Πανεπιστήμιο Κύπρου,διεθνή πιστοποιητικά και ίσες ευκαιρίες

Γίνεται προσπάθεια από τα δύο μεγάλα κόμματα καθώς και από την κυβέρνηση για εύρεση και έγκριση μιας συμβιβαστικής λύσης μεταξύ Πανεπιστημίου Κύπρου και ΟΕΛΜΕΚ για το θέμα της εισαγωγής φοιτητών στο Παν Κύπρου με διεθνή πιστοποιητικά(πχ GCE).Στα πλαίσια αυτά θα εφαρμόζεται «προς το παρόν» για μέγιστο χρονικό διάστημα η μέχρις ότου βρεθεί «συμβιβαστική λύση» αν βρεθεί συντομότερα η εισαγωγή φοιτητών με διεθνή πιστοποιητικά πχ GCE στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στο 3% υπεράριθμων-δηλ αν το πανεπιστήμιο δέχεται κάθε χρόνο σε ένα τμήμα 100 νέους φοιτητές,θα δέχεται 103,οι 3 με διεθνή πιστοποιητικά.
 
Αν και το να δίδεται η ελευθερία στους μαθητές που δεν ακολουθούν την πορεία των εισαγωγικών εξετάσεων να αποδεικνύουν με άλλο τρόπο(διεθνή πιστοποιητικά)τις ικανότητες τους ώστε να τους επιτραπεί να φοιτήσουν στο Παν Κύπρου ίσως να φαίνεται εξ αρχής ως ένα δίκαιο μέτρο, κρύβει πολλές παγίδες.

 

Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο,αλλά και τα λεγόμενα κομματικών φοιτητικών παρατάξεων,ο λόγος που το Πανεπιστήμιο Κύπρου είναι «αναγκασμένο» να δεκτεί υπεράριθμους φοιτητές με διεθνή πιστοποιητικά είναι ότι πρέπει να δεκτεί περισσότερους φοιτητές ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί ως πανεπιστήμιο, και αν οι επιπλέον προέρχονταν από τις Εισαγωγικές θα μειώνονταν οι βάσεις και αυτό θα μείωνε το επίπεδο του πανεπιστημίου.Άρα για την ανάπτυξη του πανεπιστημίου αυτό το μέτρο είναι αναγκαίο,σύμφωνα με τους πιο πάνω.Όμως,όπως θα αναλυθεί πιο κάτω,αυτό το μέτρο δημιουργεί κοινωνική αδικία,και τίποτα δεν μπορεί να το δικαιολογήσει,συμπεριλαμβανομένου της ανάπτυξης.

 

Κατ αρχάς ας εξετάσουμε πως έχουν τα πράγματα σήμερα.Ο κάθε μαθητής,τελειώνοντας το δημοτικό, έχει την δυνατότητα ή να φοιτήσει σε δωρεάν κρατικό εκπαιδευτικό ίδρυμα(που για τους οικονομικά ασθενέστερους είναι η μόνη επιλογή) ή να φοιτήσει σε ιδιωτικό εκπαιδευτήριο(αν έχει την οικονομική δυνατότητα),και η δεύτερη επιλογή συνεπάγεται οικονομικές θυσίες δεκάδων χιλιάδων ευρώ για τους γονείς.Ο απόφοιτος κρατικών εκπαιδευτηρίων έχει την δυνατότητα να παρακαθήσει στις Παγκύπριες Εξετάσεις και να διεκδικήσει θέση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα Κύπρου και Ελλάδας, αλλά έχει μόνο μια ευκαιρία.Αν δεν τα καταφέρει, δεν μπορεί να ξανακαθήσει στις εξετάσεις αυτές.Και γι αυτές τις εξετάσεις προετοιμάζουν τα κρατικά εκπαιδευτήρια-λύκεια, και πάλι όχι ικανοποιητικά, αφού ο κάθε υποψήφιος αναγκάζεται να δίδει μια περιουσία σε ιδιαίτερα για προετοιμασία(αν κάποιος ειναι οικονομικά αδύνατος τι γίνεται?Έχει ένα σημαντικό μειονέκτημα ακόμη και εδώ).Αν θέλει ο υποψήφιος να δοκιμάσει και για διεθνή εκπαιδευτικά ιδρύματα με κύρος, πρέπει να δώσει εξετάσεις GCE κοκ αφού σχεδόν όλα τα μέσης και υψηλής διεθνούς αναγνώρισης ξένα πανεπιστήμια ζητούν αυτά τα πιστοποιητικά με αρκούντως υψηλό επίπεδο(πχ GCE σε 3 διαφορετικά μαθήματα με Α).Και για αυτό χρειάζεται πολλή επιπλέον προετοιμασία και θυσίες σε χρόνο και χρήμα, κάτι που για τους οικονομικά ασθενέστερους αποτελεί σημαντικό εμπόδιο.Άρα η μόνη σημαντική ευκαιρία για τους οικονομικά ασθενέστερους είναι οι Παγκύπριες και τα κρατικά εκπαιδευτικά ιδρύματα Κύπρου και Ελλάδας.
 
Ο απόφοιτος ιδιωτικού έχει ως επιλογή του τα GCE, αφού η εκπαίδευση στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια επικεντρώνεται στην προετοιμασία για αυτά.Και έπειτα να κάνει αίτηση για εισδοχή σε εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού αλλά όχι στα δημόσια.Εκτός αν θέλει να ακολουθήσει την διαδικασία των παγκύπριων, κάτι που δεν τον συμφέρει για τους λόγους που αναλύθηκαν πιο πάνω.Ο απόφοιτος του ιδιωτικού μπορεί να λάβει μέρος σε εξετάσεις για διεθνή πιστοποιητικά όσες φορές θέλει, μεχρι να πετύχει τους στόχους του.Δηλαδή ακόμη και με το υπάρχον σύστημα, ο απόφοιτος του κρατικού έχει ως μόνη του επιλογή τα κρατικά ΑΑΕΙ Κύπρου και Ελλάδας και μόνο μια ευκαιρία,ενώ του ιδιωτικού ως μόνη του επιλογή τα διεθνή ιδιωτικά πανεπιστήμια/κολλέγια, αλλά με πολλές ευκαιρίες.Ήδη υπάρχει κάποια αδικία όσο αφορά ίσες ευκαιρίες για τους οικονομικά ασθενέστερους.
 
Τώρα τι θα γίνει με τα νέα μέτρα,αν εφαρμοστούν.Τότε οι απόφοιτοι των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων θα έχουν και την δυνατότητα να αιτηθούν για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.Αρχικά μιλάνε για 3% υπεράριθμους, αλλά αν λάβουμε υπόψη ότι το πανεπιστήμιο δέχεται +3% για σκοπούς ανάπτυξης, αύριο όταν θα θέλει να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο,σίγουρα με τα ίδια επιχειρήματα θα πάμε στο 10%, 20%, 50% κοκ.Το 3% δηλαδή είναι μόνο η αρχή?Πολύ πιθανόν.Δηλαδή οι απόφοιτοι των ιδιωτικών θα έχουν την δυνατότητα(με πολλές ευκαιρίες)να εισαχθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια του εξωτερικού αλλά και στο (κρατικό)Πανεπιστήμιο Κύπρου, και μάλιστα πολύ πιθανό τελικά σε ίδιο αριθμό με αυτούς που θα γίνονται δεκτοί σε αυτό από τις Παγκύπριες.

 

Δηλαδή τελικά οι απόφοιτοι των ιδιωτικών θα μπορούν να κτυπούν σε «διπλό ταμπλό»,ενώ αυτοί των κρατικών μόνο στα κρατικά ΑΑΕΙ.Αυτό από μόνο του αποτελεί κοινωνική αδικία και κατάφορη παραβίαση ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση και κατ’ επέκταση κοινωνικοοικονομική ανέλιξη,προς ώφελος των οικονομικά ισχυρότερων.

 

Όμως το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο εδώ.Το άλλο μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει είναι το ότι τα αγγλικά πανεπιστήμια που είναι υπεύθυνα για τις εξετάσεις για διεθνή πιστοποιητικά δεν αποκαλύπτουν την αναλυτική βαθμολογία των υποψηφίων.Θα υποχρεωθούν να αλλάξουν την πολιτική τους λόγω απαίτησης του Πανεπιστημίου Κύπρου, του Υπουργείου Παιδείας η οποιουδήποτε άλλου?Σίγουρα όχι.Οπότε αν οι υποψήφιοι που ικανοποιούν τα κριτήρια εισδοχής με διεθνή πιστοποιητικά τα οποία θα τεθούν είναι περισσότεροι από τις προσφερόμενες θέσεις τότε τι γίνεται?Πώς επιλέγονται οι εισακτέοι αφού δεν μπορεί να γίνει κατάταξη τους απουσία ακριβούς βαθμολογίας?Στην τύχη?Η μήπως θα δημιουργηθεί πρόσφορο έδαφος για «μέσα», ρουσφέτι, ικανοποίηση συμφερόντων οικονομικών η/και πολιτικών?

 

Τα θέματα δικαίου που δημιουργούνται με την εισδοχή φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου η οποιοδήποτε άλλο κρατικό ΑΑΕΙ με διεθνή πιστοποιητικά επομένως αποτελούν σοβαρούς λόγους για μη αποδοχή αυτής της πρότασης από το κοινωνικό σύνολο, ακόμη και αν με αυτό τον τρόπο υποβοηθάται κάπως η ανάπτυξη του Πανεπιστημίου Κύπρου.Δεν μπορούμε να θυσιάζουμε την κοινωνική δικαιοσύνη και το κοινωνικό κράτος για την οικονομική ανάπτυξη, αποτελεί θέμα αρχής.Η προώθηση της ιδιωτικής παιδείας δεν είναι η λύση.

 

Αντίθετα, αν θέλουμε να βελτιώσουμε το επίπεδο της παιδείας στον τόπο μας, πρέπει να επικεντρωθούμε στην αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας, μέσα στα πλαίσια της οποίας πρέπει να κινηθεί και η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.Για παράδειγμα να φροντίσουμε ώστε τα κρατικά εκπαιδευτήρια να προετοιμάζουν επαρκώς τους μαθητές για τις κρατικές εξετάσεις ούτως ώστε να μην χρειάζονται φροντιστήρια και να δημιουργείται έτσι μια πηγή κοινωνικής αδικίας αλλά και κατασπατάλησης των οικονομικών πόρων του κάθε γονέα που θέλει το παιδί του να πετύχει στην ζωή του.

 

Αν θα περάσει η όχι αυτό το -κατά την γνώμη εμένα αλλά και των δασκάλων(ΟΕΛΜΕΚ) και των μαθητών(ΠΣΕΜ)- κοινωνικά άδικο μέτρο εξαρτάται όχι μόνο από την κυβέρνηση αλλά και από όλους μας.Πρέπει να υπάρξει κοινωνική αντίδραση.Μόνο έτσι θα πιεστούν όσοι έχουν δικαίωμα λήψης αποφάσεων να λάβουν υπόψη τους και το κοινωνικό δίκαιο.
 
Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: