Archive for the ‘Αυτοοργάνωση-ιδέες’ Category

EΡΤ: Aπό όργανο της κυβερνητικής πολιτικής σε αυτοδιαχειριζόμενη εστία αντίστασης

Νοέμβριος 23, 2013

Η Ελληνική Ραδιο Τηλεόραση  αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της Ελλάδας. Από τις απαρχές της μέχρι και σήμερα, συνεχίζει να εκπέμπει χωρίς διακοπή με μόνη εξαίρεση την περίοδο της γερμανικής Κατοχής. Ασχέτως της χρήσης της κατά καιρούς ως όργανο μετάδοσης των θέσεων της εκάστοτε κυβέρνησης και των όποιων συμφερόντων βρίσκονταν πίσω από την κυβέρνηση, κατάφερε να συνδεθεί με την ιστορία, τους αγώνες, τις ελπίδες, τη συλλογική συνείδηση του λαού της Ελλάδας. Τις περιόδους που είτε δεν λειτουργούσε, είτε ήταν «στο γύψο» (67-74) και τότε αντικατόπτριζε την τότε σοβαρή παρακμή, καταπίεση, «θάνατο» του λαού της Ελλάδας. Σήμερα, στους καιρούς της μνημονιακής εξαθλίωσης, του σχεδιαζόμενου και συνεχώς προωθούμενου θανάτου του ελληνικού λαού ως συλλογική συνείδηση με ιστορική και ταξική μνήμη αλλά και της φυσικής εξόντωσης (αυτοκτονίες και προσεχώς θανάτοι από κρύο-άστεγοι, πείνα, επιδημίες λόγω εξαθλίωσης), για μια ακόμη φορά επιχειρείται η διάλυση- ξεπούλημα της ΕΡΤ, αντικαθιστόμενη με το έκτρωμα που ονομάζεται «ΝΕΡΙΤ» (που τα βρίσκουν, ρε ***).

Δικαιολογία (και λόγος…) τα μνημόνια, που προωθούν την διάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος και κεκτημένων αιματηρών αγώνων. Για το συγκεκριμένο «μέτρο», όμως, υπάρχει ένας λόγος περισσότερο, και μάλλον πιο σημαντικός.

Η κυβέρνηση του ακροδεξιού Σαμαρά, όπως κάθε ακροδεξιός, δουλεύει και «παίζει» με σύμβολα. Οι ακροδεξιοί ξέρουν τη σημασία που (δυστυχώς?) έχουν τα σύμβολα για την κοινή γνώμη και την ανύψωση η τη διάλυση του ηθικού του λαού. Επόμενο ήταν, λοιπόν, ο Σαμαράς όχι μόνο να προσπαθήσει να κτυπήσει τα κεκτημένα των εργαζόμενων της ΕΡΤ, όχι μόνο να απολύσει, αλλά να κτυπήσει τον ίδιο τον συμβολισμό της. Εξ ου και καμία άλλη δημόσια υπηρεσία (πλην όσων είναι προς ιδιωτικοποίηση) δεν εδέχθηκε το πλήγμα της ΕΡΤ, δεν αναγκάστηκε να κλείσει, να εξουδετερωθεί, «απλά» εδέχθηκαν μεγάλα πλήγματα οι εργαζόμενοι σε αυτές. Η ΕΡΤ, όμως, έχει ακριβώς αυτή τη θέση στο συμβολισμό που αναγνωρίζει ο ελληνικός λαός και στη συλλογική του μνήμη που δεν έχει πχ το «εκπαιδευτικό» σύστημα η η ΕΥΔΑΠ η η ΔΕΗ. Εξ ου και θέλουν να «τελειώνουν» μαζί της, όπως θέλουν να τελειώνουν με την ταξική συνείδηση του λαού, ο οποίος θα νοιώσει πλέον ακόμη περισσότερο ηττημένος, αποκομμένος από την αγωνιστική του ταξική ιστορία και θα αφεθεί έρμαιο της μοίρας που του επιφυλάσσουν.

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, όμως (τουλάχιστο μια μεγάλη μερίδα τους), μη αποκομμένοι, όπως έδειξαν, από την αγωνιστική και ταξική ιστορία του τόπου, αποφάσισαν να αντισταθούν. Από τις 11 Ιούνη, όταν ανακοινώθηκε η απόφαση με (κυβερνητική) πράξη νομοθετικού περιεχομένου (σημ. κατάφωρη παραβίαση ακόμη και του ίδιου του αστικού συντάγματος που προβλέπει διάκριση εξουσιών, αφού η κυβέρνηση ουσιαστικά έβγαλε νόμο ) και αφού οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να αντισταθούν, η αλληλεγγύη της ελληνικής κοινωνίας υπήρξε τεράστια, συνεχής, πρωτοφανής, συγκλονιστική. Χρηματοδοτούμενοι αποκλειστικά από τα απεργιακά ταμεία στα οποία συνεισέφερε αδρά όλος ο ελληνικός λαός ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες εποχές, η ΕΡΤ κατάφερε να σταθεί στα πόδια της και όχι μόνο να συνεχίσει να μεταδίδει, αλλά απελευθερωμένη πλέον από την κυβερνητική λογοκρισία που υπήρχε ενόσω ήταν όργανο του κράτους, έγινε πραγματικά η φωνή του λαού, παράγοντας αξιόλογη δημοσιογραφία και έργο. «Κρυμμένα» ντοκιμαντέρ, συνεντεύξεις με τους απόκληρους αυτής της κοινωνίας και τους υποστηρικτές τους, πολιτικές αναλύσεις με πραγματική ειλικρίνεια και περιεχόμενο, γενικά σωστή δημοσιογραφία.

Πέρα από το αξιόλογο έργο, το αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα της ΕΡΤ έχει να δείξει και την άμεση δημοκρατία με βάση την οποία λειτουργούσε το εγχείρημα, κάτι που δείχνει ότι ΝΑΙ, η άμεση δημοκρατία μπορεί όχι μόμο να δουλέψει, αλλά και να φέρει αξιόλογα αποτελέσματα όταν υπάρχει η κατάλληλη κοινωνική υποστήριξη και συνειδητοποίηση των ατόμων που συμμετέχουν.

Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση δεν κατάφερε να σβήσει το σύμβολο της ΕΡΤ, αλλά αντίθετα να το επανανοηματοδοτήσει και να το ενισχύσει.

Σε μια απελπισμένη κίνηση μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης που όπως όλοι οι ακροδεξιοί ξέρει μόνο να κτυπά στα τυφλά, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το έσχατο όπλο κάθε εξουσίας, την πεμπτουσία της έννοιας εξουσία και κράτος: Tο μονοπώλιο της βίας (Βέμπερ). Ωμή βία, εισβολή των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο ξημερώματα της Πέμπτης 7 Νοέμβρη. Μέχρι την τελευταία στιγμή, οι εργαζόμενοι μετέδιδαν πρόγραμμα, τελειώνοντας, λίγο πριν την «εκκαθάριση» από τα ΜΑΤ, με τη φράση της εαμικής Αντίστασης: «ψυχή βαθιά»…

Πριν το τέλος της ίδιας μέρας, οι εργαζόμενοι μετέδιδαν πρόγραμμα έξω από το Ραδιομέγαρο, αψηφώντας το κρύο και τα ΜΑΤ ακριβώς από πίσω τους, μαζί με χιλιάδες αλληλέγγυους που είχαν μαζευτεί έξω και γύρω από το Ραδιομέγαρο. Αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές τις επόμενες ημέρες, ενώ τα υπόλοιπα πρώην κρατικά δημόσια κανάλια (ΕΡΤ 3, ΕΡΑ) συνέχιζαν τη μετάδοση από τον σταθμό της Θεσσαλονίκης και το Διαδίκτυο. Ένα εκατομμύρια διακόσιες πενήντα χιλιάδες κόσμος παρακολούθησε ΕΡΤ εκείνη τη νύχτα, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι η ΕΡΤ θα παραμείνει, οι ελπίδες και οι αντιστάσεις του ελληνικού λαού θα παραμείνουν, ο αγώνας ενάντια στα μνημόνια και τη χούντα του «δημοκρατικού» μνημονιακού καπιταλιστικού-νεοφιλελεύθερου τόξου της εξαθλίωσης συνεχίζεται απτόητα.

Λίγες μέρες μετά, στις 17 Νοέμβρη, ανήμερα του Πολυτεχνείου, παρά τις απειλές των μπάτσων για καταστολή αν επιχειρηθεί μετάδοση από το Πολυτεχνείο, οι φοιτητικοί σύλλογοι και οι σύλλογοι διοικητικών υπαλλήλων του Πολυτεχνείου οι οποίοι είχαν προχωρήσει στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, υποστήριξαν τη μετάδοση προγράμματος από εκεί από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, δείχνοντας έτσι ότι 40 χρόνια μετά, το πνεύμα της αντίστασης είναι εδώ. Αυτό το πνεύμα (ας ελπίσουμε) σύντομα να οδηγήσει στην τελειωτική απαλλαγή από τα μνημόνια, τον νεοφιλελευθερισμό, την εξαθλίωση, την αστική «δημοκρατική» δουλεία και τις νέες χούντες που μας επιφυλάσσουν.

Advertisements

Ποιος θα μας σώσει;

Σεπτεμβρίου 20, 2013

(σημείωση: Πριν από οτιδήποτε άλλο, τα χειρότερα στους φασίστες καθάρματα δολοφόνους, οι «ήρωες της πατρίδος» έδειξαν-ξανά- το πραγματικό τους μαφιόζικο δολοφονικό πρόσωπο. Ο ΦΥΣΣΑΣ ΖΕΙ! Συνεχίζω με αυτό το άρθρο και το επόμενο θα αναφέρεται στο βόθρο που λέγεται χρυσή(μαύρο) αυγή(σκότος), μόνο επειδή αυτό το άρθρο το είχα ήδη αρχίσει πριν να γίνει ότι έγινε, και δε μ’ αρέσει να αφήνω πράγματα στη μέση…)

Τελικά τι κάνει τους κυπραίους να μην αντιδρούν παρόλο που μας έφεραν στο αμήν? Τι άλλο θέλουμε?

Τα τελευταία χρόνια όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά σε ολόκληρη την νότια Ευρώπη, οι οικονομικές ελίτ και οι κυβερνήσεις τις οποίες ελέγχουν μέσω των κομματικών επιχορηγήσεων και διάφορων άλλων μέσων, όπως αναλύω σε αυτό που έγραψα το 2009,

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

αποθρασύνονται κατά των λαών.

Δικαιώματα κερδισμένα με αίμα ενάμισι και αιώνα χάνονται μπροστά στα μάτια μας με πρόσχημα την κρίση-δημιούργημα των τζογαδόρων τοκογλύφων τραπεζιτών οι οποίοι είναι υπέρ της «ατομικής ευθύνης» μόνο όταν έχουν «κέρδη»…

Βαφτίζουν την εξαθλίωση, μέχρι και την πείνα, την ανεργία, τη διάλυση κάθε δικαιώματος και έννοιας αξιοπρεπούς διαβίωσης μέχρι και απλά επιβίωσης των πολλών, «μεταρρύθμιση», «ανάπτυξη», «δημοσιονομική πειθαρχία», «επανεκκίνηση της οικονομίας» και άλλα όμορφα…

Κάποτε, θα ανέλυα εδώ γιατί όλα αυτά δεν ισχύουν.

Δυστυχώς, σήμερα δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο αφού πλέον εδώ που τους αφήσαμε να μας φέρουν τα ζούμε πια στο πετσί μας.

Σε Ελλάδα, Τουρκία, Ισπανία, Πορτογαλία, ακόμη και το κεντρικό καρκινικό κύτταρο, τις ΗΠΑ, ο κόσμος αντιστάθηκε και αντιστέκεται μαζικά στην επιβαλλόμενη εξαθλίωση και υποδούλωση η οποία εξυπηρετεί μόνο τους οικονομικά πανίσχυρους.

Eδώ ακόμη περιμένουμε να μας σώσουν ο Λιλλήκας, τα «κάζια», οι Ρώσοι κλπ την ίδια ώρα που κλαίμε τη μοίρα μας…

ακόμη και ο Αναστασιάδης δήλωσε δημόσια ότι η απραξία των κυπρίων («υπευθυνότητα»…) κάνει τη δουλειά τους εδώ εύκολη…

Φταίει το ότι από την αρχή της Ιστορίας μάθαμε να έχουμε κατοχή?

Φταίει το ότι πολλοί (για πόσο ακόμη?) έχουν να φάνε?

Φταίει το ότι δεν έχουμε κινηματική ιστορία αγώνων όπως στην Ελλάδα?

Φταίει το ότι το «Α» Κ «Ε» «Λ» ελέγχει και ποδηγετεί πλήρως τη μεγάλη πλειοψηφία όσων θεωρούν εαυτούς αριστερούς και καταφέρνει να διατηρεί έστω και τα ποσοστά που διατηρεί ακόμη και μετά που έφερε το ίδιο την Τρόικα?

Φταίει το ότι μάθαμε να φταίμε τους «άλλους» (μετανάστες, δημοσίους υπαλλήλους, αριστερούς, γερμανούς, (μόνο) συναγερμικούς, διαλέξτε και πάρετε) για ότι μας φταίει?

Αν δεν οργανωθούμε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ (κανένας διεφθαρμένος πολιτικός τακτικός στις δεξιώσεις των τραπεζιτών και πλουσίων δε θα μας σώσει από αυτούς και κανένα κώμα που παίρνει μίζες από αυτούς…) ΕΜΕΙΣ θα φταίμε για ότι πάθουμε.

Η κρίση ίσως και να μην είναι στημένη. Πράγματι, οι τραπεζίτες, τυφλωμένοι από τα «τρελά» κέρδη-αέρα-χρέος με τις φίσες του καζίνο ελληνικά ομόλογα

https://m4trix87.wordpress.com/2012/10/29/%CE%B7-%CF%84%CF%81%CF%8C%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CF%87%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CF%8E-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BD%CE%AD%CE%BF%CF%85%CF%82/

μας έφεραν εδώ, και τώρα πληρώνουμε (και κυριολεκτικά, με τα κουρέματα) την κρίση τους! Πάντως, οι κεφαλαιοκράτες δεν έφτασαν στη ζούγκλα του καπιταλισμού «εκεί ψηλά» με το να μην ξέρουν να εκμεταλλεύονται στο έπακρο μια κρίση, εις βάρος όλων μας στην προκειμένη περίπτωση.

Πλην κάποιων αρχικών σπασμωδικών αντιδράσεων, τίποτα.

Λύσεις, ακόμη και βραχυπρόθεσμες, υπάρχουν.

Δυστυχώς, σε επίπεδο κράτους, χλωμό, αφού οποιαδήποτε χώρα αντισταθεί μόνη της στην κρίση θα απομονωθεί, δεχτεί κάθε είδους επιθέσεις και κατατροπωθεί με συνέπεια ένα οικονομικό «Ιράκ» στην Ευρώπη (όχι πως αυτό δε γίνεται ήδη, απλά θα μιλάμε ίσως για καθαρή ξενοκίνητη κατάλυση ακόμη και της «δημοκρατίας», όπως έκαναν οι αμερικάνοι το 67 στην Ελλάδα). Για απαγκίστρωση μια και καλή από την Τρόικα σε τέτοιο επίπεδο πρέπει να ανατραπούν οι πουλημένες κυβερνήσεις όλων των χωρών του ευρωπαικού νότου, πράγμα δύσκολο αλλά όχι αδύνατο, η Αραβική Άνοιξη εξαπλώθηκε ραγδαία σε όλη τη Μέση Ανατολή σε διάστημα λίγων εβδομάδων, θυμάστε? Οργάνωση και εναλλακτικό σχέδιο θέλει.

Τώρα, για το τώρα. Πρώτο μέλημα θα πρέπει να είναι η επιβίωση όλων μας και η αξιοπρεπής διαβίωση. Το σύστημα πλέον θεωρεί τεράστιους όγκους πληθυσμού ως «πλεονάζον», «άχρηστους», που αν δεν φοβόταν τις αντιδράσεις θα ξεπάστρευε. Τώρα, απλά θα τους αφήσει να πεθάνουν της πείνας η να ζουν και να μη ζουν ενώ προσποιείται ότι ενδιαφέρεται. Το πρώτο, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σε όσους από μας την έχουν χειρότερα, άμεση βοήθεια. Παράλληλα, κατασκευή δομών αυτοδιαχείρισης που θα φροντίζουν σε τοπικό επίπεδο (γειτονιές, δήμοι) για την εξασφάλιση κατά το δυνατό των απαραίτητων για όλους. ΚΑΝΕΝΑΣ να μην πεινάσει αν γίνεται. Όσοι έχουν λίγα παραπάνω να τα μοιραστούν. Μέσω γενικών συνελεύσεων να δημιουργηθούν συνεταιρισμοί που να αρχίσουν με όσο κεφάλαιο μπορεί με κάθε τρόπο να βρεθεί, αλλά και εκμεταλλευόμενοι νέους τομείς που δεν χρειάζονται πολύ αρχικό κεφάλαιο (πχ ένα παράδειγμα, προγραμματισμός λογισμικού). Το καλό της Κύπρου είναι ότι οι περισσότεροι από μας δεν έχουμε ίσως κεφάλαιο, αλλά έχουμε γνώσεις και εξειδίκευση. Μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε! Παράλληλα, κατά το δυνατό καταλήψεις και απαλλοτρίωση των βιομηχανικών και άλλων μέσων παραγωγής η/και συγκέντρωση πόρων για αγορά συνεταιριστικού κεφαλαίου. Δικτύωση των συνεταιρισμών και ανταλλαγές και αλληλουποστήριξη μεταξύ τους. Κάτι όπως αυτό

η αν σας αρέσει η βαριά βιομηχανία, αυτά

http://en.wikipedia.org/wiki/Workers%27_self-management

http://libcom.org/library/anarchist-collectives-workers-self-management-spanish-revolution-1936-1939-sam-dolgoff

http://en.wikipedia.org/wiki/FaSinPat

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_worker_cooperatives

(ναι, τα αφήνουν και στο wikipedia,τόσο δεν μας υπολογίζουν, ας τους δείξουμε πόσο λάθος έχουν!)

Αυτά μπορούν να αποτελέσουν τη βάση μιας νέας οικονομίας, ενός νέου οικονομικού μοντέλου.

Από αυτά, από τη βάση, θα έρθει η ανατροπή, από τον κόσμο και την αυτοοργάνωση χωρίς αφεντικά και μεσσίες-σωτήρες.

Δε θα μας σώσει ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Λιλλήκας, ούτε φυσικά τα δολοφονικά μαφιόζικα καθάρματα του Μαύρου Σκότους.

ΕΜΕΙΣ θα μας σώσουμε.

Η Τρόικα στην Κύπρο: Χαιρετώ τους νέους μας δυνάστες!

Οκτώβριος 29, 2012

Παρά τις προβλέψεις αυτόκλητων περισπούδαστων οικονομολόγων/προφητών, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας και της Κύπρου, βρίσκεται ακόμη σε κρίση και τα «μέτρα» διάσωσης δείχνουν να μην είναι παρά οι απελπισμένοι παφλασμοί κάποιου πνιγμένου που δεν ξέρει κολύμπι, ίσως επειδή πίστεψε πως το σωσίβιο του δεν θα ξεφούσκωνε.

Το «σωσίβιο» αυτό είναι το παγκόσμιο χρέος. Από το 70 και μετά, με αποκορύφωμα την Θατσερική-ρεγκανική δεκαετία του 80, η ολοκληρωτική στην ουσία απορύθμιση του καπιταλισμού σε μια προσπάθεια να αμβλυνθούν οι αντιφάσεις του (προσπάθεια αύξησης των κερδών των εταιρειών χωρίς αύξηση της ζήτησης λόγω καθηλωμένων μισθών κοκ) οδήγησε σε μια τεράστια φούσκα κερδών-χρέους, που κάποτε θα έσπαγε, που αλλού, στις φάτσες όσων δεν έχουν την πολιτική και οικονομική ισχύ για να προστατευτούν, του (μαλάκα?) εργαζόμενου και πολίτη.

https://m4trix87.wordpress.com/2011/11/22/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B5%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AD/

Η κρίση αυτή, η τυχοδιωκτική εκμετάλλευση της κρίσης που οι ίδιοι οι κεφαλαιοκράτες προκάλεσαν για προώθηση μέτρων ισοπέδωσης των λαών και των εργαζομένων με την αφορμή της «επίλυσης» των προβλημάτων και ο βαθύς ύπνος των αριστερών και «αριστερών» κωμάτων μας που μας οδήγησαν εδώ, καθώς και οι αντιστάσεις των λαών μέχρι λίγο πιο παλιά (έχουν συμβεί πολλά από τότε, Ισπανία, Ελλάδα, ΗΠΑ, Αργεντινή,…) περιγράφονται σε πιο παλιά άρθρα εδώ αλλά και παντού στο Διαδίκτυο (για όποιον θέλει να ψάξει). Εδώ θα μιλήσω λίγο για την άποψη μου όσο αφορά την τωρινή κατάσταση στην Κύπρο.

Οι τραπεζίτες της Κύπρου  ήξεραν τους κινδύνους των επενδύσεων σε ελληνικά ομόλογα από τότε που επένδυαν. Ακόμη και οι «φίλοι» τους στους οίκους αξιολόγησης είχαν ήδη αξιολογήσει με Β, δηλαδή speculative, συνώνυμο του φισιών ρουλέτας στην επενδυτική αργκό, τα εν λόγω ομόλογα. Παρ’ όλ αυτά, επένδυσαν δισεκατομμύρια σε αυτά σε μια προσπάθεια περαιτέρω αύξησης των κερδών τους. Εξάλλου, ήξεραν ότι το κράτος δεν θα άφηνε τις τράπεζες να χρεωκοπήσουν, όχι επειδή ενδιαφέρονται οι «κύριοι» πωλητικοί για τον λαό που τους ψήφισε, αλλά για τους λόγους που περιγράφονται εδώ.

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

Τώρα λοιπόν που ο τζόγος των τραπεζιτών της Κύπρου δεν απέδωσε, ακολουθούν την τακτική του οποιουδήποτε χαρτοπαίκτη: Δανεικά και αγύριστα από δικαίους και αδίκους.

Επειδή όμως θα ήταν αδιανόητο να δαγκώσουν οι πολιτικοί το χέρι που τους ταϊζει (κεφαλαιοκράτες, μίντια τα οποία τους διαφημίζουν στις προεκλογικές και τα οποία ελέγχονται από τους διαφημιστές τους κοκ) το τίμημα απαιτούν να πληρώσει ακόμη μια φορά ο λαός, ο πολίτης, αυτός που όταν οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις είχαν κέρδη, τον καιρό της φούσκας, δεν έβλεπε τίποτα από αυτά.

Έτσι λοιπόν, λόγω της ανάγκης «ξελασπώματος» των 12 και πλέον δις των απωλειών των τραπεζών μετά το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, αλλά και των 5 και πλέον δις των κρατικών ελειμμάτων λόγω του ότι δεν εφορολογείτο ο πλούτος (ακόμη και ο αδρανής, όπως τα δις των κεφαλαίων στις τράπεζες, η μεγάλη ακίνητη ιδιοκτησία) πέραν του 10% και δεν μπορούσε έτσι να συντηρηθεί κράτος πρόνοιας χωρίς δάνεια, φτάσαμε στο σημείο να παρακαλάμε την Τρόικα. Η Τρόικα ουσιαστικά επιβάλλει συνταγές διάλυσης, όπως ιδιωτικοποιήσεις των πάντων/ξεπούλημα του Δημοσίου (ακόμη και κερδοφόρων εταιρειών!), μείωση των κρατικών εσόδων (από τα οποία μειούμενα έσοδα υποτίθεται θα ξεπληρωθούν τα χρέη στην Τρόικα!), απορύθμιση των εργασιακών (ώστε να δουλεύουμε 6ήμερο 13ωρο όπως επιβάλλουν τώρα στην Ελλάδα, καλό πράγμα η εξόντωση στην εργασία, Arbeit Macht Frei) και διάφορα άλλα όμορφα.

Το ΔΝΤ από όπου πέρασε δεν έφερε παρά ύφεση, πείνα, ανεργία, ασθένειες, υπανάπτυξη, πολέμους και διάφορα άλλα καλά της «ελεύθερης αγοράς» (που αλήθεια, πόσο «ελεύθερη» είναι όταν ξένα, υπερεθνικά, μη ψηφισμένα, κεντρικά κέντρα λήψης αποφάσεων ελέγχουν ολόκληρη την οικονομία μιας χώρας , ολόκληρη την διαβίωση ενός λαού?). Αργεντινή, Χιλή, Ζαϊρ, Ρουμανία, Ινδονησία, Βραζιλία, Λετονία…Ελλάδα.

Για τις συνέπειες των «μέτρων» του ΔΝΤ μιλά το παρακάτω κείμενο της ομάδας ΑΝΤΑΡΤΕΣ

http://antartescy.blogspot.com/2012/10/h.html

Απόσπασμα

Ρουμανία: Zήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ τον Μάρτιο του 2009. Χορηγήθηκε δάνειο ύψους 12,9 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση της χώρας προέβη σε 137.000 απολύσεις στο Δημόσιο, μείωσε τις συντάξεις και τους μισθούς και αύξησε τους φόρους. Το 2009 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 7,1%.
 
Ουγγαρία: Προσέφυγε στο ΔΝΤ στα τέλη του 2008. Της χορηγήθηκε δάνειο ύψους 12,5 δισ. ευρώ. Η ουγγρική κυβέρνηση προχώρησε στην κατάργηση του 13ου μισθού, της 13ης σύνταξης και στην περικοπή κατά 20%- 30% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε το 2009 κατά 6,3%.
 
Λετονία: Το ΔΝΤ χορήγησε δάνειο ύψους 1,7 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση της χώρας προχώρησε σε μείωση κατά 30% των μισθών του δημοσίου, σε περικοπή δαπανών κατά 4,5%, σε πάγωμα συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ. Το 2009 η ανεργία στη χώρα εκτινάχθηκε στο 16,6%.
 
Αργεντινή: Στην Αργεντινή το ΔΝΤ χορήγησε δάνεια ύψους 7,2 δισ. δολαρίων το 1999 και 39,7 δισ. δολαρίων το 2000. Τον Δεκέμβριο του 2001 η κυβέρνηση της Αργεντινής ανακοίνωσε νέα μέτρα όπως μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% και πάγωμα των καταθέσεων. Η ανεργία της χώρας εκτοξεύθηκε στα ύψη, φτάνοντας έως και το 40% .
Το 48% του πληθυσμού έμεινε εκτός ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άρα χωρίς φάρμακα λόγω των πολιτικών που επιβλήθηκαν. Τα μέτρα προκάλεσαν κοινωνική αναταραχή και ακολούθησε παραίτηση της κυβέρνησης. Η νέα κυβέρνηση που ανέλαβε την εξουσία κήρυξε πτώχευση.
 
Μεξικό: Το Μεξικό ζήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ το 1995. Χορηγήθηκε δάνειο ύψους 30 δισ. δολαρίων. Μετά τα νέα μέτρα που επιβλήθηκαν στη χώρα, οι πολίτες που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας ξεπέρασαν το 50% και ο κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 20%.
Βραζιλία: Το δάνειο 41 δισεκατομμύρια δολάρια υπό την προϋπόθεση της περικοπής των κυβερνητικών δαπανών κατά 28 δις (με απόλυση δημοσίων υπαλλήλων και ιδιωτικοποιήσεις). Αποτέλεσμα ήταν να ανεβούν τα καταναλωτικά δάνεια κατά 250% και να υπάρχουν μαζικές πτωχεύσεις επιχειρήσεων και τραπεζών. Η ανεργία ξεπέρασε το 17%.
 
Ινδονησία: Η επιβολή των πολιτικών του ΔΝΤ εκεί οδήγησε σε πτώση του παραγόμενου πλούτου κατά 45%. Αποτέλεσμα: Βίαιη κοινωνική εξέγερση με εκατοντάδες νεκρούς.
 
Τουρκία: Πήρε δάνειο των 20,4 δις ευρώ μείωσε τους μισθούς κατά 20% και αύξησε κατακόρυφα τα επιτόκια.
 
Ελλάδα: Πήρε από το 2010 μέχρι σήμερα 145 δις ευρώ. Μείωση κατώτατου μισθού σε όλους 25% και 32% στους νεοεισερχόμενους μέχρι 25 ετών! Αύξηση ΦΠΑ μέχρι 25%. Αύξηση των εισιτηρίων στις συγκοινωνίες κατά 25%.  Κατάργηση 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης. Περικοπές συντάξεων, επιδομάτων, δαπανών υγείας και παιδείας. 150 χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο θα γίνουν μέχρι το 2015. Η ανεργία ήδη ξεπέρασε το 25%. Αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες κατά 40%, 3 χιλιάδες μόνο από το 2009 μέχρι σήμερα.  
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες υπάρχει μείωση του προσδόκιμου ζωής κατά 6 με 7 χρόνια στις χώρες που επεμβαίνει το ΔΝΤ.

Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι ΠΟΥΘΕΝΑ το ΔΝΤ δεν κατάφερε να επιβληθεί «δικαίως» και με την σύμφωνη γνώμη των λαών.

Πχ
Ινδονησία- Δικτατορία Σουχάρτο
Χιλή- Δικτατορία Πινοσέτ (την οποία ο νεοφιλελεύθερος οπαδός της ιδιωτικοποίησης των πάντων Μίλτον Φρίντμαν εθαύμαζε)
Πρώην ΕΣΣΔ- Το σοκ της κατάρρευσης του ψευδεπίγραφου σοσιαλισμού(κρατικού καπιταλισμού) των εν λόγω χωρών (σημειωτέο ότι το ΔΝΤ και η υπόλοιπη διάλυση των εν λόγω χωρών ήρθε ΜΕΤΑ την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού»).
Τουρκία- Μόνιμο φασιστικό καθεστώς από τον καιρό του Κεμάλ μέχρι σήμερα, 4 πραξικοπήματα και παρ ολίγον 5.

Τώρα, μια εξέταση του γιατί τα μέτρα της Τρόικας και μέτρα «ελεύθερης αγοράς» γενικά όχι μόνο διαλύουν τους πιο ανίσχυρους οικονομικά οι οποίοι αφήνονται έρμαιο των κεφαλαιοκρατών (πχ αγορά εργασίας) το οποίο είναι αυτονόητο, σε μια ζούγκλα επικρατεί και ο αντίστοιχος νόμος, αλλά και δεν φέρνουν «ανάπτυξη».

Ιδιωτικοποίηση δημόσιων υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες που απαιτείται από την Τρόικα να ιδιωτικοποιηθούν είναι ΠΑΝΤΑ οι κερδοφόρες η με δυνατότητες κερδοφορίας. Αντί αυτά τα κέρδη να πηγαίνουν πλέον στο κράτος (το οποίο να μπορεί είτε να ξεπληρώνει το έτσι κι αλλιώς κατασκευασμένο χρέος, είτε πιο σημαντικό να κάνει έργα υποδομής που βοηθούν την ανάπτυξη και δημιουργούν θέσεις εργασίας, είτε να τα δίδει υπό μορφή κοινωνικής πρόνοιας, αυξάνοντας έτσι την κατανάλωση, την ζήτηση, την προσφορά και τις επενδύσεις και τις θέσεις εργασίας) πηγαίνουν πλέον στους κεφαλαιοκράτες που τα αποθηκεύουν σε offshore στην Ελβετία, τα Κέυμαν κοκ.

Μείωση μισθών, συντάξεων, επιδομάτων κοκ. Προκαλούν μείωση της κατανάλωσης της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού, προκαλώντας μείωση της ζήτησης και κλείσιμο επιχειρήσεων, άρα και ανεργία.

Απορύθμιση και καταστροφή των εργασιακών δικαιωμάτων (πχ ΑΤΑ, κοκ). Από τη μία οι μειώσεις μισθών λόγω της ευχέρειας των εργοδοτών να το κάνουν προκαλούν αύξηση της ανεργίας λόγω μείωσης της κατανάλωσης και της ζήτησης. Από την άλλη η αύξηση των ωραρίων (με τον ίδιο-μειωμένο-μισθό) συνεπάγεται ότι κάθε εργοδότης χρειάζεται λιγότερο εργατικό δυναμικό, άρα αύξηση της ανεργίας.

Ακόμη και οι ίδιοι οι προφητοοικονομολόγοι του ΔΝΤ αναγνώριζαν το λανθασμένο των στρατηγικών τους αν όντως είχαν ως στόχο την αποπληρωμή των χρεών και την οικονομική «ανάπτυξη».

http://digitaljournal.com/article/329376

Οπότε γιατί επιλέγουν να συνεχίζουν να επιβάλλουν αυτές τις πολιτικές?

(κάτι ακόμη που δείχνει τις πραγματικές τους προθέσεις είναι ότι όταν κάποια κυβέρνηση, έστω και για το θεαθήναι,  αντιπροτείνει μη οριζόντιες περικοπές, δηλαδή να περικοπούν μισθοί, επιδόματα κοκ πρώτα από τους πιο υψηλά αμειβόμενους, κάτι που δημοσιονομικά θα είχε ως αποτέλεσμα την ίδια «μείωση εξόδων» που τόσο προωθούν οι τροικανοί με μια οριζόντια μείωση δηλαδή για όλους το ίδιο, η τρόικα δεν το δέχεται!Πχ Κύπρος τώρα, αφού η κυβέρνηση είχε θέσει μια τέτοια αντιπρόταση)

Η Τρόικα (ΔΝΤ,ΕΕ,ΕΚΤ) δεν είναι μόνο οικονομικό τεχνοκρατικό εργαλείο, αλλά ένα πολιτικό εργαλείο των ισχυρών (κεφαλαιοκρατών) οι οποίοι εφαρμόζοντας το «δόγμα του σοκ»

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Shock_Doctrine

θέλουν πρώτα να δημιουργήσουν (η αν υπάρχει ήδη να εντείνουν) μια σοβαρή κρίση που αγγίζει σοβαρά την καθημερινότητα του μέσου ανθρώπου, ώστε μετά να προτείνουν «λύσεις», των οποίων οι «παράπλευρες» συνέπειες είναι ουσιαστικά το ζητούμενο.

Σε αυτά τα πλαίσια, το ζητούμενο από τα μνημόνια και τα μέτρα είναι να μπορέσουν να περάσουν ως «απαραίτητα» μέτρα τα οποία διαλύουν όλους πλην των ελάχιστων που ελέγχουν το χρήμα και την οικονομική και πολιτική εξουσία (τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, κεφαλαιοκράτες) ώστε να μπορέσουν οι τελευταίοι να εκμεταλλευτούν τους πρώτους ασύστολα, διαγράφοντας κατακτήσεις δεκαετιών (εργασιακά δικαιώματα, κράτος πρόνοιας).

Σε Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία ο λαός, παρά το ότι δεν αντιστέκεται όσο θα έπρεπε δεδομένων των καταστάσεων (κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον καλλιεργημένο φόβο, την μιντιακή προπαγάνδα και τον αντιπερισπασμό της νεοναζιστικής ακροδεξιάς) υπάρχει δυνατή αντίσταση η οποία πιθανό αν ενταθεί στο άμεσο μέλλον να φέρει κάποιες ανατροπές, όπως είχε γίνει επιτυχώς πιο παλιά στην Αργεντινή και τον Ισημερινό.

Η Αργεντινή, μετά από χρόνια εξαθλίωσης ακολουθώντας τις συνταγές του ΔΝΤ, αποφάσισε να κηρύξει χρεωκοπία και να απαλλαγεί από τόσο το χρέος όσο και τα βάρβαρα μέτρα του ΔΝΤ. Μετά από λίγους μήνες άρχισε να ανακάμπτει.  Ο Ισημερινός επαναδιαπραγματεύτηκε το χρέος και ξέφυγε.

Στην Κύπρο, όλοι οι πολιτικοί και τα κόμματα συμφωνούν επί της ουσίας με τα μνημόνια (αν και το ΑΚΕΛ, σε μια προσπάθεια περιορισμού απωλειών, προβαίνει σε κάποιες πολιτικές μανούβρες τύπου «καθυστεράμε το μνημόνιο για να πούμε ότι αντισταθήκαμε»). Με το 61% των κυπρίων σύμφωνα με δημοσκοπήσεις (αν δεν είναι στημένες…) να δέχονται τα ερχόμενα μνημόνια και να μην ακούγεται εναλλακτικός λόγος, δεν φαίνεται προς το παρόν να υπάρχουν μεγάλα περιθώρια. ΄Εχουμε χάψει το παραμύθι ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, αγνοώντας ότι τυχόν χρεωκοπία της Κύπρου θα είχε βαριές συνέπειες σε αναλογία με τα χρήματα που θα μας δανείσουν  ΚΑΙ για την υπόλοιπη ευρωζώνη, οπότε ακόμη και αν δεν δεχόμαστε τα μνημόνια δεν θα είχαν άλλη επιλογή παρά να εκταμιεύσουν τα χρήματα που «χρειαζόμαστε».

Επίσης υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές

http://www.sigmalive.com/inbusiness/opinions/external/530616

Σημ. 1. Το παραπάνω δεν είναι από αριστερό οικονομολόγο…
Σημ. 2. 350 εκατομμύρια μέτρα τον χρόνο για τις τράπεζες, μόνο 80 για το κράτος, ποιος φταίει για το μνημόνιο?

Γιατί αγνοούμε τα πιο πάνω? Επειδή ο «πατριώτης» Αναστασιάδης, ο ογκόλιθος σταθερότητας Λιλλήκας, ακόμη και ο «αριστερός» Μαλάς, οι υποψήφιοι νέοι «σωτήρες», δεν μας το λένε, αφού οι οικονομικά ισχυροί που τους πληρώνουν

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/23/%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

θέλουν να διαλυθεί ο κόσμος και ειδικά τα εργασιακά δικαιώματα με ένα σκληρό μνημόνιο.

Αυτή την στιγμή το ζητούμενο είναι να σπάσει αυτή η σιωπή όσο αφορά την επερχόμενη καταστροφή, και αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν όσοι έχουν υπόψη τους τι γίνεται και ενδιαφέρονται μεταδώσουν την αλήθεια στους υπόλοιπους, οι οποίοι υπόλοιποι βεβαίως και αντιλαμβάνονται πόσο καταστροφικό θα είναι το μνημόνιο, απλά μέχρι τώρα πιστεύουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Αν ενημερωθεί ο κόσμος για τους άλλους δρόμους και κτυπηθεί αυτή η ηττοπάθεια, το επόμενο βήμα είναι η αυτοοργάνωση του (όπως η κίνηση όσων επλήγηκαν από την μαφία της Μαρφίν με τα αξιόγραφα, αλλά σε πολύ πιο μαζικό και δυναμικό επίπεδο) για την ανατροπή αυτών των πολιτικών και όσων τις στηρίζουν. Από τέτοιο αυτοοργανωμένο κίνημα ανατροπής μπορεί να δημιουργηθούν νέες, πιο δίκαιες κοινωνικές και οικονομικές δομές, όπως στην Ισλανδία, όπου τώρα οι πολίτες ενέκριναν με συντριπτική πλειοψηφία σε δημοψήφισμα το νέο σύνταγμα το οποίο βγήκε αμεσοδημοκρατικά  στις συνελεύσεις, τους δρόμους και τις πλατείες

http://crazyemailsandbackstories.wordpress.com/2012/05/12/icelands-amazing-peaceful-revolution-still-not-in-the-news-backstory/

http://en.wikipedia.org/wiki/Icelandic_constitutional_referendum,_2012

http://en.wikipedia.org/wiki/Icelandic_Constitutional_Assembly

http://en.wikipedia.org/wiki/Kitchenware_Revolution

Τα παραδείγματα είναι εκεί. Μένει να τα ακολουθήσουμε.

Οι κρατικοί τρομοκράτες τραμπούκοι ξανακτυπούν: Αναίτια επίθεση και δίωξη στον κατειλημμένο χώρο Occupy Buffer Zone στην Πράσινη Γραμμή

Απρίλιος 7, 2012

Παρασκευή 6/4, γύρω στις 10 το βράδυ (και ενώ η περιοχή ήταν, λόγω του ότι ήταν νύκτα Παρασκευής, γεμάτη με κόσμο, κάτι που δείχνει ακόμη περισσότερο την θρασυδειλία τους), δεκάδες οπλισμένοι σαν αστακοί (ακόμη και με στρατιωτικά υποπολυβόλα MP5) μπάτσοι της ΜΜΑΔ επιτέθηκαν κατά του κατειλημμένου χώρου όπου εδώ και μήνες, όπως και σε όλους τους κατειλημμένους χώρους του κινήματος Occupy ανά το παγκόσμιο, γίνεται μια προσπάθεια δημιουργίας κοινωνικών και πολιτικών χώρων, και όπου υπήρχαν νεαρά, άοπλα και χωρίς βίαιη αντίσταση άτομα.

Εκεί σίγουρα δεν υπήρχε ούτε γιάφκα «τρομοκρατών», ούτε κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, ούτε τίποτα παρόμοιο (αν υπήρχε όντως κέντρο διακίνησης, τότε κι αν θα ήταν ασφαλής ο χώρος, αφού είναι πασίγνωστη η συμπαιγνία νονών του υποκόσμου-αστυνομίας). Αντίθετα, κάποια άτομα είχαν καταλάβει τον ακατοίκητο και αχρησιμοποίητο εδώ και δεκαετίες χώρο-κτίριο έχοντας ως στόχο να μεταδώσουν μέσω της παρουσίας τους εκεί και όσων διαδραματίζονταν (εκδηλώσεις, ραδιοφωνικός σταθμός) ένα πολιτικό μήνυμα. Ότι είναι καιρός πλέον όχι μόνο να επανενωθεί η Κύπρος με πρωτοβουλία των λαών και όχι των υπηρετών του κεφαλαίου ηγετίσκων-εξουσιαστών, αλλά να ανατραπεί αυτό το βάρβαρο σύστημα κυριαρχίας του ισχυρότερου και εξαθλίωσης που ονομάζεται καπιταλισμός.

Η δράση αυτή ήταν, όπως και όλα τα Occupy ανά το παγκόσμιο, καθαρά ειρηνική. Και δυστυχώς, όπως και όλα τα μεγάλα Occupy, δέχθηκε την (καθόλου ειρηνική) καταστολή των δυνάμεων (αν)ασφαλείας αφού είναι αναμενόμενο τέτοια μηνύματα για κοινωνική ελευθερία και δικαιοσύνη να μην βολεύουν τους άρχοντες.

Οι πάνοπλοι «γαμιάδες» μπάτσοι επιτέθηκαν, σπάζοντας πόρτες και τζάμια, δέρνοντας κόσμο, συλλαμβάνοντας αναίτια όσους εκείνη την ώρα βρίσκονταν μέσα στο κτίριο. Σκηνές βαρβαρότητας, πανικού, αλλοφροσύνης. Νέες κοπέλες δέκτηκαν ανοικτές παρενοχλήσεις από τα απολίτιστα ανθρωποειδή μαντρόσκυλα καθώς και το ξύλο κυριολεκτικά της αρκούδας (κάποιοι, συμπεριλαμβανομένης μιας νεαρής κοπέλας, χρειάστηκε να μεταφερθούν στο νοσοκομείο). Εφτά τραυματίες. 29 προσαγωγές. Ψυχολογικός πόλεμος. Ανοικτός φασισμός. Μια τεράστια πρόκληση ενάντια σε όλους όσους αντιστέκονται με οποιονδήποτε τρόπο σε αυτό το σκατοσύστημα που κυριαρχεί.

Η οποία πρόκληση συνεχίζεται από τα πιο αντιδραστικά Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης (βλέπε το Σίγμα του ακροδεξιού ΕΟΚΑΒητατζή που να μην λύσει το πτώμα του Χατζηκωστή, το ΑΝΤ1 του ακροδεξιού Παπαφιλίππου, και το OnlyCy το οποίο παλαιότερα «αβάνταρε» το νεοναζιστικό κόμμα Εθνικό Λαικό Μέτωπο) τα οποία μιλάνε για «άντρο ναρκωμανών» στο οποίο γίνονταν «πράματα και θάματα»(όπως λέμε…»άντρο του διαβόλουυυυυ…μπούυυυυυ!») αφού βρέθηκε η τεράστια ποσότητα του…ενός γραμμαρίου! Σε στρατόπεδα βρίσκεις πολύ μεγαλύτερες ποσότητες! (το αν έχει το κράτος το δικαίωμα να ορίζει τι χρησιμοποιούμε στο σώμα μας-με ποιο δικαίωμα- άλλο θέμα).

Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποια άλλα άτομα τα οποία έχουν ακόμη κάποια λογική και βάζουν τα πράγματα μέχρι ένα βαθμό πιο κοντά στην πραγματικότητα.

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=217887&-V=articles

Οι παραμέτροι που μπορούν να τεθούν πολλές.

Η επερχόμενη κυπριακή προεδρία της ΕΕ όπου «όλα πρέπει να λάμπουν» και δεν έχουν χώρο οι διαφορετικοί.

Το ότι το εν λόγω κτίριο ανήκε στην μονή Κύκκου (η εκκλησία, η οποία δεν έχει πρόβλημα με επιδρομές για να βρεθεί…ένα γραμμάριο ενώ παπάδες διακινούν κιλά)

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=217810&-V=articles

και της οποίας οι αρχηγοί μπλέκονται συνεχώς σε οικονομικές συμφωνίες και σκάνδαλα εκατομμυρίων- δες Τόμης ο Βους και Ντουμπάι και κάποια χρόνια παλαιότερα ο πρώην επίσκοπος Λεμεσού

και η οποία εκκλησία φυσικά δεν δέχεται τα φιλελεύθερα άτομα λόγω του ότι αντιτίθενται στην ηγεμονία της.

Το ότι τα εν λόγω άτομα εκφράζονται κατά του καπιταλισμού και της εκμετάλλευσης των καταπιεσμένων/της πλειοψηφίας, κάτι που δεν αφήνει ούτε ιδιωτικά κανάλια-μεγαλοεταιρείες ασυγκίνητα, ούτε τις τράπεζες και τους λοιπούς διαφημιστές των εν λόγω καναλιών, ούτε φυσικά το κράτος όπου τα κόμματα που συμμετέχουν στην εξουσία επιχορηγούνται από τις επιχειρήσεις.

Ο νέος δήμ(ι)αρχος Λευκωσίας Γιωρκάτζης (ακροδεξιός), ο οποίος…αφρίζει όταν ακούει για επανένωση, αντικαπιταλισμό, το διαφορετικό, Αριστερά, αναρχισμό, διασκέδαση

Όταν η διασκέδαση γίνεται έγκλημα…

και γενικά…»ξυμαρισιά» και ο οποίος έταξε «τεκάλεμιτ» της παλιάς Λευκωσίας στους εγκεφαλοπλυμένους μαλάκες που τον ψήφισαν.

Η ερχόμενη και στην Κύπρο οικονομική κρίση οπότε θέλουν να μην υπάρχουν εστίες αντίστασης…

Η θέση της κατάληψης μεταξύ Βορρά, Νότου και ΟΗΕ.

Τέλος, ίσως αυτό που πραγματικά…τους έκανε να ανησυχήσουν, το ότι πριν λίγες μέρες τα παιδιά στην κατάληψη έστησαν ραδιοφωνικό σταθμό στο Διαδίκτυο, κάτι που πλέον επέτρεπε ένα άνοιγμα της κατάληψης προς την κοινωνία. Αφού άρχισε να λειτουργεί ο σταθμός, λίγες μέρες μετά επιτέθηκαν. Αυτό δείχνει και την μεγάλη δύναμη των νέων τεχνολογιών, ίσως το πιο σημαντικό (μαζί με την απεργία και την πολιτική ανυπακοή) όπλο  του καταπιεσμένου ενάντια στο καταστρεπτικό σημερινό σύστημα.

Πρέπει επίσης να κρατηθεί ο τρόπος με τον οποίο διαλύθηκε ο χώρος. Ενώ ήξεραν ότι είχαν να κάνουν με άοπλα άτομα τα οποία δεν τους απειλούσαν, επιτέθηκαν με αυτόματα όπλα και γκαγκστερικά σαν να είχαν να κάνουν με την Αλ Κάιντα. Και οι πράξεις βίας τους στοχεύονταν σε περισσότερο νέα άτομα. Οι προθέσεις τους φανερές: Χτυπήστε και τραμπουκίστε με το μέγιστο δυνατό σοκ

http://www.infoshop.org/amp/NaomiKlein-TheShockDoctrine.pdf

τα νέα (και άρα πιο ευδιαμόρφωτα) άτομα ώστε να τα εμποδίσετε από το να «ξυπνήσουν»…

Δυστυχώς, εξουσιαστές μαλάκες μου, σας έχω νέα:

Καταφέρατε από μόνοι σας να τα ξυπνήσετε ακόμη περισσότερο!

Δεν ξέρω τι νομίζετε πως πετύχατε, αλλά αυτό δεν θα περάσει. Το κτύπημα στην κατάληψη δυναμώνει την ιδέα πίσω της. Και δεν υπάρχει πιο δυνατό πράγμα από μια ιδέα που ο καιρός της έχει φτάσει (Βολταίρος)

Ήδη χιλιάδες έχουν ακούσει το τι έγινε και παρόλη την προπαγάνδα των πληρωμένων κονδυλοφόρων σας σε κάποια ΜΜΕ πολύ σύντομα η αλήθεια θα μεταδοθεί (και) από εμάς όπως έγινε, ώστε όλη η κοινωνία να δει το πραγματικό πρόσωπο του κράτους, το οποίο δείχνετε. Το Διαδίκτυο (το οποίο ξέρουμε πόσο μισάτε και θέλετε να ελέγξετε λόγω του εκ φύσεως ανεξέλεγκτου χαρακτήρα του) θα βουίσει με εικόνες του τι έγινε.

Να αναμένετε σύντομα την αντίδραση της κοινωνίας. Ήδη (και) από τα σχόλια και τις συζητήσεις στο Διαδίκτυο (θα επαναλαμβάνω αυτή την λέξη μέχρι να…πελλάνετε) φαίνεται πόσο σας…συμπαθούν!

Σημειωτέο: Η εν λόγω «επιχείρηση» ήταν και παράνομη, όπως εξηγά εδώ ο φίλος osr

http://osr55.wordpress.com/2012/04/07/%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CF%84/

αλλά οι νόμοι ισχύουν μόνο για όσους δεν είναι αρκετά ισχυροί…

Το κίνημα Occupy ανά το παγκόσμιο, και στην Κύπρο, συνεχίζεται όπως και θα συνεχίζεται και η αντίσταση μέχρι είτε να ανατραπεί κάθε αδικία, είτε να μας «καθαρίσετε» όλους (μετά όμως ποιος θα δουλεύει για σας, ε;)

ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΤΕ

ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΕΤΕ

Ραδιοφωνικός σταθμός της κατάληψης της οδού Λήδρας

Μαρτίου 29, 2012

Η κατάληψη στο οδόφραγμα της οδού Λήδρας, η οποία αποτελεί τμήμα του κινήματος καταλήψεων πλατειών (Occupy Movement) ανά το παγκόσμιο, και η οποία παρά τις δυσκολίες συνεχίζει να υπάρχει και να αναπτύσσεται συνεχώς, έχει εγκαταστήσει ραδιοφωνικό σταθμό ο οποίος μεταδίδει συνεχώς.

Επικαιρότητα, συζητήσεις, ενημερώσεις και φυσικά άφθονη μουσική και διασκέδαση!

Συντονιστείτε εδώ

http://radio.occupybufferzone.info/

 

Αυτοοργανωμένο μαθητικό περιοδικό Σκαπούλα: Πορεία μνήμης Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και ανακοίνωση

Νοέμβριος 22, 2011

(σημ. πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε μεγάλη, το μπλογκ δεν τη δείχνει καλά)

Η ΟΡΓΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΕΙΣΜΑ, ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΙΣΜΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Βράδυ 6 Δεκέμβρη, 2008, Εξάρχεια. Ο μπάτσος Κορκονέας δολοφονεί τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Τις επόμενες μέρες η Ελλάδα έζησε τη σφοδρότερη εξέγερση εδώ και δεκαετίες – εξέγερση η οποία δεν περιορίστηκε μόνο σαν απάντηση στη δολοφονία του Αλέξη, αλλά έγινε απάντηση στην καθημερινή καταπίεση και μιζέρια. Καταλαμβάνονται πανεπιστήμια και άλλα κτίρια, γίνονται πορείες, συγκρούσεις, απαλλοτριώσεις και μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας εξεγείρονται και επιτίθενται.

3 χρόνια μετά, και τίποτα δεν φαίνεται να έχει αλλάξει. Ή μήπως όχι? Στην Ελλάδα ο Δεκέμβρης άφησε μια παρακαταθήκη αυτοοργάνωσης, είτε από τις καταλήψεις που εμφανίστηκαν, είτε από διάφορα εγχειρήματα όπως τα αυτοδιαχειριζόμενα πάρκα και τις συνελεύσεις γειτονιάς, που προτάσσουν έμπρακτα την αντιιεραρχική κοινωνική οργάνωση. Η εξέγερση σηματοδότησε την αρχή μιας παγκόσμιας περιόδου όπου η εξουσία γίνεται όλο και πιο επιθετική, αλλά οι αντιστάσεις δυναμώνουν – παντού. Στην μισή Ευρώπη τα κράτη εξαπολύουν επίθεση με «μέτρα λιτότητας» ενάντια στην κοινωνία, σε κάθε γωνιά της γης όμως όλο και πληθαίνουν αυτοί που μπροστά στο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν επιλέγουν να αντισταθούν. Από τις απεργίες στην Ελλάδα, μέχρι τον πολύμηνο αγώνα των φοιτητών στην Χιλή, από μαθητικούς αγώνες και το ξέσπασμα των περιθωριοποιημένων στο Λονδίνο μέχρι τα κινήματα των καταλήψεων που εμφανίζονται παντού, από τους κοινωνικούς αγώνες στη Γαλλία μέχρι την αυτοοργανωμένη γενική απεργία στο Όκλαντ της Αμερικής, από τις εξεγέρσεις του Αραβικού κόσμου μέχρι την κατάληψη της Wall St. Στην καρδιά του καπιταλισμού.

Στην Κύπρο όμως? Τα πράγματα δεν φαίνονται και τόσο καλά… Ραγδαία άνοδος του εθνικισμού σε ένα νησί που άλλωστε έχει παράδοση στην ακροδεξιά, «αφυπνισμένοι», «αγανακτισμένοι» και λοιποί (οι οποίοι σε συνδυασμό με τα οικονομικά μέτρα αποτελούν μορφή της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στην κοινωνία) να αναμετρούνται σε παιχνίδια πολιτικής σκοπιμότητας με το ΑΚΕΛ, βλέπουμε την νεκρή από χρόνια αριστερά να γυροφέρνει το κουφάρι της, μια ενδυναμωμένη δεξιά, την εκκλησία και την εθνικιστική της υστερία, καθώς και τον πολιτικό ρόλο που προσπαθεί να παίξει.  Ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση δυστυχώς φαντάζει ανύπαρκτος. Γιατί όμως? Μήπως οι λογικές του συστήματος που μας θεωρεί αναλώσιμους, οι ίδιες λογικές δηλαδή που σκότωσαν τον Αλέξη, δεν εμφανίζονται εδώ? Μήπως η απαξίωση για την ανθρώπινη ζωή δεν είναι ολοφάνερη? Το σύστημα μας σκοτώνει καθημερινά, με την καταπίεση και την εκμετάλλευση που επιβάλλει: στο δρόμο, στους χώρους εργασίας, στο σχολείο, στο στρατό… παντού. Το είχαμε ξαναπεί για τα γεγονότα στο Μαρί. Το σύστημα δολοφονεί: όχι μόνο σε κάποιες «άτυχες στιγμές» ή σε κάποια «μεμονωμένα περιστατικά» αλλά κάθε μέρα, συνεχώς. Μήπως στην Κύπρο δεν εμφανίζονται τα σημάδια του γενικευμένου εργατικού μεσαίωνα που οι κυρίαρχοι προσπαθούν να επιβάλουν? Η απάντηση βρίσκεται στα χιλιάδες εργατικά ατυχήματα, στην αυξανόμενη ανεργία, και στα «μέτρα λιτότητας.» Ως μαθητές και μελλοντικοί εργαζόμενοι οφείλουμε να πάρουμε θέση, τώρα που οι εργαζόμενοι βρίσκουν τον εαυτό τους στο έλεος των αφεντικών, να κρατήσουμε ζωντανή την μνήμη των ταξικών αγώνων και των κεκτημένων που κέρδισαν (τα οποία μέχρι πρότινος θεωρούνταν δεδομένα, όπως το οκτάωρο – όχι πια!), χωρίς να πέφτουμε στην παγίδα να ζητάμε καλύτερους όρους σφαγής, αλλά κρατώντας πάντα το όραμα της ανατροπής. Να αντιληφθούμε την κρίση ως κοινωνικό φαινόμενο όπου οξύνεται ο κοινωνικός ανταγωνισμός και η πάλη των τάξεων. Οργή λοιπόν, όχι για έναν «κακό μπάτσο» ή κάποιες «λανθάνουσες αποφάσεις» των κυρίαρχων. Συνειδητοποιημένη οργή ενάντια στην εξουσία και τις αντιλήψεις που τη στηρίζουν.

Γι’ αυτό λοιπόν, καιρός να ακουστούμε. Καιρός να προτάξουμε στην πράξη την αξιοπρέπεια και την αντίσταση. Καιρός να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας, μακριά από κάθε είδους καθοδηγητές, αρχηγούς, και υποκινητές. Καιρός να αγωνιστούμε, για μια κοινωνία ισότητας-αλληλεγγύης-ελευθερίας, για να ξεφορτωθούμε επιτέλους τις αλυσίδες της εξουσίας και της βαρβαρότητας.

Τώρα μιλάμε εμείς!

Πορεία, Παρασκευή 2/12 19:30 Πλ. Ελευθερίας

Μαθητική ομάδα σκαπούλα / skapoula.espivblogs.net

Το κίνημα καταλήψεων πλατειών: Μερικές σκέψεις

Νοέμβριος 22, 2011

Τελευταία, κυρίως λόγω και της εντεινόμενης αντεπίθεσης των οικονομικών και πολιτικών ελίτ ενάντια στις κατακτήσεις των λαών που κερδήθηκαν με αίμα και θυσίες των τελευταίων δύο αιώνων παρουσιάζεται μια ευρεία και παγκόσμια αμφισβήτηση του υπάρχοντος οικονομικού/πολιτικού/κοινωνικού μοντέλου, δηλαδή του νεοφιλελεύθερου, ανεξέλεγκτου καπιταλισμού.

Ένα μοντέλο το οποίο επροωθείτο από τους διάφορους πριμοδοτούμενους πολιτικάντηδες της Δύσης αλλά και τους παρατρεχάμενους τους βαλτούς δικτατορίσκους του Τρίτου Κόσμου από την δεκαετία του 70 και μετά, όταν είδαν ότι μετά και τα τεράστια κοινωνικά και πολιτικά κινήματα των 60, με αποκορύφωμα το αντιπολεμικό κίνημα και το κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών και των νέγρων στις ΗΠΑ, έτριζαν πλέον επικίνδυνα οι καρέκλες τους. Ήδη οι λαοί και οι «κατώτερες» τάξεις είχαν κερδίσει πολλούς αγώνες, πολλά δικαιώματα σε σχέση με την δεκαετία του 20 και παλαιότερα (όταν ο μέσος εργάτης δούλευε δωδεκάωρο, εξαήμερο και δεν είχε να φάει) και διεκδικούσαν με όλο και πιο δυναμικούς τρόπους όλο και περισσότερα.

(στατιστικές για ΗΠΑ, η μείωση του μεριδίου των ελίτ-και η συνεπαγόμενη αύξηση του μεριδίου των υπολοίπων- από την δεκαετία του 20 μέχρι το 70, ενόσω υπήρχαν ισχυρά και οργανωμένα λαικά κινήματα και αγώνες φανερή, σε αντίθεση με το τι ακολούθησε λόγω της αποδυνάμωσης των τελευταίων)

http://elsa.berkeley.edu/~saez/saez-UStopincomes-2006prel.pdf

Πληρωμένοι από τις μεγαλοεταιρείες πολιτικοί όπως ο πρώην ηθοποιός Ρόναλντ Ρέγκαν στις ΗΠΑ και η Θάτσερ στην Αγγλία κατάφεραν να βγουν στην εξουσία μετά από ένα τεράστιο όγκο προπαγάνδας των ΜΜΕ, δημαγωγίας, εκμετάλλευσης των πιο συντηρητικών κομματιών/ενστίνκτων της κοινωνίας και μια επανάπαυση των κατώτερων στρωμάτων. Από τότε μέχρι σήμερα το μέτωπο των ελίτ προελαύνει συνεχώς, διαλύοντας συνεχώς, μεθοδικά, τις κατακτήσεις της πλειοψηφίας η οποία απαιτούσε και απαιτεί το αυτονόητο: Το μερίδιο του πλούτου σε αυτούς που εργάζονται για να τον παράξουν.

Παράλληλα, λόγω της μείωσης της καταναλωτικής ισχύς της πλειοψηφίας λόγω της πιο πάνω αύξησης της ανισοκατανομής του πλούτου οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των ελίτ οι οποίες βασίζονταν σε παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών για ευρεία κατανάλωση δεν ήταν πλέον επικερδείς. Έτσι στράφηκαν στα διάφορα στημένα χρηματοοικονομικά/επενδυτικά/τραπεζικά παιχνίδια, ούτως ώστε να μπορούν να «παίζουν» με το χρήμα-αέρα τους

https://m4trix87.wordpress.com/2009/09/19/%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CF%85%CE%BD/

ενώ ο κόσμος εξαθλιώνεται όλο και περισσότερο.

Το χρέος λοιπόν, τόσο οργανισμών/εταιρειών/πολιτών όσο και ολόκληρων κρατών, ολοένα και πολλαπλασιαζόταν, μέχρι που η μη δυνατότητα αποπληρωμής στεγαστικών δανείων έγινε η θρυαλλίδα που ανατίναξε ολόκληρη την βόμβα του συσσωρευμένου χρέους. Αποτέλεσμα η κρίση του 2008, που παρόλο που υποτίθεται είχε μπει «υπό έλεγχο» -μετά από θυσίες (ποιου άλλου) του μαλάκα πολίτη πο κλήθηκε να πληρώσει για την «διάσωση» των τραπεζών πληρώνοντας σε αυτές λεφτά που αυτές ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ευθύς εξαρχής δεν τελείωσε εκεί.

Το πρόβλημα μεταφέρθηκε στο κρατικό χρέος, το οποίο είναι η αιτία της σημερινής κρίσης που τίναξε στον αέρα την όποια οικονομία της Ελλάδας και πήρε μαζί του και την κυβέρνηση του Γιωργάκη, και τώρα απειλεί όλη την υπόλοιπη ευρωζώνη, με το μέλλον του ευρώ να είναι αβέβαιο (άντε και στο διάολο).  Οι κυβερνήσεις, σε μια προσπάθεια να διασώσουν τις τράπεζες από την βλακεία τους (αντίθετα σε όσα υποτίθεται ότι λέει η ιδεολογία της «ελεύθερης αγοράς») αφαιμάσσουν τους λαούς διαλύοντας και οικονομικά δικαιώματα με πολύ γοργότερους ρυθμούς, τέτοιους που οι λαοί αναμενόμενο ήταν να αντιδράσουν.

Στην Ελλάδα το καζάνι έβραζε από το 2009, έχοντας και πίσω του την κληρονομιά του Δεκέμβρη του 2008, τότε όταν η δολοφονία του Αλέξη έγινε η σπίθα και το κίνητρο για δημιουργία πολλών εναλλακτικών δομών και το ξύπνημα πολλών συνειδήσεων. Μη μπορώντας να ανεκτεί αυτή την κατάσταση, ο ελληνικός λαός έκανε αμέτρητες μεγάλες διαμαρτυρίες και δράσεις κατά αυτών των μέτρων, μερικές πολύ δυναμικές. Οι Αγανακτισμένοι του συντάγματος ήταν μια από αυτές.

Στον υπόλοιπο κόσμο, η Αραβική Άνοιξη (ασχέτως του πως κατέληξε τελικά η ίδια) έδειξε στους λαούς της «ανεπτυγμένης» δύσης ότι αφού κατάφεραν οι αραβικοί λαοί να εκθρονίσουν τέτοιους στυγνούς δικτάτορες παρά την τεράστια υπεροπλία τους (κρατικό μονοπώλιο της βίας) μπορούμε κι εμείς ν’ αλλάξουμε τα πράγματα.

Έτσι δημιουργήθηκε το κίνημα των Αγανακτισμένων ανά το παγκόσμιο, το οποίο αποτέλεσε και την έμπνευση για το τελευταίο μεγάλο κύμα δράσεων: Μακροχρόνιες καταλήψεις κοντά στα κέντρα όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για διάλυση της κοινωνίας (χρηματιστήρια, κοινοβούλια κοκ).

Μια προσπάθεια γεννημένη στο Διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα φόρουμ, ίσως τον μόνο τόπο που έχει παραμείνει (κάπως) ελεύθερος λόγω και της προσπάθειας ανθρώπων όπως οι Anonymous.

http://anonops.blogspot.com/

Μετά την κατάληψη στο πάρκο Zuccoti, κοντά στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, η οποία είχε μια για τους περισσότερους ανέλπιστη επιτυχία, ακολούθησαν καταλήψεις σε πάρκα και πλατείες κοντά σε οικονομικά κέντρα και κέντρα λήψης αποφάσεων ανά το παγκόσμιο. Παρόλη την αρχική ομολογουμένως έλλειψη σαφών αιτημάτων από αυτό το νέο κίνημα, έδειξε από την αρχή ότι δεν αποτελούσε ακόμη ένα ξέσπασμα. Αποφάσεις λαμβανόμενες πάντα αμεσοδημοκρατικά, ομάδες εργασίας, οργάνωση, σωστή αντιμετώπιση των διάφορων προκλήσεων από τα όργανα καταστολής, τα ΜΜΕ και γενικότερα τα καθεστώτα των ελίτ.

Παρόλες τις προσπάθειες οικειοποίησης και ελέγχου του κινήματος από διάφορες ομάδες από τον χώρο της εξουσιαστικής «άκρας Αριστεράς» μέχρι την άκρα δεξιά και διάφορους συνωμοσιολόγους, κατάφερε μέχρι και σήμερα να ελέγχεται μόνο από τον κόσμο του. Παρόλη την αρχική δυσκολία οργάνωσης τέτοιων σχετικά μακροχρόνιων εγχειρημάτων σε συνδυασμό με την απειρία των περισσότερων (πολλοί από τους οποίους σηκώνονταν από τον καναπέ τους για πρώτη φορά) σε αμεσοδημοκρατικές δομές και λήψη αποφάσεων από τους ιδίους σε συνδυασμό με τις συνεχείς προκλήσεις και επιθέσεις από τα ΜΜΕ στο πεδίο της προπαγάνδας και τις δυνάμεις (αν)ασφαλείας στο δρόμο, κατάφερε να αντέξει μέχρι σήμερα και να εξαπλωθεί.

Αρχίζοντας με τις καταλήψεις/φυσική παρουσία, την μετάδοση απόψεων και γεγονότων σε εναλλακτικά μέσα (κυρίως στο Διαδίκτυο) και τις ανακοινώσεις τύπου και τα καλέσματα, σύντομα το κίνημα αυτό προχώρησε στο κάλεσμα γενικών απεργιών, μπλοκάρισμα της «ομαλής» λειτουργίας του σαπισμένου αυτού συστήματος (πχ κλείσιμο κύριων οδικών αρτηριών και απόφραξη περιοχών σημαντικών για τα κέρδη των λίγων όπως της πρόσβασης στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης) και κάλεσμα για ευρύτερη επέκταση, μέσω καταλήψεων ακόμη και σε επίπεδο γειτονιών και δημιουργία εναλλακτικών αμεσοδημοκρατικών δομών αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης παντού.

Τα κομμάτια της κοινωνίας που πλήττονται άμεσα από τις τελευταίες επελάσεις του κεφαλαίου υποστηρίζουν και συμμετέχουν όλο και περισσότερο.  Πλέον μιλάμε για εκατόν και πλέον χιλιάδες συμμετέχοντες απευθείας στις καταλήψεις ανά το παγκόσμιο, εκατοντάδες χιλιάδες στα γεγονότα που προκάλεσε, και σίγουρα πολλά εκατομμύρια αφυπνισμένες συνειδήσεις. Χιλιάδες τοποθεσίες ανά το παγκόσμιο είναι αυτή την στιγμή κατελειμμένες, και οι προσπάθειες του συστήματος να αντιδράσει μέχρι τώρα δεν το ωφελούν.

Οι προσπάθειες των «mainstream» μέσων μαζικής αποβλάκωσης να τους συκοφαντήσουν έπεσαν στο κενό, αφού τα ψέματα τους αντικρούονται εύκολα από τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, τους ανεξάρτητους δημοσιογράφους στα γεγονότα, αλλά κυρίως την δύναμη του Διαδικτύου, όπου κάθε μέρα χιλιάδες βίντεο δείχνουν την αλήθεια γι’αυτό το κίνημα και την καταστολή που δέχεται. Οπότε τελικά τα ΜΜΕ δεν επιτυγχάνουν μέχρι τώρα τίποτα παρά να πλήττουν την έτσι κι αλλιώς καταρρακωμένη τελευταία αξιοπιστία τους, και κάποια γι’αυτό το λόγο ελάφρυναν κάπως την στάση τους. Η νομιμοποίηση του διεφθαρμένου σημερινού συστήματος στις συνειδήσεις των λαών φθίνει μέρα με τη μέρα, ως αποτέλεσμα και αυτού του κινήματος.

Ταυτόχρονα, οι προσπάθειες βίαιης καταστολής ενός ειρηνικού κινήματος, λόγω ακριβώς αυτού του χαρακτήρα του σε αντίθεση με την βίαιη καταστολή που δέχεται, τελικά δεν καταφέρνει παρά να συσπειρώνει τον κόσμο περισσότερο γύρω από αυτό και να ριζοσπαστικοποιεί περισσότερο τον χαρακτήρα του.

Τα δύο μεγαλύτερα όπλα των ελίτ και των κυβερνήσεων κατά των λαών, η προπαγάνδα/νομιμοποίηση και το μονοπώλιο της βίας (τα οποία αποτελούν και τους κύριους πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται η ίδια η επιβίωση και η ύπαρξη ενός κράτους) αποτυγχάνουν μέχρι τώρα να σταματήσουν αυτό το κίνημα και μάλιστα δέχονται και συνεχώς πλήγματα στην αξιοπιστία τους.

Είναι επόμενο αυτό το κίνημα να αποτελεί για μένα την μεγαλύτερη ίσως ελπίδα για αντίσταση των λαών σε αυτό το άδικο σύστημα τα τελευταία χρόνια η οποία έχει παρουσιαστεί, ιδιαίτερα από την στιγμή που δεν είναι μόνοι- οργανώσεις υπεράσπισης των συμφερόντων της κοινωνίας έναντι στο 1% των καρκινικών κυττάρων που εκμεταλλεύονται όλο τον παραγόμενο πλούτο προς ίδιο ώφελος στέκονται αλληλέγγυες με το κίνημα.

Οργανώσεις ατομικών/κοινωνικών/πολιτικών δικαιωμάτων, ΜΚΟ, εναλλακτικές πολιτικές ομάδες, νομικοί υποστηρικτές, και ίσως το πιο σημαντικό-συντεχνίες. Στην γενική απεργία που καλέστηκε από την κατάληψη του Ώκλαντ στις ΗΠΑ στις 2/11, λίγες μέρες μετά την άγρια καταστολή και «εκκαθάριση» του από τα σκυλιά της εξουσίας (που ακολουθήθηκε από την ισχυρότερη επανακατάληψη του με τα πιο πάνω σκυλιά τώρα αδύναμα να αντιδράσουν) συμμετείχε ένα μεγάλο μέρος των εργαζόμενων στην πόλη, κλείνοντας το λιμάνι της πόλης διαταράσσοντας την «εμπορική»-καπιταλιστική δραστηριότητα.

Αυτά ήταν μόνο η αρχή. Οι εξουσιαστές παντού προσπαθούν με κάθε βίαιο μέσο να διαλύσουν ειρηνικές συγκεντρώσεις, καταφέρνοντας μόνο να προκαλέσουν, ώστε οι διαδηλωτές να επιστρέψουν ενισχυμένοι, περισσότεροι,δριμύτεροι, πιο προετοιμασμένοι, πιο αποφασισμένοι. Όπως και γίνεται. Μετά την μεγάλη νυκτερινή καταστολή της κατάληψης της Γουώλ Στρητ, την επόμενη μέρα μετά από μια μεγάλη πορεία η πλατεία επανακαταλήφθηκε, το ίδιο και στο Ώκλαντ. Απειλές για διάλυση της κατάληψης στην πλατεία Αγίου Παύλου στο Λονδίνο προκάλεσαν την κατάληψη δεύτερης πλατείας! Τώρα οι διαμαρτυρόμενοι καταλαμβάνουν εγκαταλειμμένα κτίρια τραπεζών, μετατρέποντας τα σε τράπεζες ιδεών.

http://occupywallst.org/article/occupy-vacant-buildings-99/

http://occupylsx.org/?p=1269

Επόμενο βήμα…κατάληψη εργοστασίων?

ΜΑΚΑΡΙ!

Τώρα καλούν σε κλείσιμο ΟΛΩΝ των λιμανιών της Δυτικής ακτής των ΗΠΑ στις 12/12, κάτι που σίγουρα θα αποτελέσει ηχηρή προειδοποίηση και χαστούκι στο 1% που ρημάζει τον κόσμο, αφού εκείνη την μέρα εκατομμύρια από τα πολύτιμα κερδάκια τους θα χαθούν.

Και συνεχίζουμε.

ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ,ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!

Αφιερωμένο

Βίντεο-προκήρυξη της διαδικτυακής ομάδας Anonymous

Οκτώβριος 3, 2011

Κατάληψη της «ελληνικής» ραδιοτηλεόρασης- Οι φοιτητές της Ελλάδας αντιδρούν στη χούντα του ΔΝΤ

Σεπτεμβρίου 26, 2011

Κατάληψη στο βραδινό δελτίο της ΕΡΤ.

Μια από τις πολλές ελπίδες της ελληνικής κοινωνίας, παράδειγμα αντίστασης.

Ένα σπάσιμο της προπαγάνδας των εντολοδόχων των τραπεζιτών δημοσιογράφων οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι στην καταρήμαξη του ελληνικού λαού ο οποίος αντιμετωπίζει ακόμη και το φάσμα της πείνας, αλλά και ειδικότερα στα νέα νομοσχέδια που διαλύουν τα πανεπιστήμια.

http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/08/23/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%BF-%CE%B4%CE%B9/

Το πιο κάτω βίντεο, παρόλο που μετά πολλών αντιδράσεων υποσχέθηκαν οι παράγοντες του καναλιού να το προβάλουν, τελικά δεν επροβλήθη από την ΕΡΤ, η οποία ήταν και το μόνο κανάλι που δεν είπε τίποτα…και εις χουντότερα!

Παρά τις προσπάθειες διμοιριών των ΜΑΤ(μπάτσοι) να καταστείλουν/συλλάβουν κατά την έξοδο των φοιτητών, οι περισσότεροι από 800 αλληλέγγυοι γύρω από τον σταθμό που έσπευσαν να υποστηρίξουν τους φοιτητές όταν άκουσαν τα (πραγματικά…) νέα έκαναν οποιαδήποτε δράση των ΜΑΤ πολύ δύσκολη, και έτσι οι φοιτητές έφυγαν με πορεία ασφαλείς.

Όπως και οι αδελφοί μας αμερικανοί αγανακτισμένοι

https://m4trix87.wordpress.com/2011/09/17/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%B7%CF%88%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-wall-street-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF/

αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση και για όλους εμάς που είτε κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου, είτε περιοριζόμαστε στο να τα ρίχνουμε όλα σε ένα μόνο πρόσωπο η/και στους «ξένους».

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Περισσότερα για το ελληνικό φοιτητικό κίνημα στην ακόλουθη εκπομπή, ένα δημιούργημα των ίδιων των φοιτητών

Κατάληψη της Wall Street σήμερα:Μια γενναία προσπάθεια αντίστασης

Σεπτεμβρίου 17, 2011

Ως συνέχεια των κινημάτων αντίστασης στην νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση του μεγάλου κεφαλαίου στους λαούς ανά το παγκόσμιο με αφορμή την μεγαλύτερη από το 30 κρίση του συστήματος, μια κρίση που οφείλεται στην ίδια την απληστία των κεφαλαιοκρατών (κυρίως των μεγάλων τραπεζών) , μια αντεπίθεση που αυτή τη στιγμή επιβάλλει μια νέα χούντα στην Ελλάδα σε μια προσπάθεια καταστολής της λαικής οργής, έρχεται μια νέα αυτοοργανωμένη δράση/ εγχείρημα ενός ευρείου συνόλου καθημερινών ανθρώπων στην Αμερική, μια ιδέα τολμηρή και πρωτότυπη: Κατάληψη στο «στόμα του λύκου», την βάση της πραγματικής εξουσίας αυτή την στιγμή στην Αμερική και τον κόσμο- την Wall Street, στις 17 Σεπτεμβρίου και για τους επόμενους δύο μήνες.

Έχοντας ανάμεσα σε άλλα και την υποστήριξη της ομάδας διεθνών κυβερνοακτιβιστών Anonymous(υπεύθυνη για θεαματικές δράσεις κατά του παγκόσμιου ηλεκτρονικού ελέγχου και γενικά οποιουδήποτε καταπιεστή χρησιμοποιεί τεχνολογία Η/Υ, και η οποία υποστήριξε ανοικτά με ανακοινώσεις και πράξεις την Αραβική Άνοιξη και την προσπάθεια του Wikileaks για συνέχεια του έργου του της αποκάλυψης των απλύτων του διεθνούς συστήματος παρά τις διώξεις) οι αμερικανοί πολίτες προσπαθούν να φέρουν μια πραγματική Δημοκρατία και ελευθερία στην χώρα τους,αντιληπτή ως το δικαίωμα των ίδιων των πολιτών στο να αποφασίζουν για τις ζωές τους, ένα δέντρο που όπως είχε πει κάποιος πρόγονος τους κάποτε «πρέπει να ποτίζεται συχνά με το αίμα αγωνιστών και τυράννων».

Μια ελευθερία που δεν θα είναι ψευδεπίγραφη και έρμαιο των τραπεζιτών και του 1% του πληθυσμού το οποίο αποτελεί τους άρχοντες.

Our Mission

On the 17th of September, we want to see 20,000 people to flood into lower Manhattan, set up beds, kitchens, peaceful barricades and occupy Wall Street for a few months.

Like our brothers and sisters in Egypt, Greece, Spain, and Iceland, we plan to use the revolutionary Arab Spring tactic of mass occupation to restore democracy in America. We also encourage the use of nonviolence to achieve our ends and maximize the safety of all participants.

Who is Occupy Wall Street?

Occupy Wall Street is leaderless resistance movement with people of many colors, genders and political persuasions. The one thing we all have in common is that We Are The 99% that will no longer tolerate the greed and corruption of the 1%.

The original call for this occupation was published by Adbusters in July; since then, many individuals across the country have stepped up to organize this event, such as the people of the NYC General Assembly and US Day of Rage. There’ll also be similar occupations in the near future such as October2011 in Freedom Plaza, Washington D.C.

Why?

Published 2011-09-13 02:58:46 UTC by chris

Contemporary society is commodified society, where the economic transaction has become the dominant way of relating to the culture and artifacts of human civilization, over and above all other means of understanding, with any exceptions being considered merely a temporary holdout as the market swiftly works on ways to monetize those few things which stubbornly remain untouched. Perhaps the most pernicious aspect of this current setup is that it has long ago co-opted the very means of survival within itself, making our existence not an inherent right endowed to us by the simple fact of our humanity but a matter of how much we’re all worth — the mere act of being alive has a price tag. Some pay it easily. Others pay for it with their submission. Others still can’t pay it at all. Regardless, though, like cars, TVs and barrels of oil, our lives are commodities to be bought and sold on the open market amid the culture of ruthlessness and desperation that has arisen to accommodate it. This is the natural consequence of a society built around entities whose purpose it is to always, always minimize costs and maximize profits. It is the philosophy of growth for the sake of growth, the same ideology that drives a cancer cell. An economy in a steady state is not healthy. It needs to expand, constantly, perpetually.

Of course, nothing can expand forever. The second law of thermodynamics tell us this much at least. But that doesn’t mean the market won’t try. It’s not enough that a soft drink becomes the dominant soda, it must become the dominant beverage, period. It’s not enough that people build some things out of a certain material, it must be the only thing anyone ever builds anything out of, ever. It’s not enough to make pills for the ailments from which people already seek relief, pills must be made for problems that people didn’t even know existed until a commercial told them to ask their doctors about it. We all know this course is not sustainable, but there will be great damage done before this point is reached.

The people coming to Wall Street on September 17 come for a variety of reasons, but what unites them all is the opposition to the principle that has come to dominate not only our economic lives but our entire lives: profit over and above all else. Those that do not embrace this principle: prepare to be out-competed. They will lose the race to the bottom and the vulture will swoop down to feast. It is indicative of a deep spiritual sickness that has gripped civilization, a sickness that drives the vast deprivation, oppression and despoliation that has come to cover the world.

The world does not have to be this way. A society of ruthlessness and isolation can be confronted and replaced with a society of cooperation and community. Cynics will tell us this world is not possible. That the forces arrayed against us have won and will always win and, perhaps, should always win. But they are not gods. They are human beings, just like us. They are a product of a society that rewards the behavior that has led us to where we are today. They can be confronted. What’s more, they can be reached. They just need to see us. See beyond the price tags we carry.

And if they are gods? Then we shall be Prometheus. And we shall laugh as we are lashed to the stone to await the eagle.

Για περισσότερα εδώ

https://occupywallst.org/

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!