέτρα τα οποία διαλύουν όλους πλην των ελάχιστων που ελέγχουν το χρήμα και την οικονομική και πολιτική εξουσία (τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, κεφαλαιοκράτες) ώστε να μπορέσουν οι τελευταίοι να εκμεταλλευτούν τους πρώτους ασύστολα, διαγράφοντας κατακτήσεις δεκαετιών (εργασιακά δικαιώματα, κράτος πρόνοιας).

Σε Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία ο λαός, παρά το ότι δεν αντιστέκεται όσο θα έπρεπε δεδομένων των καταστάσεων (κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον καλλιεργημένο φόβο, την μιντιακή προπαγάνδα και τον αντιπερισπασμό της νεοναζιστικής ακροδεξιάς) υπάρχει δυνατή αντίσταση η οποία πιθανό αν ενταθεί στο άμεσο μέλλον να φέρει κάποιες ανατροπές, όπως είχε γίνει επιτυχώς πιο παλιά στην Αργεντινή και τον Ισημερινό.

Η Αργεντινή, μετά από χρόνια εξαθλίωσης ακολουθώντας τις συνταγές του ΔΝΤ, αποφάσισε να κηρύξει χρεωκοπία και να απαλλαγεί από τόσο το χρέος όσο και τα βάρβαρα μέτρα του ΔΝΤ. Μετά από λίγους μήνες άρχισε να ανακάμπτει.  Ο Ισημερινός επαναδιαπραγματεύτηκε το χρέος και ξέφυγε.

Στην Κύπρο, όλοι οι πολιτικοί και τα κόμματα συμφωνούν επί της ουσίας με τα μνημόνια (αν και το ΑΚΕΛ, σε μια προσπάθεια περιορισμού απωλειών, προβαίνει σε κάποιες πολιτικές μανούβρες τύπου «καθυστεράμε το μνημόνιο για να πούμε ότι αντισταθήκαμε»). Με το 61% των κυπρίων σύμφωνα με δημοσκοπήσεις (αν δεν είναι στημένες…) να δέχονται τα ερχόμενα μνημόνια και να μην ακούγεται εναλλακτικός λόγος, δεν φαίνεται προς το παρόν να υπάρχουν μεγάλα περιθώρια. ΄Εχουμε χάψει το παραμύθι ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, αγνοώντας ότι τυχόν χρεωκοπία της Κύπρου θα είχε βαριές συνέπειες σε αναλογία με τα χρήματα που θα μας δανείσουν  ΚΑΙ για την υπόλοιπη ευρωζώνη, οπότε ακόμη και αν δεν δεχόμαστε τα μνημόνια δεν θα είχαν άλλη επιλογή παρά να εκταμιεύσουν τα χρήματα που «χρειαζόμαστε».

Επίσης υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές

http://www.sigmalive.com/inbusiness/opinions/external/530616

Σημ. 1. Το παραπάνω δεν είναι από αριστερό οικονομολόγο…
Σημ. 2. 350 εκατομμύρια μέτρα τον χρόνο για τις τράπεζες, μόνο 80 για το κράτος, ποιος φταίει για το μνημόνιο?

Γιατί αγνοούμε τα πιο πάνω? Επειδή ο «πατριώτης» Αναστασιάδης, ο ογκόλιθος σταθερότητας Λιλλήκας, ακόμη και ο «αριστερός» Μαλάς, οι υποψήφιοι νέοι «σωτήρες», δεν μας το λένε, αφού οι οικονομικά ισχυροί που τους πληρώνουν

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

θέλουν να διαλυθεί ο κόσμος και ειδικά τα εργασιακά δικαιώματα με ένα σκληρό μνημόνιο.

Αυτή την στιγμή το ζητούμενο είναι να σπάσει αυτή η σιωπή όσο αφορά την επερχόμενη καταστροφή, και αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν όσοι έχουν υπόψη τους τι γίνεται και ενδιαφέρονται μεταδώσουν την αλήθεια στους υπόλοιπους, οι οποίοι υπόλοιποι βεβαίως και αντιλαμβάνονται πόσο καταστροφικό θα είναι το μνημόνιο, απλά μέχρι τώρα πιστεύουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Αν ενημερωθεί ο κόσμος για τους άλλους δρόμους και κτυπηθεί αυτή η ηττοπάθεια, το επόμενο βήμα είναι η αυτοοργάνωση του (όπως η κίνηση όσων επλήγηκαν από την μαφία της Μαρφίν με τα αξιόγραφα, αλλά σε πολύ πιο μαζικό και δυναμικό επίπεδο) για την ανατροπή αυτών των πολιτικών και όσων τις στηρίζουν. Από τέτοιο αυτοοργανωμένο κίνημα ανατροπής μπορεί να δημιουργηθούν νέες, πιο δίκαιες κοινωνικές και οικονομικές δομές, όπως στην Ισλανδία, όπου τώρα οι πολίτες ενέκριναν με συντριπτική πλειοψηφία σε δημοψήφισμα το νέο σύνταγμα το οποίο βγήκε αμεσοδημοκρατικά  στις συνελεύσεις, τους δρόμους και τις πλατείες

http://crazyemailsandbackstories.wordpress.com/2012/05/12/icelands-amazing-peaceful-revolution-still-not-in-the-news-backstory/

http://en.wikipedia.org/wiki/Icelandic_constitutional_referendum,_2012

http://en.wikipedia.org/wiki/Icelandic_Constitutional_Assembly

http://en.wikipedia.org/wiki/Kitchenware_Revolution

Τα παραδείγματα είναι εκεί. Μένει να τα ακολουθήσουμε.

Ο φασισμός είναι εδώ- νέο νομικό πλαίσιο στις ΗΠΑ επιτρέπει την επ’αόριστο φυλάκιση/κράτηση πολιτών χωρίς δίκη!

Ιανουαρίου 3, 2012

Ο λόγος για το NDAA 2012.

Πρόκειται για ομοσπονδιακό/κρατικό ομοσπονδιακό νομικό πλαίσιο που ψηφίζεται κάθε χρόνο από το Κονγκρέσο και αφορά τις ετήσιες δαπάνες του Υπουργείου Άμυνας.

Φέτος, υπό την προεδρία του κου «Hope and Change» Μπάρακ Ομπάμα, γνωστού για το νόμπελ Ειρήνης που πήρε για την ένταση και κλιμάκωση του πολέμου στο Αφγανιστάν

https://m4trix87.wordpress.com/%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BB-2009/

ο κος Ομπάμα, μαζί με τους Ρεπουμπλικάνους και «Δημοκρατικούς» συνυποστηρικτές των τραπεζιτών στις ΗΠΑ, στο νομικό πλαίσιο για το 2012, το οποίο ψηφίστηκε ήδη, συμπεριλαμβάνεται στον Τίτλο Χ, υπότιτλο D («αντιτρομοκρατία») στα υποκεφάλαια 1021 και 1022 το εξής:

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δικαιούται να διατάξει την επ’αόριστο χωρίς δίκη κράτηση από τον στρατό οποιουδήποτε ατόμου που θεωρείται ότι υποστηρίζεται από δυνάμεις οι οποίες εμπλέκονται σε εχθροπραξίες ενάντια στις ΗΠΑ και την συμμαχία τους.

Περισσότερα εδώ

http://www.aclu.org/blog/tag/NDAA

http://www.guardian.co.uk/world/2011/dec/15/americans-face-guantanamo-detention-obama

http://www.aljazeera.com/indepth/features/2011/12/201112773810926474.html

http://english.ruvr.ru/2011/12/28/63042894.html

ακόμη και από το φερέφωνο των αμερικανικών κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων New York Times

http://loyalopposition.blogs.nytimes.com/2011/11/30/president-obama-veto-the-defense-authorization-act/

Μια παράγραφος γεμάτη (σκόπιμες?) ανακρίβειες και ασάφειες, δίδοντας ουσιαστικά στον πρόεδρο το δικαίωμα να φυλακίσει επ’ αόριστον οποιονδήποτε καπνίσει στις αρχές να υποστηρίξουν ακόμη και χωρίς αποδείξεις ότι αποτελεί κίνδυνο για τις ΗΠΑ. Ένα μεγάλο βήμα προς την «νόμιμη» καταστολή πολιτικών αντιφρονούντων, όπως πχ του κινήματος Occupy

https://m4trix87.wordpress.com/2011/11/22/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B5%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AD/

Σε μια περίδο κρίσης του παγκόσμιου οικονομικοπολιτικού συστήματος, τη μεγαλύτερη στην μοντέρνα ιστορία, όπου παντού πλέον οι πολίτες δεν εμπιστεύονται πλεον τις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο και η προπαγάνδα πλέον δεν εξασφαλίζει την συναίνεση των ολοένα και περισσότερων πεινασμένων ανέργων, αστέγων, επισφαλώς εργαζόμενων, και γι’ αυτό έχουμε και «κυβερνήσεις τεχνοκρατών» (μη εκλελεγμένων) όπως στην Ελλάδα και Ιταλία (αφού πλέον δεν αναμένουν οι κρατούντες τους λαούς να πιστέψουν τις υποσχέσεις τους και άρα τώρα φοβούνται τις εκλογές, αντίθετα με μέχρι τώρα που οι εκλογές εξυπηρετούσαν την ανάδειξη της νομιμοποίησης του συστήματος) έρχεται και αυτό. Ένα ακόμη βήμα προς την πλήρη αντικατάσταση της προπαγάνδας και του καρότου με το μαστίγιο της δικτατορίας.

Περαιτέρω σχόλια περιττεύουν, πρόκειται για ΦΑΣΙΣΜΟ.

Σύντομα και κοντά μας.

Το κίνημα καταλήψεων πλατειών: Μερικές σκέψεις

Νοέμβριος 22, 2011

Τελευταία, κυρίως λόγω και της εντεινόμενης αντεπίθεσης των οικονομικών και πολιτικών ελίτ ενάντια στις κατακτήσεις των λαών που κερδήθηκαν με αίμα και θυσίες των τελευταίων δύο αιώνων παρουσιάζεται μια ευρεία και παγκόσμια αμφισβήτηση του υπάρχοντος οικονομικού/πολιτικού/κοινωνικού μοντέλου, δηλαδή του νεοφιλελεύθερου, ανεξέλεγκτου καπιταλισμού.

Ένα μοντέλο το οποίο επροωθείτο από τους διάφορους πριμοδοτούμενους πολιτικάντηδες της Δύσης αλλά και τους παρατρεχάμενους τους βαλτούς δικτατορίσκους του Τρίτου Κόσμου από την δεκαετία του 70 και μετά, όταν είδαν ότι μετά και τα τεράστια κοινωνικά και πολιτικά κινήματα των 60, με αποκορύφωμα το αντιπολεμικό κίνημα και το κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών και των νέγρων στις ΗΠΑ, έτριζαν πλέον επικίνδυνα οι καρέκλες τους. Ήδη οι λαοί και οι «κατώτερες» τάξεις είχαν κερδίσει πολλούς αγώνες, πολλά δικαιώματα σε σχέση με την δεκαετία του 20 και παλαιότερα (όταν ο μέσος εργάτης δούλευε δωδεκάωρο, εξαήμερο και δεν είχε να φάει) και διεκδικούσαν με όλο και πιο δυναμικούς τρόπους όλο και περισσότερα.

(στατιστικές για ΗΠΑ, η μείωση του μεριδίου των ελίτ-και η συνεπαγόμενη αύξηση του μεριδίου των υπολοίπων- από την δεκαετία του 20 μέχρι το 70, ενόσω υπήρχαν ισχυρά και οργανωμένα λαικά κινήματα και αγώνες φανερή, σε αντίθεση με το τι ακολούθησε λόγω της αποδυνάμωσης των τελευταίων)

http://elsa.berkeley.edu/~saez/saez-UStopincomes-2006prel.pdf

Πληρωμένοι από τις μεγαλοεταιρείες πολιτικοί όπως ο πρώην ηθοποιός Ρόναλντ Ρέγκαν στις ΗΠΑ και η Θάτσερ στην Αγγλία κατάφεραν να βγουν στην εξουσία μετά από ένα τεράστιο όγκο προπαγάνδας των ΜΜΕ, δημαγωγίας, εκμετάλλευσης των πιο συντηρητικών κομματιών/ενστίνκτων της κοινωνίας και μια επανάπαυση των κατώτερων στρωμάτων. Από τότε μέχρι σήμερα το μέτωπο των ελίτ προελαύνει συνεχώς, διαλύοντας συνεχώς, μεθοδικά, τις κατακτήσεις της πλειοψηφίας η οποία απαιτούσε και απαιτεί το αυτονόητο: Το μερίδιο του πλούτου σε αυτούς που εργάζονται για να τον παράξουν.

Παράλληλα, λόγω της μείωσης της καταναλωτικής ισχύς της πλειοψηφίας λόγω της πιο πάνω αύξησης της ανισοκατανομής του πλούτου οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των ελίτ οι οποίες βασίζονταν σε παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών για ευρεία κατανάλωση δεν ήταν πλέον επικερδείς. Έτσι στράφηκαν στα διάφορα στημένα χρηματοοικονομικά/επενδυτικά/τραπεζικά παιχνίδια, ούτως ώστε να μπορούν να «παίζουν» με το χρήμα-αέρα τους

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/19/%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CF%85%CE%BD/

ενώ ο κόσμος εξαθλιώνεται όλο και περισσότερο.

Το χρέος λοιπόν, τόσο οργανισμών/εταιρειών/πολιτών όσο και ολόκληρων κρατών, ολοένα και πολλαπλασιαζόταν, μέχρι που η μη δυνατότητα αποπληρωμής στεγαστικών δανείων έγινε η θρυαλλίδα που ανατίναξε ολόκληρη την βόμβα του συσσωρευμένου χρέους. Αποτέλεσμα η κρίση του 2008, που παρόλο που υποτίθεται είχε μπει «υπό έλεγχο» -μετά από θυσίες (ποιου άλλου) του μαλάκα πολίτη πο κλήθηκε να πληρώσει για την «διάσωση» των τραπεζών πληρώνοντας σε αυτές λεφτά που αυτές ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ευθύς εξαρχής δεν τελείωσε εκεί.

Το πρόβλημα μεταφέρθηκε στο κρατικό χρέος, το οποίο είναι η αιτία της σημερινής κρίσης που τίναξε στον αέρα την όποια οικονομία της Ελλάδας και πήρε μαζί του και την κυβέρνηση του Γιωργάκη, και τώρα απειλεί όλη την υπόλοιπη ευρωζώνη, με το μέλλον του ευρώ να είναι αβέβαιο (άντε και στο διάολο).  Οι κυβερνήσεις, σε μια προσπάθεια να διασώσουν τις τράπεζες από την βλακεία τους (αντίθετα σε όσα υποτίθεται ότι λέει η ιδεολογία της «ελεύθερης αγοράς») αφαιμάσσουν τους λαούς διαλύοντας και οικονομικά δικαιώματα με πολύ γοργότερους ρυθμούς, τέτοιους που οι λαοί αναμενόμενο ήταν να αντιδράσουν.

Στην Ελλάδα το καζάνι έβραζε από το 2009, έχοντας και πίσω του την κληρονομιά του Δεκέμβρη του 2008, τότε όταν η δολοφονία του Αλέξη έγινε η σπίθα και το κίνητρο για δημιουργία πολλών εναλλακτικών δομών και το ξύπνημα πολλών συνειδήσεων. Μη μπορώντας να ανεκτεί αυτή την κατάσταση, ο ελληνικός λαός έκανε αμέτρητες μεγάλες διαμαρτυρίες και δράσεις κατά αυτών των μέτρων, μερικές πολύ δυναμικές. Οι Αγανακτισμένοι του συντάγματος ήταν μια από αυτές.

Στον υπόλοιπο κόσμο, η Αραβική Άνοιξη (ασχέτως του πως κατέληξε τελικά η ίδια) έδειξε στους λαούς της «ανεπτυγμένης» δύσης ότι αφού κατάφεραν οι αραβικοί λαοί να εκθρονίσουν τέτοιους στυγνούς δικτάτορες παρά την τεράστια υπεροπλία τους (κρατικό μονοπώλιο της βίας) μπορούμε κι εμείς ν’ αλλάξουμε τα πράγματα.

Έτσι δημιουργήθηκε το κίνημα των Αγανακτισμένων ανά το παγκόσμιο, το οποίο αποτέλεσε και την έμπνευση για το τελευταίο μεγάλο κύμα δράσεων: Μακροχρόνιες καταλήψεις κοντά στα κέντρα όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για διάλυση της κοινωνίας (χρηματιστήρια, κοινοβούλια κοκ).

Μια προσπάθεια γεννημένη στο Διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα φόρουμ, ίσως τον μόνο τόπο που έχει παραμείνει (κάπως) ελεύθερος λόγω και της προσπάθειας ανθρώπων όπως οι Anonymous.

http://anonops.blogspot.com/

Μετά την κατάληψη στο πάρκο Zuccoti, κοντά στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, η οποία είχε μια για τους περισσότερους ανέλπιστη επιτυχία, ακολούθησαν καταλήψεις σε πάρκα και πλατείες κοντά σε οικονομικά κέντρα και κέντρα λήψης αποφάσεων ανά το παγκόσμιο. Παρόλη την αρχική ομολογουμένως έλλειψη σαφών αιτημάτων από αυτό το νέο κίνημα, έδειξε από την αρχή ότι δεν αποτελούσε ακόμη ένα ξέσπασμα. Αποφάσεις λαμβανόμενες πάντα αμεσοδημοκρατικά, ομάδες εργασίας, οργάνωση, σωστή αντιμετώπιση των διάφορων προκλήσεων από τα όργανα καταστολής, τα ΜΜΕ και γενικότερα τα καθεστώτα των ελίτ.

Παρόλες τις προσπάθειες οικειοποίησης και ελέγχου του κινήματος από διάφορες ομάδες από τον χώρο της εξουσιαστικής «άκρας Αριστεράς» μέχρι την άκρα δεξιά και διάφορους συνωμοσιολόγους, κατάφερε μέχρι και σήμερα να ελέγχεται μόνο από τον κόσμο του. Παρόλη την αρχική δυσκολία οργάνωσης τέτοιων σχετικά μακροχρόνιων εγχειρημάτων σε συνδυασμό με την απειρία των περισσότερων (πολλοί από τους οποίους σηκώνονταν από τον καναπέ τους για πρώτη φορά) σε αμεσοδημοκρατικές δομές και λήψη αποφάσεων από τους ιδίους σε συνδυασμό με τις συνεχείς προκλήσεις και επιθέσεις από τα ΜΜΕ στο πεδίο της προπαγάνδας και τις δυνάμεις (αν)ασφαλείας στο δρόμο, κατάφερε να αντέξει μέχρι σήμερα και να εξαπλωθεί.

Αρχίζοντας με τις καταλήψεις/φυσική παρουσία, την μετάδοση απόψεων και γεγονότων σε εναλλακτικά μέσα (κυρίως στο Διαδίκτυο) και τις ανακοινώσεις τύπου και τα καλέσματα, σύντομα το κίνημα αυτό προχώρησε στο κάλεσμα γενικών απεργιών, μπλοκάρισμα της «ομαλής» λειτουργίας του σαπισμένου αυτού συστήματος (πχ κλείσιμο κύριων οδικών αρτηριών και απόφραξη περιοχών σημαντικών για τα κέρδη των λίγων όπως της πρόσβασης στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης) και κάλεσμα για ευρύτερη επέκταση, μέσω καταλήψεων ακόμη και σε επίπεδο γειτονιών και δημιουργία εναλλακτικών αμεσοδημοκρατικών δομών αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης παντού.

Τα κομμάτια της κοινωνίας που πλήττονται άμεσα από τις τελευταίες επελάσεις του κεφαλαίου υποστηρίζουν και συμμετέχουν όλο και περισσότερο.  Πλέον μιλάμε για εκατόν και πλέον χιλιάδες συμμετέχοντες απευθείας στις καταλήψεις ανά το παγκόσμιο, εκατοντάδες χιλιάδες στα γεγονότα που προκάλεσε, και σίγουρα πολλά εκατομμύρια αφυπνισμένες συνειδήσεις. Χιλιάδες τοποθεσίες ανά το παγκόσμιο είναι αυτή την στιγμή κατελειμμένες, και οι προσπάθειες του συστήματος να αντιδράσει μέχρι τώρα δεν το ωφελούν.

Οι προσπάθειες των «mainstream» μέσων μαζικής αποβλάκωσης να τους συκοφαντήσουν έπεσαν στο κενό, αφού τα ψέματα τους αντικρούονται εύκολα από τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, τους ανεξάρτητους δημοσιογράφους στα γεγονότα, αλλά κυρίως την δύναμη του Διαδικτύου, όπου κάθε μέρα χιλιάδες βίντεο δείχνουν την αλήθεια γι’αυτό το κίνημα και την καταστολή που δέχεται. Οπότε τελικά τα ΜΜΕ δεν επιτυγχάνουν μέχρι τώρα τίποτα παρά να πλήττουν την έτσι κι αλλιώς καταρρακωμένη τελευταία αξιοπιστία τους, και κάποια γι’αυτό το λόγο ελάφρυναν κάπως την στάση τους. Η νομιμοποίηση του διεφθαρμένου σημερινού συστήματος στις συνειδήσεις των λαών φθίνει μέρα με τη μέρα, ως αποτέλεσμα και αυτού του κινήματος.

Ταυτόχρονα, οι προσπάθειες βίαιης καταστολής ενός ειρηνικού κινήματος, λόγω ακριβώς αυτού του χαρακτήρα του σε αντίθεση με την βίαιη καταστολή που δέχεται, τελικά δεν καταφέρνει παρά να συσπειρώνει τον κόσμο περισσότερο γύρω από αυτό και να ριζοσπαστικοποιεί περισσότερο τον χαρακτήρα του.

Τα δύο μεγαλύτερα όπλα των ελίτ και των κυβερνήσεων κατά των λαών, η προπαγάνδα/νομιμοποίηση και το μονοπώλιο της βίας (τα οποία αποτελούν και τους κύριους πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται η ίδια η επιβίωση και η ύπαρξη ενός κράτους) αποτυγχάνουν μέχρι τώρα να σταματήσουν αυτό το κίνημα και μάλιστα δέχονται και συνεχώς πλήγματα στην αξιοπιστία τους.

Είναι επόμενο αυτό το κίνημα να αποτελεί για μένα την μεγαλύτερη ίσως ελπίδα για αντίσταση των λαών σε αυτό το άδικο σύστημα τα τελευταία χρόνια η οποία έχει παρουσιαστεί, ιδιαίτερα από την στιγμή που δεν είναι μόνοι- οργανώσεις υπεράσπισης των συμφερόντων της κοινωνίας έναντι στο 1% των καρκινικών κυττάρων που εκμεταλλεύονται όλο τον παραγόμενο πλούτο προς ίδιο ώφελος στέκονται αλληλέγγυες με το κίνημα.

Οργανώσεις ατομικών/κοινωνικών/πολιτικών δικαιωμάτων, ΜΚΟ, εναλλακτικές πολιτικές ομάδες, νομικοί υποστηρικτές, και ίσως το πιο σημαντικό-συντεχνίες. Στην γενική απεργία που καλέστηκε από την κατάληψη του Ώκλαντ στις ΗΠΑ στις 2/11, λίγες μέρες μετά την άγρια καταστολή και «εκκαθάριση» του από τα σκυλιά της εξουσίας (που ακολουθήθηκε από την ισχυρότερη επανακατάληψη του με τα πιο πάνω σκυλιά τώρα αδύναμα να αντιδράσουν) συμμετείχε ένα μεγάλο μέρος των εργαζόμενων στην πόλη, κλείνοντας το λιμάνι της πόλης διαταράσσοντας την «εμπορική»-καπιταλιστική δραστηριότητα.

Αυτά ήταν μόνο η αρχή. Οι εξουσιαστές παντού προσπαθούν με κάθε βίαιο μέσο να διαλύσουν ειρηνικές συγκεντρώσεις, καταφέρνοντας μόνο να προκαλέσουν, ώστε οι διαδηλωτές να επιστρέψουν ενισχυμένοι, περισσότεροι,δριμύτεροι, πιο προετοιμασμένοι, πιο αποφασισμένοι. Όπως και γίνεται. Μετά την μεγάλη νυκτερινή καταστολή της κατάληψης της Γουώλ Στρητ, την επόμενη μέρα μετά από μια μεγάλη πορεία η πλατεία επανακαταλήφθηκε, το ίδιο και στο Ώκλαντ. Απειλές για διάλυση της κατάληψης στην πλατεία Αγίου Παύλου στο Λονδίνο προκάλεσαν την κατάληψη δεύτερης πλατείας! Τώρα οι διαμαρτυρόμενοι καταλαμβάνουν εγκαταλειμμένα κτίρια τραπεζών, μετατρέποντας τα σε τράπεζες ιδεών.

http://occupywallst.org/article/occupy-vacant-buildings-99/

http://occupylsx.org/?p=1269

Επόμενο βήμα…κατάληψη εργοστασίων?

ΜΑΚΑΡΙ!

Τώρα καλούν σε κλείσιμο ΟΛΩΝ των λιμανιών της Δυτικής ακτής των ΗΠΑ στις 12/12, κάτι που σίγουρα θα αποτελέσει ηχηρή προειδοποίηση και χαστούκι στο 1% που ρημάζει τον κόσμο, αφού εκείνη την μέρα εκατομμύρια από τα πολύτιμα κερδάκια τους θα χαθούν.

Και συνεχίζουμε.

ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ,ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!

Αφιερωμένο

Η Χούντα του ΔΝΤ στην Ελλάδα και επίσημα

Σεπτεμβρίου 13, 2011

Τα παρακάτω…

 

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1332253

Αυτή την στιγμή στο πεζοδρόμιο της πλατείας Συντάγματος, απέναντι από τη Βουλή, απαγορεύεται η συνάθροιση έστω και δύο ατόμων. Χωρίς να υπάρχει καμία συγκέντρωση στην Κάτω Πλατεία, ούτε κόσμος μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, η εντολή από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση είναι να μείνει ο χώρος “καθαρός”, όπως μου εξήγησε, αρκετά ευγενικά, οφείλω να ομολογήσω, άνδρας της δύναμης των ΜΑΤ που έχει καταλάβει το πεζοδρόμιο. Η πεντάλεπτη συζήτησή μου με έναν διερχόμενο πολίτη, διακόπηκε κατόπιν αστυνομικής συστάσεως/εντολής να απομακρυνθούμε από τον χώρο πάραυτα, με το επιχείρημα ότι η παρουσία μας εκεί συνιστά συγκέντρωση, παράνομη στο μέτρο που δεν έχει ζητηθεί η σχετική άδεια από την αστυνομία. Το άρθρο του Συντάγματος περί ελευθερίας του συνέρχεσθαι “το έχει ακουστά” ο άνδρας των ΜΑΤ, όπως μου δήλωσε, ωστόσο προέχει κατ’ αυτόν η εκτέλεση της εντολής των ανωτέρων του.

Δημήτρης Κοσμίδης

ΑΠΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΟ

http://parallhlografos.wordpress.com/2011/09/12/%CE%BC%CE%AF%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE/

Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ 73

ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ

Μετά από Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία, επόμενος στόχος… Κύπρος!

Αύγουστος 29, 2011

Η διεθνής συμμορία των οίκων «αξιολόγησης», οι οποίοι με εντελώς αυθαίρετο και ανεξέλεγκτο τρόπο «ρίχνουν» αξιολογήσεις πιστοληπτικών ικανοτήτων κρατών δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα δανεισμού και οδηγώντας τις στην χρεωκοπία και την δημιουργία από τις τοπικές ελίτ του χρήματος αφορμών για κατακερματισμό κάθε εργατικού και κοινωνικού δικαιώματος κερδισμένου με αίμα και θυσίες συνεχίζεται.

Χρησιμοποιώντας ως αφορμή το έγκλημα της κυβέρνησης όσο αφορά τα εκρηκτικά στο Μαρί και τις συνέπειες του όσο αφορά το κόστος της ηλεκτροδότησης της Κύπρου( πρόβλημα ηλεκτροδότησης το οποίο αντιμετωπίζεται με σχετική αποτελεσματικότητα- τουλάχιστο προσπαθούν να μαζέψουν ότι προκάλεσαν) και την εξάρτηση των κυπριακών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα (τράπεζες οι οποίες όμως σίγουρα δεν κινδυνεύουν αν λάβουμε υπόψη τα τεράστια κέρδη τους και τις κρατικές επιχορηγήσεις, τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Κύπρο) δίδουν αφορμές σε ντόπιους υπερασπιστές των οικονομικά ισχυρών να αντεπιτεθούν στην κυπριακή κοινωνία.

(για το πόσο «φτωχές» είναι οι ελληνικές και κυπριακές τράπεζες)

Eurobank: Κέρδη 362 εκατομμύρια το 2009

Μαρφίν: 174 εκατομμύρια κέρδη στην Κύπρο το 2009

Παρόλα αυτά, οι κυπριακές τράπεζες στην Κύπρο εισέπραξαν 3 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

Και τώρα μας λένε ότι χρειάζεται να πληρώσουμε ΕΜΕΙΣ 1.3 ΔΙΣ για τα δάνεια μέχρι το τέλος του χρόνου!

Προφανώς πρέπει να πληρώσουμε εμείς για να μπορεί το κράτος να συνεχίσει ανεμπόδιστο να δίδει όλο και περισσότερα από την (συνεχώς συρρικνούμενη) τσέπη του χαμηλοαμειβόμενου (η άνεργου) κυπρίου στους τραπεζίτες…

Αποδιοπομπαίος τράγος εδώ οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μια κατηγορία εργαζομένων που, λόγω της ύπαρξης στον χώρο τους μιας ισχυρής (παρόλα τα προβλήματα που την χαρακτηρίζουν, κυρίως την έλλειψη δημοκρατικότητας και την διαφθορά) συντεχνίας κατάφεραν να διατηρήσουν ένα καλύτερο επίπεδο μισθών και απολαβών από τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα.

Ε, για κάποιους αυτό είναι απαράδεκτο! Πως είναι δυνατό να μην γίνεται ΚΑΙ στο δημόσιο η τεράστια εργατική εκμετάλλευση του ιδιωτικού τομέα? Γιατί να μην τιμωρηθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι επειδή…έχουν συντεχνία? Γιατί να μην είναι οι εργαζόμενοι του δημοσίου ανίσχυροι μπροστά τους και σκλάβοι ουσιαστικά των συμφερόντων των αφεντικών τους όπως στον ιδιωτικό τομέα όπου δεν γίνεται καλή συνδικαλιστική δράση? Απαράδεκτο! Πάραυτα να μειωθούν οι μισθοί ΚΑΙ των δημοσίων υπαλλήλων στα επίπεδα των 1000 ευρώ, όπως και των ιδιωτικών υπαλλήλων που παίρνουν ψίχουλα ενώ τα αφεντικά τους εκατομμύρια από τον πλούτο που παράγουν με την εργασία τους.

Ναι, επειδή ΟΛΟΙ οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες και ΟΛΟΙ (ακόμη και οι χαμηλά αμειβόμενοι για να… κόβουν κόλλες) μπαίνουν με το μέσο! Και βέβαια, στον ιδιωτικό τομέα δεν υπάρχει καθόλου διαφθορά, ειδικά όσο αφορά τα αφεντικά και τις εισφορές τους στις προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων!

Σίγουρα διαφθορά και αναποτελεσματικότητα στο δημόσιο υπάρχει (λόγω και της αδιαφανούς φύσης του ως ιεραρχικό σύστημα) αλλά αυτή εντοπίζεται (όπως θα ανέμενε κάποιος σκεπτόμενος λογικά) στα ανώτερα κλιμάκια- κανείς δεν δέχεται να χρησιμοποιήσει…μέσον μόνο για να παίρνει 1500 ευρώ, σωστά?

Αυτή η διαφθορά και αναποτελεσματικότητα δεν αντιμετωπίζεται με την μείωση των μισθών η του προσωπικού (που το δεύτερο θα σημαίνει περαιτέρω μείωση παραγωγικότητας). Υπάρχει ΓΕΝΙΚΗ συμφωνία δημοσίων παραγόντων ότι τα προβλήματα οφείλονται κυρίως στην ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ.

Υποστελέχωση ενώ έχουμε 30 000 ανέργους, οι περισσότεροι εκπαιδευμένοι νέοι επιστήμονες με πτυχία και μεταπτυχιακά!

Γιατί?

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΦΑΛΑΙΑ-ΠΟΡΟΙ

Ενώ για τους τραπεζίτες υπάρχουν δις.

Ενώ έχουμε με διαφορά τον πιο χαμηλό εταιρικό φόρο στην Ευρώπη, ενώ έχουμε  και αστείους μονοψήφιους φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας και μάλιστα… σε τιμές του 80!

http://www.sigmalive.com/inbusiness/news/property/228029

Και ενώ ισχύουν τα πιο πάνω, ποιοι φταίνε?

Οι δημόσιοι υπάλληλοι!

Οι νέοι μετανάστες. Επειδή να χρησιμοποιείται ο ίδιος αποδιοπομπαίος τράγος είναι βαρετό?

Οι κυπριακές συντεχνίες (ΣΕΚ,ΠΕΟ, ΠΑΣΥΔΥ) (ακόμη και αν μόνο λόγω των εμπλεκόμενων προσωπικών συμφερόντων των ίδιων των γενικών γραμματέων τους) αποφάσισαν(?) επιτέλους να «ξυπνήσουν» και να ανακοινώσουν την αντίθεση τους και τις προθέσεις τους για γενική παναπεργία αν το «πρόβλημα» δεν αντιμετωπιστεί με τρόπο έστω και στο ελάχιστο μη-αντεργατικό.

Συγκεκριμένα, αυτό αφορά τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση τα οποία  εμπεριέχουν ήδη αντιλαικά σημεία τα οποία βλάπτουν τον λαό που φυσικά δεν είναι υπεύθυνος για την κρίση( πχ αύξηση ΦΠΑ, αύξηση εισφορών ιδιωτικών υπαλλήλων) αλλά αυτό δεν αρκεί για όλα τα υπόλοιπα κώματα του κεφαλαίου (με πρώτο βιολί τον μεγαλοεπιχειρηματία Νικόλα Παπαδόπουλο) τα οποία καταφεύγοντας στην τακτική της «κυβερνώσας βουλής» δρουν στην πράξη ως κυβέρνηση σε μια προσπάθεια επιβολής ακόμη πιο αντιλαικών μέτρων αφαιρώντας τα σημεία των μέτρων που αφορούν ελάχιστη αύξηση της συνεισφοράς του κεφαλαίου και των μεγαλοιδιοκτητών γης. Αναδεικνύοντας εν τω μεταξύ ακόμη μια σημαντική αδυναμία του συστήματος της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας».

Τελικά, τα κώματα τα κατάφεραν και πέρασαν το δικό τους, ενώ τελικά και οι εργατοπατέρες εσυνέχισαν την επίδειξη δειλίας τους υποχωρώντας σε ένδειξη «καλής θέλησης».

Είναι φανερό πλέον ότι οι πολιτικοί, ακόμη και αν εψηφίστηκαν από τον λαό, δεν εξυπηρετούν το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον.

Ώρα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι από τα κάτω, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, να αντιληφθούν το παιχνίδι που παίζεται εναντίον τους από αυτούς που θέλουν να τους διχάσουν και να αυτοοργανωθούν αγνοώντας την δουλική στάση των εργατοπατέρων κομματόσκυλων και από μόνοι τους μέσω γενικών συνελεύσεων, οργάνωσης στους χώρους εργασίας, δημιουργίας ταμείων και υποδομών αλληλεγγύης και δικτυώσεων συντονισμού και κοινής δράσης να προετοιμαστούν και να αρχίσουν την αντεπίθεση στην αντεπίθεση του κεφαλαίου με μαζική παναπεργία επ’ αόριστον μέχρι οι βολεμένοι καπιταλιστές πολιτικοί να αναγκαστούν- μπροστά στο χάσμα της πλήρους παράλυσης-καταστροφής των επιχειρήσεων τους και κάθε προοπτικής κέρδους- να δεκτούν το αυτονόητο, δηλ να πληρώσουν οι ίδιοι για την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν.

Και οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιης καταστολής των δράσεων να αντιμετωπιστεί με το ίδιο (και βαρύτερο) νόμισμα, αν αυτή είναι τελικά η μόνη γλώσσα που κάποιοι καταλαβαίνουν.