Χαιρετισμός Νεολαίας Ενάντα στον Εθνικισμό στο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ στις 24/6/2010

Το 3ο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ, οργανώνεται κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης καπιταλιστικής κρίσης, μετά το 1930.

Η κρίση τότε σήμαινε ανεργία, φτώχια, και μιζέρια για εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο.

Δημιούργησε της οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες για την άνοδο του εθνικισμού, του φασισμού και του Ναζισμού που οδήγησαν με τη σειρά τους στην άνοδο του Χίτλερ και στο 2οπαγκόσμιο πόλεμο, σε μαζικές καταστροφές και εκατομμύρια νεκρούς.

Όπως και τότε έτσι και τώρα την κρίση τη βιώνουμε μέσω της ανόδου της ανεργίας, της φτώχιας και της χρεοκοπίας χωρών, και την άνοδο ακροδεξιών, εθνικιστικών, ρατσιστικών και νέο-φασιστικών ομάδων και κομμάτων που επιτίθενται σε μετανάστες, εργαζόμενους, νεολαίους και αριστερούς ακτιβιστές!

Οι κυβερνήσεις σε όλες τις ευπρωπαικές χώρες προχωρούν σε μια σειρά από επιθέσεις στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων.

 Οι Έλληνες εργαζόμενοι κυρίως βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτών των επιθέσεων.

Αντιμετωπίζουν μείωση των μισθών και επιδομάτων τους κατά 20 μέχρι και 30%, μείωση των δημοσίων δαπανών, την αύξηση των ορίων ηλικίας αφυπηρέτησης, την αύξηση του ΦΠΑ και τη μείωση των συντάξεων ακόμα κι αυτών που δεν ξεπερνούν τα 500 € το μήνα.

 Το ίδιο και οι εργαζόμενοι στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Ιταλία, επίσης αντιμετώπισαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σκληρές επιθέσεις κατά του βιοτικού τους επιπέδου και ενάντια στα δικαιώματά.

 Αυτές οι επιθέσεις δεν θα περιοριστούν στους εργαζομένους των λεγόμενων «περιφερειακών» ευρωπαϊκών οικονομιών.

 Οι εργαζόμενοι σε όλες τις χώρες της Ευρώπης θα δουν τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα να διαβρώνονται ακόμη περισσότερο, τους μισθούς τους να συμπιέζονται προς τα κάτω, περικοπές στην κοινωνική πρόνοια, καθώς και συνέχιση των πολύ ψηλών ποσοστών ανεργίας. 

Οι επιθέσεις αυτές είναι ενταγμένες στην ευρύτερη στρατηγική της Ευρωπαικής Ένωσης όπως περιγράφεται στο κείμενο στρατηγικής «ΕΕ 2020», το οποίο παραπέμπει στην ανάγκη να αυξηθούν  τα όρια συνταξιοδότησης μαζί με τον αριθμό των ωρών εργασίας των ευρωπαίων εργαζομένων και την αυστηρή επιστροφή στο «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης» το οποίο θα ισοδυναμεί με την περικοπή των δημοσίων δαπανών σε πολλές χώρες.

 Αυτές οι επιθέσεις συνδυάζονται με μια δηλητηριώδη προσπάθεια διάσπασης των εργαζομένων πάνω σε εθνική βάση .

 Για παράδειγμα τα ΜΜΕ στην Γερμανία όταν πρόκειται για τους εργαζόμενους στην ελλάδα, αλλά και αλλού, πρωτοστατούν στην δημιουργία εθνικιστικών αντιθέσεων ανάμεσα στους εργαζόμενους.

 Λένε συνειδητά ψέματα για τις συνθήκες ζωής των εργαζομένων στην Ελλάδα για να δημιουργήσουν την εντύπωση πως είναι αυτοί που ευθύνονται για την κρίση και πρέπει να πληρώσουν.

 Σε εθνικό επίπεδο αυτές οι επιθέσεις σε όλες τις χώρες αφορούν τους μετανάστες, τις εθνικές μειονότητες, τους γειτονικούς λαούς.

 Έχουμε καθήκον να αντιπαλέψουμε αυτόν τον πόλεμο προπαγάνδας με στοιχεία και αριθμούς.

 Για παράδειγμα, σε αντίθεση με τον μύθο των «τεμπέληδων Ελλήνων που βγαίνουν νωρίς στην σύνταξη», ο μ.ο. ηλικίας συνταξιοδότησης στην Ελλάδα είναι τα 61,4 έτη – υψηλότερος από τον ευρωπαϊκό μ.ο.!

 Επίσης σε αντίθεση με τον μύθο ότι οι μετανάστες μας παίρνουν τις δουλειές, στην Κύπρο, η ανεργία διπλασιάστηκε τα δυο τελευταία χρόνια χωρίς να έχουμε σημαντική αύξηση των μεταναστών, λόγω των απολύσεων που έχουν γίνει από τις εταιρίες για να σώσουν τα κέρδη τους!

 Έτσι σε σχέση με πέρυσι η ανεργία έχει αυξηθεί για τον μήνα Μάη κατά 35,8% και συνεχίζει ανοδική πορεία.

 Τη ίδια στιγμή το 1/4 των ανέργων είναι πτυχιούχοι 3 βάθμιας εκπαίδευσης και όχι ανειδίκευτοι εργάτες.

 Τα ψέματά τους το μόνο που κάνουν είναι να ενισχύουν τα κόμματα της ακροδεξιάς και του νεοφασισμού.

Να δίνουν άλλοθι για την χρήση ναζιστικών συνθημάτων όπως το  “ένας ξένος εργάτης = ένας κύπριος άνεργος” που χρησιμοποιήθηκε από το ΕΛΑΜ στις 27 του Δεκέμβρη.

Δίνουν άλλοθι για τις επιθέσεις όπως αυτή στο στέκι των Παλαιστινίων στην Λάρνακα.

Για την Κύπρο ο φασισμός δεν είναι κάτι καινούριο.

Η Κύπρος ήταν θύμα φασισμού και στο παρελθόν!

Τα αποτελέσματα του φασισμού είναι εμφανή μέχρι και σήμερα: πόλεμος, θάνατος, αγνοούμενοι, προσφυγιά και η διαίρεση του νησιού.

Ο φασισμός δεν πρέπει ποτέ ξανά να δυναμώσει

Τονίζουμε λοιπόν πως ο  αγώνας για έξοδο από την κρίση δεν είναι εθνικός όπως και η επίθεση δεν συμβαίνει μόνο σε μια χώρα.

 Ο αγώνας μας είναι διεθνιστικός, η αλληλεγγύη μας ξεφεύγει τα όρια του νησιού μας.

 Η αλληλεγγύη μας φτάνει στους έλληνες εργαζόμενους και όλους τους ευρωπαίους εργαζόμενους οι οποίοι βρίσκονται στον δρόμο στην πάλη για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον.

 Μέσα από το φεστιβάλ λοιπόν θέλουμε να δείξουμε την Αλληλεγγύη μας στους Έλληνες εργαζόμενους και να καλέσουμε κι εμείς με τη σειρά μας για ενότητα των εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη!

Αυτή τη στιγμή/ αυτή τη βδομάδα εργαζόμενοι σε διάφορες χώρες δραστηριοποιούνται στα πλαίσια της εβδομάδας δράσης και αλληλεγγύης στους έλληνες εργαζόμενους, μια πρωτοβουλία που πήρε ο Ευρωβουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην Ιρλανδία, σύντροφος Τζό Χίγγινς, και υπογράφουν τα περισσότερα και σημαντικότερα αριστερά κόμματα της Ευρώπης.

Ας ενώσουμε τις φωνές μας σήμερα μαζί με τους ευρωπαίους εργαζόμενους.

Στην κρίση απαντάμε και λέμε:

–          Η κρίση δεν είναι δική μας, δεν θα πληρώσουμε εμείς γι’ αυτήν!

–          Την κρίση να πληρώσουν αυτοί που την δημιούργησαν – οι τραπεζίτες και το κεφάλαιο!

 Τα μίση που προσπαθούν να μας σπείρουν δεν είναι τίποτα άλλο από αντιπερισπασμός έτσι ώστε να μην καταλαβαίνουμε ποιος πραγματικά φταίει για την επιδείνωση της ζωής μας!

ενωμένοι λοιπόν ε/κ, τ/κ, μετανάστες λέμε

– όχι στις περικοπές, τις μειώσεις μισθών, την ανεργία και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης!

 – Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις  των δημοσίων υπηρεσιών!

 Όχι άλλα λεφτά στις τράπεζες –  το τραπεζικό σύστημα να περάσει στην κοινωνία – δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιούν τις δικές μας καταθέσεις για να κερδοσκοπούν και να προκαλούν οικονομικές κρίσεις και καταστροφές.

Αγώνας για την ανατροπή της δικτατορίας των αγορών, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Αγώνας για την ανατροπή της εξουσίας των πολυεθνικών και του μεγάλου κεφαλαίου.

Αγώνας για μια οικονομία που να λειτουργεί για τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου και τις ανάγκες του ανθρώπου κι όχι για τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου.

Για μια κοινωνία σοσιαλιστική χωρίς πολέμους και εθνικισμούς που οι εργαζόμενοι να αποφασίζουν για τις ζωές τους, κάτω από συνθήκες πλήρους ελευθερίας, πολυκομματισμού και εργατικής δημοκρατίας.

Εκ μέρους της Νεολαίας Ενάντια στον Εθνικισμό

Προσωπικό σχόλιο-αν και προσωπικά δεν βλέπω την λύση στα κόμματα αλλά στους ίδιους τους πολίτες και την δράση βάσης,με τα υπόλοιπα δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: