Περί αλληλεγγύης

Για όσους “πιστεύουν” (με η χωρίς εισαγωγικά) ότι τάχα ο εγωισμός είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης,προσπαθώντας έτσι να δικαιολογήσουν συστήματα που βάζουν το ατομικό συμφέρον πάνω από το ατομικό-πχ καπιταλισμός…

 (εδώ φαίνεται ξεκάθαρα ότι Η ΙΔΙΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ μας κάνουν εγωιστές και όχι η ανθρώπινη φύση,και μάλιστα όχι μόνο δεν είμαστε λευκό χαρτί όταν γεννηθούμε,αλλά έχουμε και μεγάλη προδιάθεση προς την συλλογικότητα-διαβάστε προσεκτικά)

Έμφυτη η ανάγκη κοινωνικοποίησης 

Του Nicholas Wade

Ποια είναι η ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης; Η αμαρτία, λένε οι θεολόγοι, η μοχθηρία και ο εθισμός στον πόλεμο, λέει ο Τόμας Χομπς, ο εγωισμός και η ανάγκη βελτίωσης, λένε πολλοί γονείς μικρών παιδιών. Βιολόγοι, όμως, κατέληξαν σε εντελώς διαφορετικό συμπέρασμα, έχοντας πραγματοποιήσει πολυετείς μελέτες πολύ μικρών παιδιών και συγκρίνοντας τη συμπεριφορά τους με εκείνη νεαρών χιμπατζήδων.
Η έρευνα έδειξε ότι τα μωρά διαθέτουν έμφυτη ανάγκη κοινωνικοποίησης και προσφοράς βοήθειας σε άλλους. Όταν μωρά 18 μηνών δουν έναν μη συγγενή τους ενήλικα να περπατά φορτωμένος ή να χρειάζεται βοήθεια για να ανοίξει μία πόρτα, θα σπεύσουν να βοηθήσουν, όπως εξηγεί στο βιβλίο του «Γιατί Συνεργαζόμαστε» ο ψυχολόγος δρ Μάικλ Τομασέλο, συνδιευθυντής του Ινστιτούτου Ανθρωπολογίας Μαξ Πλανκ στη Λειψία της Γερμανίας.
Η «βοηθητική συμπεριφορά» μοιάζει να είναι έμφυτη, καθώς εμφανίζεται πολύ νωρίς στον άνθρωπο, πολύ πριν οι γονείς μεταδώσουν τις αρχές τους στα παιδιά. Την ίδια στιγμή, η έρευνα του δρα Τομασέλο έδειξε ότι η τάση αυτή δεν ενισχύεται από υποσχέσεις ανταμοιβής και για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να θεωρείται αποτέλεσμα εκπαίδευσης, καθώς εμφανίζεται σε κάθε ανθρώπινο πολιτισμό και χρονική περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας. Σε άλλα πειράματα, ο δρ Τομασέλο διαπίστωσε ότι μωρά 12 μηνών δείχνουν επίμονα με το δάχτυλο αντικείμενα, τα οποία κάποιος ενήλικας παριστάνει ότι αναζητά. Αντίθετα, οι νεαροί χιμπατζήδες ουδέποτε επισημαίνουν αντικείμενα ο ένας στον άλλο, αρνούμενοι να μοιραστούν πληροφορίες.
Καθώς, όμως, τα παιδιά μεγαλώνουν, η τάση τους για προσφορά βοήθειας γίνεται πιο εκλεκτική. Γύρω στο τρίτο έτος της ηλικίας τους, τα παιδιά αποδεικνύονται πιο πρόθυμα να βοηθήσουν άλλο παιδί, που τους έχει φερθεί φιλικά, ενώ στην ηλικία αυτή αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους και οι πρώτοι κοινωνικοί κανόνες, που υποδεικνύουν την αξία της συνεργατικής συμπεριφοράς.
Η έμφυτη τάση για προσφορά βοήθειας αποτελεί θεμέλιο λίθο της ανθρώπινης κοινωνίας, ενώ η ύπαρξή της πρέπει να σχετίζεται με την ανάγκη συνεργασίας για τη συλλογή τροφής από τις πρωτόγονες κοινότητες. Σε ανάλογα συμπεράσματα κατέληξε και η έρευνα του ανθρωπολόγου του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού, Χίλαρντ Κάπλαν, που έδειξε ότι η τάση για συνεργασία και αρωγή προέρχεται από το γεγονός ότι ο σύγχρονος άνθρωπος έζησε τα περισσότερα χρόνια της ύπαρξης του είδους του σε κοινωνίες κυνηγών-συλλεκτών, στις οποίες η συνεργασία για την εξασφάλιση μεγάλου κυνηγιού είναι αναγκαία. Η ικανότητα του ανθρώπου να βοηθά τον πλησίον του δεν σημαίνει, όμως, ότι η ανθρώπινη φύση εγγυάται την αρμονική συνύπαρξη όλων των μελών της κοινωνίας, καθώς η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής μπορεί συχνά να απαιτεί την άσκηση βίας ή τον εξοστρακισμό μελών της κοινότητας.

 Η έμφυτη τάση για προσφορά βοήθειας αποτελεί θεμέλιο λίθο της ανθρώπινης κοινωνίας

Από ειδικούς επιστήμονες

Τι θέλετε άλλο?

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: